Η Ελένη Φωκά μίλησε και πάλι…

Φίλες και φίλοι, υπάρχει ακόμα η Ελληνική αξιοπρέπεια! Η ηρωίδα Ελένη Φωκά η δασκάλα που εκδιώχτηκε από τους τούρκους επειδή προσπάθησε να διδάξει ελληνική ιστορία στα εγκλωβισμένα ελληνόπουλα στο Ριζοκάρπασο, τόλμησε και τα είπε στους πολιτικούς κατάμουτρα, χωρίς να φοβηθεί κανένα, και μπράβο της γιατί έτσι τους αξίζει.
Αυτό θα πει αξιοπρέπεια!

(Αντιφώνηση σε εκδήλωση ΓΟΔΗΚ που την τίμησε, Λευκωσία, 4 Μαρτίου 2009):


«Σας ευχαριστώ εκ βάθους καρδίας, για την τιμή που αποφασίσατε για την ταπεινότητά μου. Για όσα έπραξα καθηκόντως, όταν υπηρετούσα, σκλαβωμένη δασκάλα, των υποδούλων Ελληνοπαίδων, στην Αγία Τριάδα της τουρκοκρατούμενης Καρπασίας.

Γνωρίζετε πολύ καλά ότι οι Τουρκοκύπριοι συνεργάτες των κατακτητών, το Ψευδοκράτος του Αττίλα, με έδιωξαν από το χωριό μου. Από το σπίτι μου στην Αγία Τριάδα. Από το σχολείο μου. Και απαγόρευσαν την επιστροφή μου.

Γνωρίζετε ότι εδώ στην Προσφυγιά, η μεταχείριση, όσων επιμένουμε να λέμε Κατοχή την Κατοχή, είναι εξευτελιστική και προσβλητική. Διέγνωσαν, στα πληρωμένα από τις ξένες πρεσβείες σεμινάρια, ότι έχουμε, δήθεν ψυχολογικά προβλήματα. Μας παρόπλισαν. Μας πέταξαν στο περιθώριο. Λες και τους ενοχλεί που ακόμα ζούμε!

Η Κυβέρνηση, στην οποία το κόμμα σας συμμετέχει, αποφάσισε την “καλλιέργεια κουλτούρας συμφιλίωσης” με τους Τουρκοκυπρίους. Δεν ξεχώρισε ποιοι Τουρκοκύπριοι είναι όργανα των Κατακτητών.

• Ποιοι είναι συνεργάτες των Κατακτητών;

• Ποιοι είναι πιο αιμοβόροι από τους Κατακτητές;

• Ποιοι έποικοι, σαν το δολοφόνο του Σολάκη Σολωμού, θα πάρουν τη νομιμοποίηση των 50 χιλιάδων του Προέδρου, στην Κυβέρνηση του οποίου κι εσείς μετέχετε;

• Με ποιους Τούρκους Έποικους και με ποιους συνεργάτες και όργανα των Κατακτητών, καλούνται τα παιδιά μας στο Ριζοκάρπασο να καλλιεργήσουν “Κουλτούρα Συμφιλίωσης”;

Σας ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνετε. Επιτρέψτε μου να τη μεταβιβάσω σε ΕΚΕΙΝΕΣ, που σήμερα αντιστέκονται στο σκλαβωμένο Ριζοκάρπασο. Και, σας παρακαλώ, ζητήστε από τον πρόεδρο του κόμματός σας, τον κύριο Μάριο Καρογιάν, να μεταφέρει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον κύριο Δημήτρη Χριστόφια, από τη βίαια εκτοπισμένη Δασκάλα Ελένη Φωκά, τρεις μόνο στίχους του Κωνσταντίνου Καβάφη:

“Κι αν δεν μπορείς να κάμεις τη ζωή σου όπως την
θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο
μπορείς: μην την εξευτελίζεις”».

Ο Χασάπης της ιστορίας...

Οι σκοτεινές δυνάμεις που έχουν ως στόχο την αλλοίωση της εθνικής συνείδησης των Ελλήνων της Κύπρου με την ανακατασκευή της ιστορίας επιστράτευσαν και έβαλαν μπροστάρη τον καθηγητή (αμερικανικού πανεπιστημίου) Ανδρέα Μ. Καζαμία τον οποίο μάλιστα έχρησαν και ονομάζουν και "σοφό"

Ο εν λόγω κύριος λοιπόν, ο οποίος παρουσιάζεται στα ΜΜΕ ως ειδήμονας για θέματα ιστορίας εκτέθηκε ανεπανόρθωτα όταν:

1. Σε ζωντανή τηλεοπτική εκπομπή (του τηλεοπτικού σταθμού Σίγμα) δεν γνώριζε την ακριβή ημερομηνία έναρξης του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ (είπε ότι ο αγώνας άρχισε το 1956 αντί στο 1955)

2. Ισχυριζόταν ότι τα σχολικά βιβλία της ιστορίας παρουσιάζουν με εθνικιστικό και μεροληπτικό τρόπο τον αγώνα της ΕΟΚΑ. Όταν όμως ρωτήθηκε να πει σε ποια ακριβώς σημεία εστιάζει τις διαφωνίες του, παραδέχτηκε ότι ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ!!!

3. Του ζητήθηκε να δώσει συγκεκριμένα παραδείγματα για τα σημεία που τα σχολικά βιβλία της ιστορίας παρουσιάζουν λανθασμένα τα γεγονότα, έφερε σαν παράδειγμα τον όρο «τουρκοκρατία» που χρησιμοποιούμε αντί του ορθού (όπως ο ίδιος υποστηρίζει) «οθωμανοκρατία»!

Πέρα από την αμάθεια του, ο "σοφός" ο κ. καθηγητής θέλει να απενοχοποιήσει την Τουρκία, η οποία πάντως εντάσσει στη δική της ιστορία την οθωμανική αυτοκρατορία. Εξάλλου αυτό το γεγονός (την κατοχή της Κύπρου από τους τούρκους-Οθωμανούς χρησιμοποίησε για να έχει ερείσματα στην Κύπρο).

Μα αν οι Οθωμανοί που κατείχαν την Κύπρο δεν ήταν τούρκοι, κ. Καζαμία, σήμερα δεν θα είχαμε τουρκική μειονότητα στο νησί, αλλά οθωμανική!!! Και αν συμβαίνει αυτό, τότε η Τουρκία δεν έχει καμία θέση (και δεν πρέπει να την δεχόμαστε) ούτε ως εγγυήτρια ούτε ως συζητητή για το κυπριακό…

(Σε άλλη εκπομπή, σε άλλο κανάλι - το ΡΙΚ αυτή τη φορά - προσπαθεί να μας πείσει να διδάσκουμε στα σχολεία μας ότι το 1974 έγινε ειρηνευτική επιχείρηση στη Κύπρο!!!):

Νεα σχολική χρονιά στη Β.Ήπειρο-Ανακοίνωση & έκκληση

Τα ελληνόπουλα της Βορείου Ηπείρου, για άλλη μια χρονιά,
 δεν έχουν περιθώριο να χαρούν την έναρξη της νέας
σχολικής χρονιάς: η αλβανική κυβέρνηση, σε πλήρη αντίθεση
με την λεγόμενη ευρωπαϊκή και βορειοατλαντική προοπτική που
διατείνεται ότι θέλει να προσδώσει στη χώρα, δίνει το
δικαίωμα για δημόσιο ελληνικό σχολείο μόνο σε λίγα ερημωμένα
χωριά κοντά στη Δρόπολη, το Αργυρόκαστρο και τους Αγίους
Σαράντα.

Εμπαίζοντας ουσιαστικά την Ελλάδα, λειτουργεί και ελληνικό 
τμήμα μέσα σε 2 αλβανικά σχολεία μέσα στο Αργυρόκαστρο και
 τους Αγίους Σαράντα, αλλά επιτρέπει εκεί τη φοίτηση μόνο 
των παιδιών που και οι 2 γονείς είναι από 99 συγκεκριμένα
χωριά, και όχι όσων χιλιάδων κρατάνε τον ελληνισμό μέσα τους
 στις πατρογονικές τους εστίες.

Λίγα ιδιωτικά ελληνικά σχολεία, όπως π.χ. στην Κορυτσά τα
εκπαιδευτήρια ΟΜΗΡΟΣ και στο Αργυρόκαστρο τα σχολεία της
Αρχιεπισκοπής, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των διδασκόντων
 δεν μπορούν να λύσουν  το πρόβλημα της εκπαίδευσης της
Ελληνικής Κοινότητας της Βορείου Ηπείρου, παραβλέποντας
το γεγονός ότι ακόμη και αυτά απειλούνται με ανάκληση
άδειας λειτουργίας (βλ. Αργυρόκαστρο) τη στιγμή που
δεκάδες μουσουλμανικά, τουρκικά και ιταλικά σχολεία
υπάρχουν στη γειτονική χώρα χωρίς κανένα πρόσκομμα.


Παράλληλα το πρόβλημα της έλλειψης βιβλίων στην ελληνική
γλώσσα θα ταλαιπωρήσει και φέτος (για 5η χρονιά )τους
Βορειοηπειρώτες μαθητές, όπως και το γεγονός ότι τα
σχολικά κτίρια στα ελληνικά χωριά κάθε άλλο παρά
κατάλληλα μπορούν να χαρακτηρισθούν  για να φοιτούν
μαθητές σε αυτά.


Μέχρι τη μέρα που όλοι οι 'Ελληνες της Βορείου Ηπείρου
 και της Αλβανίας, ελληνόφωνοι, αλβανόφωνοι και
βλαχόφωνοι, θα έχουν το αυτονόητο δικαίωμα για
υψηλού επιπέδου, δημόσια ελληνική παιδεία, η ΣΦΕΒΑ θα
 συνεχίσει τη λειτουργία των φροντιστηρίων εκμάθησης
ελληνικής γλώσσας, ευχαριστώντας εκ βάθους καρδιάς
και εκ μέρους των μαθητών της Βορείου Ηπείρου όλους
όσους από το 1991-92 στηρίζουν αυτή την προσπάθεια.
Φέτος θα λειτουργήσουν φροντιστήρια υπό την επίβλεψη
 της ΣΦΕΒΑ στην Κορυτσά, στην Πολένα, στους Αγίους
Σαράντα και σε γειτονικά χωριά και κωμοπόλεις, και
στην περιοχή του Αργυροκάστρου. Καλούμε όλους τους
ευαισθητοποιημένους Έλληνες να βοηθήσουν σύμφωνα με
τις δυνατότητές τους είτε χρηματικά είτε δωρίζοντας
σχολικό υλικό ή δώρα (μέχρι την περίοδο των Χριστουγέννων).


ΣΦΕΒΑ ΕΕ Θεσσαλονίκης

Υπεύθυνη επιτροπή για φροντιστήρια για περισσότερες
πληροφορίες: ΣΦΕΒΑ Θεσσαλονίκης, τηλ. 6932306904,
2310270812, Email: thessaloniki@sfeva.gr


ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ: 212 / 29602657 (σε περίπτωση
κατάθεσης, αποστείλλατε αντίγραφο της κατάθεσης στα
 γραφεία μας Τσιμισκή 126, 546 21 ή με fax στο
2310284303 για να κοπεί απόδειξη δωρεάς).


Σχόλιο blogger: η φωτογραφία από την Άρτα Αυλώνος
γύρω στο 1995. Βορειοηπειρωτόπουλα διδάσκονται την
ελληνική μέσα στην εκκλησία (διακρίνεται ο μαυροπίνακας
 μπροστά από το τέμπλο). 

Mαθήματα γνωριμίας των Ελληνοκύπριων μαθητών με την τουρκοκυπριακή λογοτεχνία

Σύμφωνα με εγκύκλιο του Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου, κ. Ανδρέα Δημητρίου, πρώτος στόχος για τη νέα σχολική χρονιά είναι «η καλλιέργεια ειρηνικής συνύπαρξης και σεβασμού Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων».

Για τον λόγο αυτό δήλωσε ο κ. Υπουργός, θα εισαχθούν μαθήματα γνωριμίας των Ελληνοκύπριων μαθητών με την τουρκοκυπριακή λογοτεχνία και τον τουρκοκυπριακό πολιτισμό με στόχο την στήριξη της λύσης!!!

Μήπως έχουμε συμφωνήσει σε λύση και αυτό που έμεινε είναι να την στηρίξουμε μέσα από αλλαγές στη διδακτέα ύλη των σχολείων;

Τόσα χρόνια μετά την τουρκική εισβολή του 1974 ένας από τους πρώτους στόχους της διδακτέας ύλης στα κυπριακά σχολεία ήταν το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, την κατεχόμενη γη μας, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ την τουρκική εισβολή, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ τις τουρκικές βαρβαρότητες, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ τα τουρκικά εγκλήματα!
Τώρα μας ζητάνε ΝΑ ΤΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΟΛΑ;

Όχι κύριοι του Υπουργείου! Όσο υπάρχει τουρκική κατοχή, όσο οι τούρκοι κατέχουν παράνομα τα σπίτια μας, όσο υπάρχει η τουρκική σημαία – έκτρωμα στον Πενταδάκτυλο, ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ!!!

ΥΓ1: Θέλουν λέει, οι μαθητές μας να διδάσκονται ΚΑΙ τουρκοκυπριακή λογοτεχνία! Λες και έμαθαν τους ελληνοκύπριους, λες και έμαθαν τους κλασσικούς (των οποίων την διδασκαλία μείωσαν επειδή ήταν πολύ η ύλη…).

ΥΓ2: Θα διδάσκονται άραγε και οι Τουρκοκύπριοι μαθητές τους Ελληνοκύπριους λογοτέχνες; Θα διδάσκονται άραγε τον κορυφαίο Ελληνοκύπριο λογοτέχνη Κώστα Μόντη (προτάθηκε για Νόμπελ). Θα διδάσκονται άραγε το ποίημα του:
«Είναι δύσκολο να πιστέψω πως μας τους έφερε η θάλασσα της Κερύνειας.
Είναι δύσκολο να πιστέψω πως μας τους έφερε η αγαπημένη θάλασσα της Κερύνειας.
Ανασήκωσε την πλάτη κι' απόσεισε τους, Πενταδάκτυλε μου,
Ανασήκωσε την πλάτη κι' απόσεισε τους»;

Στήριξη στη δασκάλα Χαρά Νικοπούλου

Την υπόθεση της Χαράς Νικοπούλου, της δασκάλας στο μειονοτικό χωριό Μ. Δέρειο του Νομού Έβρου, που ξυλοκοπήθηκε άγρια από "πολίτες" και ακόμα ταλαιπωρείτε, λίγο-πολύ την γνωρίζουν οι χρήστες του διαδικτύου, σε αντίθεση με τους απλούς τηλεθεατές μιας και τα κεντρικά τηλεοπτικά κανάλια δεν αφιέρωσαν χρόνο σ'αυτήν την υπόθεση. Αφού δεν μπόρεσαν να την καταβάλλουν με άλλους τρόπους, τώρα ο Δήμαρχος της περιοχής της κάνει έξωση! Γι' αυτόν τον λόγο ξεκίνησε μία προσπάθεια συμπαράστασής της.

Παρακαλούμε πολύ να αποστείλετε ενυπόγραφα στο φαξ της περιφέρειας Αν. Μακεδονίας και Θράκης στο Νο 25310-22483 καθώς και στο φάξ 2310-547341 (δικηγόρος της κ.Νικοπούλου), το παραπάνω κείμενο.

ΠΡΟΣ

Τον Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας

Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης

κ. Σταμάτη Δημήτριο

Κοινοποίηση: Υπουργό Εσωτερικών,

Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης

κ. Παυλόπουλο Προκόπιο

[συμπληρώστε πόλη / ημερομηνία]

Αξιότιμε κύριε Γενικέ,

Απευθυνόμαστε σε σας ως θεσμικό εκπρόσωπο της ελληνικής πολιτείας στην περιοχή, για ένα θέμα που προέκυψε εσχάτως και είναι τεράστιας σημασίας, σημειολογικά μα και ουσιαστικά. Πρόκειται για την απαράδεκτη στάση του δημάρχου Ορφέα κ. Ευάγγελου Πουλιλιού, ο οποίος υλοποιώντας τον δημοσίως διατυπωμένο εκβιασμό του (12-2-2008, Ραδιόφωνο Maximum FM) σε βάρος της δασκάλας Χαράς Νικοπούλου, με ένα έγγραφό του της ζητά - σε ύφος ιταμό - να εγκαταλείψει το σπίτι που μένει τα τελευταία 4 χρόνια και προορίζεται για τον χριστιανό δάσκαλο που έχει οργανική θέση στα μειονοτικά σχολεία. Η επίκληση οικοδομικών εργασιών συντήρησης στο οίκημα, είναι προσχηματική καθώς έχει αναλάβει τη συντήρηση του εξ ολοκλήρου η κ. Νικοπούλου και πάντα με την άδεια του δημάρχου ο οποίος εσκεμμένα το λησμονεί.

Επειδή τέτοιες ενέργειες υπερβαίνουν τα όρια δικαιοδοσίας των αιρετών εκπροσώπων και αποτελούν κατάχρηση εξουσίας (δεν προηγήθηκε ούτε ενημέρωση, ούτε υπάρχει σχετική απόφαση του δημοτικού συμβουλίου) θεωρούμε ότι αυτή η προσβολή προς μια δασκάλα που δικαιώθηκε από το υπουργείο Παιδείας για όσα έπραξε επί τρία χρόνια στη θέση της και που έγινε αληθινό σύμβολο ευσυνειδησίας και φιλοπατρίας πανελληνίως, δεν μπορεί να μένει αναπάντητη. Ζητάμε από εσάς να επιληφθείτε του θέματος πριν διασυρθούν περαιτέρω οι θεσμοί, η ίδια η ελληνική πολιτεία, σε μια υπόθεση που φαίνεται να εξυπηρετεί ταπεινά, ιδιοτελή κίνητρα, που ενδεχομένως εξαντλούν το ρόλο και την ουσία του θεσμού της τοπικής αυτοδιοίκησης σε συναλλαγή ή ψηφοθηρία ή προσωπική εμπάθεια.

Με τιμή,

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ

Επωνυμο Όνομα Ιδιότητα Πόλη Υπογραφή

Εκκλησία "φολκόρ" - Εκκλησία "ηθικής" -Εκκλησία "κοινωνικής προσφοράς"? Η μήπως κάτι ουσιαστικότερο?

Τι θέλουμε να δώσουμε στα παιδιά μας;

αποσπάσματα άρθρου Tου Μητροπολίτη Μόρφου Νεοφύτου

Η πρόταση του Μητροπολίτου Λεμεσού Αθανασίου προς το Υπουργείο Παιδείας για κατασκευή εξομολογητηρίων ή προσευχηταρίων στα σχολεία αναμόχλευσε και πάλι μια συζήτηση στην οποία πρωταγωνιστές ήταν κυρίως κάποια γνωστά άκρα της κοινωνίας μας: Από τη μια οι υπέρμαχοι της κοινωνικής ηθικής, που με όπλο τη θρησκεία θέλουν «να σώσουν τη νεολαία που χάνεται»· από την άλλη όλοι εκείνοι που κατατρύχονται από ενοχές απέναντι σε ο,τιδήποτε σχετίζεται με την ταυτότητα αυτού του λαού και κηρύσσουν σταυροφορίες ενάντια στο «σκοταδισμό» και τον «βυζαντινό μεσαίωνα», αναμασώντας συνέχεια τη τσίχλα της «πολυπολιτισμικής κοινωνίας» και της «ανεξίθρησκης Ευρώπης».

Δεν θα ήθελα να επεκταθώ εδώ στην ίδια την πρόταση του Μητροπολίτου Λεμεσού. Θα αρκεστώ μόνο στην παρατήρηση ότι η εξομολόγηση στα σχολεία, όπως και ο εκκλησιασμός, η προσευχή, οι εικόνες, και γενικά ο ορθόδοξος προσανατολισμός της παιδείας μας, είναι μια πραγματικότητα που έχει ιστορία αιώνων. Αθόρυβα και εθιμικώ τω τρόπω, η Εκκλησία ήταν και είναι παρούσα στο σχολείο. Όχι όμως ως ξένο σώμα (του οποίου η παρουσία χρειάζεται να κατοχυρωθή θεσμικά, αλλά όντας μέρος της ταυτότητας των μαθητών, των γονέων, των εκπαιδευτικών. (...)

Και για να προλάβουμε όσους θα σπεύσουν να μας κατακεραυνώσουν εν ονόματι της ελευθερίας της συνείδησης: φυσικά και γνωρίζουμε — και μάλιστα από πρώτο χέρι — ότι υπάρχουν παιδιά άλλων θρησκευμάτων στο σχολείο. Ή ακόμα και παιδιά που δηλώνουν άθεοι, ή που ανήκουν σε αιρέσεις. Αλλά αυτό ουδέποτε απετέλεσε πρόβλημα, ουδέποτε δημιούργησε προστριβές. Για τον απλούστατο λόγο, ότι η κλήση που εκπέμπει η Εκκλησία, η δυνατότητα που προσφέρει στον οποιοδήποτε άνθρωπο, συνοδεύεται πάντα από το «όστις θέλει»! Επομένως δεν αναιρεί, ούτε κρίνει, τις επιλογές κανενός. Αντίθετα τις σέβεται και επιδιώκει να παραμείνουν τέτοιες, δηλαδή ελεύθερες. (Και από προσωπική εμπειρία μπορώ να διαβεβαιώσω η Εκκλησία έχει έναν πολύ ουσιαστικό διάλογο μέσα στα σχολεία, ακόμα και με αυτά τα παιδιά που δεν ανήκουν ή δηλώνουν ότι δεν ανήκουν στην Εκκλησία).

(...) είδαμε τη συζήτηση να εξελίσσεται σε μια αντιπαράθεση μεταξύ των δύο άκρων που αναφέραμε πιο πάνω: από τη μια οι υπέρμαχοι της «παράδοσης», της «κοινωνικής τάξης», της «χρησιμότητας» της Εκκλησίας· από την άλλη οι «εκσυγχρονιστές» που κήρυξαν πόλεμο στο «βυζαντινό φανατισμό», στη «φανατική προσκόλληση στα θρησκευτικά δόγματα», στην «πολιτισμική καθυστέρηση».

(...)
Ο καθένας λοιπόν θέλει την Εκκλησία στα μέτρα του. Για κείνους που βλέπουν τον Χριστιανισμό ως μέρος της ένδοξής μας ελληνοχριστιανικής παράδοσης, η Εκκλησία είναι το άρτυμα που νοστιμίζει το πανώριο πιάτο του έθνους. Για όσους μεγάλωσαν με ηθικούς ψυχαναγκασμούς και θρησκευτικές αγκυλώσεις, η Εκκλησία οφείλει να είναι το φράγμα που θα ανακόψη την πορεία της νεολαίας προς τα ναρκωτικά και την έκλυση των ηθών. Κάτι σαν την αστυνομία δηλαδή. Για άλλους η Εκκλησία πρέπει να έχη μια μετρήσιμη κοινωνική προσφορά, όπως περίπου ένα ευαγές ίδρυμα. Για μερικούς πολιτευόμενους η Εκκλησία είναι αποδεκτή μόνο όταν περιορίζεται στις — φολκλορικές κατά τα άλλα — τελετές της και δεν ανακατεύεται στην κοινωνία. Ακόμα πιο αγαπητή είναι όταν δίνη γενναίες επιχορηγήσεις και εισφορές που πιάνουν τόπο...

Τέλος, για όσους μονοπωλούν τον «εκσυγχρονισμό» και την «πρόοδο», η Εκκλησία θα πρέπη να εξαλειφθή πάραυτα από το χώρο του σχολείου ως σημάδι ενός θλιβερού παρελθόντος, ως κατάλοιπο σωβινισμού και εθνικισμού, εν ονόματι μιας χαζοχαρούμενης παγκοσμιοποίησης. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, πόσο ανιστόρητες μπορούν να είναι οι τοποθετήσεις μερικών αρθρογράφων της κατηγορίας αυτής. Που μιλούν για «ιεροεξεταστές», για «σκοταδιστικό μεσαίωνα», για «θεοκρατισμό», ωσάν να βρισκόμαστε στην Γαλλία του Λουδοβίκου 14ου, ή στη Γερμανία του Λούθηρου.

Ξεχνούν, φαίνεται, ότι είμαστε στην Κύπρο. Και στην Κύπρο όταν μιλούμε για Εκκλησία εννοούμε τον λαό της Κύπρου. Και όταν μιλούμε για τον λαό, εννοούμε την Εκκλησία. Κι ο λαός της Κύπρου δεν αντιμετωπίζει την Εκκλησία σαν θεσμό εξωτερικό προς την κοινωνία, αλλά ως υπόθεση καρδιάς, ως τρόπο βίου, ως πολιτισμό, που εκδηλώνεται μέσα από όλη την ιστορική του παρουσία και επομένως και μέσα από την παιδεία του.

(...)

Η ορθόδοξη οπτική για τον κόσμο δεν είναι μονοσήμαντη, ούτε βλέπει την ταυτότητα ως εμπόδιο στη συνύπαρξη και στην επίτευξη μιας ευρύτερης σύνθεσης. Γι' αυτό επειδή ακριβώς δεν θεωρεί ότι η ιδιαιτερότητα είναι εμπόδιο στην ενότητα, η Εκκλησία,μπορεί, ενώ διακονεί την ταυτότητα, να ανοίγεται ταυτόχρονα και στην ετερότητα. Καλλιεργεί την ταυτότητα όχι ως αιτία χωρισμού αλλά ως πλούτο και ως βάση αλληλογνωριμίας και αγάπης. Και αυτό οφείλει να κάνη και το σχολείο.

Στον «Πολίτη» της Κυριακής, 20 Οκτωβρίου, διάβασα, μεταξύ άλλων σχετικών με το θέμα, και ένα άρθρο του Βουλευτή του ΑΚΕΛ, του αγαπητού Τάκη Χατζηγεωργίου. Μου έκανε πραγματικά εντύπωση η όλη του προσέγγιση, η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ βλέπει την πίστη ως υπόθεση ατομική, ανεξάρτητα από τη Εκκλησία. Δηλαδή μια πίστη που, ενώ θα απευθύνεται σε Εκείνον που ίδρυσε την Εκκλησία και την ωνόμασε σώμα Του, θα Του υπογραμμίζη ταυτόχρονα ότι δεν δέχεται το σώμα Του... Και η ενδιαφέρουσα κατάληξη του άρθρου του αγαπητού Τ. Χατζηγεωργίου: « η πίστη του καθενός είναι πολύ μεγάλη προσωπική υπόθεση για να την αφήσουμε στα χέρια των Μητροπολιτών ». Παρόλο που δεν κατάλαβα ποιοι είναι αυτοί οι αρμόδιοι που αποφασίζουν ν' αφήσουν ή να μην αφήσουν την πίστη του καθενός σε χέρια της επιλογής τους, θα ρωτήσω: Και σε ποιων τα χέρια θα πρέπη να την αφήσουμε άραγε; Μήπως των κομματικών ινστρουχτόρων; Οι ίδιοι οι μαθητές, πάντως, έχουν άλλη άποψη. Παίρνουν το θέμα στα δικά τους τα χέρια. Κι έτσι όταν θέλουν να συζητήσουν βαθειά υπαρξιακά θέματα όπως ο θάνατος, ο έρωτας, η μαγεία, τα ναρκωτικά, η σεξουαλικότητα, ζητούν κατά κανόνα ιερείς και όχι κομματικούς καθοδηγητές.

(...... )

εφημερίδα «Πολίτης» (27.10.2003)

Τουρκικά σχολικά βιβλία

Ενώ το βιβλίο Ιστορίας που διδάσκονται τα Ελληνόπουλα στη ΣΤ' Δημοτικού εξυμνεί τις «προοδευτικές» προσπάθειες των Οθωμανών να ενισχύσουν την εκπάιδευση των Ελλήνων κατά την Τουρκοκρατία και ξεχνάει το κρυφό σχολειό- το αντίστοιχο εγχειρίδιο της γείτονος διδάσκει στους Τούρκους μαθητές ότι:

-Σελίδα19: «Τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται σήμερα υπό ελληνική κατοχή».

-Σελίδα 21: «Η Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη να διατηρήσει στο Αιγαίο την ειρήνη». (!!!)

-Σελίδα 65: «Η ειρήνη στη Μέση Ανατολή και η ασφάλεια στην Ασία είναι δυνατόν να διατηρηθεί με την επιστροφή αυτών των νησιών στην Τουρκία».

-Σελίδα 110: «Η Τουρκία καθόρισε τα χωρικά της ύδατα στα 6 μίλια το 1930.Έτσι η Χίος,η Μυτιλήνη και η Σάμος βρίσκονται μέσα στα χωρικά ύδατα της Τουρκίας. Το δικαίωμα κυριαρχίας μιας χώρας στα δικά της χωρικά ύδατα της επιτρέπει να ασκεί τα ίδια δικαιώματα στα νησιά που βρίσκονται σε αυτά τα ύδατα».

Αυτά και άλλα πολλά αλιεύει κάποιος από την πρώτη κιόλας ανάγνωση του βιβλίου Ιστορίας (έκδοση 1996) το οποίο διδάσκεται σήμερα συστηματικά στις μεγαλύτερες τάξεις του τουρκικού σχολείου οκταετούς υποχρεωτικής φοίτησης.Το συγκεκριμένο σύγγραμμα που τιτλοφορείται τα «Τα δίκαια της Τουρκίας στο Αιγαίο» (Ege Denizinde Turk Haklari) και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη γείτονα το 1955 με την υπογραφή του
Τούρκου καθηγητή Ιστορίας Μεχμέτ Σακά.

Βάση των αυθαίρετων ιστορικών θεωριών τις οποίες σήμερα διδάσκονται στις ιστορικές ακαδημίες και στις στρατιωτικές σχολές της Τουρκίας,όλοι οι πολιτισμοί του Αιγαίου -μεταξύ αυτών και ο ελληνικός - ήταν τουρκικής προέλευσης![Athina] Φτάνουν στον παραλογισμό να θεωρούν Μινωίτες, Μυκηναίους, Ίωνες, Τρώες και Πελασγούς προτουρκικές φυλές που κατοικούσαν στο Αιγαίο.Σύμφωνα με αυτές τις απίστευτες θεωρίες,οι Έλληνες δεν ήταν παρά ένα μικρό παρακλάδι του «μεγάλου τουρκικού λαού»,του «μοναδικού που είχε τη δύναμη να δημιουργεί μεγάλα κράτη και πολιτισμούς»!

Ακόμη πιο προχωρήμενη είναι η εργασία του Σελαχατίν Σαλιζίκ (Turk Yunan iliskileri ve filiki eteria) όπου περιλαμβάνονται αλλόκοτοι ισχυρισμοί όπως ότι ο ελληνικός πολιτισμός ήρθε από την Ασία και δεν είχε κανένα πρωτότυπο στοιχείο,ότι οι Τούρκοι ήρθαν στο Αιγαίο το...2480 π.Χ. και ότι ο Δημόκριτος, Ηρόδοτος, Ιπποκράτης, Πυθαγόρας και Όμηρος ήταν όλοι τους τουρκικής καταγωγής. Η εργασία του εγκρίθηκε απ' το τουρκικό υπουργείο Παιδείας και διδάσκεται στα τουρκικά σχολεία. ..

Εφημερίδα ΤΟ ΘΕΜΑ - Νίκος Χειλαδάκης

Περί (κυπριακής) “Εθνικής Βιβλιοθήκης” ο λόγος.

Η Ρήνα Κατσελή σε άρθρο της με τίτλο «Το μεγαλύτερο πολιτιστικό σκάνδαλο αν όχι έγκλημα: Πολιτισμένοι με αλτζχάιμερ η κυπριακή (εθνική βιβλιοθήκη), εφημερίδα Φιλελεύθερος (11 Αυγ. 2007),
επισημαίνει μεταξύ άλλων:

«…Την ίδια στιγμή σε νοικιασμένο υπόγειο στη βιομηχανική περιοχή Στροβόλου, λιώνουν τόμοι μοναδικών παλιών κυπριακών εφημερίδων και βιβλίων, που θα έπρεπε να συντηρούνται και να φυλάγουνται ως κόρη οφθαλμού, διότι περιέχουν αναντικατάστατες πληροφορίες για το παρελθόν μας. Εφημερίδες του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνων και μοναδικά βιβλία της Κυπριακής Βιβλιοθήκης που δεν έχει τα προς το ζήν, ούτε μπορεί να βάλει σωστές προταιρεότητες για να επιτελέσει σωστά τον προορισμό της. Ένα μεγάλο μέρος από τα χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Μέγαρο Πολιτισμού δόθηκαν με την προϋπόθεση πως αυτό το μέγαρο θα στέγαζε και την Κυπριακή (Εθνική) Βιβλιοθήκη, η οποία ηρωικά διαγράφηκε από το σχεδιασμό. Η στέγαση της Κυπριακής βιβλιοθήκης κρίθηκε περιττή! (Αν αυτό δεν είναι ξεγέλασμα αυτών που έδωσαν τα λεφτά δεν ξέρω τι είναι ξεγέλασμα). Εμείς εδώ θέλουμε μέγαρα πολιτισμού για πανηγύρια, τη μνήμη τι τη θέλουμε και τα βιβλία; Εδώ θέλουμε να πουμπουρίζουν οι τόποι από συναυλίες 15ης κατηγορίας, παναυΰρκα χωρίς μνήμη, όχι σιωπηλές βιβλιοθήκες, που περιέχουν βιβλία για προγόνους και για πράξεις που θέλουμε να ξεχάσουμε, και ερευνητές που να καταγράφουν βάσει πραγματικών στοιχείων το παρελθόν μας. Θέλουμε η πρωτεύουσα να γεμίσει μέγαρα εκθαμβωτικά, που να θαμπώνουν τον επισκέπτη (για να μη βλέπει τα πραγματικά μας χάλια και την κενότητα μας). Ο κύριος Υπουργός θέλει τους νέους πολιτισμένους, έτσι δηλώνει στη συνέντευξη που αναφέρθηκε πιο πάνω. Μα για να γίνει η νεολαία μας πολιτισμένη πρώτα πρέπει να μάθει να διαβάζει. Όχι να διαβάζει μόνο και μόνο τις γνωσιολογικές πληροφορίες για το δεδομένο επάγγελμα που θα εξασκεί ή εξασκεί, μα να μπορεί να διαβάζει και το πρόγραμμα του θεάτρου που θα τον μάθουμε να πηγαίνει να βλέπει και μετά να έχει την ικανότητα να πει σε μια καλοστημένη φράση τι είδε και πια είναι η άποψη του. Αυτό προϋποθέτει η Κυπριακή Βιβλιοθήκη να προγραμματίζει μοντέρνα προγράμματα με τα οποία οι νέοι από την προδημοτική μέχρι το Λύκειο να μαθαίνουν να διαβάζουν βιβλία λογοτεχνικά, ιστορικά, φιλοσοφία, ποίηση... Αντί αυτού το Κράτος έχει την εθνική μας βιβλιοθήκη να ψυχομαχεί μέσα σε πλαίσια και νοοτροπίες προϊστορικές.»

«..Μια εθνική βιβλιοθήκη που να εμπιστεύονται σε αυτήν οι πολίτες τις βιβλιοθήκες των προγόνων τους, που οι ίδιοι δεν ξέρουν που να τις βολέψουν και ένα σωρό άλλες λειτουργίες που αποτελούν τη βάση του πολιτισμού ενός κράτους. Κάτι ανάλογο της Βρεττανικής Βιβλιοθήκης. Αυτή τη στιγμή υπάρχει η Κυπριακή Βιβλιοθήκη που διέπεται από σχετική νομοθεσία, στην οδό Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, δίπλα από το δημαρχείο Λευκωσίας, που ουσιαστικά δεν ξέρει καν τον προορισμό της, σε ένα άθλιο στενόχωρο κτίριο. Το μόνο που κάνει είναι να εξυπηρετεί τους εντός των τειχών αλλοδαπούς και ένα περιορισμένο αριθμό δημοτών της Λευκωσίας, υπηρεσίες που πρέπει να δίνουνται από το Δημαρχείο της Λευκωσίας και όχι από την εθνική βιβλιοθήκη. Όλες οι πολιτισμένες χώρες, που σέβουνται τον εαυτό τους, έχουν η κάθε μια την εθνική της βιβλιοθήκη που τη φροντίζουν και τη στηρίζουν. Να πώ για τη Γαλλία; Ας μην πάμε τόσο μακρυά. Η γειτονική μας Αίγυπτος δεν λυπήθηκε τα κόστα για να έχει μια μνημειώδη εθνική βιβλιοθήκη στην Αλεξάνδρεια. Εμείς εδώ υπνώττουμε και δεν ξυπνούμε ούτε όταν μας δίνονται ευρώ από τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να στεγάσουμε την εθνική μας βιβλιοθήκη, απλά τα παίρνουμε και τα χρησιμοποιούμε για άλλους σκοπούς. Να πω, μπράβο μας; Το μόνο που εύχουμαι είναι πέρα από τους πυλώνες πολιτισμού, τους σχεδιασμούς του έντιμου Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού, και τα μνημειώδη μέγαρα πολιτισμού, να γίνει σωστή αξιολόγηση και να παρθούν οι σωστές αποφάσεις για να υπάρξει στην Κύπρο μια εθνική βιβλιοθήκη που να μπορεί να εκτελεί σωστά τον σοβαρό και πολυεπίπεδο προορισμό της, όπως γίνεται και στο εξωτερικό…»

Η πολιτεία στην Κύπρο (και ειδικά το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού) έχει δυστυχώς, αποδειχτεί κατώτερη των περιστάσεων! Ουδέποτε ασχολήθηκε σοβαρά με το θέμα «Βιβλιοθήκες» και «Βιβλία» με αποτέλεσμα σήμερα η κατάσταση να είναι τραγική.

Με μοναδική λαμπρή εξαίρεση τη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κύπρου, δεν υπάρχουν άλλες οργανωμένες βιβλιοθήκες στο νησί!
Βιβλιοθήκες με πολύ καλές και σπάνιες συλλογές χρήσιμες για τους ερευνητές, υπάρχουν στην Κύπρο (π.χ. Βιβλιοθήκη Μουσείου, Κυπριακή Βιβλιοθήκη, Βιβλιοθήκη Αρχιεπισκόπου Μακαρίου). Δυστυχώς όμως η κατάσταση τους (μη καταλογογραφημένο υλικό, ακατάλληλοι χώροι φύλαξης, ανεπαρκής αριθμός προσωπικού) καταντούν αυτές τις βιβλιοθήκες μη προσιτές, αν όχι μη προσβάσιμες!

Οι Εθνικές Βιβλιοθήκες σε κάθε χώρα, έχουν πολύ σημαντικό ρόλο να διαδραματίσουν: Συντονίζουν τις υπόλοιπες βιβλιοθήκες, τις καθοδηγούν, ελέγχουν και προβάλουν την εθνική παραγωγή βιβλίου κάθε χώρας, κλπ.

Στην Κύπρο τον ρόλο αυτό (της «Εθνικής Βιβλιοθήκης») καλείται να παίξει η Κυπριακή Βιβλιοθήκη (ξαναθυμίζω το παράδειγμα της Εθνική Βιβλιοθήκη της Μάλτας – μιας χώρας πολύ μικρότερης από τη δική μας – που είναι στελεχωμένη με πάνω από 100 άτομα, ενώ η αντίστοιχη Κυπριακή Βιβλιοθήκη δεν έχει ούτε 10)!!!
Φυσικά και η Κυπριακή Βιβλιοθήκη ΔΕΝ μπορεί να ανταποκριθεί στο ρόλο της αφού στερείτε πόρων, ανθρώπινου δυναμικού και στήριξης από το Κράτος!

Με αυτά τα δεδομένα, προτείνω:
Μεταβίβαση της ευθύνης της Εθνικής Βιβλιοθήκης στην Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κύπρου!Σήμερα η Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κύπρου (http://library.ucy.ac.cy/) είναι η μεγαλύτερη, τόσο σε όγκο υλικού όσο και σε προσωπικό αλλά ταυτόχρονα έχει αποδείξει ότι έχει την τεχνογνωσία και τα μέσα (τεχνολογικά και άλλα) για να διαδραματίσει αυτό τον ρόλο.

Η Κυπριακή Βιβλιοθήκη θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος της νέας «Εθνικής και Πανεπιστημιακής Βιβλιοθήκης της Κύπρου» ενσωματώνοντας τη συλλογή και το ανθρώπινο δυναμικό της με τη νέα βιβλιοθήκη. Αν αυτό αποτελεί πρόβλημα, ας συνεχίσει η Κυπριακή Βιβλιοθήκη αυτόνομα σαν Δημοτική Βιβλιοθήκη Λευκωσίας!
Τέτοια επιτυχημένα παραδείγματα πανεπιστημιακών βιβλιοθηκών που δρουν ταυτόχρονα και σαν «Εθνικές» υπάρχουν στο Ισραήλ (http://jnul.huji.ac.il/eng/) στην Ισλανδία (http://www.bok.hi.is/id/1011633) στην Κροατία (http://www.nsk.hr/home.aspx?id=24) , στα Σκόπια (http://www.nubsk.edu.mk/EngNUB1.htm), στη Βοσνία Ερζεγοβίνη (http://www.nubsk.edu.mk/EngNUB1.htm) κ.α.

Προσοχή όμως: Η διαχείριση της νέας Πανεπιστημιακής – Εθνικής Βιβλιοθήκης της Κύπρου, ας μην αφεθεί και πάλι στο Υπουργείο! Ας παραχωρηθεί στο Πανεπιστήμιο Κύπρου…

Το επίπεδο της Παιδείας στα σχολεία μας!

Με μεγάλη έκπληξη ακούσαμε ότι ο μέσος όρος των γραπτών εξετάσεων που διεξήγαγε το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου για το μάθημα των Νέων Ελληνικών για τους τελειόφοιτους μαθητές ήταν μόλις 8/20!!!

Διάφοροι ειδικοί (και μη) μεταξύ των οποίων και ο Υπουργός Παιδείας έτρεξαν να δώσουν τις δικές τους εξηγήσεις για αυτό το φαινόμενο:
- Φταίνε τα ανορθόγραφα SMS και τα greekglish μας δήλωσε ο Υπουργός!
Είναι πολύ εύκολο να τα ρίχνουμε όλα στην τεχνολογία, αλλά αν ο Υπουργός μελετήσει καλύτερα το θέμα, θα προσέξει ότι οι μαθητές που τελειώνουν το Δημοτικό, και πριν ακόμα προλάβουν να εθιστούν στα SMS, τα MSN, και τα online Chats, δεν έχουν το επίπεδο που θα έπρεπενα έχουν όσον αφορά την ορθογραφία και την έκφραση στην ελληνική γλώσσα…

- Φταίει και το γεγονός ότι οι νέοι απομακρύνονται από το διάβασμα και το βιβλίο μας δήλωσε άλλος υψηλόβαθμος του ίδιου Υπουργείου…
Αυτό που δεν μας είπαν είναι τι έχει κάνει το Κράτος και το Υπουργείο τους μέχρι σήμερα ώστε οι μαθητές (και γενικότερα οι κύπριοι πολίτες) να έχουν μια Δημόσια Βιβλιοθήκη της προκοπής! ΤΙΠΟΤΑ είναι η απάντηση… Οι δημόσιες βιβλιοθήκες του νησιού υπολειτουργούν υποστελεχωμένες και αφημένες στο έλεος της μοίρας τους… (Σκεφτείτε μόνο ότι η Εθνική Βιβλιοθήκη της Μάλτας – μιας χώρας πολύ μικρότερης από τη δική μας – είναι στελεχωμένη με πάνω από 100 άτομα, ενώ η αντίστοιχη Κυπριακή Βιβλιοθήκη δεν έχει ούτε 10)!!!

Το πρόβλημα ήρθε να μεγαλώσει η απερίσκεπτη πολιτική του Υπουργείου Παιδείας να αφαιρέσει από τη διδακτέα ύλη δοκίμια και εκθέσεις ιδεών τα οποία αποτελούσαν για χρόνια την αιχμή του δόρατος για την κριτική σκέψη και εκφραστικότητα των μαθητών!

Οι μαθητές σήμερα, όταν ξέρουν ότι έχουν «περάσει» το μάθημα, και αφού είναι σίγουροι ότι ούτως ή άλλως θα εξασφαλίσουν μια θέση στα Ελλαδικά Πανεπιστήμια, γιατί να κουράζονται να γράφουν και έκθεση;

Είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ και ίσως αποτελεί ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ, μαθητές που μένουν ανεξεταστέοι να καταλαμβάνουν θέσεις στα Πανεπιστήμια επειδή το Υπουργείο δεν θέλει να αφήσει αδιάθετες θέσεις!!!

Να τα λοιπόν τα αποτελέσματα! Να χαίρεστε τους μαθητές σας κύριε Υπουργέ!

Γιατί ιδρύθηκε το ΤΕΠΑΚ;

Πραγματικά, είναι για να αναρωτιέται κανείς, τι εξυπηρετεί η ίδρυση ενός ακόμα Πανεπιστημίου - του ΤΕΠΑΚ- (το οποίο θα έχει παρόμοιες σχολές με το Πανεπιστήμιο Κύπρου) τη στιγμή που θα μπορούσαν κάλλιστα κάποιες σχολές να ενσωματωθούν στο Π.Κ.

Δέχομαι, ότι για να ικανοποιηθεί και ο τοπικιστικός κομπλεξισμός των Λεμεσιανών, θα μπορούσε να δημιουργηθεί παράρτημα του Π.Κ. και στη Λεμεσό.

Με την αχρείαστη δημιουργία δεύτερου Πανεπιστημίου, δημιουργούνται τεράστια έξοδα για τη Κυπριακή Δημοκρατία σε μια εποχή που όλοι μιλάνε για περισυλλογή και περικοπές από το κονδύλι του Π.Κ. για έρευνα…
¨
Η δημιουργία νέου Πανεπιστημίου σημαίνει:

1. Δημιουργία νέων εδρών και θέσεων καθηγητών (με τεραστίους μισθούς) πολλές από τις που θα μπορούσαν να καλυφθούν από τους καθηγητές που ήδη εργοδοτούνται στο Π.Κ.

2. Αχρείαστη δημιουργία θέσεων για πρυτάνεις, αντιπρυτάνεις, μελών του ΔΣ, κλπ.

3. Δημιουργία 4 (τουλάχιστο) θέσεων Α14+ για τους διοικητικούς προϊσταμένους (στις ίδιες ακριβώς θέσεις που έχει διορισμένους προϊσταμένους και το Π.Κ.).

4. Πρόσληψη πληθώρας άλλων διοικητικών (οι περισσότεροι από τους οποίους δεν θα χρειάζονταν).

5. Αγορά εξοπλισμού, λογιστικών συστημάτων, βάσεων δεδομένων, κλπ (τα οποία θα μπορούσε το Π.Κ. να διαθέσει δωρεάν αν το ΤΕΠΑΚ ήταν παράρτημα του…).



Το ιστορικό:

Το 1989 ιδρύθηκε στη Κύπρο (στη Λευκωσία συγκεκριμένα) το πρώτο κρατικό Πανεπιστήμιο, το Πανεπιστήμιο Κύπρου (ΠΚ).
• Οι πρώτοι φοιτητές εισήχθησαν το 1992 και από τότε το ΠΚ αναπτύσσεται συνεχώς φτάνοντας σήμερα να έχει 6 σχολές με περισσότερα από 20 τμήματα μεταξύ των οποίων και την Πολυτεχνική Σχολή η οποία περιλαμβάνει τα τμήματα: 1) Αρχιτεκτονικής, 2) Πολιτικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος , 3) Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Η/Υ, και 4) Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Παραγωγής.

Το 2004 ιδρύθηκε στη Λεμεσό το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου (ΤΕΠΑΚ) το οποίο θα ξεκινήσει τη λειτουργία του το 2007 έχοντας τις ακόλουθες Σχολές: 1) Σχολή Γεωτεχνικών Επιστημών και Διαχείρισης Περιβάλλοντος, 2) Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας, 3) Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών και Επικοινωνίας, 4) Σχολή Τεχνολογικών Εφαρμογών, 5) Σχολή Επιστημών Υγείας.
Η επικάλυψη κάποιων κλάδων είναι εμφανής ειδικά στη Σχολή Τεχνολογικών Εφαρμογών όπου το ΤΕΠΑΚ προσφέρει (όπως και το Πανεπιστήμιο Κύπρου): α) Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογιών Πληροφορικής, β) Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών και Επιστήμης και Τεχνολογίας Υλικών, γ) Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών.

Το ΤΕΠΑΚ έχει δημιουργήσει Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας Το Π.Κ. έχει παρόμοια Σχολή που την ονομάζει όμως: Σχολή Οικονομικών Επιστημών και Διοίκησης, ενώ τα πράγματα είναι ακόμα πιο μπερδεμένα με τη Σχολή Επιστημών Υγείας (βλέπε Νοσηλευτική Σχολή) η οποία ανήκει στο ΤΕΠΑΚ αλλά θα εδρεύει στη Λευκωσία και στο Νέο Γενικό Νοσοκομείο! (Σημείωση, τις ίδιες εγκαταστάσεις – του Νέου Γενικού Νοσοκομείου - σκοπεύει να χρησιμοποιεί και το Π.Κ. για την Ιατρική Σχολή την οποία προγραμματίζει να λειτουργήσει σύντομα…).