ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ- Η όψη της Ελευθερίας και η μικρότητα ενός πολιτικού

Σχετικά με τον εθνικό μας ύμνο (και την ανόητη, δόλια και επιπόλαια τοποθέτηση του κ.Αλαβάνου).

Ας απολαύσουμε το μεγαλείο των στίχων του μέχρι η πολιτική Χριστόφια και λοιπών ανθελλήνων συνοδοιπόρων του στην Κύπρο να προβεί στην αντικατάστασή του.

με το στίχο:

"Σε γνωρίζω από την ΚΟΨΗ του σπαθιού την τρομερή"

λέει ότι

Με την «κόψη του σπαθιού την τρομερή»
κερδίζεται η Ελευθερία και έτσι την γνωρίζουμε …

"Σε γνωρίζω από την ΟΨΗ που με βια μετράει τη γη"

Ο δεύτερος στίχος αναφέρεται όχι στην κόψη αλλά στην ΟΨΗ της Ελευθερίας.
Το πρόσωπο της Ελευθερίας, το βλέμμα της που ξαπλώνεται και αγκαλιάζει τη γη ("μετράει τη γη").
Το πρόσωπο, το βλέμμα, η ΟΨΗ της Ελευθερίας δεν ξαπλώνονται ποτέ με τη βία ή δια μέσου της βίας.

Συνεπώς ο στίχος του Σολωμού είναι σαφέστατος.

Η «ΟΨΗ που με βια μετράει τη γη» είναι το πρόσωπο, το βλέμμα της Ελευθερίας που ξαπλώνεται με ΟΡΜΗ, ΤΑΧΥΤΗΤΑ (βιασύνη) σε όλη τη γη.

Με την βλακεία του Αλαβάνου δεν βγαίνει κανένα νόημα στους στίχους.
Και αυτό αποδείχνει ότι ο άνθρωπος έχει χάσει κάθε επαφή με τα κοινωνικά νοήματα, με τη διαλεκτική της ιστορίας, συνακόλουθα με τη σκέψη και τη γλώσσα.

http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=20277#20277

Η φωτογραφία που ακολουθεί, από μνημείο πεσόντων-ηρώων στη Λευκωσία,

εκεί όπου έπεσαν μαχόμενοι κατά την Τουρκική εισβολή το 1974

ΩΡΑ ΤΗΣ ΓΗΣ: Πρώτη στον κόσμο η Ελλάδα!

Με την εντυπωσιακή συμμετοχή σας στην Ώρα της Γης, η Ελλάδα κατακτά μια παγκόσμια πρωτιά στον αγώνα ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Το δικό σας δυναμικό «παρών» καθώς και περισσότερων από 270 Δήμων και κοινοτήτων μας δίνει την πρώτη θέση παγκοσμίως μεταξύ των χωρών με την εντονότερη συμμετοχή στη μεγαλύτερη συμβολική δράση κατά της υπερθέρμανσης του πλανήτη που διοργανώθηκε ποτέ.



Με αυτόν τον τρόπο, η Ελλάδα καταφέρνει να ξεπεράσει ακόμη και τους Αυστραλούς, τους εμπνευστές της πρωτοβουλίας της Ώρας της Γης, οι οποίοι «βρέθηκαν» στην τρίτη θέση πίσω από τον δεύτερο Καναδά.



Η πραγματική δύναμη του μηνύματος της Ώρας της Γης παραμένει η ενεργή συμμετοχή όλων εμάς ξεχωριστά. Όλοι εμείς πρέπει να «αξιοποιήσουμε» τη μεγάλη αυτήν ευκαιρία δηλώνοντας ότι απαιτούνται εδώ και τώρα γενναία μέτρα για την αποτροπή της κλιματικής αλλαγής και υιοθετώντας πρακτικές εξοικονόμησης ενέργειας στην καθημερινότητά μας. Περισσότεροι από 18000 Έλληνες έχουμε ήδη δηλώσει ηλεκτρονικά την προσωπική συμμετοχή μας (http://www.earthhour.org/signup/gr:el), αποδεικνύοντας ότι όλοι μαζί μπορούμε να ασκήσουμε πίεση στην πολιτική ηγεσία για να εντείνει τις προσπάθειές της ενάντια στην κλιματική αλλαγή.



Η ελληνική συμβολή στην παγκόσμια εκστρατεία της Ώρας της Γης δεν εξαντλείται στη μαζική μας συμμετοχή. Ελληνικά μνημεία και τοπόσημα παγκόσμιας ακτινοβολίας θα προσθέσουν αίγλη στην διεθνή αυτή πρωτοβουλία. Με τη σύμφωνη γνώμη του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, πολιτιστικά μνημεία παγκόσμιας εμβέλειας, όπως ο Παρθενώνας, ο Ιερός Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο, ο Ναός του Ηφαίστου στην Αρχαία Αγορά και το Μνημείο του Φιλοπάππου θα προσδώσουν λάμψη στην Ώρα της Γης με τη συσκότιση τους… Επιπλέον, οι δήμοι της Αρχαίας Ολυμπίας και των Δελφών, με τη συμμετοχή τους, κάνουν ακόμη πιο ισχυρό το μήνυμα προς τους παγκόσμιους ηγέτες για την ανάγκη άμεσης λήψης μέτρων κατά της κλιματικής αλλαγής. Κύρος όμως θα προσθέσουν στην ελληνική Ώρα της Γης και τοπόσημα διεθνούς αναγνωρισιμότητας της σύγχρονης Ελλάδας, με αποκορύφωμα τη μεγαλύτερη σε μήκος καλωδιωτή γέφυρα πολλαπλών ανοιγμάτων στον κόσμο, τη γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου.

Όλα αυτά στο μεγάλο ραντεβού της 28ης Μαρτίου, 20:30 - 21:30 το βράδυ, στην Ώρα της Γης 2009.

Έλληνας ή Ελλαδίτης;

Του Βλάση Αγτζίδη.

Ένα από τα ζητήματα αλλαγής του περιεχομένου των όρων που εμφανίστηκαν τα τελευταία -σχετικά- χρόνια, είναι ο τρόπος που χρησιμοποιείται η λέξη «Έλληνας».

Όλο και περισσότεροι χρησιμοποιούν τη λέξη όχι με το περιεχόμενο που έχει, ως προσδιορισμός δηλαδή ενός ανθρώπινου συνόλου που θεωρεί ότι εντάσσεται σε μια συγκεκριμένη εθνική κατηγορία, αλλά ως αποτέλεσμα της ένταξης σε ένα κράτος.

Έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε την αλλαγή της χρήσης του όρου αυτού, για να καταλάβουμε καλύτερα τις ιδεολογικές αλλαγές που πραγματοποιούνται στην Ελλάδα την τελευταία περίοδο.

Η υποβάθμιση του όρου “Έλληνας” από εθνικό σε πολιτειακό (δηλαδή ιδιότητα που απορρέει από την υπηκοότητα) έγινε από συγκεκριμένες ομάδες Ελλαδιτών, με διάφορους τρόπους και για διάφορους λόγους:


α) Με τη συνειδητή χρήση με το συγκεκριμένο περιεχόμενο από κάποιους κύκλους οι οποίοι ευελπιστούσαν ότι το κυπριακό πρόβλημα θα επιλυόταν με την εμφάνιση μιας νέας εθνικής κυπριακής ταυτότητας που θα περιλάμβανε και τις δύο εθνικές (ή θρησκευτικές) κοινότητες. Ο κορυφαίος, σε θεσμικό επίπεδο, οπαδός αυτής της θεώρησης υπήρξε ο κ. Παπακωνσταντίνου. Διατύπωσε τη θέση αυτή την εποχή που ασκούσε το “λειτούργημα” του υπ.Εξ. Αυτή η γραμμή υπήρξε η συνειδητή επιλογή όλης της ομάδας πολιτών που συντασσόταν με τις απόψεις Παπακωνσταντίνου, και στη συνέχεια “πέρασε” και σε πολλούς που δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν το πραγματικό πρόβλημα και την πονηριά των πρώτων διδαξάντων.

β) Με την τάση που διαμορφώθηκε στον «εκσυγχρονιστικό», «αντιεθνικιστικό», «φεντεραλιστικό» κ.λπ. χώρο (δεξιό, κεντρώο και αριστερό) για ουδετεροποίηση του κράτους με την αποκοπή του από το ιδρυτικό έθνος. Δηλαδή το πέρασμα από το έθνος-κράτος στο «κράτος των πολιτών» επέβαλε την από-εθνικοποίηση του όρου που χαρακτήριζε τους πολίτες του κράτους. Όμως, αντί να επιλέξουν όρους όπως “Ελλαδίτης” ή “Ελλαδικός”, που αντιστοιχούσαν με τον καλύτερο τρόπο στη “νέα” αυτή θεώρηση αποφάσισαν -βολικότερο μάλλον- να αλλάξουν το περιεχόμενο του εθνικού όρου “Έλληνας” και να τον μετατρέψουν εννοιολογικά, ώστε να σημαίνει “Ελλαδίτης”.

γ) Με την παραδοσιακή ελλαδική υπεροψία, που αποσκοπούσε στην πλήρη οικειοποίηση του όρου, ως μέσο απόλυτης ιδεολογικής νομιμοποίησης. π.χ. ενώ το κράτος μας λέγεται “Ελλάδα” και όχι “Ελληνία”, συνταγματικά κατοχυρώνεται και ο όρος “Ελληνική Δημοκρατία”, αντί του ορθού “Δημοκρατία της Ελλάδας”. Η υπεροψία αυτή έχει οδηγήσει ιστορικά σε υποτίμηση των εξωελλαδικών Ελλήνων και σε αδιαφορία για τη μοίρα τους. Σε δύο περιπτώσεις αυτή στάση θα επιφέρει καταστροφές: την εποχή της “μικράς πλην εντίμου” και του “ξεπουλήματος” της Μικράς Ασίας και την εποχή του πραξικοπήματος στην Κύπρο.

Σε πολιτικό επίπεδο, θα έπρεπε να αποκατασταθούν οι έννοιες. Και το κύριο βάρος για αυτό -για το συγκεκριμένο θέμα- πέφτει στους κυπριακούς ώμους. Είναι ακατανόητη -για μένα- η έλλειψη αντίδρασης των Κυπρίων, των φυσικών προσώπων αλλά και της διπλωματικής τους αποστολής στην Ελλάδα. Εκτός εάν η συγκεκριμένη μεθόδευση απηχεί και κυπριακές προσδοκίες.

Φυσικά ο κάθε πολίτης θα έπρεπε να προσπαθήσει σ’ αυτή την κατεύθυνση. Ώστε: «Eλλαδίτης» ή «Ελλαδικός» να ονομάζεται κάθε υπήκοος της Ελλάδας.

«Κύπριος», ο υπήκοος της Κύπρου. Ανεξάρτητα από εθνική καταγωγή.

Δηλαδή ο Τούρκος ή ο Πομάκος ή ο Αρμένιος ή αύριο ο πολιτογραφημένος Πακιστανός θα είναι Ελλαδίτης. Το ίδιο και ο Τούρκος ή ο Μαρωνίτης ή ο Αρμένιος της Κύπρου, θα είναι Κύπριος. Με τον ίδιο τρόπο που αυτό γίνεται, για παράδειγμα, με τους Άραβες: Άραβες είναι όλοι -και μόνο- οι ανήκοντες στο αραβικό έθνος. Το κάθε αραβικό κράτος περιγράφει με ξεχωριστό τρόπο τους υπηκόους του. Άκόμα και η μητρόπολη του αραβικού κόσμου, η Σαουδική Αραβία δεν επιχείρησε να μονοπωλήσει τον όρο “Άραβας” για τους πολίτες του κράτους της.

Η Ελλάδα αποτελεί για άλλη μια φορά «θαυμαστή» εξαίρεση!

τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι

Τίποτα δεν είναι τυχαίο σ` αυτόν τον κόσμο, πόσο μάλλον οι στρατηγικές γεωπολιτικές κινήσεις.

Εν μέσω λοιπόν κινήσεων αποπροσανατολισμού , μηνυμάτων και στρατηγικών τοποθετήσεων , οργασμού παρασκηνιακών κινήσεων εκ μέρους μυστικών υπηρεσιών και προπαγανδιστικών μηχανισμών , το ενδιαφέρον της Ελληνικής κοινής γνώμης για άλλη μια φορά επικεντρώθηκε στο … δόλωμα.

Το επαναλαμβανόμενο σενάριο του χολιγουντιανού έργου « Όταν η Ελλάδα έχει πονοκέφαλο η περιοχή της παίρνει φωτιά» (εδώ) , έρχεται για άλλη μια φορά να πιστοποιήσει το γεγονός της ανεπιδεκτικότητας μας. Δεν μαθαίνουμε από τα λάθη μας!
Ενώ λοιπόν ο Έλληνας «Χάνος» περιδιαβαίνει στα θολά νερά της παραπολιτικής , οι εξελίξεις στα εθνικά θέματα είναι ραγδαίες.

Ας δούμε λοιπόν με μια μικρή ανασκόπηση ποια γεγονότα έτρεχαν αυτή την εβδομάδα και κατά πόσο εμείς οι .. «Χάνοι» τα αντιληφθήκαμε , ανησυχήσαμε , τα μελετήσαμε , και …προετοιμαστήκαμε ως πολίτες για την αντιμετώπισή τους.

Καταρχάς είχαμε το "πακέτο νέων ιδεών" του κ. Νίμιτς που περιλαμβάνει και θέμα «Μακεδονικής ταυτότητος», στις αντιπροσωπείες των δύο πλευρών, με τις οποίες είχε συναντήσεις στη Νέα Υόρκη.

Όλο το σχέδιο των ΗΠΑ σας το έχω παρουσιάσει (εδώ ) και η εξέλιξη των πραγμάτων με δικαιώνει για ακόμη μια φορά.
Ο κ. Νίμιτς ενώ η εντολή που έχει λάβει από τον ΟΗΕ περιλαμβάνει μόνο την ονομασία, ρίχνει στο τραπέζι «πακέτο» το οποίο είναι σίγουρο ότι θα το απορρίψουμε.
Με αυτή την κίνηση του επιδιώκει να φανεί στην διεθνή κοινή γνώμη , ότι ΚΑΙ η χώρα μας είναι «ξεροκέφαλα» ανυποχώρητη και όχι μόνο τα Σκόπια. Το σχέδιο περί … «νατοποίησης» του προβλήματος ….προχωρά !

Την ίδια στιγμή οι δραστηριότητες του προξένου των ΗΠΑ στην Θεσσαλονίκη παρουσιάζουν μια πρωτοφανή κινητικότητα σχετικά με την περιοχή της Φλώρινας και της Θράκης.

Απλά να υπενθυμίσω ότι Αμερικανός πρόξενος κ. Hoyt Brian Yee, που τοποθετήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 2006 (σας ξυπνάει από τον λήθαργο σας η ημερομηνία ;) είναι «ειδικός» σε θέματα διάλυσης κρατών, εκ των καθοριστικών «παικτών» της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής κατά τη διάσπαση της πρώην Γιουγκοσλαβίας, των νατοϊκών επιδρομών κατά της Σερβίας και της αποσταθεροποίησης της περιοχής που έγινε με αποσχίσεις εδαφών της πρώην κυρίαρχης χώρας, μέσω δικαιωμάτων …..ανεξαρτητοποίησης που διεκδικούσαν …..εθνικές μειονότητες.

Για όποιους δεν γνωρίζουν και ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα κ. Daniel V. Speckhard (ανέλαβε το 2007 , …σας λέει πάλι τίποτα η ημερομηνία ;) υπηρέτησε ως ειδικός σύμβουλος στην αμερικανική πρεσβεία στη Βαγδάτη, έχει διατελέσει διευθυντής πολιτικού σχεδιασμού στο γραφείο του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ και υπήρξε ειδικός απεσταλμένος της Ατλαντικής Συμμαχίας για τα ..Σκόπια !

Πολλές οι συμπτώσεις ; Υπάρχουν και άλλες! Συνεχίζω με την Αμερικανίδα κα Gay J. McDougall, «ανεξάρτητης εμπειρογνώμονος του ΟΗΕ» για …μειονοτικά ζητήματα , που η άφιξή της -την εβδομάδα που όλοι εμείς «περί άλλων τυρβάζαμε»- προκάλεσε σοβαρό προβληματισμό όσο αφορά τις πραγματικές διαθέσεις και τα κίνητρα της .

Παρακολουθήστε τα «δείγματα γραφής» της κ. Gay J. McDougall. Αρχικά είχε εκφράσει την επιθυμία να έρθει στη χώρα μας για να εξετάσει την κατάσταση των Ρομ.

Εντελώς ξαφνικά με πρωτοβουλία του Βρετανού συνεργάτη της G.Fox, …….διαμόρφωσε το πρόγραμμά της ώστε να επισκεφτεί την ..Θράκη .

Εν τω μεταξύ όλη την εβδομάδα γνωστός... δημοσιογραφικός παράγοντας της μειονότητας με την αγαστή συμπαράσταση του τουρκικού Προξενείου ηγείτο εκστρατείας εκφοβισμού όλων των μετριοπαθών στοιχείων της μειονότητας που είχαν εκφράσει την επιθυμία να συναντηθούν με την κα. Gay J. McDougall.

Όμως δεν σταματάμε εκεί αφού η ….«ανεξάρτητη εμπειρογνώμων του ΟΗΕ» αιφνιδιάζοντας για ακόμη μια φορά ,…τροποποιεί το πρόγραμμα της και ζητά να επισκεφθεί και την ...Φλώρινα (βλέπε περιθωριακή ομάδα του Ουράνιου Τόξου).

Περιοχή στην οποία δραστηριοποιείται έντονα τους τελευταίους μήνες όπως προείπα ο πρόξενος των ΗΠΑ στην Θεσσαλονίκη κ. Hoyt Brian Yee.

Συμπτώσεις ; Δεν νομίζω ότι υπάρχει έλλογος άνθρωπος που θα το ισχυριστεί !

http://politis-gr.blogspot.com/2008/09/blog-post_14.html

Η Υποστολή της ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΚΗΣ στο ΡΙΚ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΡΚΑΛΕΤΣΗ

ΠΡΟΣ ΘΕΜΗ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ, ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΡΙΚ

Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε στην μεγάλη πλειοψηφία των Ελλαδιτών κε Γεν.Διευθυντή του ΡΙΚ Θέμη Θεμιστοκλέους η εντολή σας προς υποστολή της Γαλανόλευκης εκ των ιστών του κρατικού ΡΙΚ. Για την προκλητική αυτή σας πράξη αφελληνισμού, επικαλεστήκατε το άρθρο 4 του Συντάγματος της Ζυρίχης, που προβλέπει την «ανάρτηση του εθνικού συμβόλου, μόνο σε γιορτές και αργίες».

Κοπιάσατε ίσως, αλλά βρήκατε την πολυπόθητη πρόφαση.

Οι ερωτήσεις είναι σαφείς κε Θεμιστοκλέους:

1. Οφείλετε κατόπιν τούτου να διατάξετε και την έπαρση της τουρκικής σημαίας στο ΡΙΚ σε κάθε τουρκική εθνική επέτειο, ΝΑΙ ή ΟΧΙ;. Διότι αυτό απαιτεί το άρθρο 4 του Συντάγματος: «Αι αρχαί της Δημοκρατίας και οιονδήποτε νομικόν πρόσωπον δημοσίου δικαίου ή οργανισμός κοινής ωφελείας ιδρυόμενος διά ή συμφώνως τω νόμω της Δημοκρατίας [….] αναρτώσι κατά τας εορτάς ταυτοχρόνως ομού μετά της σημαίας της Δημοκρατίας την ελληνικήν και την τουρκικήν σημαίαν» (Άρθρο 4,2).

2. Με βάση το ίδιο άρθρο είναι ΠΑΡΑΝΟΜΗ και η ανάρτηση της σημαίας της Ε.Ε. στο ΡΙΚ, ΝΑΙ ή ΟΧΙ;

Κε Δ/ντά του ΡΙΚ με το ελληνοπρεπέστατο επώνυμο (προλαβαίνετε να το αλλάξετε και αυτό, αν το απαιτήσει η επαναπροσέγγιση με τους απογόνους του Βαγιαζήτ και του Ταμερλάνου), η Γαλανόλευκη αντιμετώπισε πολύ σκληρότερους πολέμιους από του λόγου σας.

Την πήραν στα χέρια κάτι εκατοντάδες συμπατριώτες σας το 1821 και αγωνίστηκαν ως Κύπριοι Έλληνες πλάι στον Κολοκοτρώνη και τον Νικηταρά. Η σημαία εκείνη βρίσκεται σήμερα στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών. Άραγε οι Κύπριοι εθελοντές του 1821 την ύψωσαν για να την κατεβάζετε τώρα εσείς; Και με ποιο ηθικό δικαίωμα;

Την Γαλανόλευκη που υποστείλατε, οι Κύπριοι την δόξασαν και την πότισαν με αίμα σε κάθε εθνική εξόρμηση, από το 1897 μέχρι το 1940.

Την Γαλανόλευκη που υποστείλατε, ο εύζων Κώστας Κουκίδης την τύλιξε πάνω του, πέφτοντας από τον Ιερό Βράχο της Ακροπόλεως, για να μην την βεβηλώσουν οι ΝΑΖΙ κατακτητές το 1941.

Κανείς στην Ελλάδα κε Θεμιστοκλέους (άραγε τι να έλεγε ο Σαλαμινομάχος Θεμιστοκλής…) δεν σας γνώριζε μέχρι πρότινος. Να είστε όμως σίγουρος πως το «άστρο σας» ήδη ανατέλλει! Σε λίγο καιρό θα έχετε γίνει πάλι άγνωστος! Θα μείνει όμως η πράξη σας να θυμίζει το πέρασμά σας…

Η Γαλανόλευκη, σύμβολο διαχρονικό του εθνικού μας ΕΙΝΑΙ, έχει αντέξει πολλούς και πολλά, ιδίως εν Κύπρω. Απείρως ισχυρότερους και επικινδυνέστερους. Δεν την νίκησαν Άγγλοι και Τούρκοι και κάθε λογής δυνάστες. Μάλλον είστε λίγος για να την νικήσετε εσείς….

ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΡΚΑΛΕΤΣΗΣ

ΜΕΛΟΣ Κ.Ε. ΛΑ.Ο.Σ.

ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ-ΚΥΠΡΙΟΛΟΓΟΣ

ΚΩΣΤΑΣ ΗΛΙΑΚΗΣ - ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΗ ΗΡΩΑΣ

Ο Σμηναγός Κωνσταντίνος Ηλιάκης σκοτώθηκε στις 23 Μαϊου 2006.

Το αεροπλάνο του κατέπεσε κοντά στην Κάρπαθο έπειτα από προσπάθεια αναχαίτισης τουρκικού F-16. Ηταν πατέρας δύο παιδιών 1,5 και 5 χρονών.

Ανατριχιάζω όταν ακούω το τραγούδι και βλέπω τις εικόνες
ανατριχιάζω όταν σκέφτομαι παλικάρια σαν τον ΗΛΙΑΚΗ.
Δόξα και τιμή στους ΗΡΩΕΣ της πατρίδας

(Το βίντεο, εξαιρετικά αφιερωμένο στην απάτριδη αριστερίστικη "νομεκλατούρα". Γιατί συνεχίζουν να υπάρχουν Έλληνες με ιδανικά.)

ρίξτε και μια ματιά στην παρακάνω ιστοσελίδα ...
http://www.geocities.com/anaxfiles/forum/karpathos.html
και θα εκπλαγείτε ...

Γιατί Κυπρο-Ελλαδικοί και όχι Πανελλήνιοι ???

Αυτές τις μέρες, διεξάγονται στην Κύπρο, Ειδικοί Ολυμπιακοί Αγώνες, με συμμετοχή Κυπρίων και Ελλαδιτών αθλητών (δυστυχώς υπάρχουν ακόμα δημοσιογράφοι που σκοπίμως ή αφελώς, χρησιμοποιούν τους όρους Κύπριοι και Έλληνες αντί Ελλαδίτες).

Ο τίτλος που δόθηκε είναι "Κύπρο-Ελλαδικοί Αγώνες" και αποφεύχθη διακριτικά ο τίτλος "Πανελλήνιοι". Είναι σαφές, ότι ο στόχος είναι να τονισθεί η κρατική οντότητα της Κύπρου. Είναι η πάγια τακτική που ακολουθεί η κομμουνιστική αριστερά στην Κύπρο από το 1974 και μετά. Το θέμα όμως είναι, ότι στο βωμό της υπογράμμισης της κρατικής οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας, πραγματοποιείται και ένας βραδύς αλλά συστηματικός "αφελληνισμός" των Ελλήνων Κυπρίων, ιδιαίτερα στις τάξεις της άναρχο-ακροαριστεράς.

Για να μην χάσουμε όμως στο τέλος και τ' αυγά και τα πασχάλια, η χρυσή τομή θα μπορούσε να είναι: "Πανελλήνιοι ειδικοί Ολυμπιακοί αγώνες: Ελλάδα και Κύπρος".

Ανοιχτή επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη: "Tο ζητούμενο για μας είναι να παραμείνουμε Έλληνες"

Ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα των αμερικανικών εκλογών, δηλαδή ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι ο μελλοντικός πρόεδρος, η κολοσσιαία πολεμική μηχανή έχει ήδη μπει μπροστά με στόχο την εξόντωση όλων όσων θεωρεί εχθρούς της ακόμα και αυτών όπως η Ελλάδα που δεν υπακούνε τυφλά της εντολές της.
Ιράν, Κορέα, Αραβικός κόσμος νέοι υποτελείς και φυσικά άμεσα η Ρωσία και στο βάθος η Κίνα. Μετά θα έρθει η σειρά των "ατάκτων" της Νότιας Αμερικής, ένας νέος θανάσιμος κίνδυνος πολυπρόσωπος, πολυπλόκαμος σαν χταπόδι κάνει αργά αλλά σταθερά την εμφάνισή του στο προσκήνιο της παγκόσμιας ιστορίας.
Σημερινός στόχος είναι τα Βαλκάνια, με κύριο σύμμαχο την "Μεγάλη Αλβανία" ξεκινώντας από το Κόσοβο με συνεργάτες τους υπεύθυνους για μαζικές δολοφονίες UCK.

Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, γεγονός πρωτοφανές για την χώρα μας, μερικοί "επιστήμονες" επέλεξαν το αμφιθέατρο του Παντείου Πανεπιστημίου για να αναπτύξουν δημόσια την υποστήριξή τους σε ένα βασικό αίτημα της "Μεγάλης Αλβανίας" την κατάκτηση της Ηπείρου έως την Πρέβεζα με την δικαιολογία ότι ανήκει στην Αλβανική Τσαμουριά απ' όπου τους έδιωξαν με εγκληματικές πράξεις οι Έλληνες.
Ασφαλώς πρόκειται για οργανωμένη προβοκάτσια των ΗΠΑ ώστε να μελετηθούν οι δικές μας αντιδράσεις και να προπαρασκευαστεί ψυχολογικά η εδαφική επέκταση της Αλβανίας μετά το Κόσοβο και σε ένα μεγάλο τμήμα των αλβανόφωνων περιοχών των Σκοπίων και ακολούθως και σε δικά μας εδάφη.
Από την άλλη μεριά η σύμπλευση της Τουρκίας με τις ΗΠΑ στο Κόσοβο που έσπευσε πρώτη αυτή να το αναγνωρίσει προετοιμάζει το έδαφος για πονηρά σχέδια σε βάρος της χώρας μας, με βάση όχι μόνο το Αιγαίο και την Κύπρο αλλά και την Μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη που ακολουθώντας το παράδειγμα του Κοσόβου μπορεί να διεκδικήσει τη δική της ανεξαρτησία.
Η ηγεσία των Σκοπίων φαίνεται να γνωρίζει από πρώτο χέρι τα σχέδια των ΗΠΑ και γι' αυτό δείχνει αυτή την αλαζονική αδιαλλαξία. Και πράγματι σε αυτή τη φάση συμπορεύονται με την πολιτική που εκθέσαμε. Όμως, τι θα κάνουν όταν ξεκινήσει η επόμενη φάση της φιλοαλβανικής τακτικής οπότε το κρατίδιό τους θα κοπεί στη μέση. Γιατί θα πρέπει να γνωρίζουν τόσο αυτοί όσο και οι ΗΠΑ ότι μπορούν να αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες όμως φυλετικά είναι Σλάβοι και ως εκ τούτου κατατάσσονται ουσιαστικά στη χωρία των εχθρών των ΗΠΑ μαζί με τη Ρωσία τη Σερβία αλλά και την Βουλγαρία που και αυτή δεν πρέπει να έχει αυταπάτες.
Έτσι γυρίζοντας σε 'μας τους Έλληνες θα πρέπει να δούμε ότι η κατάσταση όντως εξελίσσεται όπως εξελίσσεται είναι παραπάνω από τραγική. Δεδομένου ότι οι Αμερικανοί δεν πείθονται πια από τις όσες υποκλίσεις και αν κάνουν απέναντί τους οι ποικιλόμορφες αμερικανόφιλες ηγεσίες και αυτό γιατί φοβούνται και μισούν το λαό μας για τον οποίο είναι βέβαιοι ότι στη μεγάλη του πλειοψηφία απορρίπτει τα φιλοπόλεμα σχέδιά τους και γι' αυτό θέλει να μας τιμωρήσει με κάθε τρόπο. Εκτός και αν αποφασίσουμε όλοι μαζί να γονατίσουμε και να φιλήσουμε τα πόδια τους κάνοντας όρκους ότι από εδώ και στο εξής θα ήμαστε καλά παιδιά και πειθήνια όργανα στην όποια πολιτική τους, όμως αφού το παιχνίδι είναι έτσι και αλλιώς για εμάς χαμένο τότε ας πέσουμε με το κεφάλι ψηλά.
Ας μην περιμένουμε βοήθεια από πουθενά ούτε έχουμε συμμάχους. Είμαστε εμείς και εμείς. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να είμαστε τουλάχιστον ωραίοι, περήφανοι και γιατί όχι χαρούμενοι αφού θα έχουμε πάρει τη μεγάλη απόφαση να γίνουμε όλοι μας μια γροθιά ενωμένοι μπροστά στην προδοσία και την ασχήμια που χτυπάει την πόρτα μας, γιατί είναι προδοσία η αναγνώριση του Κοσόβου χωρίς την έγκριση της Διεθνούς Κοινότητας του ΟΗΕ δηλαδή μιας επαρχίας που από αιώνες αποτελεί τμήμα της Σερβίας, και τι θα νοιώθαμε εμείς αν μεθαύριο έπαιρναν με το έτσι θέλω την μισή Κύπρο, τη Θράκη ή την Ήπειρο Όπως είναι ασχήμια να ανεχόμαστε να μας περιφρονούν και να μας υβρίζουν οχυρωμένοι κάτω από τα σκέλια των Αμερικανών οι Σκοπιανοί και εμείς να τους παρακαλάμε και να ζητάμε μεσολάβηση των Αμερικανών χάνοντας κάθε μέρα πιο πολύ την αξιοπρέπειά μας και την υπερηφάνειά μας.
Ας κλείσουμε τα σύνορα ας σταματήσουμε τις διπλωματικές και οικονομικές μας σχέσεις και ας τους αφήσουμε να αυτοαποκαλούνται όπως θέλουν κοροϊδεύοντας τους εαυτούς τους. Οφείλουμε να περάσουμε και από αυτή τη νέα δοκιμασία με το κεφάλι ψηλά. Μπορεί να υποφέρουμε όμως το ζητούμενο για μας είναι να παραμείνουμε Έλληνες. Και θα παραμείνουμε Έλληνες. Ας μην ξεχνάμε από πόσες σκληρές δοκιμασίες περάσαμε ως τώρα όμως στο τέλος πάντα βγήκαμε νικητές. Το ίδιο θα συμβεί και στο μέλλον.

Μίκης Θεοδωράκης,
23 Φεβρουαρίου 2008

UCC (Απελευθερωτικός Στρατός Τσαμουριάς)

UCC (Απελευθερωτικός Στρατός Τσαμουριάς)
Ένα made in USA ανθελληνικό εργαλείο

Του Σταύρου Καρκαλέτση
Ιστορικού – Συγγραφέα
Πολιτευτή Ευβοίας ΛΑ.Ο.Σ.

Στη γενική σιωπή που έχουν επιβάλλει οι μηχανισμοί του εγχώριου ΄΄συστήματος’’, ώστε να απονευρωθούν οι αντιστάσεις του ελληνικού λαού, έχει υποβαθμιστεί και ένα θέμα που θα όφειλε να παρακολουθείται στενά από τη χώρα μας. Αναφέρομαι στον UCC, ο οποίος μπορεί να είναι ένα φαινομενικά εν υπνώσει όργανο του αλβανικού μεγαλοιδεατισμού, αλλά κανείς δεν γνωρίζει πως και πότε θα το ενεργοποιήσουν οι υπερατλαντικοί πάτρωνες. Τα περί Τσάμηδων και της προπαγάνδας τους είναι λίγο πολύ γνωστά. Στο παρόν σημείωμα αξίζει να αναφερθούν κάποια στοιχεία που οι πολλοί αγνοούν και οι ΄΄αρμόδιοι’’ προσπερνούν.

Οι Τσάμηδες έχουν ιδρύσει στην Αλβανία τον "Σύνδεσμο της Τσαμουριάς", μιά 100μελή άτυπη βουλή. Ο Σύνδεσμος αυτός έγινε μέλος της "οργάνωσης υπο-αντιπροσωπευμένων λαών" του ΟΗΕ το 1995, μια ενέργεια στην οποία ούτε καν αντέδρασε η τότε ελληνική κυβέρνηση. Στην Αλβανία οι Τσάμηδες έχουν ιδιαίτερη δυναμική μαζί με τους Κοσοβάρους. Και αυτό γιατί από τους Αλβανούς, θεωρούνται εκπρόσωποι των "σκλαβωμένων" πατρίδων (Κόσοβο - Τσαμουριά). Αξίζει να σημειωθεί στις 30 Ιουνίου 1994 η αλβανική βουλή καθιέρωσε ομόφωνα την 27 Ιουνίου ως ημέρα "γενοκτονίας" των Τσάμηδων από τους Έλληνες.

Ο UCC εκτιμάται ότι ελέγχεται άμεσα από τον UCK. Το αρχηγείο του UCC, είναι στη νότιο Αλβανία, όπου έχουν εγκαταστήσει την έδρα τους οι Τσάμηδες αντάρτες, οργανωμένοι στα πρότυπα του UCK. Η δύναμη τους υπολογίζεται σε 5.000 ένοπλους, πανέτοιμους να αναλάβουν δράση με σαμποτάζ και ανταρτοπόλεμο εντός της Ελλάδος, αμέσως μετά την ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου. Γνωστοί πολιτικοί (ο πρώην υπουργός Εθν. Άμυνας Άκης Τσοχατζόπουλος, ο νυν πρόεδρος της Δημοκρατίας Καρ. Παπούλιας και άλλοι), έχουν ότι η Θεσπρωτία αποτελεί τον 3ο στόχο του UCK, μετά το Κόσσοβο και τα Σκόπια.

Αξιόπιστη πληροφορία, αναφέρει ότι έχουν γίνει αντιληπτά έως σήμερα 30 έως 40 άτομα στην βορειοδυτική Ελλάδα, αλβανικής εθνικότητας, για τα οποία υπάρχουν υποψίες ότι είναι στελέχη-πράκτορες του UCC. Μόνο στην περιοχή της Ηπείρου και σε διάστημα 12 μόνο μηνών, ανακαλύφθηκαν από τις ελληνικές υπηρεσίες ασφαλείας περισσότερα από 1.000 Καλάσνικοφ, 200 πιστόλια και πολλές σφαίρες, που οι Αλβανοί ΄΄συμπτωματικά’’ εισάγουν σε αυτό το μέρος της Ελλάδας. Aπόρρητες πληροφορίες λένε ότι αποθήκες με βαρύ οπλισμο του UCK και του UCC υπάρχουν διάσπαρτες στις παρυφές της Αθήνας, και σε μυστικά σημεία της βόρειας Ελλάδας.
Όσοι Αλβανοί νέοι εντάσσονται στον UCC, λαμβάνουν το ποσό των 15.000 ευρώ από τις αλβανικές μυστικές υπηρεσίες. Αυτές στέλνουν Αλβανούς να καταφύγουν στην Ελλάδα για να βρουν δουλειά και να κινήσουν όλες τις νόμιμες διαδικασίες για να πάρουν άδεια παραμονής.

Θυμίζουμε το περιβόητο άρθρο του γερμανικού περιοδικού ΄΄Der Spiegel’’ Nr. 46 /10.11.2003) με τίτλο «Η εξέγερση των Σκιπετάρων: Αλβανοί εξτρεμιστές σχεδιάζουν ένοπλο αγώνα στη Βόρεια Ελλάδα με στόχο τη δημιουργία Μεγάλης Αλβανίας». Σύμφωνα με πηγές του περιοδικού ο UCC, με καθοδήγηση του UCK, είχε θέσει ως στόχο να στήσει μέχρι την άνοιξη και πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 ένα δίκτυο έτοιμο για ένοπλη δράση σε χωριά της Βόρειας Ελλάδας όπου ζουν Αλβανοί.
Αν η Ελλάδα δώσει στις ΗΠΑ δείγματα ΄΄κακού παιδιού’’, αν επιχειρήσει φιλορωσικά ανοίγματα ή αντιδράσει σθεναρά στο ανεξάρτητο Κόσοβο, o UCC θα είναι ένα ακόμα όπλο των Αμερικανών για να δημιουργήσουν μειονοτικό πρόβλημα και ταραχές μέσα στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με απόρρητα στοιχεία είναι απόλυτα σίγουρο πως:
-Ο UCC δημιουργήθηκε και εξοπλίζεται από τον UCK.
-Ο οπλισμός του έρχεται κυρίως από Κροατία, Βοσνία και Αλβανία.
-Τα χρήματα φτάνουν από Σαουδική Αραβία, την ίδια την Αλβανία, μέσω Ελβετίας (μαύρο χρήμα) και Αλβανούς της Αμερικής.
-O UCC ελέγχεται πλήρως από τις αμερικανικές υπηρεσίες.
-Έχει ήδη συγκεντρώσει οπλισμό σε δεκάδες κρυφά σημεία σε όλη την βόρεια Ελλάδα.
-Στρατολογεί μέλη από το 1.500.000 Αλβανούς που ζουν στην Ελλάδα, αλλά οι ΄΄επαγγελματίες’’ και τα ηγετικά στελέχη είναι Αλβανοί από το Κόσσοβο.

Απέναντι σε τέτοιες σκοτεινές μεθοδεύσεις, η υπό Ντόρα Μπακογιάννη ελληνική διπλωματία περί άλλων τυρβάζει και η μόνη ελπιδοφόρος και φερέγγυα πολιτική δύναμη που αναδεικνύει (και αυτό) το θέμα είναι ο ΛΑ.Ο.Σ. Μένει να αντιληφθεί ο ίδιος ο ελληνικός λαός ποιοί αγωνιζόμαστε για κυρίαρχη και υπερήφανη Ελλάδα και ποιοί την σπρώχνουν σε δρόμο χωρίς επιστροφή…



(το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΟΣΜΟ της 06.01.2008)

Η Αθήνα και η Κύπρος (449 π.Χ. - 2007 μ.Χ.)

(EΙΡΗΣΘΩ, TOY ΛΑΖΑΡΟΥ ΜΑΥΡΟΥ)

Η Αθήνα της βασιλικής κυβέρνησης Αλ. Ζαΐμη το 1915, μετά που εξηναγκάσθη σε παραίτηση ο πρωθυπουργός Ελ. Βενιζέλος, απέρριψε πρόταση της Βρετανίας να ενταχθεί στην ΑΝΤΑΝΤ εναντίον Γερμανίας, Αυστροουγγαρίας και Τουρκίας, με αντάλλαγμα την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Όταν βγήκε στον πόλεμο το 1917, με τον Βενιζέλο, δεν ζήτησε την Κύπρο.

Η Αθήνα του Βενιζέλου το 1931 εναντιώθηκε στην εξέγερση των Κυπρίων για Ένωση, συστήνοντάς τους να είναι καλοί υπήκοοι της βρετανικής αποικιοκρατίας.

Η Αθήνα του δικτάτορα Ιω. Μεταξά δεν ζήτησε την Κύπρο, προκειμένου να συμπορευτεί με τη Βρετανία εναντίον του Άξονα το 1940. Ούτε ως προσωρινή έδρα τής εν εξορία κυβέρνησης κατά τη γερμανική κατοχή 1941-44. Ούτε ως αντίδωρο για τη νίκη κατά του Ναζισμού.

Η Αθήνα της δεξιάς κυβέρνησης Αλ. Παπάγου, το 1955, δεν έστειλε μυστικά ούτε εκπαιδευμένους λοκατζήδες «ούτε μισό» εν ενεργεία αξιωματικό του Ε.Σ. για τη στελέχωση της ΕΟΚΑ του αντιαποικιακού αγώνα. Ενώ το Γραφείο Ειδικού Πολέμου της Τουρκίας έστειλε μυστικά πλειάδα Τούρκων αξιωματικών υπό τον συνταγματάρχη Βουρουσκάν για τη συγκρότηση της ΤΜΤ.

Η Αθήνα της δεξιάς κυβέρνησης Καραμανλή, το 1959 συμφώνησε με τον Μεντερές της Τουρκίας και το Λονδίνο, την επιβολή της ζυριχικής «ανεξαρτησίας», με την επαναφορά στην Κύπρο και τουρκικού στρατού (ΤΟΥΡΔΥΚ).

Η Αθήνα της κεντρώας κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου το 1964 έστειλε μυστικά στην Κύπρο μεραρχία 8.478 ανδρών, για την απόκρουση τουρκικής εισβολής και την επαναδιεκδίκηση της Αυτοδιάθεσης - Ένωσης.

Η Αθήνα της χουντικής δικτατορίας απέσυρε τη μεραρχία το 1967, οραματίστηκε «ομοσπονδία Ελλάδος - Τουρκίας», διενήργησε το πραξικόπημα του 1974 και άφησε να εισβάλουν ανενόχλητες οι τουρκικές μεραρχίες του Αττίλα στην Κύπρο.

Η Αθήνα της μεταπολίτευσης, των δεξιών κυβερνήσεων Κ. Καραμανλή, αποφάσισε ότι «η Κύπρος είναι μακριά» και μόνο επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ Α. Γ. Παπανδρέου και μόνο το 1994-96 αποφάσισε το «δόγμα» του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου.

Η Αθήνα της πασοκικής κυβέρνησης Κ. Σημίτη οδήγησε, διά του Σχεδίου Ανάν, στα πρόθυρα μετατροπής της Κύπρου σε τουρκικό προτεκτοράτο και η Αθήνα της δεξιάς κυβέρνησης Κ. Καραμανλή (Β΄) αποφασίζει και τη συγκρότηση κοινών διακλαδικών μονάδων των ενόπλων δυνάμεων Ελλάδας - Τουρκίας για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ και τις… φυσικές καταστροφές.

Η Αθήνα, μετά το θάνατο του στρατηγού της, του Κίμωνα, στην Κύπρο, με την ειρήνη του Καλλία το 449 π.Χρ. παρέδωσε την Κύπρο στους Πέρσες.

Ο λαός μας στην Ελλάδα έχει τον λόγο…

Ήταν η εξέγερση του Πολυτεχνείου που έριξε την Χούντα των Συνταγματαρχών;

Στο ευρύ κοινό επικρατεί η άποψη ότι η εξέγερση των φοιτητών (και όχι μόνο) με αποκορύφωμα τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, ήταν αυτά που έριξαν την Χούντα των Συνταγματαρχών.

Η πραγματικότητα όμως δεν είναι ακριβώς αυτή.
Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου έγιναν το Νοέμβριο του 1973 (τα τανκς μπήκαν στο Πολυτεχνείο στις 17 Νοεμβρίου 1973).

Μετά από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, η Χούντα συνέχιζε να κυβερνά την Ελλάδα για ακόμα 9 μήνες, μέχρι τις 24 Ιούλιου του 1974!

Στις 20 Ιουλίου του 1974 έγινε η Τουρκική εισβολή στη Κύπρο! Τρείς μέρες μετά έπεσε η Χούντα λόγω της εισβολής. Η Χούντα έπεσε όταν, λόγω ηλιθιότητας* του Ιωαννίδη χάθηκε ένας πόλεμος μαζί με τη μισή Κύπρο! Μη αντέχοντας το βάρος αυτής της εθνικής τραγωδίας οι χουντικοί παραιτήθηκαν.

*Όταν έδειχναν στον Ιωαννίδη τα πάνοπλα τουρκικά καράβια που έπλεαν προς την Κερύνεια, αυτός απαντούσε ότι πρόκειται για στρατιωτική άσκηση επειδή έτσι τον διαβεβαίωναν οι Αμερικανοί φίλοι του και παρέμενε απαθής… Όταν οι Τούρκοι κατέβηκαν ανενόχλητοι και έκαναν περίπατο στην Κερύνεια αποφάσισε να παραιτηθεί!

Ποιος είπε το ιστορικό ΟΧΙ στους Ιταλούς; Ο Μεταξάς, ή ο λαός;

Όποτε πλησιάσει η 28η Οκτωβρίου, ακούω να υπάρχει διχογνωμία για το ποιος πραγματικά είπε το ιστορικό ΟΧΙ στον Μουσολίνι.

Αυτοί που θέλουν να μειώσουν τον πατριωτισμό του Ιωάννη Μεταξά, και δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι ένας δικτάτορας ουσιαστικά, ήταν ο πρωταγωνιστής εκείνης της νύχτας, αντιπαραβάλλουν το επιχείρημα ότι το ΟΧΙ δεν το είπε ο Μεταξάς αλλά ο λαός! (Αφού ο λαός δεν θα δεχόταν με τίποτα την συνθηκολόγηση με την Ιταλία.. Άρα, το αυθαίρετο συμπέρασμα τους είναι ότι ο Μεταξάς είπε ΟΧΙ, όχι επειδή το πίστευε αλλά επειδή σύρθηκε σε αυτό από την λαϊκή θέληση).

Ο Γκράτσι πάντως, (πρεσβευτής της Ιταλίας στην Ελλάδα) δεν έκανε πάντως δημοψήφισμα ανάμεσα στο λαό. Το ΟΧΙ το είπε ο τότε ηγέτης του Ελληνικού κράτους, Ιωάννης Μεταξάς, χωρίς μάλιστα να το σκεφτεί καθόλου!

Ο Εμμανουέλε Γκράτσι, πρέσβης της Ιταλίας στην Ελλάδας το 1940, γράφει στο βιβλίο του: "Η αρχή του τέλους - η επιχείρηση κατά της Ελλάδος", για εκείνη τη νύχτα:
"Δέκα λεπτά πριν από τις 3 της νύχτας της 28ης Οκτωβρίου του 1940, ο στρατιωτικός μου ακόλουθος, ο διερμηνέας μου και εγώ, φθάσαμε στην καγκελόπορτα μιας μικρής οικίας στην Κηφισιά, όπου έμενε ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος. Στον φρουρό της οικίας είπα ότι επιθυμώ να δω τον Πρωθυπουργό για κάτι πολύ επείγον. Ο φρουρός άρχισε να κτυπά το κουδούνι του εσωτερικού της οικίας, αλλά δεν ελάμβανε καμίαν απάντηση. Διερωτήθηκα εάν ήτο δυνατόν μια πρωθυπουργική κατοικία να μην απαντά αμέσως. Γιατί εγώ είχα εντολή να παραδώσω το τελεσίγραφο στις 3 π.μ. ακριβώς, της 28/10/1940, λόγω Δε της προσπάθειας μου να ακουσθεί το κουδούνι και να ανοίξει η πόρτα, η ώρα είχε ήδη φθάσει 3. Επιτέλους το κουδούνισμα ξύπνησε τον ίδιο τον Μεταξά, που έκαμε την εμφάνισή του σε μια μικρή πλαϊνή πόρτα και αναγνωρίζοντάς με, με άφησε να περάσω. Ο Μεταξάς φορούσε μια μάλλινη ρόμπα, από τον γιακά της οποίας φαινόταν ένα μετριότατο βαμβακερό νηκτικό. Μου έσφιξε το χέρι και με έβαλε να καθίσω σε ένα μικρό φτωχικό σαλόνι του σπιτιού. Μόλις καθίσαμε, και επειδή η ώρα ήταν λίγα λεπτά μετά τις 3, του είπα αμέσως ότι η Κυβέρνησης μου, μου είχε αναθέσει να το εγχειρίσω προσωπικά ένα κείμενο, που δεν ήτο τίποτε άλλο, παρά το τελεσίγραφο της Ιταλίας προς την Ελλάδα, με το οποίον η Ιταλική Κυβέρνηση απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση των στρατευμάτων της στον Ελληνικό χώρο, από τις 6 π.μ. της 28/10/1940. Ο Μεταξάς άρχισε να το διαβάζει. Μέσα από τα γυαλιά του, έβλεπα τα μάτια του να βουρκώνουν. Όταν τελείωσε την ανάγνωση με κοίταξε κατά πρόσωπο, και με φωνή λυπημένη αλά σταθερή μου είπε: "Alors c'est la guerre." (Έχουμε πόλεμο λοιπόν).

Στην πραγματικότητα δηλαδή, αν πιστέψουμε στα γραφόμενα του Γκράτσι, ο Ιωάννης Μεταξάς δεν είπε ποτέ κατά λέξη «ΟΧΙ». Αρνούμενος να δεχτεί αυτό που του πρώτεινε ο Ιταλός πρέσβης απάντησε:

- «Έχουμε πόλεμο λοιπόν»!
Στην συνάντηση αυτή, κατά την θυγατέρα του Μεταξά, ακολούθησε και η εξής στιχομυθία που ο Γκράτσι δεν την αναφέρει:

- Γκράτσι: Pas necessaire, mon excellence (όχι απαραίτητα εξοχότατε)

- Μεταξάς: Non, c'est necessaire (όχι, είναι απαραίτητο)

- Και συνεχίζει ο Γκράτσι στο βιβλίο του. "Με συνόδευσε στην έξοδο υπηρεσίας από την οποία είχα μπεί και όταν ήμασταν στο κατώφλι μου είπε:

- "Vous etes le plus forts" (είσθε οι πιο ισχυροί).

Και ο Γράτσι συνεχίζει: "Με την σειρά μου δεν ήξερα τι να απαντήσω στα λόγια αυτά και στην βαθιά λύπη που τα δονούσε. Νομίζω δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο, ο οποίος μια τουλάχιστο φορά στην ζωή του, να μην αισθάνθηκε απέχθεια για το επάγγελμά του. Αν στη μακρά σταδιοδρομία μου στην υπηρεσία του κράτους υπήρξε ποτέ μια στιγμή κατά την οποία εμίσησα το δικό μου, μια στιγμή κατά την οποίαν το καθήκον του αξιώματος μου μου φάνηκε σταυρός και όχι μόνο θλιβερός, αλλά και ταπεινωτικός, η στιγμή αυτή ήταν όταν άκουσα εκείνα τα αποκαρδιωμένα λόγια που πρόφερε ο πρεσβύτης εκείνος, που είχε καταναλώσει ολόκληρη τη ζωή του αγωνιζόμενος και υποφέροντας για την χώρα του και που, και κατά την υπέρτατη εκείνη στιγμή, προτιμούσε να διαλέξει για την πατρίδα του το δρόμο της θυσίας και όχι το δρόμο της ατιμώσεως. Υποκλίθηκα μπροστά του με τον βαθύτερο σεβασμό και βγήκα από το σπίτι του".

Ο Μεταξάς στο προσωπικό του ημερολόγιο περιγράφει τηλεγραφικά τη συνάντηση του αυτήν με τον πρέσβη της Ιταλίας:

28 Οκτωβρίου Δευτέρα
"Νύχτα στις 3 με ξυπνούν. Ερχεται ο Γκράτσι - Πόλεμος - Ζητώ Νικολούδη Μαυρουδή - Αναφέρω Βασιλέα - Καλώ Πάλαιρετ και ζητώ βοήθειαν Αγγλίας - Κατεβαίνω στις 5 - Υπουργικόν Συμβούλιον - Ολοι πιστοί και Μαυρουδής - Ολοι πλήν Κύρου - Βασιλέυς περιφορά μαζί του - Φανατισμός του λαού αφάνταστος - Μάχαι στα σύνορα Ηπείρου - Βομβαρδισμοί - Σειρήνες - Αρχίζουμε και τακτοποιούμεθα - ο Θεός βοηθός !!!"

Στη συνέχεια του ημερολογίου του, αναφέρεται το ακόλουθο διάγγελμα προς τον Ελληνικό λαό:
Διάγγελμα του Πρωθυπουργού προς τον Ελληνικόν Λαόν
- 28 Οκτωβρίου 1940

"Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν δια την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της. Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία, μη αναγνωρίζουσα, εις ημάς το δικαίωμα να ζώμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3ην πρωινήν την παράδοσιν τμημάτων του εθνικού εδάφους, κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν και μου ανεκοίνωσε, ότι προς κατάληψιν αυτών, η κίνησης των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα είς τον Ιταλόν Πρέσβυν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ'εαυτό και τον τρόπον με τον οποίο γίνεται τούτο ως κύρηξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος. Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλο το Έθνος ας εγερθή σύσσωμον. Αγώνισθήτε δια την πατρίδα, τας γυναίκας και τα παιδιά σας και τας ιεράς μας παραδόσεις.
Νυν υπέρ πάντων ο αγών".

Και ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών διακόπτει τις εκπομπές του και μεταδίδει: "Εδώ Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών. Έκτακτον ανακοινωθέν: Η Ελλάς από της 6ης πρωινής της σήμερον ευρίσκεται εις εμπόλεμον κατάστασιν προς την Ιταλίαν. Ο στρατός μας αμύνεται του Πάτριου εδάφους. Ζήτω το Έθνος".

Η απόφαση του Ιωάννη Μεταξά να κρατηθεί στο ύψος των περιστάσεων και να μην ενδώσει στις Ιταλικές απειλές, αποκτά ακόμα περισσότερη αξία, αν αναλογιστεί κάποιος τους δεσμούς που είχε ο Μεταξάς με την Γερμανία...

Τελικά, η Κύπρος δεν είναι μακριά...

Με αυτό τον έξυπνο τίτλο στο άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Πολίτης» στις 6 Σεπτ. 2007, ο Γιώργος Πήττας απαντά διαχρονικά σε όλους τους Ελλαδίτες πολιτικούς και στρατιωτικούς οι οποίοι προφασιζόμενοι την γεωγραφική απόσταση της ηπειρωτικής Ελλάδος με την Κύπρο, άφησαν την τελευταία αβοήθητη στο έρμαιο των βαρβάρων…

Το άρθρο:

"Η Κύπρος είναι μακριά". Μια φράση, που ακούστηκε χρόνια πολλά πριν, μα ωστόσο ακόμα αντιλαλεί σαν να ξεστομίστηκε μόλις χθες.
Η Κύπρος, με τη συμμετοχή της και τα ανακλαστικά της στην πολύ πρόσφατη ελληνική τραγωδία απέδειξε πόσο μα πόσο κοντά είναι.
Το εξώφυλλο του "Πολίτη" τις προάλλες με τους πρωτοσέλιδους στίχους του Γκάτσου, ήταν κάτι παραπάνω από μία νοερή συμμετοχή στην τραγωδία.

Ήταν ένας αποφασιστικός, σφιχτός χαιρετισμός των Κυπρίων εκείνων που αντλούν καταγωγή και ταυτότητα από το Λόγο του Ομήρου, του Ευριπίδη, του Αισχύλου, του Βάρναλη, του Ρίτσου, του Σεφέρη.

Η γραμμή που θα ενώνει νυν και αεί την Αρτέμιδα της Πελοποννήσου με την καρδιά και το νου της Μεγαλονήσου, είναι πιο ζωηρή, πιο αληθινή, πιο αυθεντική από όλες τις πολιτικές ρητορείες που έχουν ακουστεί και θα ακουστούν.
Γιατί, δεν είναι μία απλή γραμμή αλλά ένα καρδιογράφημα σε στιγμή μέγιστης κρίσης.
Οι ημέρες του κακού, με βρήκαν στον εξαίσιο και γαλήνιο Πωμό.
Σχεδίαζα με την επιστροφή, να γράψω ένα άρθρο με τον τίτλο "Υπέρ Πωμών και Εστιών" έχοντας κατά νου τον κρίσιμο κίνδυνο που βλέπω με την κακώς νοούμενη ανάπτυξη, με κτίσματα άθλιας αισθητικής που λειτουργούν ως ξενοδοχεία.
Εκεί, στην ανάσα της θάλασσας καθώς μετρούσα το ρυθμό των κυμάτων του Παχύαμμου, σκεφτόμουν πως τούτος ο τόπος έχει όλες τις δυνατότητες να αναδειχθεί ως πρότυπος προορισμός αν αξιοποιηθεί σωστά με πολύ αυστηρές προδιαγραφές που αφορούν και στην Αισθητική.

Οι σκέψεις κάηκαν κυριολεκτικά στο ανελέητο πυρ από τη μία και στις "ασύμμετρες ανοησίες" από την άλλη.
Οι πάσης φύσεως άρρωστοι με τις θεωρίες συνωμοσίας άρχισαν να "βλέπουν" πίσω από τις φωτιές, τον UCK, τους Τούρκους, τη Σιών , τους Αμερικανούς και τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς τους.
Και όσοι - υπάρχουν και τέτοιοι- έβλεπαν το πυρ σαν χρονικό ενός προαναγγελθέντος φονικού, έμεναν τριπλά άναυδοι. Από το μέγεθος της συμφοράς, από το βάθος της ανοργανωσιάς , από το απύθμενο της αμετροέπειας.
Δροσιά και φρέσκος άνεμος στάθηκε η Κύπρος.
Τόσο με τους άριστα εκπαιδευμένους ανθρώπους που έστειλε οι οποίοι αναδείχθηκαν και δικαίως σε ήρωες στην Ελλάδα, όσο και με την εξαιρετική τόσο συμβολικά όσο και πραγματικά πρωτοβουλία της υιοθεσίας της Αρτέμιδος. Και βέβαια με το σύνολο της συμμετοχής όλων των απλών ανθρώπων.
Εν αποστρατεία Έλληνας ανώτατος Στρατιωτικός, δήλωσε πως το τοπίο της Πελοποννήσου, είναι πια, όπως θα ήταν μετά από συνεχή πενθήμερο βομβαρδισμό με ναπάλμ.

Όμως η Κύπρος , ήταν εκεί. Σε χρόνο μηδέν, στον φλεγόμενο χώρο.
Αν το πυρ που ανέκοψαν αμέσως οι Κύπριοι, εκεί στο Αλιβέρι είχε αφεθεί να συνεχίζει το έργο του, οι νεκροί θα ισοδυναμούσαν με κανονικού πολέμου.
Τελικά, η Κύπρος 33 χρόνια μετά, απέδειξε πως δεν είναι μακριά


ΥΓ. Οφείλω τον τίτλο του άρθρου στον φίλο Λάμπρο Λαμπρινό.

Η αρκαδική καταγωγή των Κύπριων

Ιστορικές ενδείξεις δηλώνουν σύνδεση Κύπρου με την πληγείσα περιοχή

ΤΟΥ ΦΡΙΞΟΥ ΔΑΛΙΤΗ (εφημερίδα Φιλελεύθερος)

Οι δεσμοί Κύπρου- Ελλάδας γνωστοί από αρχαιοτάτων χρόνων. Αυτό το οποίο δεν είναι γνωστό και το οποίο συζητείται αυτές τις μέρες είναι οι σχέσεις του Ελληνισμού της Κύπρου, ή τουλάχιστον κάποιων περιοχών του νησιού με την ευρύτερη περιοχή της Αρκαδίας και η οποία έχει να κάνει αρκαδική καταγωγή των Κυπρίων.

Ο πρόεδρος του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου, αναπληρωτής καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας, Θεόδωρος Μαυρογιάννης μας εξηγεί τις ενδείξεις που υπάρχουν που φαίνεται να δείχνουν τη σύνδεση της Κύπρου με την περιοχή της Αρκαδίας και ειδικότερα την περιοχή που βλέπει προς τον κόλπο της Κυπαρισσία. Οι οποίες βέβαια χρειάζονται ακόμα περισσότερη επιστημονική μελέτη και τεκμηρίωση. Ωστόσο, είναι αρκετές για να δώσουν μια πρώτη εικόνα. «Υπάρχει μία μνεία στον Παυσανία τον περιηγητή, ο οποίος έζησε γύρω στο 170 μ.Χ, ότι ο Αγαπήνωρ από την Τεγέα, δηλαδή από την Αρκαδία, ίδρυσε την Παλαίπαφο. Αυτό είναι ένα στοιχείο της παράδοσης το οποίο μπορεί και να αμφισβητηθεί.

Υπάρχει όμως και ένα άλλο δεδομένο. Ότι η ελληνική διάλεκτος την οποία μιλούσαν οι Έλληνες της Κύπρου από τον 11ο αιωνα π.Χ. ορίζεται από του γλωσσολόγους ως Αρκαδοκυπριακή», αναφέρει ο κ. Μαυρογιάννης. Υπάρχουν όμως και σοβαρά άλλα στοιχεία για τα οποία μπορεί να υπάρξει μία πρώτη σύνδεση. «Μια σοβαρή ένδειξη και ένα σοβαρότατο πρόβλημα είναι το ίδιο το όνομα του νησιού "Κύπρος". Χρειάζεται βέβαια περισσότερη έρευνα γι' αυτό. Είναι γνωστό ότι σε ανατολικές πηγές, το νησί ονομάζεται στην ύστερη εποχή του χαλκού Αλάσσια. Κάποια στιγμή εμφανίζεται το Κύπρος. Μνημονεύεται για πρώτη φορά το όνομα αυτό στον Όμηρο. (ΙΛΙΑΔΑ Λ' Ραψωδία στ.21-22). Υπάρχει δε μία μαρτυρία την οποία δεν έλαβε ποτέ κανείς σοβαρά υπόψη. Σε μία πινακίδα σε Γραμμική Β΄από το Μυκηναϊκό Ανάκτορο της Πύλου, το οποίο βρίσκεται στη Μεσσηνία, εμφανίζεται το όνομα: "Ku-pa-ri-si-jo", εδώ χρειάζεται η συμβολή των γλωσσολόγων, διότι όσον αφορά τοjo, πρόκειται για την ένδειξη του επιθέτου ή για την ένδειξη ενός πληθυντικού. Άρα μένει ένα τοπωνύμιο με την ένδειξη: "ku-pa-ri-si". Αυτή η ένδειξη η οποία πιστεύω ότι αποτελεί το μυκηναϊκό γλωσσικό υπόστρωμα του ονόματος Κύπρος. Οι πινακίδες που χρονολογούνται γύρω στο 1200-1150 π.Χ.

Οι Έλληνες άρχισαν να εγκαθίστανται στην Κύπρο από τα τέλη του 12ου αι., άρα χρονολογικά φαίνεται να συμπίπτει. Φαίνεται να υποδηλώνει μία γεωγραφική περιοχή της Αρκαδίας που θα μπορούσε να μετεγγραφεί πλέον σε αλφαβητική γραφή ως "Κύπρος", μολονότι πιστεύω ότι λύση του προβλήματος της προέλευσης των Μυκηναίων που εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο, πρέπει να βρίσκεται στον αρχαιολογικό χώρο της Περιστερίας, κοντά στη σημερινή Κυπαρισσία, στη Μεσηνία, λίγο νοτιότερα», εξηγεί. Τρία ακόμα στοιχεία, συνθέτουν ιστορικά στο σκηνικό σύνδεσης. «Γεωγραφικά βρισκόμαστε ανάμεσα στα όρια του Βασιλείου του Νέστωρος όπως περιγράφεται στον Όμηρο. Το βασίλειο εκτεινόταν από τις εκβολές του Αλφειού ποταμού μέχρι και την Μεσσηνία. Στον Όμηρο, εμφανίζεται ένα επίθετο. Ο Πύλος του Νέστωρος, εμφανίζεται με το επίθετο Ημαθόεις. Όσοι γνωρίζουν την γεωγραφία της αρχαίας Κύπρου, αντιλαμβάνονται ότι το όνομα αυτό σε αρκαδοκυπριακή διάλεκτο απαντάνται στο τοπωνύμιο Αμαθούς. Όταν ο Όμηρος αναφέρεται στον Αμαθόειταν Πύλο εννοεί ολόκληρο τον Κόλπο της Κυπαρισσίας. Ημαθόεις- Αμαθούς σημαίνει η μεγάλη αμμουδιά. Λίγο- πολύ μεταφέρεται αυτό το γεωγραφικό πλαίσιο στην περιοχή αυτή προς την Αμαθούντα που είναι ανατολικά του ακρωτηρίου».

Παράλληλα ο Στράβων αναφέρει ότι υπάρχουν τρεις πόλεις με το όνομα Πύλος. Μία στις εκβολές του Αλφειού, μία άλλη που ονομάζει τριφυλλιακό ή Αρκαδικό Πύλο και μια Τρίτη τη Μεσσηνιακή Πύλο. Ο Στράβων περιγράφοντας τη περιοχή νότια της Ζαχάρως αναφέρει ένα ποτάμι με το όνομα Άμαθος». Επίσης, δυτικά υπάρχει ως γνωστό το Κούρειο όπου βρίσκεται και το Ιερό του Απόλλωνος Υλάτη. Στον Ηρόδοτο, το Κούρειο, ονομάζεται, Αργείον Κτίσμα, όμως εμείς ξέρουμε από τον Στράβωνα ότι και η Τεγέα μεγάλη πόλη της Αρκαδία, είναι κτίσμα Αργίων, άρα ο Ηρόδοτος πρέπει να εννοεί Αρκάδων κτίσμα. Επιπλέον, ανάμεσα στα βουνά της Ζαχάρως και της Κυπαρισσίας, έχουμε ένα πολύ μεγάλο Ιερό, το Ναό του Επικούρειου Απόλλωνα. Η επίκληση Επικούρειος είναι των κλασσικών χρόνων, υποψιάζομαι ότι η επίκληση των αρχαϊκών χρόνων, ήταν Κούρειος και ότι έχει σχέση με το Κούρειο της Κύπρου. Στον ναό του Απόλλωνα Υλάτη (υλάτης σημαίνει προστάτης των δασών), οι αρχαιολόγοι τεκμηριώνουν δεντρολατρεία. Ο ναός του Επικούρειου Απόλλωνα, είναι ο μοναδικός σε ολόκληρο τον κλασικό κόσμο που δεν έχει λατρευτικό άγαλμα, αλλά, υπάρχει ένας κορινθιακός κύων που υποκαθιστά τη δεντρολατρεία. Λίγο δυτικότερα στην περιοχή βρίσκεται το Λύκειο Όρος, η ιερή κοιτίδα των Αρκάδων. Στην κορυφή υπήρχε ένα περίφημο Ιερό του Διός Λυκέου και πιστεύω ότι το τοπωνύμιο του Ολύμπου στο Τρόοδος συνδέεται με την κορφή του Λυκέου όρους, η οποία επίσης ονομαζόταν Όλυμπος. Συνεπώς η κοιτίδα των Αρκάδων της Κύπρου, πρέπει να είναι όλη η ορεινή περιοχή, ανάμεσα στη Μίνθη, το Λύκειο και το Τετράζιον».

Σημ: Στην περιοχή αυτή, έδωσαν μάχη, οι Κύπριοι Δασοπυροσβέστες στο χωριό Θεισόα από την Τρίτη το βράδυ μέχρι το μεσημέρι της Τετάρτης 29/08/2007.