Πομάκοι υπό διωγμόν

Η Εμινέ Μπουρουντζή

Του ΤΑΣΟΥ ΤΣΑΚΙΡΟΓΛΟΥ

Σε κλοιό απομόνωσης κι εκφοβισμού από κύκλους τουρκόφωνων της περιοχής ζουν οι μειονοτικοί της Θράκης που αυτοπροσδιορίζονται ως Ελληνες Πομάκοι, μουσουλμάνοι το θρήσκευμα. Οπως καταγγέλλουν, είναι θύματα του σχεδίου με σκοπό να στοιχειοθετηθεί ο ισχυρισμός περί αμιγούς «τουρκικής μειονότητας».

* Η ιστορία το 2007, όταν ιδρύθηκε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πομάκων Ξάνθης. Τότε, με αλλεπάλληλα δημοσιεύματα, η τουρκόφωνη εφημερίδα της πόλης «Μιλιέτ» ξεκίνησε άγριο πόλεμο κατά των μελών του, τα οποία χαρακτήριζε «προδότες του τουρκισμού».

* Παρά τις αποζημιώσεις που αναγκάστηκε να πληρώσει ύστερα από αγωγές του Συλλόγου, η εφημερίδα όχι μόνο δεν σταμάτησε, αλλά προχώρησε σε τρομοκρατία:
δημοσίευσε τη λίστα των ιδρυτών του Συλλόγου των Πομάκων, η οποία εν είδει προγραφών αναρτήθηκε στα τζαμιά της περιοχής!

* Αποτέλεσμα; Η στοχοποίηση ανθρώπων, οι προπηλακισμοί και η απομόνωση από φανατικούς Τουρκόφωνους. Σε μια περίπτωση, μάλιστα, λόγω συνωνυμίας, τις «συνέπειες» υπέστη λάθος άνθρωπος. Οπότε η εφημερίδα... ξαναδημοσίευσε τη λίστα, αυτή τη φορά με πατρώνυμα, προκειμένου να αποφευχθούν νέα «λάθη»!

* Λόγω των αφόρητων πιέσεων, ήδη 6-7 Πομάκοι, μέλη του Συλλόγου αναγκάστηκαν να τον εγκαταλείψουν, ζητώντας και «βεβαίωση διαγραφής»... «Η εφημερίδα στοχοποιεί όποιον παρεκκλίνει από τη "γραμμή" ότι η μειονότητα είναι τουρκική», με προφανή στόχο την περιθωριοποίηση κάθε φωνής που υποστηρίζει την πραγματικότητα, ότι δηλαδή τη μεινότητα της Θράκης συγκροτούν τρεις συνιστώσες: οι Τουρκόφωνοι, οι Πομάκοι και οι Τσιγγάνοι» λέει ο πρόεδρος του Συλλόγου, Ταχίρ Κόντε.

* Η κατάσταση που δημιουργήθηκε οδήγησε στην άσκηση αυτεπάγγελτης δίωξης από τον εισαγγελέα Ξάνθης, βάσει της οποίας μόλις τις προηγούμενες μέρες καταδικάστηκαν σε 12 μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή οι Μπουντούρ Μπιλάλ και Ομέρ Ζεγκίς, εκδότης και δημοσιογράφος της «Μιλιέτ», για «διέγερση σε διχόνοια και διατάραξη της κοινής ειρήνης».

Η απόφαση έφερε ανακούφιση στους Πομάκους, όπως λέει στην «Κ.Ε.» η Εμινέ Μπουρουντζή. Και επικαλείται το γεγονός ότι στη διάρκεια των λίγων ημερών που ακολούθησαν τη δίκη, οι εγγεγραμμένοι αυξήθηκαν από τους 138 στους 210, καθώς «έσπασε σε ένα βαθμό η κατάσταση φόβου».

* Ενδιαφέρον παρουσιάζουν ορισμένα αποσπάσματα των επίμαχων δημοσιευμάτων που περιέχονται στη δικογραφία. Σ' αυτά οι ιδρυτές του συλλόγου χαρακτηρίζονται «συνεργάτες των χριστιανών ορθοδόξων, των πιο στυγερών εχθρών στην ιστορία των τουρκομουσουλμάνων αδελφών μας», «καθοδηγούμενοι από το παρακράτος», «δίποδοι σατανάδες».

* Στην επιχειρηματολογία τους οι υπεύθυνοι της εφημερίδας κατηγορούν, επίσης, το ελληνικό κράτος ότι ενώ αντιτάχθηκε στην ίδρυση της Τουρκικής Ενωσης Ξάνθης (ΤΕΞ), δέχτηκε τον Πολιτιστικό Σύλλογο Πομάκων, χρησιμοποιώντας δύο μέτρα και δύο σταθμά.

* «Η διαφορά των δύο συλλόγων είναι ότι εμείς ποτέ δεν μιλήσαμε για ξεχωριστό έθνος, αλλά για μια εθνοτική και γλωσσική ομάδα που ζει στην Ξάνθη, ενώ και η δραστηριότητά μας -σε αντίθεση με της ΤΕΞ- δεν είναι πολιτική, αλλά πολιτιστική», απαντά ο εκδότης της εφημερίδας «Natpress», Σεμπαϊντίν Καραχότζα. Ο πομάκος δημοσιογράφος σημειώνει ότι και ο ίδιος έγινε αποδέκτης ανώνυμων απειλητικών τηλεφωνημάτων. «Δεν μας πτοούν, όμως. Είμαστε μέσα στην ίδια μας τη χώρα και θα συνεχίσουμε τον αγώνα για τον αυτοπροσδιορισμό μας», καταλήγει.

tsakir@enet.gr

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 09/11/2008

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2008/11/blog-post_455.html

Παρακαλούνται πολύ όσοι Έλληνες (από Ελλάδα και Κύπρο) το επιθυμούνε, να εγγραφούνε συνδρομητές στην μηνιαία πομακική εφημερίδα "ΝΑΤΠΡΕΣ". Είναι μια προσωπική προσπάθεια του πομάκου δημοσιογράφου Σεμπαεδίν Καραχότζα, ενός από τους λίγους που τολμάνε να αναφέρουν ότι είναι Πομάκοι. Η εφημερίδα είναι γραμμένη στην ελληνική γλώσσα (με κάποια κομμάτια στα πομακικά) και είναι αποτέλεσμα καθαρά προσωπικής προσπάθειας χωρίς ΚΑΜΙΑ δυστυχώς ενίσχυση από το επίσημο ελληνικό κράτος.

Όσοι λοιπόν θέλουν να βοηθήσουν τη Θράκη, έχουν πλέον έναν ακόμη τρόπο: pomaknews@yahoo.gr, τηλ. 6987024245 Εθνική Τράπεζα: 273/ 603804-25 στηρίζοντας την ΜΟΝΑΔΙΚΗ πομακική φωνή που μέσα σε σκοταδιστικές συνθήκες πασχίζει να ορθοποδίσει. Ετήσια συνδρομή Ελλάδας 30 ευρώ. Μπορείτε να κάνετε μια λίστα με 5-10 φίλους σας και αφού μαζέψετε τις συνδρομές να τις στείλετε στον εκδότη μαζί με τα στοιχεία σας.

Άλλα δύο θρακικά έντυπα που αντιστέκονται στο πολιτικά ορθό της Θράκης (σήμερα πολιτικά ορθό σημαίνει υποταγή στις εντολές του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή) είναι η "Ενδοχώρα" του κ. Ίωάννη Κουριαννίδη alex.eled.duth.gr/Endoxora/k.html
και ο "Αντιφωνητής" του κ. Καραΐσκου. www.antifonitis.gr

Γιορτή 28 Οκτωβρίου- Μ.Δέρειο. Οι ΠΟΜΑΚΟΙ αντέχουν και θα νικήσουν!

Μέχρι πριν λίγες βδομάδες στο Μεγάλο Δέρειο του Έβρου

-πιέσεις κ απειλές προς τους αλεβίτες (κυρίως) πομάκους για να μην στέλνουν τα παιδιά τους στο δημοτικό σχολείο

-προκλητικές ανακοινώσεις από το τζαμί ότι "εδώ είναι Τουρκία"

-επισκέψεις των δύο μουσουλμάνων βουλευτών του ελληνικού κοινοβουλίου (Αχμέτ Χατζηοσμάν και Ιλχάν Αχμέτ) επίσης στην ευρύτερη προσπάθεια άσκησης πιέσεων εις βάρος των αλεβιτών κυρίως πομάκων

-επισκέψεις 3 Τούρκων βουλευτών και πολυάριθμης θρησκευτικής -ισλαμικής συνοδείας (ιμάμηδων κλπ φερμένους από την Τουρκία)

-σικέ εκδηλώσεις για τον καρκίνο του μαστού που έντεχνα μετατρέπονται σε "λαϊκό δικαστήριο" από τους εκατοντάδες φερμένους με πούλμαν από άλλα χωριά εις βάρος της αξιέπαινης ηρωίδας δασκάλας σχεδιασμένα και οργανωμένα από το τουρκικό προξενείο Κομοτηνής

-πιέσεις και απειλές "θα σας κάψουμε" εις βάρος ακόμη και της ζωής της δασκάλας Χαράς Νικοπούλου κ του συζύγου της (βλέπε εφημ εσπρέσο http://www.espressonews.gr/default.asp?pid=21&la=1&catid=1&artid=854248&pg=1)


όμως σε πείσμα όλης της σατανικής προσπάθειας του τουρκικού προξενείου να ελέγξει το πομακικό αυτό χωριό,

ΣΗΜΕΡΑ
28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2008

δεκάδες μαθητές του δημοτικού σχολείου του Μ.Δερείου
ντυμένοι στα γαλανόλευκα
παρέλασαν όλο ζωντάνια
απήγγειλαν ποιήματα με τόσο πάθος
τραγούδισαν τα εμβατήρια του 40
σήκωσαν ΨΗΛΑ τις ελληνικές τους σημαίες και
τραγούδησαν περήφανα τον εθνικό μας ύμνο!

Κάποιοι από τους πομάκους μαθητές αφιέρωσαν τα ποιήματά τους στους προπάππους τους που πολέμησαν ηρωικά το 1940 προασπίζοντας την ελληνική γη!

Δίπλα στους μαθητές πολυάριθμοι γονείς και μητέρες (με τις παραδοσιακές φορεσιές και τις μαντήλες) να καμαρώνουν τα παιδιά και την αξιέπαινη προσπάθεια της ηρωικής δασκάλας!

παραθέτουμε τις όμορφες φοτογραφίες
συνοδευμένες με ένα ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
στα παιδιά και στην δασάλα τους
για τα τόσα δάκρυα και τη συγκίνηση που μας προκάλεσαν.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους
- εκ μέρους του ελλ/κού κοινοβουλίου ο βουλευτής κ. Ηλίας Πολατίδης
- ο Σταύρος Λάλας (που πλήρωσε με 13 χρόνια σκληρής φυλάκισης στις ΗΠΑ την προσφορά του στην Ελλάδα)
- ο τέως πρόεδρος του Αρείου Πάγου κ. Βασίλης Κόκκινος
- στρατιωτικές και αστυνομικές αρχές
- εκδότες, πολιτευτές, επώνυμοι καθώς και πομάκοι δημοσιογράφοι και
- εκατοντάδες φίλοι της ηρωικής δασκάλας!



Τέλος να επισημάνουμε ότι για πρώτη φορά μετά το 1971 τελέστηκε δοξολογία στην εκκλησία του χωριού! Επιτέλους 37 χρόνια μετά η γαλανόλευκη κυματίζει και κάτι αλλάζει σ αυτό τον τόπο.




ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΑ ΛΑΒΑΡΑ ΕΒΡΟΥ
Μοναδική αντίθεση στην συγκινητική ατμόσφαιρα του Μεγάλου Δερείου ήταν περιστατικό που συνέβει στα Λάβαρα (έδρα του δήμου Ορφέα). Ο γνωστός δήμαρχος κ. Πουλιλιός επέδειξε άλλη μια φορά την εμπάθειά του. Μέλη του Πατρ.Ελλ/κού Συνδέσμου μετέβησαν στα Λάβαρα του Έβρου για να επιδώσουν ψήφισμα διαμαρτυρίας στον δήμαρχο και να πετάξουν τρικάκια με τον τίτλο "Κάτω τα χέρια από την δασκάλα και τους Πομάκους"..

Επειδή ο δήμαρχος απουσίαζε (όπως μας ενημέρωσαν) το ψήφισμα θυροκολήθηκε διακριτικά στην εξώπορτα του Δημαρχείου. Δεν πέρασε ούτε ένα λεπτό και ένας δημοτικός σύμβουλος ξέσχισε το ψήφισμα βρίζοντας τους διαμαρτυρομένους ("μαλ... "). Παραδόξως δευτερόλεπτα μετά την θυροκόληση-σχίσιμο του ψηφίσματος διαμαρτυρίας εμφανίστηκε (και ο κατά τ άλλα απουσιάζων) δήμαρχος.

Επέδειξε μάλιστα μια μεγάλη έγρωμη αφίσα για να αποδείξει ότι εθνικές γιορτές γινόταν πάντα στο Μ.Δέρειο και δεν είναι έργο της δασκάλας. Δεν μας ενημέρωσε όμως από που βρήκε αυτές τις φωτογραφίες. Μήπως από τον τέως διευθυντή του δημ/κού σχολείου ο οποίος είχε παραδώσει την επίσημη σφραγίδα του δημοτικού σχολείου στο Τουρκικό προξενείο για να σφραγίσουν λαχνούς? Ή μήπως από τον ψευδο-ιμάμη του χωριού και τέως πρόεδρο της σχολικής επιτροπής. Όπως δεν μας ενημέρωσε ο δήμαρχος και για το ποιος ανέλαβε να εκδώσει και να εκτυπώσει αυτή την αφίσα. (Παρεμπιπτόντως η ελληνική σημαία απουσίαζε από αρκετές φωτογραφίες ενώ το μόνο που θύμιζε γιορτή 25ης Μαρτίου σε μία από αυτές ήταν ένα σκέτο '1821'!). Πάντως μιλώντας σε τοπικό κανάλι χθες βράδυ απέδωσε το "σχίσιμο" του ψηφίσματος και την προκλητική στάση του ιδίου και των δημοτικών του συμβούλων στα "τσιπουράκια" που είχανε πιει πιο πριν.

Δεν αμφιβάλουμε ότι όλοι είμαστε Έλληνες. Όμως τώρα που έφυγε η επίδραση από τα "τσιπουράκια" καλό θα ήταν να προβληματιστεί ο δήμαρχος Ορφέα για ποιο λόγο οι δηλώσεις και οι κινήσεις του προβάλλονται από τα τουρκικά κανάλια. Και για ποιο λόγο τυχαίνει συνοδοιπόροι του στην προσπάθεια να διώξει την ηρωική δασκάλα να είναι άνθρωποι του Τουρκικού προξενείου. Μήπως πρέπει να αφήσει τις προσωπικές εμπάθειες (η χάρη που ζήτησε από τον πατέρα της δασκάλας και πρόεδρο του Αρείου Πάγου για ευνοϊκή μεταχείριση δικαστικής υπόθεσης συγγενή του και η οποία φυσικά δεν έγινε δεκτή) ή μικροπολιτικές επιδιώξεις (πχ ψήφοι μουσουλμάνων στις εκλογές που κατευθύνονται από το Τουρκικό Προξενείο) και να σταθεί πλάι στην προσπάθεια προστασίας των πομάκων από τις αρπαχτικές διαθέσεις της Άγκυρας?




Κάναμε μια βόλτα στο χωριό Μεγάλο Δέρειο. Δεκάδες ελληνικές σημαίες κυμάτιζαν περήφανα σε όλα σχεδόν τα σπίτια και στα καφενεία των πομάκων κατοίκων του χωριού και σε πείσμα κάθε είδους πρακτόρων ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΚΥΜΑΤΙΖΟΥΝ και ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ!

Μάτια γεματα αγωνία - Σμίνθη (ν. Ξάνθης)- πομακοχώρια

Για άλλη μία φορά πήρα τον δρόμο τον ορεινό, αυτόν που οδηγεί στα Πομακοχώρια… Έχω καιρό να δω τον φίλο μου τον Αλή, έναν περήφανο, ψηλό με καταγάλανα μάτια Πομάκο, που μένει στη Σμίνθη…

Αφού ανηφόρισα σε έναν δρόμο όλο στροφές, με τη φύση γύρω μου να έχει ένα μελαγχολικό χρώμα, έφτασα στο χωριό, έξω από το όμορφο και περιποιημένο σπιτικό του φίλου μου.

Κανείς δεν ήταν εδώ για να με υποδεχτεί… Μακριά, ακουγόταν κάποιες παιδικές φωνές, μα δεν ήταν σαν τις άλλες φορές που είχα έρθει…

Προχώρησα και χτύπησα την πόρτα του σπιτιού. Μετά από λίγο η πόρτα άνοιξε και είδα τον Αλή. Ούτε αυτός ήταν ίδιος, έδειχνε πολύ αλλαγμένος, σαν να γέρασε, αλλά περισσότερο έδειχνε φοβισμένος…

Χαιρετηθήκαμε, αγκαλιαστήκαμε και με κάλεσε να μπω μέσα… Καθήσαμε στο γιατάκι του, δίπλα στο παράθυρο και πιάσαμε κουβέντα…

Η αγωνία που είχε στο πρόσωπό του, στα μάτια του, στις κινήσεις του, άρχισε να βγαίνει πια και στις λέξεις…

Η γυναίκα του, η Αλιέ, μας έφερε τους καφέδες και έφυγε από το δωμάτιο.

- Πώς είσαι δάσκαλε; Καιρό είχες να φανείς, μου είπε σφίγγοντας τα χείλη του ο Αλή.

- Ναι, αλλά σε σκεφτόμουν. Βλέπεις, υπάρχουν δυσκολίες και έπρεπε να τρέχω για να τα βγάλω πέρα…

- Δυσκολίες ε; Μη νομίζεις, κι εμείς εδώ τα ίδια έχουμε, μου απάντησε.

- Δύσκολοι οι καιροί φίλε μου, πολύ δύσκολοι. Μεγάλη ακρίβεια. Να δούμε πως θα βγει και αυτός ο χειμώνας.

- Δεν βαριέσαι βρε δάσκαλε, να ήταν μόνο τα λεφτά… τότε θα ήταν εύκολα…

- Τι έγινε; Υπάρχει κάποιο πρόβλημα; Μπορώ να βοηθήσω; Τι συμβαίνει;

- Τι να συμβαίνει δάσκαλε. Τα γνωστά… τα ξέρεις… αλλά τελευταία πολλά ακούγονται… ο κόσμος φοβάται, δεν ξέρει τι να κάνει… έχουμε κλείσει τις πόρτες των σπιτιών μας… δεν ξέρουμε πότε θα γίνει κάτι και αν θα γίνει…

- Τι να γίνει ρε Αλή; Παράξενα μου τα λες…

Σήκωσε το φλυτζάνι του καφέ, κούνησε το κεφάλι του και ήπιε μια γουλιά…

- Άκου δάσκαλε, πολλά δεν μπορώ να πω, έχω και οικογένεια, αλλά τα πράγματα έχουνε σφίξει. Όταν τριγύριζαν (οι γνωστοί εγκάθετοι του Τουρκικού Προξενείου) στα χωριά το καλοκαίρι, όλο έλεγαν να προσέχουμε τον Οκτώβρη… να είμαστε έτοιμοι… οι καιρός πλησιάζει… Τον τελευταίο μήνα, το ξαναέριξαν στα καφενεία σαν κουβέντα και ο κόσμος ενώ στην αρχή παραξενεύτηκε, μετά άρχισε να μαζεύεται, να φοβάται… Ποτέ δεν ξέρεις τι θα κάνουν αυτοί οι διάολοι… Όλο τα ανακατεύουν… Πάλι ήρθαν και έταζαν λεφτά σε όσους έχουν προβλήματα… σου τα έχω πει, τα ξέρεις… Γίνονται και αυτά στην Αμερική… άνθρωποι είμαστε, φοβόμαστε…

Μιλούσε και το κεφάλι του ήταν σκυφτό, δεν ήταν ο ίδιος… Ο φόβος έτρεχε στο μυαλό και στο κορμί του… Ποτέ άλλοτε δεν τον είχα δει έτσι…

- Άκου Αλή, αν και τα ξέρεις καλύτερα από εμένα, δεν χρειάζεται να φοβάσαι τίποτε. Δεν γίνεται να φοβάσαι όταν είσαι στον τόπο σου, στο σπίτι του, στην πατρίδα σου, επειδή δεν είσαι μόνος. Νομίζεις εγώ δεν τα σκέφτομαι όλα αυτά; Όταν μαλώνουν τα βουβάλια Αλή δεν ανοίγουμε την πόρτα της αυλής μας για να μπούνε μέσα, επειδή θα μας καταστρέψουν το σπίτι μας. Έτσι κάνω κι εγώ… Εξάλλου, δεν είσαι μόνος. Ότι και αν χρειαστείς, οτιδήποτε, πάρε την οικογένεια και κατέβα στην πόλη, έλα στο σπίτι μου… Εντάξει; Αλλά δεν χρειάζεται ούτε να τα σκέφτεσαι αυτά… Αυτοί (τα τσιράκια του Προξενείου) αυτό θέλουν, να σας κάνουν να φοβηθείτε… Ρε, εσείς είστε ατρόμητοι… ο Μέγας Αλέξανδρος από εδώ πήρε τους καλύτερους στρατιώτες του, τους πιο δυνατούς, τους πιο θαρραλέους… σας φοβίζουν τώρα μερικά τσογλάνια;

- Όχι δάσκαλε, αν ήμουν μόνος μου, αν δεν είχα οικογένεια, υποχρεώσεις, θα ήταν αλλιώς…

- Έχεις δίκιο φίλε μου… αλλά κοίτα γύρω σου… σε έχουνε κλείσει μέσα στο σπίτι του, επειδή διαδίδουν φήμες. Κατάφεραν να σε φυλακίσουν!!!

- Ναι… το κατάφεραν…

Το είπε με σκυμμένο κεφάλι… Σήκωσε το χέρι του και με το εξωτερικό της παλάμης του καθάρισε τα μάτια του… Σηκώθηκα κι εγώ όρθιος... Τον αγκάλιασα και του ψιθύρισα: «Δεν είσαι μόνος, δεν πρέπει να φοβάσαι τίποτε. Εγώ δεν φοβάμαι κανέναν επειδή είσαι φίλος μου και ξέρω πως είσαι το καλύτερό μου στήριγμα. Μόνο τον Θεό φοβάμαι… Κανέναν άλλον…».

Με χτύπησε στην πλάτη και με κοίταξε.

- Σε ευχαριστώ Κώστα. Σε ευχαριστώ…

- Θα με ευχαριστήσεις πολύ αν πάρεις τη γυναίκα σου και τα παιδιά, τον αδερφό σου και την οικογένειά του και κατεβείτε κάτω, στην πόλη, να πάμε να φάμε όλοι μαζί. Εντάξει;

Τα μάτια του άνοιξαν, μεγάλωσαν ξαφνικά…

- Να είσαι καλά φίλε μου… σε ευχαριστώ πολύ. Θα έρθουμε. Θα σου τηλεφωνήσω για να τα κανονίσουμε…

- Εμείς τα έχουμε κανονισμένα Αλή. Πες τη γυναίκα σου να πάρει τηλέφωνο στη δικιά μου, να συνεννοηθούν για τις λεπτομέρειες…

Η πόρτα άνοιξε, μπήκε η Αλιέ, τώρα χαμογελούσε… Σίγουρα μας άκουγε…
Προχώρησα προς την πόρτα και βγήκα έξω. Γύρισα προς τον Αλή, του έπιασα τον ώμο και του είπα: «Όλα θα πάνε καλά. Άσε τα μαύρα τα σκυλιά να λένε τις βλακείες τους».

- Καλό χειμώνα να έχουμε δάσκαλε.

- Ις Αλάχ (να δώσει ο Θεός) του απάντησα… Και κάποια στιγμή θα πρέπει να αρχίσεις να μου μαθαίνεις τα Πομάκικα. Εντάξει;

Ο Αλή χαμογέλασε. "Θα γίνει κι αυτό, γεροί να είμαστε" μου απάντησε.

Η Αλιέ έτρεξε κοντά μας. Μου έδωσε ένα κουτί.

- Είναι γλυκά, είχαμε γιορτή (Ραμαζάνι και Σεκέρ Μπαϊράμ), να τα πάτε στη γυναίκα σας… και να της δώσετε χαιρετίσματα από όλους μας… Την άλλη φορά πείτε της να έρθει, θα την περιμένουμε με μεγάλη χαρά…

Ευχαρίστησα την Αλιέ και τον Αλή… Γύρισα στο αυτοκίνητο και άρχισα να απομακρύνομαι. Κοιτώντας στον καθρέφτη τους είδα να κουνούν τα χέρια τους αποχαιρετώντας με και χαμογελώντας…

Οδηγούσα στον δρόμο της επιστροφής… Και σκεφτόμουν πόσο ζημιά, πόσο κακό επιτρέπουμε να κάνουν κάποια σκουπίδια σε αυτούς τους αγνούς ανθρώπους…

Κωνσταντίνος

http://kostasxan.blogspot.com/

Σχόλιο blogger: Η Σμίνθη είναι ένα από τα πιο "φιλικά" μας πομακοχώρια. Ο κεντρικός δρόμος διασχίζει το χωριό, υπάρχει ελληνικό Γυμνάσιο και στο πατρελθόν αναδείχθηκαν πολλές όμορφες προσπάθειες στο χωριό αυτό (έκδοση πομακικών παραμυθιών, χοροί, παραδοσιακές στολές παρελάσεις κλπ). Αν το κλίμα της τρομοκρατίας που ασκούν οι πράκτορες του Τουρκικού Προξενείου επηρέασε στ αλήθεια τόσο πολύ την κοινωνία της Σμίνθης, η κατάσταση στα υπόλοιπα απομονωμένα πομακοχώρια θα πρέπει να έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο.

Επίσης μόλις ενημερώθηκα ότι οι γνωστοί εγκάθετοι του προξενείου έχουν αυξήσει τις απειλές στο Μέγα Δέρρειο (το χωριό στο οποίο συνεχίζει να αντιστέκεται η ηρωική δασκάλα Χαρά Νικοπούλου).

Εσείς εκεί κάτω στην Αθήνα,

Επιτέλους ΞΥΠΝΗΣΤΕ

Οι Πομάκοι μάχονται για την αποτουρκοποίηση

Όλη η μειονοτική πολιτική ατζέντα άνοιξε στη αίθουσα του Δικαστηρίου

Μια δίκη με ιδιαίτερη σημασία που αφορά ως ένα βαθμό τη δημοσιογραφική δεοντολογία, απορρέει όμως από τη διελκυστίνδα μεταξύ του Συλλόγου Πομάκων και των «αντιφρονούντων» του, πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2008 στις 11 το πρωί στο Πενταμελές Πρωτοδικείο Ξάνθης.

Συγκεκριμένα εκδικάστηκε η Αγωγή για συκοφαντική δυσφήμισή σύμφωνα με το νόμο 363 του Ποινικού Κώδικα που υπέβαλλε ο εκδότης της πομάκικης εφημερίδας NATPRESH κ. Σεϊμπαντήν Καραχότζα και ο πρόεδρος του Συλλόγου Πομάκων κ. Ταχήρ Κόντε κατά των εκδοτών της τουρκόφωνης εφημερίδας Milliet κ. Μπουντούρ Μπιλάλ και Τζεγκίς Ομέρ.

Αφορμή για την υποβολή Αγωγής ένα άρθρο του κ. Τζεγκίς που δημοσιεύτηκε στο 29ο φύλλο της Milliet το οποίο αναφέρεται στον κ. Καραχότζα και Κόντε αποκαλώντας τους «απατεώνες», «σατανάδες», «ανθρώπους του παρακράτους» και ότι «υποκινούνται και πληρώνονται από σκοτεινές δυνάμεις».

Σημειώνεται ότι η εφημερίδα Milliet έχει ευρεία κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα στην μειονότητα, διανέμεται δωρεάν στην ορεινή περιοχή και έχει δικτυακό τόπο και συνεπώς ο κ. Καραχότζα και Κόντε προσέφυγαν στην Αγωγή θιγόμενοι από το περιεχόμενο του άρθρου.

Το έχουν παρακάνει …

«Η Δικαιοσύνη θα κάνει καλά τη δουλειά της! Δεν έχει λόγο να τους χαριστεί! Έχουν ξεπεράσει τα όρια της ελευθερίας του τύπου! Οι κύριοι αυτοί το έχουν παρακάνει! Εδώ και πολύ καιρό μας αποκαλούν, απατεώνες, ανθρώπους του παρακράτους, ότι πληρωνόμαστε από σκοτεινές δυνάμεις σατανάδες κ.λ.π. Μου έχουν προκαλέσει ηθική βλάβη αυτά τα υβριστικά και συκοφαντικά δημοσιεύματα γιατί τα διαβάζουν πολύ συντοπίτες μας», δήλωσε ο κ. Καραχότζα στο «Ε», λίγο πριν την έναρξη της δίκης.

Ο Σύλλογος Πομάκων τους χαλάει τη σούπα…

«Μετά την ίδρυση του συλλόγου τον Ιανουάριο του 2007 άρχισαν με διάφορα δημοσιεύματα να μας στοχοποιούν. Προσπαθούν να πείσουν το μουσουλμανικό κοινό ότι είμαστε τα κακά πρόβατα της μειονότητας Δεν θέλουν να υπάρχει ο σύλλογος Πομάκων. Θέλουν στη Θράκη να λένε όλοι ότι είναι τουρκογενείς.

Φυσικά αυτό δεν υφίσταται αφού η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, χωρίζεται σε τρεις εθνοτικές ομάδες: Τους Πομάκους, τους Τουρκογενείς και του Αθίγγανους.

Ο σκοπός τους είναι να ομογενενοποιήσουν την μειονότητα σε τουρκική.

Ο σύλλογος μας τους χαλάει τη σούπα! Κανένας δημοσιογράφος να παραβιάσει προσωπικά δεδομένα. Αφισοκόλλησαν μέσα στα Τζαμιά όλης της Θράκης βάλανε τα επίθετα και τα ονόματα των 36 ιδρυτικών μελών του συλλόγου και για να μας στοχοποιήσουν ακόμη περισσότερο έβαλαν και τα πατρώνυμα. Από τότε ξεκίνησε η δικαστική διαμάχη. Θα συνεχίσουμε όσο συνεχίζουν αυτοί με απειλητικούς τρόπους και προσπαθούν να στρέψουν τον κόσμο εναντίον μας», δήλωσε ο πρόεδρος του Συλλόγου Πομάκων και έτερος ενάγων κ. Ταχήρ Κόντε.

«Για ένα άρθρο στο 29 τεύχος της εφημερίδας μας, μετά την ίδρυση του Πομακικού συλλόγου έσπευσαν να μας μηνύσουν. Είμαστε δημοσιογράφοι και μπορούμε να λύνουμε τις διαφορές μας όχι στα δικαστήρια αλλά μεταξύ μας, με γραφή, με σκέψεις και ιδέες», δήλωσε ο εις εκ των εναγομένων κ. Τζεγκίς Ομέρ.

Η δίκη του Συλλόγου Πομάκων

Η δίκη ξεκίνησε λίγο μετά τις 11 και διήρκησε περίπου 1 ώρα. Δικηγόρος των εναγόντων η κα Σμαρώ Ψαλτοπούλου και ο κ. Στέλιος Γιαλάογλου, ενώ των εναγομένων ο κ. Ιξάν Αχμέτ. Μάρτυρας κατηγορίας ο κ. Σταύρος Ναθαναηλίδης, κτηνίατρο και υπεράσπισης ο κ. Χασάν Κεχαγιά Φεϊζουλά, δάσκαλος και αρθρογράφος της Milliet. Στο αίθουσα δικαστηρίου παρευρίσκονταν η κα Καραχασάν και ο κ. Ορχάν Χατζηιμπράμ

Πρώτος εξετάστηκε ο μάρτυρας κατηγορίας κ. Ναθαναηλίδης, φίλος κατά δήλωσή του κ. Καραχότζα και Κόντε. Ο κ. Ναθαναηλίδης κατέθεσε ότι θεωρεί υβριστικό, συκοφαντικό και εμπαθές το δημοσίευμα, αποδίδοντας το εμφανή προπέτεια και το συνέδεσε με την ίδρυση του Συλλόγου Πομάκων.

Σημείωσε χαρακτηριστικά ότι «η εφημερίδα στοχοποιεί όποιον παρεκκλίνει απ’ την γραμμή ότι η μειονότητα είναι τουρκική» και ότι κάνουν προπαγάνδα μέσα στα τζαμιά για τα μέλη του συλλόγου με στόχο να τους περιθωριοποιήσουν, να μην έχουν έρεισμα στην μειονοτική κοινωνία και ότι η πλειοψηφία υιοθέτησε το δημοσίευμα. Αναφέρθηκε - απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις των δικηγόρων - σε περιστατικά με απειλές και εκφοβισμούς που δέχονται ο κ. Καραχότζα και Κόντε, σημείωσε δε ότι τα 7 μέλη που παραιτήθηκαν υπέκυψαν στις απειλές.

Όταν ρωτήθηκε αν γνωρίζει από ποιους δέχτηκαν απειλές τόνισε: «από άτομα του μηχανισμού του τουρκικού προξενείου», ενώ για τους εναγόμενους δήλωσε ότι είναι «Μύστες και Ιεροφάντες του εθνικισμού».Αναφέρθηκε το όνομα του κ. Εμφιετζόγλου και ο Ναθαναηλίδης κατέθεσε ότι οι Καραχότζα και Κόντε όχι μόνο δεν έχουν καμιά σχέση αλλά είναι και στον αντίποδα.

Ο μάρτυρας υπεράσπισης ο κ. Φεϊζουλά τόνισε ότι και ο ίδιος έχει γράψει τα ίδια επανειλημμένα, υπερασπίστηκε δε τους εναγόμενους καταθέτοντας ότι ο χαρακτηρισμός «απατεώνες» ήταν λόγια των 7 μελών του συλλόγου που παραιτήθηκαν δηλώνοντας εξαπατημένοι. Όταν δε ρωτήθηκε αν έγινε η απαραίτητη διασταύρωση των στοιχείων από το δημοσιογράφο ώστε να στοιχειοποιηθεί ο χαρακτηρισμός και αν ο δημοσιογράφος δεν βασίστηκε μόνο στα λόγια των καταγγελόντων που μπορεί να υποκινούνται από προσωπικούς λόγους ή αν ανέτρεξε στο καταστατικό του συλλόγου όπου αναφέρεται ο σκοπός της ίδρυσης του συλλόγου και οι δραστηριότητές του, αρκέστηκε να πει ότι ο σύλλογος αυτός φέρνει διχόνοια και ότι τα παραιτηθέντα μέλη δεν γνώριζαν ότι ο σύλλογος είναι Πομακικός! Όσο αφορά το «σκοτεινό παρελθόν» του κ. Καραχότζα(αναφέρεται στο άρθρο) επεξήγησε ότι η αναφορά αφορά δικαστικές του εκκρεμότητες.

Επίσης μετά από σχετικές ερωτήσεις κατέθεσε ότι ο σύλλογος δεν έχει αποδοχή και ότι η μειονότητα ξέρει ότι αυτά είναι πολιτικά τερτίπια

Στη συνέχεια και μετά από ερωτήσεις της δικηγόρου των εναγόντων η οποία επεσήμανε ότι κανένα μέλος από τα παραιτηθέντα δεν ήρθε για να καταθέσει άνοιξε για τα καλά ο κύκλος της συζήτησης και συμπεριέλαβε όλα τα επίμαχα μειονοτικά θέματα. Εκεί ο κ. Φεϊζουλά έγινε πιο σαφής αναφορικά με το σύλλογο: «Βγαίνουν στις τηλεοράσεις και λένε ότι δεν έχουν καμία σχέση με τους Τούρκους,. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της τουρκικής μειονότητας». Η δικηγόρος αντέτεινε: «Αφαιρείτε το δικαίωμα κάποιου να αυτοπροσδιορίζεται Πομάκος; Τόσο αντέχει η Δημοκρατία σας;» και η πρόεδρος παρενέβη υπερασπιζόμενη το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού αλλά και του συνεταιρίζεσθαι!

Η δίκη ολοκληρώθηκε και η απόφαση αναμένεται μετά από τρεις μήνες!

Μαριάννα Ξανθοπούλου

Πηγή:Εμπρός - Έγερσις

Στήριξη στη δασκάλα Χαρά Νικοπούλου

Την υπόθεση της Χαράς Νικοπούλου, της δασκάλας στο μειονοτικό χωριό Μ. Δέρειο του Νομού Έβρου, που ξυλοκοπήθηκε άγρια από "πολίτες" και ακόμα ταλαιπωρείτε, λίγο-πολύ την γνωρίζουν οι χρήστες του διαδικτύου, σε αντίθεση με τους απλούς τηλεθεατές μιας και τα κεντρικά τηλεοπτικά κανάλια δεν αφιέρωσαν χρόνο σ'αυτήν την υπόθεση. Αφού δεν μπόρεσαν να την καταβάλλουν με άλλους τρόπους, τώρα ο Δήμαρχος της περιοχής της κάνει έξωση! Γι' αυτόν τον λόγο ξεκίνησε μία προσπάθεια συμπαράστασής της.

Παρακαλούμε πολύ να αποστείλετε ενυπόγραφα στο φαξ της περιφέρειας Αν. Μακεδονίας και Θράκης στο Νο 25310-22483 καθώς και στο φάξ 2310-547341 (δικηγόρος της κ.Νικοπούλου), το παραπάνω κείμενο.

ΠΡΟΣ

Τον Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας

Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης

κ. Σταμάτη Δημήτριο

Κοινοποίηση: Υπουργό Εσωτερικών,

Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης

κ. Παυλόπουλο Προκόπιο

[συμπληρώστε πόλη / ημερομηνία]

Αξιότιμε κύριε Γενικέ,

Απευθυνόμαστε σε σας ως θεσμικό εκπρόσωπο της ελληνικής πολιτείας στην περιοχή, για ένα θέμα που προέκυψε εσχάτως και είναι τεράστιας σημασίας, σημειολογικά μα και ουσιαστικά. Πρόκειται για την απαράδεκτη στάση του δημάρχου Ορφέα κ. Ευάγγελου Πουλιλιού, ο οποίος υλοποιώντας τον δημοσίως διατυπωμένο εκβιασμό του (12-2-2008, Ραδιόφωνο Maximum FM) σε βάρος της δασκάλας Χαράς Νικοπούλου, με ένα έγγραφό του της ζητά - σε ύφος ιταμό - να εγκαταλείψει το σπίτι που μένει τα τελευταία 4 χρόνια και προορίζεται για τον χριστιανό δάσκαλο που έχει οργανική θέση στα μειονοτικά σχολεία. Η επίκληση οικοδομικών εργασιών συντήρησης στο οίκημα, είναι προσχηματική καθώς έχει αναλάβει τη συντήρηση του εξ ολοκλήρου η κ. Νικοπούλου και πάντα με την άδεια του δημάρχου ο οποίος εσκεμμένα το λησμονεί.

Επειδή τέτοιες ενέργειες υπερβαίνουν τα όρια δικαιοδοσίας των αιρετών εκπροσώπων και αποτελούν κατάχρηση εξουσίας (δεν προηγήθηκε ούτε ενημέρωση, ούτε υπάρχει σχετική απόφαση του δημοτικού συμβουλίου) θεωρούμε ότι αυτή η προσβολή προς μια δασκάλα που δικαιώθηκε από το υπουργείο Παιδείας για όσα έπραξε επί τρία χρόνια στη θέση της και που έγινε αληθινό σύμβολο ευσυνειδησίας και φιλοπατρίας πανελληνίως, δεν μπορεί να μένει αναπάντητη. Ζητάμε από εσάς να επιληφθείτε του θέματος πριν διασυρθούν περαιτέρω οι θεσμοί, η ίδια η ελληνική πολιτεία, σε μια υπόθεση που φαίνεται να εξυπηρετεί ταπεινά, ιδιοτελή κίνητρα, που ενδεχομένως εξαντλούν το ρόλο και την ουσία του θεσμού της τοπικής αυτοδιοίκησης σε συναλλαγή ή ψηφοθηρία ή προσωπική εμπάθεια.

Με τιμή,

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ

Επωνυμο Όνομα Ιδιότητα Πόλη Υπογραφή

ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΠΟΜΑΚΩΝ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ

Είναι γνωστό πως οι Πομάκοι της Θράκης (αρχαίο ελληνικό φύλο που βίαια εξισλαμίσθηκαν επί Τουρκοκρατίας) δίνουν και σήμερα τον αγώνα τους για τη διατήρηση της πολιτιστικής τους ταυτότητας, ενάντια στις πιέσεις που δέχονται από το Τουρκικό προξενείο Κομοτηνής.

Στον πρόσφατο εορτασμό της εθνικής επετείου της 25 Μαρτίου, στο χωριό Σμίνθη στην γιορτή που έγινε στο Γυμνάσιο (υπόψι, το γυμνάσιο είναι κανονικό ελληνικό Γυμνάσιο και όχι μειονοτικό) ανάμεσα σε πλήθος ελληνικών χορών, τα παιδιά χόρεψαν και έναν πομάκικο (που μοιάζει με τον γνωστό χασαποσέρβικο).

Το γεγονός έκανε περήφανους τους Πομάκους κατοίκους της Σμίνθης, όχι όμως και τα φερέφωνα της Τουρκίας (που θέλουν σώνει κ καλά να εκτουρκίσουν τους Πομάκους). Διαβάστε τη συνέχεια ...


Προς: τον Υπουργό Παιδείας κ. Ευρυπίδη Στυλιανίδη
τον πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων κ. Σιούφα
τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ κ. Γιώργο Παπανδρέου

Κύριε Υπουργέ, κύριε πρόεδρε της Βουλής, κύριε πρόεδρε του ΠΑΣΟΚ, κύριοι προϊστάμενοι,
Με ιδιαίτερη έκπληξη πληροφορηθήκαμε την επερώτηση του βουλευτή Ν. Ξάνθης του ΠΑΣΟΚ κ. Τσετίν Μάντατζη προς τον υπουργό Παιδείας σχετικά με τον εορτασμό της εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου στην περιοχή του Δήμου Μύκης. Ο κ. Μάντατζη αναφέρει πως κατά τον φετινό εορτασμό κάποιος δάσκαλος «ανέθεσε στους μαθητές να χορέψουν βουλγαρικούς σκοπούς» και ζητάει από τον υπουργό να του πει «σε ποιες ενέργειες θα προβεί προκειμένου να αποφευχθούν τέτοιου είδους πρακτικές».

Η πραγματικότητα, απ' όσο είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, είναι εντελώς διαφορετική. Στον εορτασμό της 25ης Μαρτίου 2008 μαθητές χόρεψαν μπροστά στο ηρώο της Σμίνθης παραδοσιακούς ελληνικούς χορούς και ένα πομάκικο χορό (παραλλαγή του χασάπικου από την ορεινή Ξάνθη) ακούγοντας το πομάκικο παραδοσιακό τραγούδι «'Uchi mo, ma'yko, pre'uchi » (δίδαξέ με, μάνα μου, δίδαξέ με πιο καλά). Οι παρευρισκόμενοι Πομάκοι, μικροί και μεγάλοι, συμμετείχαν με ιδιαίτερο ενθουσιασμό στον εορτασμό της απελευθέρωσης της Ελλάδας από την Τουρκία, καταχειροκρότησαν τα μαθητικά χορευτικά συγκροτήματα και χάρηκαν ιδιαίτερα που στα δημοτικά τραγούδια που ακούστηκαν συμπεριλήφθηκε και ένα τραγούδι της περιοχής τους, το οποίο δεν είναι βέβαια «βουλγάρικο» αλλά πομάκικο.


Θεωρούμε ιδιαίτερα παράξενη τη σύγκριση των πομάκικων τραγουδιών με τα βουλγάρικα εκ μέρους του κυρίου Μάντατζη και αναρωτιόμαστε: Έχει ο κ. Μάντατζη τις μουσικολογικές ή γλωσσολογικές γνώσεις που απαιτούνται για να διακρίνει τη μουσική των Πομάκων από την αντίστοιχη των Βουλγάρων;

Με ποιο δικαίωμα θα αποφασίσει αυτός στην ελληνική επικράτεια να μας απαγορεύσει να τραγουδάμε τα δικά μας τραγούδια; Με ποιο δικαίωμα ο κύριος Μάντατζη μας αμφισβητεί το δικαίωμα να μιλάμε τη γλώσσα μας, να γιορτάζουμε με το δικό μας τρόπο τις εθνικές γιορτές της απελευθέρωσης της πατρίδας μας της Ελλάδας από τον τουρκικό ζυγό;

Πολύ περισσότερο αφού οι πρόγονοί μας θυσιάστηκαν για την Ελλάδα μας. Αν εκείνος επιθυμεί να αυτοπροσδιορίζεται ως «Τούρκος», όταν εμείς συμμετέχουμε σε τέτοιες εθνικές γιορτές εκείνος οφείλει να μας αφήσει κι εμάς να αυτοπροσδιοριζόμαστε ως μουσουλμάνοι, ως Έλληνες και ως Πομάκοι.


Με παλιά πομάκικα τραγούδια όπως «'Uchi mo, ma'yko, pre'uchi », «Planino staro planino» «Nurye ye bolna legnala», «Zaga'liha se», «Ru'sa ko'sa i'mom», «Glo^day mo glo^day, lu^be», «Ra'do be'lo mi'lo», «Υo'tkacha'y mo ot bahche'ta», «Pu'kniso tre'sni momi'na ma'yko», «Trimi'na bra'tye», «Kukavi'chkana kuko'va» και πολλά άλλα έχουν μεγαλώσει πολλές γενιές Πομάκων.

Είναι τραγούδια που τα μάθαμε από τους παππούδες μας και από τις γιαγιάδες μας, είναι η γλώσσα μας, η ιστορία μας, η πολιτιστική μας κληρονομιά. Την τελευταία δεκαετία είχαμε την ευκαιρία να χαρούμε τα τραγούδια μας σε μουσικές εκδόσεις από λαϊκούς Πομάκους τραγουδιστές όπως ο Μολλά Χασάν Ραήφ (από το Ωραίον), ο Ρόγγο Αλή, ο Σοφτά Χαλήλ, ο Αλή Εφέντη Φεράτ, ο Αχμετσίκ Μουσταφά, η Νερμάν Μολλά και πολλοί άλλοι.
Όλα αυτά αποτελούν για μας κειμήλια ιερά, τα αγαπάμε και δεν επιτρέπουμε σε κανέναν να μας τα προσβάλλει.


Κλείνοντας, θα θέλαμε να ρωτήσουμε αν τις φασιστικές και αντιπομακικές θέσεις του κ. Μάντατζη συμμερίζεται ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Γεώργιος Παπανδρέου. Κύριε πρόεδρε, αναμένουμε εκ μέρους σας μία υπεύθυνη τοποθέτηση για τη μισαλλοδοξία και τον αντιπομακικό φανατισμό που κατά καιρούς έχει επιδείξει ο συγκεκριμένος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ.

Τελειώνουμε με μία θερμή παράκληση προς τον υπουργό Παιδείας:

Κύριε υπουργέ,
Θα θέλαμε, ως Πομάκοι της ορεινής Ξάνθης, να σας παρακαλέσουμε να μεριμνήσετε για την προστασία της γλώσσας μας και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς από αυτούς που συστηματικά την υπονομεύουν. Επίσης σας παρακαλούμε να μεριμνήσετε ώστε να καθιερωθούν τα πομάκικα τραγούδια κατά τον εορτασμό όλων των εθνικών γιορτών στα Πομακοχώρια της Θράκης.

Με ιδιαίτερη τιμή

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ταχήρ Κόντε
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ιρφάν Μεχμεταλή