ΠΟΡΕΙΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΩΝ ΜΝΗΜΗ ΙΣΑΑΚ & ΣΟΛΩΜΟΥ- ΟΙ ΝΕΟΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΕΝΟΥΣ

Την καλύτερη απάντηση στην πολιτική συνδιαλλαγής του Χριστόφια, και σε όσους την στηρίζουν σε Ελλάδα και Κύπρο έδωσαν οι εκατοντάδες παρευρισκόμενοι την Κυριακή 10 Αυγούστου στο ετήσιο μνημόσυνο για την μνήμη των Τάσου Ισαάκ και Σολωμό Σολωμού.

Ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα πληθώρα πατριωτικών φορέων, περισσότεροι από 500 νέοι της Κύπρου παρευρέθησαν στην εκδήλωση η οποία σύμφωνα με τους διοργανωτές ήταν η μαζικότερη των τελευταίων χρόνων.

Μετά το θρησκευτικό μνημόσυνο ακολούθησε πορεία προς την πράσινη γραμμή και στα σημεία στα οποία δολοφονήθηκαν οι δύο σύγχρονοι εθνομάρτυρες του Κυπριακού Ελληνισμού.

Μεγάλες δυνάμεις της Κυπριακής αστυνομίας εμπόδισαν τους διαδηλωτές να περάσουν στην ευρύτερη ζώνη και προς στιγμήν απειλήθηκαν επεισόδια.

Τα «πνεύματα ηρέμησαν» όταν μετά από διαπραγματεύσεις επετράπη σε αντιπροσωπεία των πατριωτών της Κύπρου να περάσει στην ουδέτερη ζώνη και να καταθέσει στεφάνι στο σημείο της άγριας δολοφονίας του Τάσου Ισαάκ.

Η εκδήλωση έλαβε τέλος με την επιστροφή των διαδηλωτών στο Παραλίμνι όπου όπως και κάθε χρόνο, το φιλόξενο σπίτι της οικογένειας Σολωμού ήταν ανοιχτό για όσους ήθελαν να το επισπευτούν.

Η μεγάλη συμμετοχή στο μνημόσυνο των δύο εθνομαρτύρων όπως και αυτή της ανατικατοχικής εκδήλωσης της 20ης Ιουλίου δείχνει ότι στην Κύπρο τα πράγματα αλλάζουν.

Μία νέα γενιά Ελληνοκύπριων Πατριωτών έχει ανδρωθεί, χωρίς να βρίσκεται εγκλωβισμένη στις παλαιοπολιτικές δεσμεύσεις του παρελθόντος.

Αυτή τη γενιά θα βρει απέναντι του ο Χριστόφιας και όσοι τον στηρίζουν στον συμβιβασμό και στο ξεπούλημα των εθνικών συμφερόντων σε τούρκους και παγκοσμιοποιητές.

Πηγή:elkosmos.gr και http://hellenicrevenge.blogspot.com/2008/08/blog-post_3552.html

ΠΟΡΕΙΑ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΙΣΤΩΝ-ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΙΣΑΑΚ κ ΣΟΛΩΜΟΥ

Η Πρωτοβουλία Μνήμης και Τιμής – Κίνηση Μοτοσικλετιστών καλεί άπαντες Έλληνες μοτοσικλετιστές να παραστούν στο Εθνικό Μνημόσυνο Μνήμης και Τιμής υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των Ηρωομαρτύρων Τάσος Ισαάκ και Σολωμός Σολωμού .

Το 12ο ετήσιο μνημόσυνο του Τάσσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού που έπεσαν νεκροί στα θερμά επεισόδια του 1996,με βίαιο και άνανδρο τρόπο, από ξυλοδαρμό και πυρά τούρκων αντίστοιχα θα τελεστεί στις 10 Αυγούστου στον Ιερό Ναό Αγ. Δημητρίου στο Παραλίμνι στις 09:30 π.μ.Του μνημοσύνου θα ακολουθήσει πορεία από την Εκκλησία ως το κοιμητήριο και κατάθεση στεφάνων στους τάφους των Εθνικών μας Ηρώων.

Προσυγκέντρωση και ώρα αναχώρησης στο τελευταίο Βενζινάδικο πριν τα φώτα «καλησπέρα» η ώρα 08.30π.μ.

Για τους μοτοσικλετιστές από Λεμεσό και Λάρνακα Προσυγκέντρωση και ώρα αναχώρησης από τον κυκλικό
Κόμβο «Ρυζοελιά» η ώρα 09:00π.μ.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΤΙΜΗΣ – ΚΙΝΗΣΗ ΜΟΤΟΣΙΚΛΕΤΙΣΤΩΝ

Οι αληθινά πλούσιοι και οι αληθινά φτωχοί...

Τι σημαίνει να είσαι «φτωχός».

Ένας πατέρας με οικονομική άνεση, θέλοντας να διδάξει στο γιο του τι σημαίνει φτώχεια, τον πήρε μαζί του για να περάσουν λίγες μέρες στο χωριό, σε μια οικογένεια που ζούσε στο βουνό.

Πέρασαν τρεις μέρες και δυο νύχτες στην αγροικία. Καθώς επέστρεφαν στο σπίτι, μέσα στο αυτοκίνητο, ο πατέρας ρώτησε το γιο του:

«Πώς σου φάνηκε η εμπειρία;»

«Ωραία» απάντησε ο γιος με το βλέμμα καρφωμένο στο κενό.

«Και τι έμαθες;» συνέχισε με επιμονή ο πατέρας.

Ο γιος απάντησε:

- Εμείς έχουμε έναν σκύλο, ενώ αυτοί τέσσερις.

- Εμείς διαθέτουμε μια πισίνα που φτάνει μέχρι τη μέση του κήπου, ενώ αυτοί ένα ποτάμι δίχως τέλος, με κρυστάλλινο νερό, μέσα και γύρω από το οποίο υπάρχουν και άλλες ομορφιές.

- Εμείς εισάγουμε φαναράκια από την Ασία για να φωτίζουμε τον κήπο μας, ενώ αυτοί φωτίζονται από τα αστέρια και το φεγγάρι.

- Η αυλή μας φτάνει μέχρι το φράχτη, ενώ η δική τους μέχρι τον ορίζοντα.

- Εμείς αγοράζουμε το φαγητό μας· αυτοί πάλι, σπέρνουν και θερίζουν γι αυτό.

- Εμείς ακούμε CDs. Αυτοί απολαμβάνουν μια απέραντη συμφωνία από πουλιά, βατράχια, και άλλα ζώα. Και όλα αυτά διακόπτονται που και που από το ρυθμικό τραγούδι του γείτονα που εργάζεται στο χωράφι.

- Εμείς μαγειρεύουμε με ηλεκτρική κουζίνα. Αυτοί ό,τι τρώνε έχει αυτή τη θεσπέσια γεύση, μια και μαγειρεύουν στα ξύλα.

- Εμείς, για να προστατευθούμε, ζούμε περικυκλωμένοι από έναν τοίχο με συναγερμό. Αυτοί ζουν με τις ορθάνοιχτες πόρτες τους, προστατευμένοι από τη φιλία των γειτόνων τους.

- Εμείς ζούμε «καλωδιωμένοι» με το κινητό, τον υπολογιστή, την τηλεόραση. Αυτοί, αντίθετα, «συνδέονται» με τη ζωή, τον ουρανό, τον ήλιο, το νερό, το πράσινο του βουνού, τα ζώα τους, τους καρπούς της γης τους, την οικογένειά τους.

Ο πατέρας έμεινε έκθαμβος από τις απαντήσεις του γιου του.

Και ο γιος ολοκλήρωσε με τη φράση:

«Σ' ευχαριστώ, πατέρα, που μας δίδαξες πόσο φτωχοί είμαστε.»

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΦΤΩΧΟΤΕΡΟΙ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΣΗ, ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΕΡΓΑ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΜΑΣ.

ΑΓΩΝΙΟΥΜΕ ΠΩΣ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ, ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ, ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΝΤΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ «ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ».

Το πιο δυνατό σ'αυτή τη ζωή είναι η ΑΓΑΠΗ.

«Αυτή όλα τα μπορεί».

Μετάφραση από τα Ισπανικά σε ελεύθερη απόδοση:

Γεώργιος Σ. Βλάχος

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ κ λίγη ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ !!

Επιτέλους εκδόθηκε και η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού. Άλλοι την χαρακτηρίζουν χαστούκι στην Τουρκία, άλλη καταπέλτη κατά της Τουρκίας και ο ¨πρόεδρος¨μας τη χαρακτηρίζει ένα ¨ευτυχές γεγονός¨. Μάλιστα! Σε αυτό το σημείο καταντήσαμε να χαρακτηρίζουμε την απόδοση διακαιοσύνης, για τις εν ψυχρώ δολοφονίες από τους μανιασμένους Γκρίζους Λύκους των δύο παλληκαριών μας, ένα απλό γεγονός, και μάλιστα ευτυχές.

Παρατίθεται ολόκληρο το άρθρο για την απόφαση:

¨Το ΕΔΑΔ έκρινε την Τουρκία ένοχη για παραβίαση του άρθρου 2 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα που αφορά το δικαίωμα στη ζωή καθώς και για παραβίαση του άρθρου 2 σε ό,τι αφορά τη μη διεξαγωγή αποτελεσματικής έρευνας για τις συνθήκες θανάτου των Ισαάκ και Σολωμού.

Το Δικαστήριο επεδίκασε 80.000 ευρώ ως αποζημίωση στη χήρα του Ισαάκ, άλλες 35.000 ευρώ στη χήρα του Ισαάκ, τους γονείς του Ισαάκ και στον πατέρα του Σολωμού, ενώ η Αγκυρα θα πρέπει να καταβάλει επίσης το ποσό των 15.000 ευρώ σε κάθε ένα από τα αδέλφια των Ισαάκ και του Σολωμού. Επιπλέον η Τουρκία θα πληρώσει 12.000 ευρώ δικαστικά έξοδα.
Οι προσφυγές κατατέθηκαν από τις οικογένειες των δολοφονηθέντων Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού εναντίον Τουρκίας.
Το ΕΔΑΔ, με προηγούμενη απόφασή του, έκανε αποδεκτή την προσφυγή που καταχωρήθηκε από την οικογένεια του Τάσου Ισαάκ το 1998. Ο Ισαάκ δολοφονήθηκε το 1996 στη νεκρή ζώνη στην περιοχή της Δερύνειας κατά τη διάρκεια αντικατοχικής εκδήλωσης μοτοσικλετιστών.
Το 1999, το ΕΔΑΔ, αποδέχτηκε την προσφυγή της οικογένειας του Σολωμού Σολωμού, ο οποίος δολοφονήθηκε μετά την κηδεία του Τάσου Ισαάκ, όταν άοπλος, προσπάθησε να σκαρφαλώσει στον ιστό της τουρκικής σημαίας στο φυλάκιο των στρατευμάτων κατοχής της Δερύνειας για να την κατεβάσει.
Η προσφυγή των δύο οικογενειών στηρίχθηκε στα άρθρα 2 (δικαίωμα στη ζωή), 8 (δικαίωμα στο σεβασμό της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής) και 14 (απαγόρευση στη διάκριση), της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Οι οικογένειες καταγγέλλουν την παράνομη δολοφονία των συγγενών τους από πράκτορες της τουρκικής Κυβέρνησης και την αδυναμία των τουρκικών Αρχών να διεξάγουν έρευνα για τις δολοφονίες.
Η υπόθεση του Σολωμού στηρίχθηκε επίσης στο άρθρο 1 (υποχρέωση στο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων) και 3 (απαγόρευση απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης).¨ (Πηγή: ΚΥΠΕ)

από το blog http://aytonoma-elefthera.blogspot.com

Φωτογραφίες από τα μνήματα των 2 ηρώων (και εξαδέρφων) : ΑΝΤΙΠΑΡΑΚΜΗ

Σκέψεις για το "γάμο" ομοφυλοφύλων με χιούμορ κ όχι μόνο!

Ε, λοιπόν, δεν αντέχω, θα το πω: Υποστηρίζω ενθέρμως το αίτημα της συμπαθούς τάξης των ομοφυλοφίλων να τους επιτραπεί να παντρεύονται μεταξύ τους! Αφού έχουν πλήρη δικαιώματα στην «ιδιαιτερότητά» τους, γιατί όχι και στον γάμο;
Και, μάλιστα, για να είμαστε δίκαιοι, να επιτραπεί ο γάμος σε όλες τις «σεξουαλικές μειονότητες»…
Αν η διαφορετική ερωτική επιθυμία (μεταξύ συναινούντων ενηλίκων) στοιχειοθετεί πλήρες «δικαίωμα στο γάμο», τότε γιατί μόνο για τους ομοφυλόφιλους; Και οι οπαδοί του «ομαδικού έρωτα», που ζουν σε «κοινόβια», πρέπει κι αυτοί να έχουν το δικαίωμα να παντρεύονται όλοι μεταξύ τους!

Αν η ομοφυλοφιλία, ως «διαφορετικότητα», στοιχειοθετεί αυτομάτως δικαίωμα στο γάμο, γιατί όχι και η… «παρτούζα»; Κι αυτή μια «σεξουαλική διαφορετικότητα» είναι.
Γιατί να μην νομιμοποιήσουμε κατευθείαν την πολυγαμία, να τελειώνουμε;

Για να σοβαρευτούμε τώρα: Ο γάμος δεν είναι «ανθρώπινο δικαίωμα». Δεν περιλαμβάνεται σε καμία Χάρτα Ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο γάμος για τη σύγχρονη Πολιτεία είναι μια ρύθμιση δικαίου (και βάση του Οικογενειακού Δικαίου), που θεσπίζεται ανάμεσα σε εκείνους που μπορούν να κάνουν Οικογένεια. Και «οικογένεια» σημαίνει γονείς με παιδιά. Άρα για την Πολιτεία γάμος είναι μια σύμβαση Δικαίου ανάμεσα σε εκείνους που μπορούν να γίνουν γονείς, να κάνουν παιδιά.
Αλλά τα παιδιά σου αλλάζουν τη ζωή. Σου δίνουν μεγάλες χαρές και αίσθηση πληρότητας, αλλά απαιτούν και μεγάλες θυσίες. Οικονομικές και συναισθηματικές. Έναντι αυτών των θυσιών, η Πολιτεία – κάθε Πολιτεία – θεσπίζει υποχρεώσεις και δικαιώματα - κίνητρα: Φορολογικά, ασφαλιστικά, κληρονομικά.

Οι ομοφυλόφιλοι θέλουν να επεκταθούν αυτά τα δικαιώματα σε εκείνους που δεν κάνουν παιδιά.
Μήπως, όμως, θα έπρεπε να δοθεί το δικαίωμα και στους «έγγαμους ομοφυλόφιλους» να υιοθετήσουν παιδιά;
Ε όχι βέβαια! Αν υπάρχει κάτι στο οποίο συμφωνούν όλοι οι «ειδικοί» (ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι, ψυχίατροι κλπ.) είναι ότι τα παιδιά χρειάζονται γονεϊκα πρότυπα και των δύο φύλων..
Στην περίπτωση των ομοφυλοφίλων δεν μπορεί η Πολιτεία να δίνει δικαίωμα υιοθεσίας σε «ζευγάρια» από συντρόφους του ίδιου φύλου. Δεν μπορεί η Πολιτεία να πάρει τέτοια απόφαση, όταν γνωρίζει ότι το ομοφυλόφιλο ζευγάρι δεν είναι το καλύτερο περιβάλλον για να ανατραφούν παιδιά.

Εδώ υπάρχει και μια ακόμα σκανδαλώδης διάσταση: Ομοφυλόφιλοι είναι μια μικρή μειοψηφία της κοινωνίας. 3-5% του πληθυσμού λένε οι ειδικοί. Πιο κοντά στο 15% υποστηρίζουν οι ίδιοι. Δεν έχει και πολύ σημασία. Έτσι κι αλλιώς, πολλοί εξ αυτών δεν έχουν κόψει και την… «κακή συνήθεια» της ετεροφυλοφιλίας. Και κάποια στιγμή παντρεύονται σύντροφο του αντίθετου φύλλου και είτε «κόβουν το σπορ» είτε διατηρούν μια ομοφυλοφιλική σχέση κρυφά. Αυτούς ασφαλώς δεν τους ενδιαφέρει ο γάμος των ομοφυλοφίλων. Οι υπόλοιποι ενδιαφέρονται να βρουν σύντροφο, όχι να τον… παντρευτούν.
Εκείνοι που ενδιαφέρονται να νομιμοποιήσουν το ομοφυλοφιλικό δεσμό τους είναι αυτοί (συνήθως περασμένης ηλικίας) που ουσιαστικά θέλουν να «αποκαταστήσουν» ένα πιτσιρικά ή μια πιτσιρίκα, με κίνητρο ότι θα τους κληρονομήσει. Αυτοί πρώτον, είναι μια πολύ μικρή μειοψηφία της μειοψηφίας. Και δεύτερον, γιατί τάχα πρέπει η Πολιτεία να τους βοηθήσει να «εξαγοράσουν» ένα νεαρό σύντροφο με κίνητρο την «αποκατάσταση»;
Η Πολιτεία οφείλει να βρει τρόπους να ενισχύσει την Οικογένεια και τα παιδιά, όχι να την εξισώσει με «ζευγάρια» που δεν κάνουν παιδιά και που δεν μπορούν ούτε πρέπει να τα υιοθετήσουν…

Τέλος, «μέτρο υγείας» ενός πολιτικού συστήματος είναι η αποτελεσματικότητα με την οποία αντιμετωπίζει τα εκάστοτε μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας. Το αντίστροφο είναι ένδειξη σοβαρής κρίσης και επικείμενης κατάρρευσης. Για παράδειγμα, η κοινωνία του ύστερου Βυζαντίου της παρακμής - που διχαζόταν σε θεολογικές συζητήσεις «για το φύλλο των αγγέλων» την ώρα που το έζωναν οι εχθροί από παντού - δεν είναι παράδειγμα προς μίμηση. Είναι παράδειγμα προς αποφυγή.
Το να τσακωνόμαστε, σήμερα, για το… «γάμο των ομοφυλοφίλων» είναι μέτρο παρακμής μιας πολιτικής τάξης, που οφείλει με άλλα να ασχολείται και σε άλλα να σκύψει. Όχι να πασχίζει να αποδείξει μια κίβδηλη «προοδευτικότητα» ασχολούμενη με κραυγαλέες – και προκλητικές - ανοησίες.


Οι ομοφυλόφιλοι έχουν απόλυτα το δικαίωμα της ερωτικής επιλογής τους. Μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν στο σπίτι τους και στην κρεβατοκάμαρά τους. Μπορούν και να το δημοσιοποιούν, αν θέλουν. Αλλά δεν μπορούν να ζητούν αστικά δικαιώματα, τα οποία αντιστοιχούν σε υποχρεώσεις που δεν μπορούν να αναλάβουν. Και δεν μπορούν να αλλάξουν τα πρότυπα της υπόλοιπης κοινωνίας με το στανιό.
Οι πιο ευφυείς εξ αυτών το έχουν καταλάβει. Οι υπόλοιποι επιμένουν και βλάπτουν τον εαυτό τους. Γιατί δημιουργούν ήδη αντι-συσπείρωση μέσα στην κοινωνία. Εναντίον τους…Κι αυτό είναι λάθος για τους ίδιους. Είναι επικίνδυνο για όλους. Κι είναι κρίμα…

Λεπτό και όχι Σεντ!

Από χθές τα μεσάνυχτα, επιτέλους ξεφορτωθήκαμε ένα από τα τελευταία κατάλοιπα της Αγγλοκρατίας: τη Λίρα !!!

Βέβαια κάποιοι φρόντισαν να μας αφήσουν και μια κουτσουλιά: το σέντ αντί του λεπτού.

Για την ιστορία, τα Σέντς μπήκαν στη ζωή μας, μόλις το 1983, αντικαθιστώντας τα Μίλς.

Τουναντίον, το Λεπτό, ως νομισματική μονάδα, πέραν του ότι ήταν η υποδιαίρεση της Δραχμής, ήταν η ελληνική ονομασία για το μικρότερο ιουδαϊκό χάλκινο νόμισμα, επί Ρωμαϊκής περιόδου. Αναφέρεται μάλιστα και στην Καινή Διαθήκη (Μάρκος 12:42, Λουκάς 12:59, 21:2). Εκτός από τη Ρωμαϊκή περίοδο, το Λεπτό συνέχισε να υπάρχει και να χρησιμοποιείται ως νόμισμα και κατά τη Βυζαντινή περίοδο.

Η ονομασία του Λεπτού, οφείλεται ακριβώς στο γεγονός ότι ήταν εξαιρετικά λεπτό και ελαφρύ, γι΄αυτό εξ΄ άλλου ήταν πάντοτε μικρής αξίας.

Συνεπώς, το Λεπτό, δεν έχει ιστορία σ' αυτό το τόπο, μόλις 25 ετών όπως το Σεντ. Υπήρξε και κυκλοφορούσε στον ευρύτερο ελληνικό χώρο (συμπεριλαμβανομένου φυσικά και της Κύπρου) για χιλιετίες !!! Αλλά και αυτό να μην συνέβαινε, από τη στιγμή που έτσι υιοθετήθηκε στην Ελλάδα, για εθνικούς και μόνον λόγους, θα έπρεπε να πράξουμε κι εμείς το ίδιο. Γιατί πάλι εμείς οι Κυπραίοι, σόνι και καλά να πρέπει διαφέρουμε από τους αδελφούς ελλαδίτες, και μάλιστα κατά τα τρόπο ¨μπασταρδεμένο¨ (από τη μιά Ευρώ αντί Euro, αλλά από την άλλη Σεντ αντί Λεπτό)?


Καλώς ήρθες λοιπόν Ευρώ. Αλλά και καλώς ήρθες Λεπτό...
Στο καλό Λίρα και πάρε μαζί σου και το Σεντ...

Καλή χρονιά σε όλους μας...

-Λεωνίδας ο Φιλόκυπρος-

Το λάθος στα κυπριακά νομίσματα του Ευρώ

Από την 1η Ιανουαρίου 2008 η Κύπρος μπαίνει στην ευρωζώνη ενώνοντας την οικονομία της με της χώρες του σκληρού πυρήνα της ΕΕ. Από την ημερομηνία αυτή η Κύπρος αφήνει πίσω της την κυπριακή λίρα και υιοθετεί το ευρώ.

Η επιλογή των σχεδίων που θα κοσμούν την «εθνική όψη» των κυπριακών κερμάτων ευρώ, είναι ομολογουμένως επιτυχημένη!

Τα κέρματα 1, 2 και 5 λεπτών έχουν στην «εθνική όψη» το αγρινό, χαρακτηριστικό ζώο της κυπριακής πανίδας το οποίο απεικονιζόταν κατά τη δεκαετία του 70 και στα νομίσματα των 100 μιλς.


Τα κέρματα 10, 20 και 50 λεπτών θα έχει το καράβι της Κερύνειας. Το συγκεκριμένο καράβι βρέθηκε βυθισμένο στη θάλασσα της Κερύνειας και πρόκειται για ναυάγιο ενός αρχαίου Ελληνικού καραβιού της εποχής του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Από τότε το καράβι, που έμεινε γνωστό ως το "Καράβι της Κερύνειας", έγινε σύμβολο της σύνδεσης και των στενών σχέσεων της Κύπρου με το μητροπολιτικό ελληνισμό. Το νόμισμα συμβολίζει την στενή σχέση του νησιού με τη θάλασσα και το εμπόριο.

Τα κέρματα των 1 και 2 ευρώ έχουν Το σταυρόσχημο ειδώλιο που βρέθηκε μετά από αρχαιολογικές ανασκαφές στον Πωμό της Πάφου. Πρόκειται για αγαλματίδιο της χαλκολιθικής εποχής (3000 π.Χ.) το οποίο σήμερα βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Λευκωσίας. Το σχέδιο αυτό συμβολίζει την μακραίωνη ιστορία του νησιού.

Παρόλη την εύστοχη επιλογή των σχεδίων, η αναγραφή της χώρας που υπάρχει στην «εθνική όψη» ΚΥΠΡΟΣ – KIBRIS είναι εντελώς άστοχη αφού:

1) Αναγράφεται το όνομα της χώρας μας εκτός από τα Ελληνικά, στα (και) Τούρκικα (!!!!) στη γλώσσα μιας χώρας η οποία εκτός από το γεγονός ότι εισέβαλε και κρατά παράνομα εδάφη της Κύπρου δεν αναγνωρίζει καν την Κυπριακή Δημοκρατία!!!

2) Νοουμένου ότι οι περισσότεροι ευρωπαίοι δεν ξέρουν να διαβάζουν το ελληνικό αλφάβητο, δεν θα μπορούν να διαβάζουν τη λέξη ΚΥΠΡΟΣ αλλά μόνο την λέξη η οποία πάνω στο κέρμα είναι γραμμένη με το λατινικό αλφάβητο! Θα διαβάζουν δηλαδή τη λέξη KIBRIS και θα μένουν με την εντύπωση ότι το συγκεκριμένο κέρμα προέρχεται από την χώρα KIBRIS!!!!

Κανονικά πάνω στα νομίσματα έπρεπε να αναγράφεται το όνομα της Κύπρου ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ αφού είναι οι ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΟΙ που έκαναν αγώνα και θυσίες για να ενταχθεί η χώρα στην ευρωζώνη!

Αν ήθελαν λόγω της κομπλεξικής νοοτροπίας κάποιων για καλοπιάσμα προς τους τουρκοκύπριους να έγραφαν όπωσδήποτε και τουρκικά, ας έγραφαν τουλάχιστον και την αγγλική λέξη CYPRUS για να γίνεται αντιληπτό από όλους τους μη ελληνόφωνους ευρωπαίους για πια χώρα μιλάμε!

Η άλλη λύση θα ήταν να μην γραφεί καθόλου η χώρα πάνω στο νόμισμα (κάτι που συμβαίνει με τα νομίσματα ευρώ των περισσότερων χωρών).

Αυτοί πυροβολούν, εμείς πληκτρολογούμε!

Με αυτό το πολύ εύστοχο slogan, και με αφορμή το συμβάν στα Ζωνιανά Κρήτης ξεκινήσε από το blog ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ διαδικτυακή εκστρατεία κατά της οπλοχρησίας.


Άστε κάτω τα όπλα λοιπόν!

Αμυνθείτε με τα πληκτρολόγια σας!

Πράκτορες τουρκικής ΜΙΤ

ΕΙΚΟΣΙΤΡΙΑ εκατομμύρια λίρες Κύπρου υπολογίζεται το ποσό που εισπράττουν
κατ' έτος τα καζίνα του Αττίλα από τους Ελληνοκύπριους ένθερμους και
τακτικούς της νυκτερινής επαναπροσέγγισης. Σημαντικό μέρος αυτού του ποσού
εισπράττεται ευθέως από επιτόπου υπηρεσιακά κλιμάκια των τουρκικών μυστικών
υπηρεσιών ΜΙΤ, που ασκούν έλεγχο στους χώρους «μαγνητισμού» των καζινόβιων επαναπροσεγγιστών. Αυτό, όμως, δεν είναι το χειρότερο.

ΑΠΟ τον εσμό των παθιασμένων επαναπροσεγγιστών του καζίνο, οι τουρκικές
μυστικές υπηρεσίες παγιδεύουν, εκβιάζουν, επιστρατεύουν και αγγαρεύουν,
συνεργάτες, πράκτορες και κατασκόπους. Στους οποίους αναθέτουν συγκεκριμένες
αποστολές εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας. Έγκυρες πληροφορίες αναφέρουν
ότι, χαμένοι και καταχρεωμένοι της τουρκικής ρουλέτας, στα καζίνα του
Αττίλα, Έλληνες Κύπριοι, εκβιάζονται χρηματικώς αρχικά, από στελέχη της
τουρκικής ΜΙΤ, να προσφέρουν συγκεκριμένες υπηρεσίες στις τουρκικές μυστικές
υπηρεσίες, για να εξοφλήσουν τα μεγάλα τους χρέη στο καζίνο. Σε δεύτερο
στάδιο, «όμηροι» πλέον της πρώτης εξυπηρέτησης, εξαναγκάζονται να
προχωρήσουν και σε άλλες αποστολές. Με τον εκβιασμό ότι θα αποκαλυφθεί η
πρώτη εκδούλευση που προσέφεραν.

ΑΥΤΟ είναι το δεύτερο παράλληλο «κομμάτι» διείσδυσης των τουρκικών μυστικών
υπηρεσιών στις ελεύθερες περιοχές με όργανα Ελληνοκυπρίους. Το πρώτο είναι ο
υπόκοσμος, που δραστηριοποιείται κατά κύριο λόγο στη διακίνηση και το
λαθρεμπόριο ναρκωτικών. Η ηρωίνη, που διακινείται στις ελεύθερες περιοχές,
προέρχεται αποκλειστικά από τα κατεχόμενα, από τον εκεί υπόκοσμο, ο οποίος
ελέγχεται πλήρως από την τουρκική ΜΙΤ και τη μονάδα «Ειδικού Πολέμου» του
11 Σώματος Στρατού της Τουρκίας στην κατεχόμενη περιοχή της Κύπρου. Από αυτό
το κύκλωμα προέρχεται και οπλισμός, διοχετευόμενος από τα κατεχόμενα στον
υπόκοσμο των ελεύθερων περιοχών, μέρος του οποίου ανακαλύφθηκε πριν από
καιρό, από την Αστυνομία, μετά από τον τυχαίο τροχαίο θάνατο οπλισμένου
μοτοσικλετιστή, «πληρωμένου εκτελεστή» στη Λεμεσό.

ΕΚΤΙΜΑΤΑΙ ότι οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, με την αξιοποίηση αμφοτέρων
των κυκλωμάτων, αφενός υποσκάπτουν συστηματικά την κυπριακή κοινωνία,
αφετέρου ασκούν ευρύτερη κατασκοπία και παράλληλα συντηρούν «εν υπνώσει»
δίκτυο Ελληνοκυπρίων πρακτόρων στις ελεύθερες περιοχές για όταν χρειαστεί
να του αναθέσουν ειδικές αποστολές.

(Απο εφημερίδα Σημερινή, EΙΡΗΣΘΩ: ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ)

Θα πρέπει να ανησυχούμε που μπήκε ο ΛΑ.Ο.Σ. στη Βουλή;

Ακούω μερικούς προοδευτικούς και φιλελεύθερους πολίτες να ανησυχούν για το γεγονός ότι ο ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη εισήλθε πανηγυρικά στη νέα Ελληνική Βουλή.
Κατανοώ απόλυτα τους λογικούς και φιλήσυχους πολίτες που δεν θέλουν ακραίες φωνές στη βουλή. Γιατί τους ενοχλεί όμως ο ΛΑΟΣ και δεν τους ενοχλεί εξίσου το γεγονός ότι στη Βουλή των Ελλήνων εκπροσωπούνται και άλλα ακραία κόμματα όπως το ΚΚΕ και τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ (μεταξύ των συντελεστών του οποίου ίσως υπάρχουν πολύ πιο ακραίες απόψεις από αυτές του Καρατζαφέρη);

Να υποθέσω ότι το δεξί άκρο είναι πιο ενοχλητικό ή πιο επικίνδυνο από το αριστερό;
Προσωπικά δεν το νομίζω…

(Σημ: Σε πολλές δηλώσεις του ο Καρατζαφέρης δήλωσε πως θεωρεί το δικό του κόμμα αριστερό όσον αφορά τα κοινονικοοικονομικά θέματα)

Μπάτσοι Vs Αναρχικοί

Γίνεται συχνά συζήτηση για την συμπεριφορά της αστυνομίας και των αναρχικών.
Δεν θέλω να το παίξω ειδικός αλλά σαν άτομο που η μοίρα το έφερε να συγκρουστώ και να παίξω ξύλο τόσο με αστυνομικούς όσο και με αναρχικούς, νομίζω ότι κάτι έχω να πω περιγράφοντας τις εμπειρίες μου...

Ξύλο με μπάτσους.

Περίπτωση πρώτη: Έτυχε σε μια διαδήλωση να βρεθώ απέναντι από τα ΜΑΤ. Εγώ ήμουν στην ομάδα που προσπαθούσε να προσεγγίσει το τουρκικό προξενείο διαμαρτυρόμενη για την ανακήρυξη του ψευδοκράτους στην Κύπρο. Η διαδήλωση κατέληξε να είναι μαχητική. Τα ΜΑΤ στάθηκαν μπροστά μας για να προστατεύσουν το προξενείο και καλά έκαναν! Αναπόφευκτα συγκρουστήκαμε σώμα με σώμα. Αυτοί με τα γλοπς και εμείς με τα χέρια και τα πόδια μας. Δώσαμε ξύλο και φάγαμε πολύ περισσότερο. Πάνω στη σύγκρουση 3 παιδιά από εμάς κατέληξαν στο νοσοκομείο. Έφαγα και εγώ αρκετές. Δεν έχω κανένα παράπονο από την συμπεριφορά της αστυνομίας σε αυτή τη περίπτωση. Έκαναν αυτοί την δουλειά τους και εμείς τη δική μας…

Περίπτωση δεύτερη: Η μοίρα με έφερε στην Θύρα 4 της Τούμπας για να παρακολουθήσω ένα ποδοσφαιρικό αγώνα του ΠΑΟΚ. Για κάποιους λόγους που δεν θα αναλύσω εδώ, υπήρχε φοβερή ένταση στο γήπεδο. Έγιναν πολλά επεισόδια και είναι γεγονός ότι έπεσε πολύ ξύλο με πολλούς τραυματισμούς από πλευράς αστυνομίας. Εγώ δεν αναμίχθηκα καθόλου σε αυτά. Για να καταλάβετε δεν φώναξα ούτε το κλασσικό «ΜΠΑΤΣΟΙ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ» που δονούσε το γήπεδο αφού έλεγα ότι και αυτοί τη δουλειά τους κάνουνε… Όταν κατάλαβα ότι ο αγώνας είχε διακοπεί οριστικά, ξεκίνησα με ένα φίλο μου για να φύγουμε. Έτσι ήρεμα όπως πήγαμε… Τα ΜΑΤ όμως είχαν αντίθετη άποψη… Αφού μας περίμεναν παρατεταγμένοι μας άφησαν να περάσουμε στην καταπακτή όπου δεν μας έβλεπε κανένας. Εκεί έπεσαν πάνω μου καμιά 20 άτομα, με έριξαν κάτω, άρχισαν μπουνιές, κλοτσιές και ομολογώ ότι έφαγα όσο ξύλο δεν έφαγα ποτέ στη ζωή μου! Τελικά κατάφερα να ξεφύγω αλλά η πλάτη μου έγινε ριγέ από τα γκλοπς και είχα μώλωπες σε όλο μου το σώμα για πολύ καιρό…
Σε αυτή την περίπτωση οι αστυνομικοί φέρθηκαν εντελώς ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΑ! Κτυπούσαν κάποιον χωρίς να ξέρουν αν είναι ένοχος ή αθώος! Χωρίς να ρωτήσουν ποιος ήταν, τι έκανε, πως βρέθηκε εκεί! Και το χειρότερο, κτυπούσαν κάποιον ο οποίος ήταν στο έδαφος, εξουδετερωμένος χωρίς να μπορεί να προβάλει την παραμικρή αντίσταση!

Δεν είμαι εναντίων της αστυνομίας και των ομάδων καταστολής αφού πιστεύω ότι χρειάζονται σε μια κοινωνία. Δεν είμαι ούτε εναντίων του να χρησιμοποιούν οι αστυνομικοί την κατάλληλη βία για να συλλάβουν κάποιον. Όμως το να κτυπούν ανυπεράσπιστους και εξουδετερωμένους πολίτες τους οποίους έχουν ήδη συλλάβει, ή το να κάνουν τους μάγκες με κρατούμενους μέσα στα κρατητήρια είναι έγκλημα! Όλοι αυτοί πρέπει να ξηλώνονται και να τιμωρούνται παραδειγματικά!


Ξύλο με αναρχικούς.

Περίπτωση πρώτη: Κατά τη διάρκεια μιας αφισοκόλλησης για μια εκδήλωση, δεχτήκαμε ξαφνική επίθεση από πολύ μεγαλύτερο αριθμό αναρχικών που καραδοκούσε επειδή διαφωνούσε με το περιεχόμενο της αφίσας! Έπεσε πολύ ξύλο…

Περίπτωση δεύτερη: Κατά τη διάρκεια μιας έκθεσης φωτογραφίας που κάναμε, δεχτήκαμε και πάλι άνανδρη και ξαφνική επίθεση από πολυάριθμη ομάδα αναρχικών που προσπάθησαν να καταστρέψουν το φωτογραφικό υλικό επειδή διαφωνούσαν με αυτό! Έπεσε και πάλι πολύ ξύλο!

Περίπτωση τρίτη: Δεχτήκαμε επίθεση με μολότοφ από αναρχικούς στο φοιτητικό οίκημα που συχνάζαμε από τους ίδιους γνωστούς αγνώστους. Η επίθεση έγινε βράδυ και πολύ γρήγορα. Δεν ήρθαμε στα χέρια. Το οίκημα κάηκε. Οι ζημιές ήταν πολύ μεγάλες αλλά ευτυχώς δεν είχαμε θύματα!

Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τους θεωρητικούς του αναρχισμού. Με αυτούς που δεν γουστάρουν καμία αρχή και προσπαθούν να αλλάξουν την κοινωνία προς αυτή τη κατεύθυνση… Δικαίωμα τους να πιστεύουν ότι θέλουν και να μάχονται για ότι γουστάρουν! Έχω όμως ΣΟΒΑΡΟΤΑΤΟ πρόβλημα με όλους αυτούς τους θρασύδειλους οι οποίοι κρύβονται κάτω από κουκούλες και εκμεταλλεύονται το πανεπιστημιακό άσυλο για να βγάλουν το κόμπλεξ τους πάνω στις περιουσίες του κοσμάκη… Όλοι αυτοί που χρησιμοποιούν βία ενάντια σε όποιο έχει διαφορετική από αυτούς άποψη, είναι στην τελική, οι μεγαλύτεροι φασίστες και πρέπει να αντιμετωπίζονται έτσι!

Τελικά, η Κύπρος δεν είναι μακριά...

Με αυτό τον έξυπνο τίτλο στο άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Πολίτης» στις 6 Σεπτ. 2007, ο Γιώργος Πήττας απαντά διαχρονικά σε όλους τους Ελλαδίτες πολιτικούς και στρατιωτικούς οι οποίοι προφασιζόμενοι την γεωγραφική απόσταση της ηπειρωτικής Ελλάδος με την Κύπρο, άφησαν την τελευταία αβοήθητη στο έρμαιο των βαρβάρων…

Το άρθρο:

"Η Κύπρος είναι μακριά". Μια φράση, που ακούστηκε χρόνια πολλά πριν, μα ωστόσο ακόμα αντιλαλεί σαν να ξεστομίστηκε μόλις χθες.
Η Κύπρος, με τη συμμετοχή της και τα ανακλαστικά της στην πολύ πρόσφατη ελληνική τραγωδία απέδειξε πόσο μα πόσο κοντά είναι.
Το εξώφυλλο του "Πολίτη" τις προάλλες με τους πρωτοσέλιδους στίχους του Γκάτσου, ήταν κάτι παραπάνω από μία νοερή συμμετοχή στην τραγωδία.

Ήταν ένας αποφασιστικός, σφιχτός χαιρετισμός των Κυπρίων εκείνων που αντλούν καταγωγή και ταυτότητα από το Λόγο του Ομήρου, του Ευριπίδη, του Αισχύλου, του Βάρναλη, του Ρίτσου, του Σεφέρη.

Η γραμμή που θα ενώνει νυν και αεί την Αρτέμιδα της Πελοποννήσου με την καρδιά και το νου της Μεγαλονήσου, είναι πιο ζωηρή, πιο αληθινή, πιο αυθεντική από όλες τις πολιτικές ρητορείες που έχουν ακουστεί και θα ακουστούν.
Γιατί, δεν είναι μία απλή γραμμή αλλά ένα καρδιογράφημα σε στιγμή μέγιστης κρίσης.
Οι ημέρες του κακού, με βρήκαν στον εξαίσιο και γαλήνιο Πωμό.
Σχεδίαζα με την επιστροφή, να γράψω ένα άρθρο με τον τίτλο "Υπέρ Πωμών και Εστιών" έχοντας κατά νου τον κρίσιμο κίνδυνο που βλέπω με την κακώς νοούμενη ανάπτυξη, με κτίσματα άθλιας αισθητικής που λειτουργούν ως ξενοδοχεία.
Εκεί, στην ανάσα της θάλασσας καθώς μετρούσα το ρυθμό των κυμάτων του Παχύαμμου, σκεφτόμουν πως τούτος ο τόπος έχει όλες τις δυνατότητες να αναδειχθεί ως πρότυπος προορισμός αν αξιοποιηθεί σωστά με πολύ αυστηρές προδιαγραφές που αφορούν και στην Αισθητική.

Οι σκέψεις κάηκαν κυριολεκτικά στο ανελέητο πυρ από τη μία και στις "ασύμμετρες ανοησίες" από την άλλη.
Οι πάσης φύσεως άρρωστοι με τις θεωρίες συνωμοσίας άρχισαν να "βλέπουν" πίσω από τις φωτιές, τον UCK, τους Τούρκους, τη Σιών , τους Αμερικανούς και τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς τους.
Και όσοι - υπάρχουν και τέτοιοι- έβλεπαν το πυρ σαν χρονικό ενός προαναγγελθέντος φονικού, έμεναν τριπλά άναυδοι. Από το μέγεθος της συμφοράς, από το βάθος της ανοργανωσιάς , από το απύθμενο της αμετροέπειας.
Δροσιά και φρέσκος άνεμος στάθηκε η Κύπρος.
Τόσο με τους άριστα εκπαιδευμένους ανθρώπους που έστειλε οι οποίοι αναδείχθηκαν και δικαίως σε ήρωες στην Ελλάδα, όσο και με την εξαιρετική τόσο συμβολικά όσο και πραγματικά πρωτοβουλία της υιοθεσίας της Αρτέμιδος. Και βέβαια με το σύνολο της συμμετοχής όλων των απλών ανθρώπων.
Εν αποστρατεία Έλληνας ανώτατος Στρατιωτικός, δήλωσε πως το τοπίο της Πελοποννήσου, είναι πια, όπως θα ήταν μετά από συνεχή πενθήμερο βομβαρδισμό με ναπάλμ.

Όμως η Κύπρος , ήταν εκεί. Σε χρόνο μηδέν, στον φλεγόμενο χώρο.
Αν το πυρ που ανέκοψαν αμέσως οι Κύπριοι, εκεί στο Αλιβέρι είχε αφεθεί να συνεχίζει το έργο του, οι νεκροί θα ισοδυναμούσαν με κανονικού πολέμου.
Τελικά, η Κύπρος 33 χρόνια μετά, απέδειξε πως δεν είναι μακριά


ΥΓ. Οφείλω τον τίτλο του άρθρου στον φίλο Λάμπρο Λαμπρινό.

Κύπρια Αρτέμιδα, η δικιά μας Αρτέμιδα!

Μετά την εξαγγελία του Τάσσου Παπαδόπουλου και σε συνεννόηση με την Ελληνική Κυβέρνηση, επιλέγηκε το χωριό Αρτέμιδα του δήμου Ζαχάρως (Νομός Ηλείας) για να ανοικοδομηθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία.

Η Αρτέμιδα είναι ένα από τα τρία χωριά με τα περισσότερα θύματα από την πύρινη λαίλαπα. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Τάσσος Παπαδόπουλος είχε ανακοινώσει ότι η Κύπρος θα αναλάβει συμβολικά, την ανοικοδόμηση όσων οικιών έχουν καταστραφεί και την αναπλήρωση όλων των πόρων και των πηγών εισοδήματος των κατοίκων μιας κοινότητας που θα υποδείκνυε η Ελληνική Κυβέρνηση.

Με οδηγίες του Προέδρου Παπαδόπουλου, πέντε υπουργοί ανέλαβαν να επιληφθούν όλων των θεμάτων, πρακτικών και διαδικαστικών, προκειμένου να υλοποιηθεί τάχιστα η δέσμευση της Κυπριακής Δημοκρατίας για την ανοικοδόμηση της κοινότητας Αρτέμιδα.

Τη Δευτέρα το πρωί θα βρίσκεται στην κοινότητα Αρτέμιδα κλιμάκιο πέντε εμπειρογνωμόνων από την Κύπρο προκειμένου να καταγράψει επιτόπου τις ζημιές που υπέστησαν οι 110 κάτοικοι της κοινότητας τόσο σε έμψυχο όσο και σε άψυχο υλικό. Το κλιμάκιο θα αποτελείται από έναν αρχιτέκτονα, έναν πολιτικό μηχανικό, έναν εκτιμητή, ένα λειτουργό του Κτηνιατρείου και ένα λειτουργό της Ηλεκτρομηχανολογικής Υπηρεσίας. Η μετάβαση των Κυπρίων εμπειρογνωμόνων στην Πελοπόννησο διευθετήθηκε χθες το απόγευμα κατόπιν επικοινωνίας μεταξύ των Υπουργών Δικαιοσύνης Κύπρου και Ελλάδας.
Οι Κύπριοι εμπειρογνώμονες, με την επιστροφή τους στην Κύπρο, θα ετοιμάσουν λεπτομερέστατη έκθεση προς στην Υπουργική Επιτροπή αναφορικά με το ύψος των ζημιών, αλλά και των χρημάτων που θα χρειαστεί να δαπανηθούν μεταξύ άλλων για την ανέγερση των 30 περίπου κατοικιών στην κοινότητα Αρτέμιδα που έχουν καταστραφεί ολοσχερώς.

Θερμές ευχαριστίες

Θερμές ευχαριστίες προς την κυπριακή κυβέρνηση για την απόφαση να ανοικοδομήσει την κοινότητα Αρτέμιδας, στην Ηλεία, εξέφρασε ο κοινοτάρχης της Γιώργος Κόσσυφας. Μιλώντας στο ραδιόφωνο του ΡΙΚ ο κ. Κόσσυφας ανέφερε ότι τα καλά νέα έφτασαν στην Αρτέμιδα χθες βράδυ, προσθέτοντας ότι η κοινότητα περιμένει τη βοήθεια, που θα την δεχθεί με ευχαρίστηση.

Η κατάσταση, ανέφερε ο κ. Κόσσυφας, είναι τραγική, αφού η φωτιά πέρασε σχεδόν από όλα τα σπίτια του χωριού. Τριάντα καταστράφηκαν ολοκληρωτικά, όπως και όλες οι καλλιέργειες και το πράσινο.

Εντωμεταξύ, όπως δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Βασίλης Πάλμας, στόχος είναι να καταστεί δυνατή η ανοικοδόμηση ακόμη ενός κατεστραμμένου χωριού.

Συγκινητική προσφορά της Κύπρου στους πυροπαθείς

Η πυρκαγιά στην Πελοπόννησο και την Εύβοια συγκλόνισε ολόκληρο τον Ελληνισμό!
Ειδικά στην Κύπρο, το κλίμα είναι πολύ βαρύ αυτές τις μέρες και το πρώτο θέμα σε όλα τα κανάλια αλλά και στις ιδιωτικές συζητήσεις των πολιτών είναι η καταστροφική πυρκαγιά στην Ελλάδα!

Ο πρόεδρος Τάσσος Παπαδόπουλος ανακοίνωσε ότι η κυπριακή πολιτεία θα έλθει αρωγός στην προσπάθεια ανακούφισης των πυροπαθών στην Ελλάδα, με την προκήρυξη επίσημου εράνου και τη συμβολική ανοικοδόμηση μιας κοινότητας που θα υποδειχθεί, μαζί με τον εξοπλισμό όσων κατοικιών έχουν καταστραφεί, καθώς και με την αποκατάσταση των πηγών εισοδήματος των κατοίκων της κοινότητας.

Επίσης κάλεσε τους ιδιώτες και τα οργανωμένα σύνολα που έχουν την πρόθεση να πραγματοποιήσουν εράνους ''να καταθέσουν όσα μπορούν με γενναιοδωρία και με αγάπη και εκδήλωση αλληλεγγύης προς το χειμαζόμενο ελληνικό λαό σε ειδικούς λογαριασμούς που θα ανοιχθούν σε όλες τις τράπεζες της Κύπρου, και οι οποίοι θα λειτουργούν υπό την εποπτεία της κυβέρνησης''.

Ο κ. Παπαδόπουλος υπογράμμισε πως ''ο Κυπριακός Ελληνισμός συμμετέχει στην οδύνη και στον πόνο των πληγέντων και του ελληνικού κράτους και εκφράζει έμπρακτα την αλληλεγγύη και τη συμπαράστασή του προς το δοκιμαζόμενο αδελφό ελληνικό λαό''.

Ανέφερε επίσης, ότι σε συνεννόηση με τον πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας και τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, από την πρώτη στιγμή η κυπριακή κυβέρνηση ανταποκρίθηκε με όλα και όσα μέσα διαθέτει και μπορεί να προσφέρει στην Ελλάδα. ''Η δήλωσή μας προς την ελληνική κυβέρνηση είναι ότι η Κύπρος θα προσφέρει όλα όσα ζητήσει η Ελλάδα και μπορεί η Κύπρος να προσφέρει. Γι' αυτό το λόγο μετέχουμε με αποστολή εθελοντών και εξειδικευμένων πυροσβεστών, με αριθμούς πάνω από 100 μέχρι την ώρα, με πυροσβεστικά οχήματα και άλλο αντιπυροσβεστικό εξοπλισμό που διαθέτει η Κύπρος'', είπε ο κ. Παπαδόπουλος.

''Εκφράζουμε ξανά την οδύνη μας, την ειλικρινή θλίψη μας για τα θύματα και τις οικογένειες των θυμάτων και διαβεβαιούμε τον ελληνικό λαό ότι ο κυπριακός Ελληνισμός στέκεται δίπλα του, συμμετέχει στην οδύνη και στο πένθος τους. Η σκέψη μας είναι μαζί τους'', κατέληξε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας.

*Η Κυπριακή Δημοκρατία από την πρώτη στιγμή, έστειλε την πιο πολυάριθμη ομάδα (πυροσβέστες, δασοπυροσβέστες, άντρες της πολιτικής άμυνας και στρατιώτες) από όλη την Ε.Ε. για να βοηθήσουν στην κατάσβεση της πυρκαγιάς.

*Επίσης ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεσμευτικέ να αναλάβει συμβολικά την ανοικοδόμηση και τον εξοπλισμό όσων κατοικιών έχουν καταστραφεί και την αποκατάσταση των τομέων και πηγών εισοδήματος κατοίκων μιας κοινότητας που θα υποδείξει η κυβέρνηση της Ελλάδας.

*Αστείρευτα είναι τα αποθέματα ανθρωπιάς και αλληλεγγύης του Κυπριακού Ελληνισμού προς τους πυροπαθείς της Ελλάδας. Το κύμα της προσφοράς οικονομικής και άλλης βοήθειας από φορείς, οργανωμένα σύνολα και τους πολίτες καθημερινά μεγαλώνει. Ιδιαίτερα συγκινητική είναι η αλληλεγγύη, που εκδηλώνεται από γέροντες, οι οποίοι προσέρχονται, όπως γράφει ο τύπος, σε τράπεζες και καταθέτουν τις συντάξεις τους στο Ειδικό Ταμείο Βοήθειας, που συστάθηκε για τα θύματα της πύρινης λαίλαπας.

To email ενός δασοπυροσβέστη

Ένα email που πραγματικά αξίζει να διαβαστεί, διότι έχει γραφτεί μέσα από την ψυχή κάποιου*....

"Σημειώνεται ότι δεν υπήρξαν σοβαροί τραυματισμοί λόγω της πυρκαγιάς, πλην ενός πυροσβέστη, ο οποίος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο «Σισμανόγλειο» με αναπνευστικά προβλήματα"

Είναι πολύ παράξενο να διαβάζεις τη ζωή σου μέσα από την αποστειρωμένη λογική της δημοσιογραφίας.
Θα ήθελα να ξεχάσω τα 3-4 πρόβατα που δεν προλάβαμε να βγάλουμε από το μαντρί και τα ακούγαμε να σκούζουν, καθώς μας πλησίαζε η φωτιά, και εκείνο το σκυλάκι που παρέμεινε σιωπηλό και δεμένο μέχρι τη στιγμή που πανικόβλητο κατάλαβε ότι δεν υπάρχει σωτηρία... τα αφεντικά του έλειπαν διακοπές και κανείς δεν μας ειδοποίησε για αυτό...
Θα ήθελα να ξεχάσω τα πουλιά που δεν προλάβανε να φύγουν από τα πεύκα, καθώς γινόντουσαν παρανάλωμα του πυρός και τα είδα στον αέρα να φτερουγίζουν για λίγο και ύστερα να πέφτουν σαν φθινοπωρινά φύλλα...
Θα ήθελα να ξεχάσω τα τρομαγμένα πρόσωπα των συναδέλφων μου, όταν είδαμε τις 50μετρες φλόγες να μας ζώνουν από παντού.
Θα ήθελα να ξεχάσω τις αγωνιώδεις εκκλήσεις των ιδιοκτητών όλων των σπιτιών τριγύρω μας, όταν άρχισαν να γλείφουν τα σπίτια τους οι φλόγες.
Θα ήθελα να ξεχάσω όλους αυτούς που ήρθαν με τζιπάκια κάνοντας χειρόφρενα και πατώντας γκάζι μόνο και μόνο για να απολαύσουν το θέαμα, χωρίς να μας βοηθάνε όταν τα ρουθούνια μας έτρεχαν κατράμι και μασούσαμε στάχτη.
Θα ήθελα να ξεχάσω όταν προσπαθούσαμε να φύγουμε κόβοντας μάνικες και δεν μπορούσαμε, επειδή είχαν δημιουργήσει κυκλοφοριακό κομφούζιο μπροστά μας.
Θα ήθελα επίσης να ξεχάσω όλους αυτούς που έπιναν καφέ και μας ειρωνεύονταν την ώρα που δίναμε μάχη με τη φωτιά και ίσα που κρατούσαμε την ψυχή μας.
Θα ήθελα να ξεχάσω αυτούς που τραβούσαν πανικόβλητοι τις εγκαταστάσεις μας και μας άφηναν εκτεθειμένους στις φλόγες.
Θα ήθελα να ξεχάσω τις πανικόβλητες φωνές συναδέλφων στον ασύρματο, όταν τους κύκλωνε η φωτιά.
Θα ήθελα να ξεχάσω αυτή τη λαίλαπα που δεν υπήρχε τρόπος να φρενάρεις και λαίμαργα κατάπιε τις όμορφες περιοχές, που κάποτε χαρήκαμε ως παιδιά και τα παιδιά μας δεν θα ξέρουν ότι υπήρχαν.

Μα δεν θα ξεχάσω εκείνους τους χειριστές των ελικοπτέρων που τελευταία στιγμή μας δημιούργησαν δίοδο διαφυγής μέσα από τους θεόρατους τοίχους φωτιάς που μας περιτριγύρισαν.
Μα δεν θα ξεχάσω τους συνάδελφους από Αταλάντη που ήρθαν να μας βοηθήσουν σε μια ξένη για αυτούς περιοχή.
Μα δεν θα ξεχάσω όλες τις Κυβερνήσεις έως τώρα που επιτρέπουν σε οικοπεδοφάγους να χτίζουν, που αντιμετωπίζουν με αναλγησία τους εμπρησμούς και κοροϊδεύουν τους Εθελοντές.
Μα δεν θα ξεχάσω το κράτος που ούτε γάντια δεν μας έδωσε, πόσο μάλλον ένα ευχαριστώ, για να μην θίξει την επιτηδευμένη ανικανότητά του μπροστά στα συμφέροντα.
Μα δεν θα ξεχάσω ότι καταφέραμε 4 παιδιά με 1 όχημα να σταματήσουμε ένα μέτωπο 500 μέτρων, να σώσουμε 5 σπίτια και μερικά πρόβατα. Θα βοηθήσει να μπορέσω να κοιμηθώ όταν θα γυρίζουν οι εικόνες φρίκης στο μυαλό μου.
Μα δεν θα ξεχάσω την όμορφη τραυματιοφορέα που μου συμπαραστάθηκε όταν δεν είχα αναπνοή, τους έμπειρους γιατρούς που έπεσαν πάνω μου και μου ξανάδωσαν μέλλον, καθώς και το νοσηλευτικό προσωπικό που ξεχείλιζε από ανθρωπιά και καλοσύνη.
Και δεν θα ξεχάσω να λέγομαι ακόμα άνθρωπος και να χρωστάω στη φύση ένα μεγάλο συγγνώμη για όλες τις καταστροφές που της έχει προξενήσει το είδος μου.

Η απορία μου είναι: οι βίλες που θα χτίσετε θα έχουν νόημα, εάν δεν υπάρχει πια πράσινο γύρω σας; Όταν ο αέρας θα μυρίζει στάχτη και θα σου καίει τους πνεύμονες; Πώς διάολο θα αναπνέετε εσείς 'κει πάνω και εμείς εδώ κάτω; Πώς περιμένω από ένα κράτος με στημένες εκλογές και προκάτ κόμματα να δημιουργήσει ένα καλύτερο μέλλον από τις στάχτες που έχουν γεμίσει τα πνευμόνια μου...
Λίγη στάχτη στα μαλλιά... δολοφόνοι...


* Εθελοντής Δασοπυροσβέστης. Νοσηλεύτηκε στο "Σισμανόγλειο" λόγω αναπνευστικών προβλημάτων κατά την πυρκαγιά που έπληξε την Πεντέλη.

Η Ελλάδα δέχεται επίθεση!

Το γεγονός:
Η Ελλάδα καίγεται από άκρη σε άκρη. Πολλές ανεξέλγτες πυρκαγιές μαίνονται σε διάφορα σημεία και οι καταστροφές που έχουν επιφέρει είναι ανυπολόγιστες!
53 νεκροί!
Τεράστια οικολογική καταστροφή με ξεκολλημό δασών και άγριων ζώων!
Καταστροφή σπιτιών και περιουσιών χιλιάδων ατόμων!

Οι αποδείξεις:
Στουπιά με πετρέλαιο, γαζάκια και άλλοι εμπρηστικοί μηχανισμοί βρέθηκαν σε χώρους που καίγονταν.
Επιπλέον, ο τρόπος, τα μέρη και η συχνότητα των πυρκαγιών οδηγούν σε ασφαλή συμπεράσματα ότι πρόκειται για έργο εμπρηστών!

Οι εμπρηστές:
Είτε πρόκειται για αντιεξουσιαστές, είτε για άτομα που θέλουν να προωθήσουν άλλα συμφέροντα (πολιτικά, οικονομικά, τοπικά, κλπ). Είτε πρόκειται για τρελούς πυρομανείς, ή για ξένους κατασκόπους ή δεν ξέρω και εγώ τι, θα πρέπει να ξεσκεπαστούν, να εντοπιστούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά!
Πρόκειται για εγκληματίες του χειρίστου είδους που τους αξίζει η εσχάτη των ποινών!

Εκκλησία και πολιτική

Δηλώνω την θέση μου εξ αρχής.
Είμαι ενάντιων της ανάμειξης των εκκλησιαστικών με τα της πολιτικής!
Οι ιερείς φυσικά, μπορούν να έχουν πολιτική άποψη και να την λένε και να ψηφίζουν και όποιο πολιτικό κόμμα θέλουν όπως κάθε πολίτης.
Η εκκλησία σαν θεσμός μπορεί να έχει κάποιες απόψεις, κάποιες αρχές κλπ και να τις εκφράζει μέσω του Αρχιεπισκόπου (και όχι μόνο).
ΔΕΝ είναι σωστό όμως να ανακατεύεται σε εκλογές και να παίρνει ξεκάθαρα το μέρος συγκεκριμένου υποψηφίου.
Ο Αρχιεπίσκοπός πρέπει να μένει υπεράνω όλων αυτών και να λειτουργεί σαν Αρχιεπίσκοπός όλου του λαού, χωρίς βέβαια να κάνει εκπτώσεις στις αρχές του!

Το ίδιο ισχύει και για τους πολιτικούς. Μπορούν να είναι ή να μην είναι πιστοί, μπορούν να έχουν τις συμπάθειες και τις αντιπάθειες τους ανάμεσα στους ιεράρχες αλλά ΔΕΝ πρέπει για κανένα λόγο να επεμβαίνουν στις αρχιερατικές εκλογές!

Πρόσφατα στην Κύπρο έγιναν εκλογές για την εκλογή νέου Αρχιεπισκόπου.
Το πρώτο κόμμα το οποίο ως εκ της φύσεως του ΔΕΝ θα έπρεπε να ασχοληθεί καθόλου με τις εκκλησιαστηκές εκλογές, το Κ.Κ.Κ. ΑΚΕΛ, ήταν αυτό το οποίο όχι απλώς πήρε επίσημα θέση υπέρ συγκεκριμένου υποψηφίου, αλλά έβαλε και τους κομματικούς του μηχανισμούς να εργαστούν για αυτόν!Κάτι παρόμοιο, αλλά λίγο πιο συγκαλυμμένα έκανε και ο ΔΗ.ΣΥ!
Το παράδοξο είναι πως και το κόμμα της αριστεράς και το κόμμα της δεξιάς εμπλάκηκαν στις εκκλησιαστικές εκλογές υποστηρίζοντας τον ίδιο υποψήφιο (Νικηφόρο) ο οποίος τελικά δεν εκλέγηκε!

Τότε, ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος, καυτηρίαζε την στάση αυτή του ΑΚΕΛ κατά πρώτο λόγο (αλλά και του ΔΗΣΥ), προειδοποιώντας τους μάλιστα να μην έχουν παράπονο αν και η εκκλησία εμπλακεί στο μέλλον στις πολιτικές εκλογές!

Είναι αστείο, λοιπόν, να εμφανίζονται τώρα τα 2 κόμματα και ειδικά το ΑΚΕΛ, παραπονεμένα και να καταγγέλλουν τον Αρχιεπίσκοπο ότι παίρνει θέση για τις προεδρικές εκλογές!

Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος είναι γνωστός για τις πολιτικές του θέσεις! Το δήλωσε και ο ίδιος (κακώς κατ εμένα) ευθαρσώς ότι συμπαθεί το ΔΗΚΟ και ότι στηρίζει Τάσσο Παπαδόπουλο. Το ίδιο φυσικά ίσχυε και στις προηγούμενες εκλογές. Τότε όμως, αυτό δεν ενοχλούσε το ΑΚΕΛ αφού και αυτό τότε στήριζε Τάσσο Παπαδόπουλο… Γιατί ενοχλείται λοιπόν τώρα το ΑΚΕΛ; Επειδή αυτά που λέει ο Χρυσόστομος αυτή τη φορά δεν εξυπηρετούν τις επιδιώξεις του;

Όπως το ΑΚΕΛ δεν ενοχλείτο ούτε όταν ο Μακάριος αναμίγνυε την εκκλησιαστική του ιδιότητα με την πολιτική αφού και τότε το ΑΚΕΛ ψήφιζε Μακάριο…

Το μνημείο ενός "τρελού"

Το χρονικό:
11/8/1996: Η μεγάλη πορεία Κυπρίων και Ευρωπαίων μοτοσικλετιστών, που ξεκίνησε από το Βερολίνο, καταλήγει στο οδόφραγμα της Δερύνειας. Τους περιμένουν Τουρκοκύπριοι «αστυνομικοί» και εκατοντάδες «Γκρίζοι Λύκοι», οι οποίοι τους επιτίθενται με ρόπαλα, πέτρες και σιδηρολοστούς. Ο 24χρονος διαδηλωτής Τάσος Ισαάκ, από το Παραλίμνι, στην προσπάθειά του να βοηθήσει σύντροφό του που έχει εγκλωβιστεί στα συρματοπλέγματα, περικυκλώνεται και λιντσάρεται μέχρι θανάτου, υπό τα απαθή βλέμματα των κυανόκρανων.

14/8/1996: Μετά την κηδεία του Τάσου Ισαάκ, ομάδα διαδηλωτών πηγαίνει κοντά στο σημείο της δολοφονίας για να καταθέσει στεφάνι. Ο μαυροντυμένος ξάδερφος του Ισαάκ, Σολωμός Σολωμού, περνάει το συρματόπλεγμα κι αρχίζει να σκαρφαλώνει στον ιστό της σημαίας του τουρκικού φυλακίου, με σκοπό να κατεβάσει το σύμβολο της Κατοχής. Τον εκτελούν εν ψυχρώ. Τη σκανδάλη πάτησαν οι: Μεχμέτ Αρσλάν, επικεφαλής του παραρτήματος των «Γκρίζων Λύκων» στα κατεχόμενα και καθοδηγητής των αιματηρών επεισοδίων την 11η Αυγούστου, Κενάν Ακίν, ψευδοϋπουργός Γεωργίας, ο οποίος στα φανερά πυροβόλησε το Σολωμού από ένα παράθυρο του φυλακίου, Ερτάλ Εμανέτ, διοικητής των ειδικών δυνάμεων του ψευδοκράτους, ο οποίος επίσης πυροβόλησε το Σολωμού.


Εμπνευσμένος απο την αυτοθυσία του Σολωμού Σολωμού, ο γνωστός και καταξιωμένος Έλληνας καλλιτέχνης Νότης Σφακιανάκης αποφάσισε να χρηματοδοτήσει ένα μνημείο, το μνημείο του «τρελού», όπως το ονομάσε ο ίδιος.

Σε διάσκεψη τύπου σχετικά με αυτό το θέμα δήλωνε το 2000(!) :
«Αυτό το μνημείο το ονομάζω το μνημείο του τρελού. Γιατί μόνο ένας τρελός θα μπορούσε να κάνει ό,τι έκανε αυτός ο άνθρωπος. Να ανέβει στον ιστό και να κατεβάσει τη σημαία ξέροντας ότι θα πεθάνει». Συγκλονισμένος από την πράξη αυτή του Σολωμού Σολωμού, ο Νότης Σφακιανάκης δήλωνε ακόμη: «Αυτός ο άνθρωπος θυσίασε τη ζωή του για να νιώθουμε εμείς σήμερα καλύτερα».

Το μνημείο ετοιμάστηκε εδώ και 5 χρόνια!
Παριστάνει ένα χέρι που βγαίνει μέσα από ένα βράχο και έναν ιστό σημαίας συμβολίζοντας τον Σωλομού που ακόμα και από τον τάφο σηκώνει το χέρι του για να κατεβάσει την κατοχική τούρκικη σημαία.

Από τότε άλλαξαν κυβερνήσεις σε Ελλάδα και Κύπρο, άλλαξαν πρωθυπουργοί, Υπουργοί Παιδείας και Πολιτισμού και στις 2 χώρες όμως το μνημείο παραμένει στο λιμάνι του Πειραιά, εδώ και 5 σχεδόν χρόνια χωρίς κανένας να ενδιαφερθεί να το παραλάβει (παρά τις αρχικές διαβεβαιώσεις και υποσχέσεις).
Κανένας δεν ζήτησε χρήματα για αυτό, αντίθετα, ο καλλιτέχνης ο οποίος πλήρωσε όλα τα έξοδα για την κατασκευή του μνημείου, πληρώνει και για τον ελλιμενισμό του αφού παραμένει τόσο καιρό στα αζήτητα!


Πριν από μια εβδομάδα περίπου, στις 14 Αυγούστου 2007, συμπληρώθηκαν 11 ακριβώς χρόνια από τη βάρβαρη εκτέλεση του Σολωμού Σολωμού. Με την ευκαιρία αυτή, ο κ. Σπύρος Σολωμού (πατέρας του Σολομού) βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη και τιμήθηκε σε ειδική εκδήλωση που οργάνωσε ο Άρης, λίγο πριν από τον ποδοσφαιρικό αγώνα με τον ΑΠΟΕΛ. Σε συνέντευξή του, που παραχώρησε στον «Ελεύθερο Κόσμο» στις εννέα του μηνός, ο κ. Σπύρος Σολωμού ξεσπάθωσε. Ερωτηθείς πού βρίσκεται ακριβώς το θέμα της εγκατάστασης του μνημείου, ο κ. Σολωμού δήλωσε επί λέξει:

«Κοιτάξετε… Ο Νότης Σφακιανάκης έφτιαξε ένα μνημείο για το Σολωμό και θέλει να του παραχωρήσουν χώρο για να το τοποθετήσει. Αυτό το ζητά εδώ και τέσσερα - πέντε χρόνια, αλλά δεν τον βοηθά κανένας. Δεν ξέρω πού κολλάει το θέμα… Του υποσχέθηκαν να του δώσουν χώρο εκεί που είναι το πολιτιστικό κέντρο Αμμοχώστου, στη Δερύνεια. Τελικά αυτό δεν έγινε και ο Νότης αποτάθηκε στο Δήμο Παραλιμνίου και σε πάρα πολλούς άλλους, αλλά δεν έχει γίνει τίποτε». Κληθείς ν’ αναφέρει τους λόγους που το αίτημα του Νότη Σφακιανάκη δεν βρήκε ανταπόκριση, ο κ. Σολωμού πρόβαλε τον εξής ισχυρισμό: «Φοβούνται τους Τούρκους!!! Εγώ αυτό πιστεύω… Δεν θέλουν ν’ ακούγεται φωνή ενάντια στα τουρκικά στρατεύματα». Επί τούτου, ο κ. Σολωμού αναφέρθηκε στο αυστηρό μήνυμα που απέστειλε στην οικογένειά του η κυβέρνηση Σημίτη: «Ότι δεν πρέπει να φωνάζουμε εναντίον των Τούρκων, ότι δεν πρέπει να κάνουμε εκδηλώσεις και να ζητάμε δυναμικά την αποχώρηση των Τούρκων από το νησί και λοιπά. Αυτό το μήνυμα μάς είχε στείλει τότε ο Σημίτης».

Επικήδειος στον αυτόχειρα Π.Μ.

Ήρθε σε αυτό τον κόσμο χωρίς να το επιδιώξει…

Έζησε τη ζωή του χωρίς να καταφέρει ποτέ να προσαρμοστεί…

Έφυγε από αυτήν πρόωρα, επειδή αυτός το θέλησε…

Μαγκιά και παλικαριά ή δειλία και τρέλα;

Όπως και να έχει, ένα πράγμα μόνο μπορώ να ευχηθώ: Να έκανε το σωστό… Εκεί που βρίσκεται τώρα, να είναι καλύτερα για εκείνον!

Γιατί ιδρύθηκε το ΤΕΠΑΚ;

Πραγματικά, είναι για να αναρωτιέται κανείς, τι εξυπηρετεί η ίδρυση ενός ακόμα Πανεπιστημίου - του ΤΕΠΑΚ- (το οποίο θα έχει παρόμοιες σχολές με το Πανεπιστήμιο Κύπρου) τη στιγμή που θα μπορούσαν κάλλιστα κάποιες σχολές να ενσωματωθούν στο Π.Κ.

Δέχομαι, ότι για να ικανοποιηθεί και ο τοπικιστικός κομπλεξισμός των Λεμεσιανών, θα μπορούσε να δημιουργηθεί παράρτημα του Π.Κ. και στη Λεμεσό.

Με την αχρείαστη δημιουργία δεύτερου Πανεπιστημίου, δημιουργούνται τεράστια έξοδα για τη Κυπριακή Δημοκρατία σε μια εποχή που όλοι μιλάνε για περισυλλογή και περικοπές από το κονδύλι του Π.Κ. για έρευνα…
¨
Η δημιουργία νέου Πανεπιστημίου σημαίνει:

1. Δημιουργία νέων εδρών και θέσεων καθηγητών (με τεραστίους μισθούς) πολλές από τις που θα μπορούσαν να καλυφθούν από τους καθηγητές που ήδη εργοδοτούνται στο Π.Κ.

2. Αχρείαστη δημιουργία θέσεων για πρυτάνεις, αντιπρυτάνεις, μελών του ΔΣ, κλπ.

3. Δημιουργία 4 (τουλάχιστο) θέσεων Α14+ για τους διοικητικούς προϊσταμένους (στις ίδιες ακριβώς θέσεις που έχει διορισμένους προϊσταμένους και το Π.Κ.).

4. Πρόσληψη πληθώρας άλλων διοικητικών (οι περισσότεροι από τους οποίους δεν θα χρειάζονταν).

5. Αγορά εξοπλισμού, λογιστικών συστημάτων, βάσεων δεδομένων, κλπ (τα οποία θα μπορούσε το Π.Κ. να διαθέσει δωρεάν αν το ΤΕΠΑΚ ήταν παράρτημα του…).



Το ιστορικό:

Το 1989 ιδρύθηκε στη Κύπρο (στη Λευκωσία συγκεκριμένα) το πρώτο κρατικό Πανεπιστήμιο, το Πανεπιστήμιο Κύπρου (ΠΚ).
• Οι πρώτοι φοιτητές εισήχθησαν το 1992 και από τότε το ΠΚ αναπτύσσεται συνεχώς φτάνοντας σήμερα να έχει 6 σχολές με περισσότερα από 20 τμήματα μεταξύ των οποίων και την Πολυτεχνική Σχολή η οποία περιλαμβάνει τα τμήματα: 1) Αρχιτεκτονικής, 2) Πολιτικών Μηχανικών και Μηχανικών Περιβάλλοντος , 3) Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Η/Υ, και 4) Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Παραγωγής.

Το 2004 ιδρύθηκε στη Λεμεσό το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου (ΤΕΠΑΚ) το οποίο θα ξεκινήσει τη λειτουργία του το 2007 έχοντας τις ακόλουθες Σχολές: 1) Σχολή Γεωτεχνικών Επιστημών και Διαχείρισης Περιβάλλοντος, 2) Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας, 3) Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών και Επικοινωνίας, 4) Σχολή Τεχνολογικών Εφαρμογών, 5) Σχολή Επιστημών Υγείας.
Η επικάλυψη κάποιων κλάδων είναι εμφανής ειδικά στη Σχολή Τεχνολογικών Εφαρμογών όπου το ΤΕΠΑΚ προσφέρει (όπως και το Πανεπιστήμιο Κύπρου): α) Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογιών Πληροφορικής, β) Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών και Επιστήμης και Τεχνολογίας Υλικών, γ) Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών.

Το ΤΕΠΑΚ έχει δημιουργήσει Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας Το Π.Κ. έχει παρόμοια Σχολή που την ονομάζει όμως: Σχολή Οικονομικών Επιστημών και Διοίκησης, ενώ τα πράγματα είναι ακόμα πιο μπερδεμένα με τη Σχολή Επιστημών Υγείας (βλέπε Νοσηλευτική Σχολή) η οποία ανήκει στο ΤΕΠΑΚ αλλά θα εδρεύει στη Λευκωσία και στο Νέο Γενικό Νοσοκομείο! (Σημείωση, τις ίδιες εγκαταστάσεις – του Νέου Γενικού Νοσοκομείου - σκοπεύει να χρησιμοποιεί και το Π.Κ. για την Ιατρική Σχολή την οποία προγραμματίζει να λειτουργήσει σύντομα…).