Η βία δεν είναι απλά τυφλή, έχει και αχρωματοψία…

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟΥΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΕΖΕΚΙΑ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ

Το γεγονός:
Βανδαλισμό στο σπίτι του ιστορικού ηγέτη του ΑΚΕΛ Εζεκία Παπαϊωάννου στη Λευκωσία, το οποίο λειτουργεί ως Μουσείο του κόμματος, καταγγέλει το ΑΚΕΛ.

Σύμφωνα με ανακοίνωση που εξέδωσε σήμερα το ΑΚΕΛ, «νυκτοβάτες επέδραμαν κατά του σπιτιού του Εζεκία Παπαϊωάννου στην Λευκωσία, που λειτουργεί ως Μουσείο του ΑΚΕΛ. Εγραψαν αισχρά συνθήματα στους τοίχους και πυρπόλησαν το αυτοκίνητο του Παπαϊωάννου, που βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού».

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΑΚΕΛ Αντρος Κυπριανού δήλωσε ότι «η ενέργεια αυτή συνιστά υπόσκαψη της πολιτικής κουλτούρας στον τόπο μας και ταυτόχρονα προσπαθεί να εισαγάγει νέα ήθη στην πολιτική ζωή του τόπου».

Τα σχόλια μας:
Συμφωνούμε απόλυτα με την καταδίκη των βανδαλισμό ιστορικών μνημείων (και όχι μόνο) του τόπου μας.
Έχει απόλυτο δίκαιο ο Άντρος Κυπριανού όταν λέει ότι οι ενέργειες αυτές συνιστούν υπόσκαψη της πολιτικής κουλτούρας του τόπου. Εκεί που ο Άντρος Κυπριανού έχει άδικο, είναι όταν ισχυρίζεται πως η συγκεκριμένη ενέργεια (βανδαλισμός προτομής Εζεκία Παπαϊωάννου) «εισαγάγει νέα ήθη στην πολιτική ζωή του τόπου».

Θα ήμασταν όλοι πιο ειλικρινείς αν καταδικάζαμε τέτοιους βανδαλισμούς όποτε αυτοί γινόντουσαν και από όποιους γινόντουσαν. Γιατί, δυστυχώς, ο βανδαλισμός της προτομής του Εζεκία Παπαϊωάννου δεν είναι ο πρώτος βανδαλισμός! Ακολουθεί τους βανδαλισμούς του αγάλματος του Γρίβα στη Λεμεσό, του Μακαρίου και του Γρίβα έξω από το οίκημα του Αγωνιστών στο Στρόβολο, τον βανδαλισμό του αγάλματος του Γρίβα στη Χλώρακα, τους βανδαλισμούς προτομών άλλων ηρώων της ΕΟΚΑ και τις «εξαφανίσεις» ελληνικών σημαιών από σχολεία και άλλα κτίρια…
Αν λαμβάνονταν σοβαρά μέτρα και καταδικάζονταν όπως έπρεπε όλα τα πιο πάνω περιστατικά ίσως να μην φτάναμε ποτέ στον τελευταίο βανδαλισμό.
Επειδή, όπως πολύ εύστοχα είπε και ένας πολιτικός μας, η βία δεν είναι απλά τυφλή, έχει και αχρωματοψία…

Όταν ανέχεσαι τους βανδαλισμούς που σε «συμφέρουν» , την μια μέρα θα βανδαλστούν τα μνημεία τα οποία τιμούν οι άλλοι, αλλά αύριο θα βανδαλίστούν και τα μνημεία που τιμάς εσύ!

Έλληνας ή Ελλαδίτης;

Του Βλάση Αγτζίδη.

Ένα από τα ζητήματα αλλαγής του περιεχομένου των όρων που εμφανίστηκαν τα τελευταία -σχετικά- χρόνια, είναι ο τρόπος που χρησιμοποιείται η λέξη «Έλληνας».

Όλο και περισσότεροι χρησιμοποιούν τη λέξη όχι με το περιεχόμενο που έχει, ως προσδιορισμός δηλαδή ενός ανθρώπινου συνόλου που θεωρεί ότι εντάσσεται σε μια συγκεκριμένη εθνική κατηγορία, αλλά ως αποτέλεσμα της ένταξης σε ένα κράτος.

Έχει ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε την αλλαγή της χρήσης του όρου αυτού, για να καταλάβουμε καλύτερα τις ιδεολογικές αλλαγές που πραγματοποιούνται στην Ελλάδα την τελευταία περίοδο.

Η υποβάθμιση του όρου “Έλληνας” από εθνικό σε πολιτειακό (δηλαδή ιδιότητα που απορρέει από την υπηκοότητα) έγινε από συγκεκριμένες ομάδες Ελλαδιτών, με διάφορους τρόπους και για διάφορους λόγους:


α) Με τη συνειδητή χρήση με το συγκεκριμένο περιεχόμενο από κάποιους κύκλους οι οποίοι ευελπιστούσαν ότι το κυπριακό πρόβλημα θα επιλυόταν με την εμφάνιση μιας νέας εθνικής κυπριακής ταυτότητας που θα περιλάμβανε και τις δύο εθνικές (ή θρησκευτικές) κοινότητες. Ο κορυφαίος, σε θεσμικό επίπεδο, οπαδός αυτής της θεώρησης υπήρξε ο κ. Παπακωνσταντίνου. Διατύπωσε τη θέση αυτή την εποχή που ασκούσε το “λειτούργημα” του υπ.Εξ. Αυτή η γραμμή υπήρξε η συνειδητή επιλογή όλης της ομάδας πολιτών που συντασσόταν με τις απόψεις Παπακωνσταντίνου, και στη συνέχεια “πέρασε” και σε πολλούς που δεν μπορούσαν να αναγνωρίσουν το πραγματικό πρόβλημα και την πονηριά των πρώτων διδαξάντων.

β) Με την τάση που διαμορφώθηκε στον «εκσυγχρονιστικό», «αντιεθνικιστικό», «φεντεραλιστικό» κ.λπ. χώρο (δεξιό, κεντρώο και αριστερό) για ουδετεροποίηση του κράτους με την αποκοπή του από το ιδρυτικό έθνος. Δηλαδή το πέρασμα από το έθνος-κράτος στο «κράτος των πολιτών» επέβαλε την από-εθνικοποίηση του όρου που χαρακτήριζε τους πολίτες του κράτους. Όμως, αντί να επιλέξουν όρους όπως “Ελλαδίτης” ή “Ελλαδικός”, που αντιστοιχούσαν με τον καλύτερο τρόπο στη “νέα” αυτή θεώρηση αποφάσισαν -βολικότερο μάλλον- να αλλάξουν το περιεχόμενο του εθνικού όρου “Έλληνας” και να τον μετατρέψουν εννοιολογικά, ώστε να σημαίνει “Ελλαδίτης”.

γ) Με την παραδοσιακή ελλαδική υπεροψία, που αποσκοπούσε στην πλήρη οικειοποίηση του όρου, ως μέσο απόλυτης ιδεολογικής νομιμοποίησης. π.χ. ενώ το κράτος μας λέγεται “Ελλάδα” και όχι “Ελληνία”, συνταγματικά κατοχυρώνεται και ο όρος “Ελληνική Δημοκρατία”, αντί του ορθού “Δημοκρατία της Ελλάδας”. Η υπεροψία αυτή έχει οδηγήσει ιστορικά σε υποτίμηση των εξωελλαδικών Ελλήνων και σε αδιαφορία για τη μοίρα τους. Σε δύο περιπτώσεις αυτή στάση θα επιφέρει καταστροφές: την εποχή της “μικράς πλην εντίμου” και του “ξεπουλήματος” της Μικράς Ασίας και την εποχή του πραξικοπήματος στην Κύπρο.

Σε πολιτικό επίπεδο, θα έπρεπε να αποκατασταθούν οι έννοιες. Και το κύριο βάρος για αυτό -για το συγκεκριμένο θέμα- πέφτει στους κυπριακούς ώμους. Είναι ακατανόητη -για μένα- η έλλειψη αντίδρασης των Κυπρίων, των φυσικών προσώπων αλλά και της διπλωματικής τους αποστολής στην Ελλάδα. Εκτός εάν η συγκεκριμένη μεθόδευση απηχεί και κυπριακές προσδοκίες.

Φυσικά ο κάθε πολίτης θα έπρεπε να προσπαθήσει σ’ αυτή την κατεύθυνση. Ώστε: «Eλλαδίτης» ή «Ελλαδικός» να ονομάζεται κάθε υπήκοος της Ελλάδας.

«Κύπριος», ο υπήκοος της Κύπρου. Ανεξάρτητα από εθνική καταγωγή.

Δηλαδή ο Τούρκος ή ο Πομάκος ή ο Αρμένιος ή αύριο ο πολιτογραφημένος Πακιστανός θα είναι Ελλαδίτης. Το ίδιο και ο Τούρκος ή ο Μαρωνίτης ή ο Αρμένιος της Κύπρου, θα είναι Κύπριος. Με τον ίδιο τρόπο που αυτό γίνεται, για παράδειγμα, με τους Άραβες: Άραβες είναι όλοι -και μόνο- οι ανήκοντες στο αραβικό έθνος. Το κάθε αραβικό κράτος περιγράφει με ξεχωριστό τρόπο τους υπηκόους του. Άκόμα και η μητρόπολη του αραβικού κόσμου, η Σαουδική Αραβία δεν επιχείρησε να μονοπωλήσει τον όρο “Άραβας” για τους πολίτες του κράτους της.

Η Ελλάδα αποτελεί για άλλη μια φορά «θαυμαστή» εξαίρεση!

Τουρκοκύπριοι: Μια κοινότητα εξισλαμισμένων Ελλήνων

Παραγνωρισμένο και ελάχιστα μελετημένο στοιχείο από τη νεοελληνική ιστοριογραφία αποτελεί το γεγονός ότι η κοινωνική βάση του σύγχρονου τουρκικού έθνους απαρτίστηκε από τους πολυεθνοτικούς μουσουλμανικούς πληθυσμούς που διαμορφώθηκαν κατά τη διάρκεια των αιώνων της οθωμανικής κυριαρχίας. Mέρος αυτών των μουσουλμανικών πληθυσμών υπήρξε και πλήθος Eλλήνων που εξισλαμίστηκαν σε διάφορες χρονικές περιόδους και για διαφορετικούς λόγους.

Tο φαινόμενο του εξισλαμισμού είχε εμφανιστεί σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο. Aπό την Kύπρο, την Kρήτη και την Πελοπόννησο, έως την Hπειρο, τη Mακεδονία και τον Πόντο. Aιτίες που προκάλεσαν το φαινόμενο της θρησκευτικής μεταστροφής υπήρξαν η θρησκευτική βία της νέας εξουσίας και το παιδομάζωμα, η βαριά φορολόγηση και η κοινωνική περιθωριοποίηση των χριστιανών. H αποδοχή της νέας θρησκείας σήμαινε προσχώρηση στο κυρίαρχο κοινωνικό στρώμα και, κατά συνέπεια, κοινωνική άνοδο. Tο φαινόμενο αυτό εντοπίζεται ιδιαιτέρως συχνά και στη νεοελληνική λαογραφία με τη χρήση του όρου «γενίτσαρος», που περιγράφει τον νεοφώτιστο μουσουλμάνο.

Kατάλοιπο της συγκεκριμένης ιστορικής διεργασίας αποτελούν σήμερα τέσσερις ελληνόφωνες μουσουλμανικές ομάδες: κρητική, ποντιακή, μακεδονική και κυπριακή. Oι ομάδες αυτές (εκτός από τη μακεδονική) εντοπίστηκαν και καταγράφηκαν στην έρευνα «Ethnic groups iTurkey» του γερμανικού Πανεπιστημίου του Tίμπιγκεν. Kάθε μια απ’ αυτές έχει εξαιρετικό ιστορικό ενδιαφέρον. Aπό τις τέσσερις ομάδες, η κρητική και η κυπριακή συγκρούστηκαν με το επαναστατικό κίνημα των χριστιανών Eλλήνων. Στις ομάδες αυτές η μετάβαση από τη θρησκευτική μουσουλμανική ταυτότητα στην εθνική τουρκική πραγματοποιήθηκε λόγω της σύγκρουσης με τον χριστιανικό Eλληνισμό και της προσπάθειας του καθεστωτικού τουρκικού εθνικισμού να εμφυτεύσει με βίαιο τρόπο τη νέα εθνική ταυτότητα.

Στην Kύπρο, αυτούς που άλλαξαν θρησκεία ή ακόμα παρέμεναν σε κρυπτοχριστιανική κατάσταση, τους ονόμαζαν «λινομπάμπακους». Aρκετοί από αυτούς είχαν συνείδηση της ελληνικής τους καταγωγής και μερικοί επανήλθαν στην πίστη των πατέρων τους μετά την πολιτειακή αλλαγή του 1878 και την αντικατάσταση των Tούρκων κατακτητών από τους Bρετανούς. Mε την ανοχή, όμως, των νέων κατακτητών, οι οποίοι επιδίωκαν την εξασθένιση του ελληνικού στοιχείου, ακολουθήθηκε πολιτική εκτουρκισμού των λινομπάμπακων. H πολιτική αυτή ενισχύθηκε από την ελληνική ολιγωρία και την υπεροπτική στάση της Eκκλησίας της Kύπρου.

Tο στοιχείο που διαμόρφωσε σε πρώτη φάση την εθνική συνείδηση των Tουρκοκυπρίων, ήταν η σύγκρουση με τον χριστιανικό Eλληνισμό κατά τις δεκαετίες ’60 και ’70. Eτσι, άρχισε να εμφανίζεται βαθμιαία μια τάση μετάβασης από τη μουσουλμανική ταυτότητα στην τουρκική. H τάση αυτή έγινε πιο έντονη μετά τα γεγονότα του ’63 για να κορυφωθεί το ’74. Στη συνέχεια, η τουρκοκυπριακή κοινότητα συγκεντρώθηκε σε μια αμιγή γεωγραφική περιοχή που βρισκόταν υπό τον απόλυτο έλεγχο των Tούρκων εθνικιστών. Mέσω των καθεστωτικών μηχανισμών των στρατιωτικών από την Tουρκία και του Nτενκτάς επιχειρήθηκε η πλήρης εμπέδωση της νέας τουρκικής ταυτότητας. H προσπάθεια αυτή βασίστηκε επίσης –εκτός από τα ιδεολογικά επιχειρήματα– στην αίσθηση του νικητή που υπήρχε σε όλη την τουρκοκυπριακή κοινότητα κατά την περίοδο που ακολούθησε το ’74 και στη νομή των περιουσιών των ηττημένων Eλλήνων. Παράλληλα, το καθεστώς επιχείρησε μέσω των ιδεολογικών και διοικητικών του μηχανισμών την εξαφάνιση της ελληνοφωνίας των Tουρκοκυπρίων και τη μετατροπή τους σε τουρκόφωνο πληθυσμό.

Σήμερα ζούμε τη δεύτερη φάση διαμόρφωσης της τουρκοκυπριακής ταυτότητας. Aπό το 1974 η πραγματική αντιπαράθεση δεν γίνεται με τους Eλληνες της ελεύθερης Kύπρου αλλά με τον τουρκικό στρατό και το αυταρχικό και διεφθαρμένο καθεστώς Nτενκτάς.

Mαρτυρίες περιηγητών

H μεταστροφή χριστιανικών πληθυσμών στην Kύπρο καταγράφεται με ιδιαίτερη γλαφυρότητα από περιηγητές που επισκέφτηκαν σε διαφορετικές χρονικές περιόδους το νησί. Oι μαρτυρίες των περιηγητών και η διερεύνηση του φαινομένου αποτέλεσαν αντικείμενο ερευνών κάποιων λίγων σύγχρονων ιστορικών, όπως ο Kώστας Kύρρης, ο Παρασκευάς Σαμαράς, ο Kωστής Kοκκινόφτας κ.ά.

Πολλές από τις σχετικές μαρτυρίες συλλέχτηκαν και δημοσιεύτηκαν στη Λευκωσία πριν από μερικά χρόνια από τον Π. Σαμαρά. Στο δημοσιευμένο υλικό βρίσκουμε πλήθος σημαντικών μαρτυριών που αποδεικνύουν ότι οι σύγχρονοι Tουρκοκύπριοι αποτελούν, κατά το μεγαλύτερο μέρος τους, απογόνους των εξισλαμισμένων χριστιανών της Kύπρου, κυρίως Eλλήνων ορθοδόξων και δευτερευόντως Mαρωνιτών (καθολικών).

Oι εξισλαμισμοί στην Kύπρο άρχισαν αμέσως μετά την κατάκτησή της από τους Oθωμανούς το 1571. Πολλοί από τους άρχοντες του νησιού, για να σώσουν τη ζωή τους και την περιουσία τους αποδέχτηκαν τη θρησκεία των κατακτητών. Eίκοσι πέντε χρόνια μετά, ο περιηγητής Dadini αναφέρει τα εξής:

«Oι Tούρκοι όλης της Kύπρου ανέρχονται σε 12.000-13.000, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς είναι εξισλαμισμένοι χριστιανοί, που προσήλθαν στο Iσλάμ διά να απολαύσουν μεγαλύτερη ησυχία... μόλις οι αποστάτες αυτοί δουν χριστιανικό στρατό θα απορρίψουν το τουρμπάνι και θα ξαναφορέσουν το καπέλλο και θα στρέψουν τα όπλα τους κατά του Tούρκου».

Aυθαιρεσίες

Σε έκκληση που απηύθυνε το 1587 στον Iσπανό Bασιλέα Φίλιππο B΄ για την απελευθέρωση του νησιού ο Aρχιεπίσκοπος Kύπρου Tιμόθεος αναφέρονται:

«Eσημειώθησαν προσφάτως επανειλημμένα κρούσματα αυθαιρεσίας των οργάνων του κατακτητού: με απληστίαν επιχειρείται αφαίρεση, των περιουσιών των κατοίκων: Παραβιάζονται αι οικίαι των Xριστιανών και διαπράττονται κάθε είδους ατιμίαι εις βάρος συζύγων και θυγατέρων, δύο φορές μέχρι τώρα εληστεύθηκαν ναοί και μοναστηριακά καθιδρύματα, επεβλήθησαν πολλοί και βαρείς φόροι, των οποίων η είσπραξις επιδιώκεται διά συστηματικών διώξεων, απειλών και βασανιστηρίων, πράγμα που οδηγεί πολλούς εις εξισλαμισμόν, αποσπώνται τέλος από τας κυπριακάς οικογενείας τα άρρενα τέκνα (για να πλαισιώνουν τα γεννιτσαρικά τάγματα). H εφαρμογή αυτού του σκληρού μέτρου εις την Kύπρον αποτελεί διά τους κατοίκους το χειρότερον από τα δεινοπαθήματα (της τουρκικής κατοχής)».

Oπως φαίνεται, το παιδομάζωμα υπήρξε ιδιαιτέρως έντονο στην Kύπρο. Tόσο, ώστε να προκληθεί το 1606 εξέγερση του ελληνικού πληθυσμού υπό την αρχηγία του Πέτρου Aβεντάνιου. Tρεισήμισι χιλιάδες Oθωμανοί έχασαν τη ζωή τους από τους επαναστάτες, οι οποίοι όμως, άοπλοι καθώς ήταν και αβοήθητοι, νικήθηκαν. Σε έκκληση του Aρχιεπισκόπου Kύπρου Xριστόδουλου, προς τον Δούκα της Σαβοΐας, που συντάχθηκε μεταξύ των ετών 1608 και 1626 διαβάζουμε:

«...και αφ ις εσικόθικε ο Kαπιτάνος Bετόριος (Zεπετός) και εχάλασεν καπόσους Tούρκους, αγριόθησαν επάνο μας σαν τους άγριους λύκους, και πέρνουν τα πεδιά από τες ακάλες μας...».

Στα 1670 ο περιηγητής Hurtel, γράφει:

«Πάρα πολλοί Kύπριοι, μη μπορώντας να ανεχθούν αυτή τη σκληρή τυραννία, επιθυμούν να γίνουν Tούρκοι, αλλά πολλοί απορρίπτονται, επειδή (όπως λένε οι αφέντες τους) με την αποδοχή τους στην μουσουλμανική πίστη, ο εκ Kύπρου φόρος υποτελείας θα μειώνονταν πάρα πολύ».

Tα τέλη του 17ου αιώνα παρατηρείται μεγάλο κύμα εξισλαμισμών σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο που βιώνει την κοινή μοίρα της υποταγής στο οθωμανικό Iσλάμ. Για την Kύπρο, η γραπτή μαρτυρία του λαϊκού ποιητή Kωνσταντίνου του Πα-πα-Nικολάου από την Eπισκοπή, που σε ποίημά του το 1672, σχετικά με τη δράση ενός εντεταλμένου για τη συλλογή φόρων, του Mαρκουλλή, αναφέρει τα εξής:

«Aυτός ο σκολικόβροτος και αναθεματισμένος, στόσον κακόν οπούκαμεν στη κύπρου μας ραγιάδες έκαμεν ορφανά παιδιά γυναίκες δε χειράδες, πολλοί από τον φόβον τους στα σπίτια τους εφεύγαν λέγω οι περισσώτεροι πιγένναν και τουρκεύγαν. Oι χριστιανοί πότα κακά πλέον δεν εβαστάνναν επίγενναν και τούρκευγαν την πίστην τους εχάνναν, παπάδες και πνευματικοί γέρωντες, προκομμένοι αρνίθισαν την πίστην τους οι τρις καταραμένη...».

O Pώσος περιηγητής Warski αναφέρεται το 1732 σε μαζικούς εξισλαμισμούς με αιτία την ειδική βαρειά φορολογία των χριστιανών, περιγράφει:

«Oυδείς δύναται να αποφύγει τον φόρον τούτον (το χαράτσι) εάν δεν απαρνηθεί την πίστην του και δεν συγκατατεθεί να προσηλυτισθεί εις των Mωαμεθανισμόν. Δάκρυα έχω χύσει, εγώ ο οποίος γράφω εδώ, όταν ενθυμούμαι πόσους πτωχούς ανθρώπους συνάντησα, οι οποίοι δεν ημπορούσαν να υποφέρουν τους φόρους και τας τουρκικάς πιέσεις και απηρνήθησαν την πίστην των εις τον Xριστόν».

Πιέσεις και βία

Aπό την Eπανάσταση του 1821 στο Hatti Humayun

H εκδήλωση της ελληνικής Eπανάστασης το 1821, υπήρξε αφορμή για νέο κύμα πιέσεων και άσκηση βίας κατά των Eλλήνων στην Kύπρο. Σε χρονικό που γράφτηκε την πρώτη χρονιά της Eπανάστασης αναφέρονται τα εξής:

«...και ήλθαν ασκέρια από τα Παρασάμια (Aίγυπτος) και έκαμαν πολλά κακά εις τους χριστιανούς. Iουλίου 9 εθανατώσαν τους αρχιερείς και κοτζιαμπάσηδες και τους εχόμενους ανθρώπους και επήραν το μάλιν τους και έγδυσαν τα Mοναστήρια και Eκκλησιές και τους Xριστιανούς και πολλούς ετουρκίσαν».

Mια από τις χαρακτηριστικότερες πράξεις αποτέλεσε η εξόντωση των προκριτών. O Kιουτσούκ Mεχμέτ, κυβερνήτης του νησιού, κάλεσε δολίως στο Σεράι 486 προκρίτους κατόχους μεγάλων περιουσιών, τους οποίους εθανάτωσε. Γλίτωσαν 36 άτομα, τα οποία εξισλαμίσθηκαν για να αποφύγουν τον θάνατο. O αριθμός των εξισλαμισμένων, όμως, στις τάξεις του λαού ήταν πολύ μεγαλύτερος. Oι σφαγές κορυφώθηκαν την επόμενη χρονιά, ως εκδίκηση για την καταστροφή του τουρκικού στόλου στην Πύλο της Πελοποννήσου.

Tην ίδια περίοδο, ο Σουηδός περιηγητής ιερέας Jacob Berggreεπισκέφθηκε το νησί και περιέγραψε την κατάσταση που συνάντησε:

«Oταν το 1822 πέρασα τελευταία φορά από τη Λάρνακα, ο πληθυσμός του νησιού είχε περιοριστεί σε τέτοιο βαθμό, που πολλά μεγαλοχώρια ήταν εντελώς ακατοίκητα. Tα στρατεύματα του Mουχασίλη δεν άφησαν ψυχή ζωντανή, παντού απ’ όπου πέρασαν, και καθώς η αξία της ανθρώπινης ζωής είχε πέσει, έπεσαν και όλες οι τιμές της αγοράς».

Oι Mαρωνίτες

Tην ίδια άσχημη μεταχείριση είχαν και οι Mαρωνίτες. O Γάλλος πρόξενος Goep γράφει:

«Eν Λάρνακι τη 22 Δεκεμβρίου 1845.

Kατά το εις Λευκωσίαν ταξίδι μου, πολλαί τουρκικαί οικογένειαι, καταγωγής Mαρωνιτών, μου εγνώρισαν, μέσον του Hγουμένου του Mοναστηρίου Terra Santa της Λευκωσίας, ότι κατά την Eλληνικήν Eπανάστασιν, εξηναγκάσθησαν να ασπασθώσι τον ισλαμισμόν διά να σώσωσι την ζωήν των, αλλά κατά βάθος παρέμειναν Xριστιανοί. Σήμερον επιθυμούσι να επανέλθωσιν εις τον καθολικισμόν, αλλ’ εν πρώτοις θέλουσι να εξασφαλίσωσι την προστασίαν του γαλλικού προξενείου, προς αποφυγήν των καταδιώξεων τας οποίας αναμένουσι φαίνεται ότι ο ζήλος των χριστιανών τούτων Mουσουλμάνων δεν φθάνει μέχρι του να διακινδυνεύωσι χάριν της θρησκείας, διότι μέχρι σήμερον επιμελώς απέφυγον κάθε ενοχοποιητικόν διάβημα».

Aπό τα 1846 και κυρίως στα 1858, όταν άρχισαν να εφαρμόζονται οι διατάξεις του Hatti Humayuπου προνοούσε γενικά για την ισοτιμία των υπηκόων της Oθωμανικής Aυτοκρατορίας και ελεύθερη εξάσκηση της θρησκείας, ένας μικρός αριθμός κρυπτοχριστιανών εκδήλωσε με θάρρος και παρρησία την επιθυμία να επιστρέψει στον χριστιανισμό. Yπάρχουν στοιχεία τόσο για ομαδικές προσπάθειες, όσο και για ατομικές. Oμως η έντονη αντίδραση των Oθωμανών μείωσε τον συνολικό αριθμό.

H ιστορία των Tουρκοκυπρίων αποτελεί άλλο ένα σημείο της πολύπλοκης και ενδιαφέρουσας σχέσης μας με τους Tούρκους και το Iσλάμ. H γεωγραφική μας τοποθέτηση στα σύνορα του χριστιανικού με τον μουσουλμανικό κόσμο προκάλεσε πολλές οδύνες. H κυριαρχία του Iσλάμ στην περιοχή μας για εκατοντάδες χρόνια συρρίκνωσε το κοινωνικό σώμα των Eλλήνων. Στη συνέχεια, κατά την εποχή της διαμόρφωσης των εθνικών κρατών –και της παράλληλης υποχώρησης των θρησκευτικών ταυτοτήτων προς όφελος των εθνικών– οι Eλληνες περιορίστηκαν γεωγραφικά στα Bαλκάνια. Σήμερα, βιώνουμε με ένα μοναδικό τρόπο όλα αυτά τα φαινόμενα του παρελθόντος. Iσως γιατί η Kύπρος αποτέλεσε το τελευταίο σημείο, στο οποίο η παλιά τάξη πραγμάτων υποχώρησε προς όφελος των νέων εθνικών αντιλήψεων με κορύφωση το 1974, το πραξικόπημα και την εισβολή.

H ιστορική μας επιστήμη, εγκλωβισμένη σε μια μονοδιάστατη αντίληψη της Iστορίας, αδυνατεί να κατανοήσει αυτές τις υπόγειες διεργασίες που χαρακτηρίζουν με μοναδικό τρόπο την περιοχή μας και τη διαφοροποιούν από την Eυρώπη της επίπλαστης εθνικής καθαρότητας. Eπίσης αδυνατεί να παρακολουθήσει την εξέλιξη του όρου «Tούρκος», που από δήλωση θρησκευτικής κατάστασης πριν από την εμφάνιση του τουρκικού εθνικισμού, μετετράπη σε προσδιοριστικό όρο της εθνικής καταγωγής. Σήμερα, όμως, έχουμε την εξαιρετική ευκαιρία να παρακολουθούμε την εμφάνιση ενός μοναδικού φαινομένου: την έκφραση, για πρώτη φορά μέσα στον ιστορικό χρόνο, των ενδιάμεσων ομάδων του οθωμανικού παρελθόντος. Tο σύνθημα του Tουρκοκύπριου νέου «We are not Turks, we are not Greeks, we are Gypriots», μαζί με αντίστοιχες εκφράσεις –ίσως και πιο προχωρημένες– που προέρχονται από νέους καταγόμενους από τις παλιές ελληνόφωνες μουσουλμανικές ομάδες και στην ίδια την Tουρκία, φανερώνουν τα πλασματικά όρια των μέχρι τώρα στερεοτύπων μας.

XL Travel Group: Η συμμορία της Helios ξαναχτύπησε

“Πτώχευσε” η XL travel Group, αυτός ο Βρετανικός κολοσσός του τουρισμού. Πως πτωχεύει όμως ένας Tour operator? Θα ξετυλίξουμε το κουβάρι που οδηγεί στη συμμορία που λυμάινεται τον Ελληνικό τουρισμό εδώ και δεκαετίες, έχοντας οδηγήσει επιτηδευματίες εως την αυτοκτονία, έχοντας κοστίσει ανθρώπινες ζωές αλλά συνεχίζει να παραμένει ατιμώρητη.

Ο T.O. (διοργανωτής Τουριστικών εκδρομών) Λειτουργεί ως εξής: Μέσω συμφωνιών δομεί το λεγόμενο Τουριστικό πακέτο που περιλαμβάνει Αεροπορική μεταφορά, διαμονή και επίγειες μεταφορές- υπηρεσίες στον τόπο προορισμού. Οι μεταφορές γίνονται με μισθωμένες πτήσεις (τσάρτερ) ή τρίτες αερογραμμές. Ειδικό τμήμα κλείνει τα συμβόλαια με τα ξενοδοχεία, ενώ τοπικοί πράκτορες αναλαμβάνουν τις υπηρεσίες εδάφους (μεταφορές, εκδρομές, ενοικιάσεις αυτοκινήτων, κρουαζιέρες κλπ). Ο T.O. διατηρεί προσωπικό που συνήθως στεγάζεται στις εγκαταστάσεις των τοπικών πρακτόρων για την εξυπηρέτηση των πελατών.

Η γιγάντωση των T.O. τους έχει καταστήσει μονοπωλιακούς παίκτες σε αγορές όπως η Ελλάδα, που το 78% των επισκεπτών έρχεται μέσω αυτών των οργανωμένων πακέτων. Οι ξενοδόχοι σπεύδουν να συνάψουν ταπεινωτικά συμβόλαια προκειμένου να εξασφαλίσουν πληρότητες ενώ οι πληρωμές γίνονται ακόμη και σε περίοδο 12 μηνών από την παροχή της υπηρεσίας! Το ίδιο ισχύει και με τους τοπικούς πράκτορες που λειτουργούν με ελάχιστα ποσοστά κέρδους και μεταχρονολογημένες πληρωμές. Το ίδιο συμβαίνει και με τις ναυλώσεις πτήσεων, όπου οι πληρωμές ξεκινούν μετά την παρέλευση της τουριστικής περιόδου.

Ο Τ.Ο. διαθέτει τα πακέτα του μέσω συνεργαζόμενων και ίδιων τουριστικών πρακτορείων ή ηλεκτρονικά, απ’ ευθείας στο κοινό. Βασική προϋπόθεση για την επιβίβαση του πελάτη, είναι η εξόφληση είτε από τον ίδιο είτε από τον πράκτορα. Αυτό σημαίνει ότι οι Τ.Ο. λειτουργούν χωρίς χρηματοοικονομικό κόστος, αντίθετα έχουν όφελος και απο τη διαχείριση του χρήματος.

Η XL δήλωσε αδυναμία πληρωμών το μήνα Σεπτέμβριο, αμέσως μετά την εκτέλεση του 95% του όγκου των πληρωμένων εκδρομών. Έχοντας εισπράξει δηλαδή το σύνολο των εσόδων, χωρίς να έχει πληρώσει υποχρεώσεις. Το τέχνασμα είναι απλό και επαναλαμβανόμενο. οι πακτωλοί χρημάτων διαχέονται σε άγνωστες κατευθύνσεις μέσω υπεράκτιων εταιρειών ενώ οι πιστωτές αδυνατούν να εισπράξουν το ελάχιστο λόγω της εταιρικής μορφής “LTD” (ΕΠΕ κατά το Ελληνικότερον που είναι και της μόδας). Ποιοί είναι όμως αυτοί οι επιτήδειοι που παίζουν αυτά τα κατά συρροήν παιχνίδια στις πλάτες επιτηδευματιών και πελατών;

XL - Libra -Helios

Το χρονικό της πτώχευσης ήταν προαναγγελθέν όταν η XL αποφάσισε να απορροφήσει το τεράστιο χρέος της “αδελφής” εταιρείας Libra και να το μετατρέψει σε δάνειο. Η Libra με τη σειρά της, αδελφή εταιρεία με την περιβόητη Helios της αεροπορικής τραγωδίας, συστεγάζοντο μέχρι και το 2006 οπότε σε κατάσταση πανικού, έπαυσαν να διατηρούν γραφεία στην Ελλάδα, αφήνοντας τεράστια χρέη στους προορισμούς όπου λειτουργούσαν. Αφήνοντας βεβαίως αιωρούμενο και το πόρισμα για το τραγικό δυστύχημα, για το οποίο διαθέτουμε στοιχεία που θα τα κοινοποιήσουμε εν ευθέτω χρόνο. Διαβάστε αναλυτικά το χρονικό: xl-libra

Οι κατ’ ευφημισμόν Κύπριοι επιχειρηματίες, είχαν χτυπήσει πάλι με την περίπτωση της Golden Sun και παλαιότερα με τη Cypriana. Ταυτόσημες περιπτώσεις, αφήνοντας χρέη εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρώ σε εντόπιους επιτηδευματίες οι οποίοι έχασαν περιουσίες, τελείωσαν επιχειρηματικά και σε ορισμένες περιπτώσεις και βιολογικά. Για την περίπτωση της Golden Sun, άκρως διαφωτιστικές είναι οι μαρτυρίες του BBC για την καταστροφή που επιφέρουν οι συμμορίτες στο Ελληνικό τουριστικό προϊόν.

Καταλαβαίνετε ότι οι εταιρείες αυτές, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι δε σκοπεύουν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, πωλούν το προϊόν σε εξευτελιστικά χαμηλές τιμές, ρίχνοντας παράλληλα και το επίπεδο των τουριστών, που τους καμαρώνουμε κάθε χρόνο στις γνωστές πλέον περιοχές. Οι εταιρείες αυτές επέφεραν το χαριστικό πλήγμα στη Ρόδο, την Κρήτη τη Ζάκυνθο και αλλού εξαθλιώνοντας υπέροχους προορισμούς. Σαν κερασάκι να πούμε ότι ορισμένοι από αυτούς τους δήθεν Κυπρίους, πίεζαν για την έναρξη απ’ ευθείας πτήσεων στα κατεχόμενα (!) έχοντας ήδη εξασφαλίσει συμβόλαια με τους καταπατητές τουρκοκύπριους ξενοδόχους.

New Marathon ΕΠΕ, New Marathon LTD, Ομόνοια Κύπρου!

Άλλη μια περίπτωση “πτώχευσης”, ΕΠΕ πάντα (!), είναι αυτή της NMT ΕΠΕ. Η εταιρεία αυτή μάλιστα είχε και το GSA της TAROM για την Ελλάδα. Εδώ αρχίζουν και οι περίεργες συμπτώσεις: Η New Marathon Tours Public Co με έδρα τη Λευκωσία, είναι από τους κύριους χορηγούς της ποδοσφαιρικής ομάδας Ομόνοιας Λευκωσίας. Πολυδάπανο Hobby θα λέγαμε καθ’ ότι η Ομόνοια φέτος έκανε ρεκόρ μεταγραφών όλων των εποχών. Η Co λοιπόν περιλαμβάνει ξεκάθαρα στο ενημερωτικό δελτίο της την ΕΠΕ. Επίσης βλέπουμε και την απόκτηση ενός κρουαζιεροπλοίου ονόματι Queen Constantina. Μπορείτε να μας πείτε τι έγινε αυτό το πλοίο; Μήπως κάνει παρέα στο περιβόητο Sea Diamond; Έχουμε υπομονή γιατί στην Ελλάδα υπάρχει (ακόμα) υπεύθυνος νηογνώμονας που δε σηκώνει πολλά - πολλά. Όπως π.χ. πλωτά ξενοδοχεία “ενυδρεία”. Για να δούμε και την πορεία της μετοχής σας τα τελευταία έτη:

Μάλλον ούτε έτσι δικαιολογούνται τα κουβαρνταλίκια. Τέλος πάντων, δε θέλουμε να βάλουμε κακό με το νου μας, δε θα δεχόμασταν ποτέ ότι μια “αριστερή” ομάδα δεν θα ήλεγχε την ποιότητα του εισερχομένου χρήματος. Ούτε βεβαίως θα ακούσουμε τις κακές γλώσσες που λένε ότι “τώρα με το ΑΚΕΛ η ομάδα λύνει και δένει”. Απλά θα θέλαμε να μας πείτε το μικρό μυστικό της επιτυχίας σας. Πως μετά από τόσες αναποδιές, κρατιέστε πλουσιοπάροχα.

Τρόποι Αντίδρασης

Ως συνήθως, σε όλες τις περιπτώσεις υπάρχει συνενοχή τόσο του κράτους όσο και των επιτηδευματιών. Εκτός λοιπόν από τους εισαγγελείς (είμαστε στη διάθεση τους) που πρέπει να πιάσουν δουλειά, οι επιτηδευματίες οφείλουν να διαφυλάξουν τις δουλειές τους και τον τόπο τους. Αν είναι δυνατόν, υπάρχουν ξενοδόχοι που δέχτηκαν 24μηνες (12+12) δίγραμμες επιταγές για τις υπηρεσίες τους και τώρα βεβαίως κλαίνε.

Το υπουργείο Τουρισμού θα πρέπει άμεσα να απαιτήσει σήμα ΕΟΤ από όλους τους Τ.Ο. που δραστηριοποιούνται στην Ελληνική αγορά. Με την καταβολή εγγυητικής ανάλογης του κύκλου εργασιών. Δεν είναι δυνατόν να απαιτείς εγγυητική από τον δύστυχο που ανοίγει ένα γραφειάκι στην Ομόνοια και να αφήνεις τα μεγαθήρια να αλωνίζουν με τους ίδιους όρους. Ίσως βραχυπρόθεσμα να έχουμε απώλειες από αυτή την εκλεκτή πελατεία, αλλά πιστέψτε μας, μακροπρόθεσμα το Ελληνικό Τουριστικό προϊόν θα αποκτήσει τη χαμένη του, άδολη ομορφιά.

ΘΚ, ΣΒ.

http://olympia.gr/2008/09/14/cyprus/

Από πού κι ως που ???

Ακούμε ολοένα και πιο συχνά τον τελευταίο καιρό ορισμένους ελαφρόμυαλους, να αποκαλούν την αναμέτρηση μεταξύ της Ανόρθωσης Αμμοχώστου με την ομάδα της ΑΕΚ Λάρνακος, ως "τοπικό ντέρμπι". Κι αυτό διότι η Ανόρθωση, διατηρεί την προσωρινή της έδρα στη Λάρνακα, μέχρι την ώρα της επιστροφής της στην Αμμόχωστο.

Το αναφέρω, εξ΄αφορμής της κλήρωσης του πρωταθλήματος της επόμενης σεζόν που διεξήχθει σήμερα, και που ανέδειξε ως ντέρμπι της 1ης αγωνιστικής, αυτό μεταξύ της Ανόρθωσης Αμμοχώστου με την ΑΕΚ Λάρνακος. Και δυστυχώς, ορισμένοι πανέξυπνοι μας αθλητικογράφοι, έσπευσαν να το χαρακτηρίσουν ως "τοπικό ντέρμπι" !!!

Αλήθεια, από που κι ως πού κύριοι ??? Και με ελαφρά την καρδία ??? Η Ανόρθωσις, μετά την βάρβαρη εισβολή του 1974 και την εθνοκάθαρση των κατεχομένων, δυστυχώς διατηρεί οπαδούς σε ολόκληρη την ελεύθερη Κύπρο. Από την άλλη, η ΑΕΚ, είναι μια τοπική ομάδα της Λάρνακας, που προήλθε από παραδοσιακά σωματεία της Λάρνακας (Πεζοπορικός και ΕΠΑ).

Είναι πικρό, αλλά ο πιο επικίνδυνος μας εχθρός πλέον εντός των πυλών. Η πέμπτη φάλαγγα εργάζεται συστηματικά και αλλοτριώνει συνειδήσεις και πεποιθήσεις...

Αντισταθείτε στην βλακεία που κουβαλούν και που τους δέρνει...

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! Η ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΚΗ ΞΑΝΑΚΥΜΑΤΙΣΕ ΣΤΟ ΡΙΚ!

Σύμφωνα με το μήνυμα που λάβαμε πριν λίγο από την Κύπρο μας:

«Συναγωνιστές,

Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι ψες κατά τις πρωινές ώρες κάναμε έπαρση της Ελληνικής σημαίας στο Ρ.Ι.Κ. (Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου).

Η κίνηση μας αυτή ήταν συμβολική καθώς ξέρουμε ότι θα την υποστείλουν ξανά.

Να ξέρετε όμως

Εδώ και τόσες χιλιάδες χρόνια Ελληνικής ιστορίας, δεν κατάφερε να την ξεριζώσει κανένας κατακτητής. Ο κάθε Χριστόφιας και ο κάθε Θεμιστοκλέους φαίνονται πολύ μικροί για να την ξεριζώσουν τώρα!

Η νεολαία της Κύπρου δηλώνει παρoούσα, έτοιμη να αντικρούσει τα ύπουλα σχέδια τους για αφελληνισμό της Κύπρου.

Η ΚΥΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗ!»

Γιατί Κυπρο-Ελλαδικοί και όχι Πανελλήνιοι ???

Αυτές τις μέρες, διεξάγονται στην Κύπρο, Ειδικοί Ολυμπιακοί Αγώνες, με συμμετοχή Κυπρίων και Ελλαδιτών αθλητών (δυστυχώς υπάρχουν ακόμα δημοσιογράφοι που σκοπίμως ή αφελώς, χρησιμοποιούν τους όρους Κύπριοι και Έλληνες αντί Ελλαδίτες).

Ο τίτλος που δόθηκε είναι "Κύπρο-Ελλαδικοί Αγώνες" και αποφεύχθη διακριτικά ο τίτλος "Πανελλήνιοι". Είναι σαφές, ότι ο στόχος είναι να τονισθεί η κρατική οντότητα της Κύπρου. Είναι η πάγια τακτική που ακολουθεί η κομμουνιστική αριστερά στην Κύπρο από το 1974 και μετά. Το θέμα όμως είναι, ότι στο βωμό της υπογράμμισης της κρατικής οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας, πραγματοποιείται και ένας βραδύς αλλά συστηματικός "αφελληνισμός" των Ελλήνων Κυπρίων, ιδιαίτερα στις τάξεις της άναρχο-ακροαριστεράς.

Για να μην χάσουμε όμως στο τέλος και τ' αυγά και τα πασχάλια, η χρυσή τομή θα μπορούσε να είναι: "Πανελλήνιοι ειδικοί Ολυμπιακοί αγώνες: Ελλάδα και Κύπρος".

Θεόφιλος Γεωργιάδης: Ο "Λόρβος Βύρων" του Κουρδικού Λαού.

20 Μαρτίου 1994: Ο Θεόφιλος Γεωργιάδης, πέφτει νεκρός μετά από άνανδρη δολοφονική επίθεση των Τουρκικών Μυστικών Υπηρεσιών (ΜΙΤ) έξω από το σπίτι του στην ελεύθερη Κύπρο.

Ο Θεόφιλος Γεωργιάδης, γεννήθηκε στις 09 Σεπτεμβρίου 1957 στο χωριό Ευρύχου και ήταν γόνος ενός γνήσιου αγωνιστή της ΕΟΚΑ και της αντίστασης κατά της Τουρκανταρσίας του 1963-1964, του Χαράλαμπου Γεωργιάδη. Η βάρβαρη Τουρκική Εισβολή που άφησε πίσω της 200.000 πρόσφυγες, περίπου 6.000 εκτελεσθέντες, σφαγιασθέντες, πεσόντες και αγνοούμενους, τον βρίσκει στον κατεχόμενο σήμερα Τράχωνα, προάστιο της Λευκωσίας.

Υπολοχαγός Καταδρομών, στέλεχος την Υπηρεσίας Πληροφοριών της Κυπριακής Δημοκρατίας, άριστος γνώστης της Τουρκικής γλώσσας, ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος της Κυπριακής Επιτροπής Αλληλεγγύης προς το Κουρδιστάν και στενός φίλος του Αρχηγού του ΡΚΚ, Αμπτουλάχ Οτσαλάν.

Γνήσιο τέκνο και ιδανική ενσάρκωση της δόξας του Προμηθεϊκού Γένους των Ελλήνων πολεμιστών και ελευθερωτών, ανέπτυξε πολυποίκιλη δράση που προφανώς ενόχλησε έντονα το βαθύ κράτος της αιμοσταγούς Τουρκίας, που αποφάσισε να κόψει βίαια το νήμα της ζωής του.

Στις 12 και 13 Μαρτίου 1994, διοργάνωσε Διεθνές Συνέδριο στις Βρυξέλλες, όπου οι αποκαλύψεις του σχετικά με το Κουρδικό και το Κυπριακό είχαν πανευρωπαϊκή απήχηση και προκαλούν τρόμο και πανικό στην Τουρκία. Όλοι οι παρευρισκόμενοι (επίσημοι, δημοσιογράφοι κλπ) καταδικάζουν την Τουρκία για φασισμό, ρατσισμό, τρομοκρατία, εθνικό ξεκαθάρισμα, εισβολή και κατοχή στην Κύπρο. Αυτό αποτέλεσε για τους Τούρκους η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι...Δολοφονήθηκε μια βδομάδα αργότερα.

Ο Θεόφιλος αγωνίστηκε επίσης έντονα για την ανεύρεση αγνοουμένων της Τουρκικής Εισβολής του 1974 εντός της Τουρκίας αλλά και την εντόπιση και στήριξη ελληνικών πληθυσμών που έχουν εγκλωβιστεί στα κατεχόμενα εδάφη της Μικράς Ασίας.

Ο Κουρδικός λαός τιμά τη μνήμη του και δεν θα ξεχάσει ποτέ το δικό του "Λόρδο Βύρωνα"...

Ανοιχτή επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη: "Tο ζητούμενο για μας είναι να παραμείνουμε Έλληνες"

Ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα των αμερικανικών εκλογών, δηλαδή ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι ο μελλοντικός πρόεδρος, η κολοσσιαία πολεμική μηχανή έχει ήδη μπει μπροστά με στόχο την εξόντωση όλων όσων θεωρεί εχθρούς της ακόμα και αυτών όπως η Ελλάδα που δεν υπακούνε τυφλά της εντολές της.
Ιράν, Κορέα, Αραβικός κόσμος νέοι υποτελείς και φυσικά άμεσα η Ρωσία και στο βάθος η Κίνα. Μετά θα έρθει η σειρά των "ατάκτων" της Νότιας Αμερικής, ένας νέος θανάσιμος κίνδυνος πολυπρόσωπος, πολυπλόκαμος σαν χταπόδι κάνει αργά αλλά σταθερά την εμφάνισή του στο προσκήνιο της παγκόσμιας ιστορίας.
Σημερινός στόχος είναι τα Βαλκάνια, με κύριο σύμμαχο την "Μεγάλη Αλβανία" ξεκινώντας από το Κόσοβο με συνεργάτες τους υπεύθυνους για μαζικές δολοφονίες UCK.

Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, γεγονός πρωτοφανές για την χώρα μας, μερικοί "επιστήμονες" επέλεξαν το αμφιθέατρο του Παντείου Πανεπιστημίου για να αναπτύξουν δημόσια την υποστήριξή τους σε ένα βασικό αίτημα της "Μεγάλης Αλβανίας" την κατάκτηση της Ηπείρου έως την Πρέβεζα με την δικαιολογία ότι ανήκει στην Αλβανική Τσαμουριά απ' όπου τους έδιωξαν με εγκληματικές πράξεις οι Έλληνες.
Ασφαλώς πρόκειται για οργανωμένη προβοκάτσια των ΗΠΑ ώστε να μελετηθούν οι δικές μας αντιδράσεις και να προπαρασκευαστεί ψυχολογικά η εδαφική επέκταση της Αλβανίας μετά το Κόσοβο και σε ένα μεγάλο τμήμα των αλβανόφωνων περιοχών των Σκοπίων και ακολούθως και σε δικά μας εδάφη.
Από την άλλη μεριά η σύμπλευση της Τουρκίας με τις ΗΠΑ στο Κόσοβο που έσπευσε πρώτη αυτή να το αναγνωρίσει προετοιμάζει το έδαφος για πονηρά σχέδια σε βάρος της χώρας μας, με βάση όχι μόνο το Αιγαίο και την Κύπρο αλλά και την Μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη που ακολουθώντας το παράδειγμα του Κοσόβου μπορεί να διεκδικήσει τη δική της ανεξαρτησία.
Η ηγεσία των Σκοπίων φαίνεται να γνωρίζει από πρώτο χέρι τα σχέδια των ΗΠΑ και γι' αυτό δείχνει αυτή την αλαζονική αδιαλλαξία. Και πράγματι σε αυτή τη φάση συμπορεύονται με την πολιτική που εκθέσαμε. Όμως, τι θα κάνουν όταν ξεκινήσει η επόμενη φάση της φιλοαλβανικής τακτικής οπότε το κρατίδιό τους θα κοπεί στη μέση. Γιατί θα πρέπει να γνωρίζουν τόσο αυτοί όσο και οι ΗΠΑ ότι μπορούν να αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες όμως φυλετικά είναι Σλάβοι και ως εκ τούτου κατατάσσονται ουσιαστικά στη χωρία των εχθρών των ΗΠΑ μαζί με τη Ρωσία τη Σερβία αλλά και την Βουλγαρία που και αυτή δεν πρέπει να έχει αυταπάτες.
Έτσι γυρίζοντας σε 'μας τους Έλληνες θα πρέπει να δούμε ότι η κατάσταση όντως εξελίσσεται όπως εξελίσσεται είναι παραπάνω από τραγική. Δεδομένου ότι οι Αμερικανοί δεν πείθονται πια από τις όσες υποκλίσεις και αν κάνουν απέναντί τους οι ποικιλόμορφες αμερικανόφιλες ηγεσίες και αυτό γιατί φοβούνται και μισούν το λαό μας για τον οποίο είναι βέβαιοι ότι στη μεγάλη του πλειοψηφία απορρίπτει τα φιλοπόλεμα σχέδιά τους και γι' αυτό θέλει να μας τιμωρήσει με κάθε τρόπο. Εκτός και αν αποφασίσουμε όλοι μαζί να γονατίσουμε και να φιλήσουμε τα πόδια τους κάνοντας όρκους ότι από εδώ και στο εξής θα ήμαστε καλά παιδιά και πειθήνια όργανα στην όποια πολιτική τους, όμως αφού το παιχνίδι είναι έτσι και αλλιώς για εμάς χαμένο τότε ας πέσουμε με το κεφάλι ψηλά.
Ας μην περιμένουμε βοήθεια από πουθενά ούτε έχουμε συμμάχους. Είμαστε εμείς και εμείς. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να είμαστε τουλάχιστον ωραίοι, περήφανοι και γιατί όχι χαρούμενοι αφού θα έχουμε πάρει τη μεγάλη απόφαση να γίνουμε όλοι μας μια γροθιά ενωμένοι μπροστά στην προδοσία και την ασχήμια που χτυπάει την πόρτα μας, γιατί είναι προδοσία η αναγνώριση του Κοσόβου χωρίς την έγκριση της Διεθνούς Κοινότητας του ΟΗΕ δηλαδή μιας επαρχίας που από αιώνες αποτελεί τμήμα της Σερβίας, και τι θα νοιώθαμε εμείς αν μεθαύριο έπαιρναν με το έτσι θέλω την μισή Κύπρο, τη Θράκη ή την Ήπειρο Όπως είναι ασχήμια να ανεχόμαστε να μας περιφρονούν και να μας υβρίζουν οχυρωμένοι κάτω από τα σκέλια των Αμερικανών οι Σκοπιανοί και εμείς να τους παρακαλάμε και να ζητάμε μεσολάβηση των Αμερικανών χάνοντας κάθε μέρα πιο πολύ την αξιοπρέπειά μας και την υπερηφάνειά μας.
Ας κλείσουμε τα σύνορα ας σταματήσουμε τις διπλωματικές και οικονομικές μας σχέσεις και ας τους αφήσουμε να αυτοαποκαλούνται όπως θέλουν κοροϊδεύοντας τους εαυτούς τους. Οφείλουμε να περάσουμε και από αυτή τη νέα δοκιμασία με το κεφάλι ψηλά. Μπορεί να υποφέρουμε όμως το ζητούμενο για μας είναι να παραμείνουμε Έλληνες. Και θα παραμείνουμε Έλληνες. Ας μην ξεχνάμε από πόσες σκληρές δοκιμασίες περάσαμε ως τώρα όμως στο τέλος πάντα βγήκαμε νικητές. Το ίδιο θα συμβεί και στο μέλλον.

Μίκης Θεοδωράκης,
23 Φεβρουαρίου 2008

Ο Ερτογάν για τον Τάσσο

Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ταγίπ Ερτογάν χαιρέτησε την απομάκρυνση του Τάσσου Παπαδόπουλου από την προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας!

Αυτό από μόνο του λέει πολλά….

Οι αντιδράσεις σε Τουρκία και Κατεχόμενα για τις εκλογές

Ευρεία κάλυψη έδωσαν οι τουρκικές και τουρκοκυπριακές εφημερίδες στις εκλογές της Κυριακής, ερμηνεύοντας το αποτέλεσμα ως νίκη των πολιτικών δυνάμεων που επιθυμούν λύση. «Ο Παπαδόπουλος χάνει τη μάχη της δεύτερης θητείας», έγραψε η τουρκική Zaman, ενώ η Hurriet και Millyet έχουν τον ίδιο τίτλο: «Έχασε ο κύριος 'Όχι'».

Στα κατεχόμενα, η Kibris είχε τον τίτλο ''Έχασε ο Παπαδόπουλος'', ενώ η εθνικιστική Volkan ενοχλείται από τη δήλωση Κασουλίδη ότι ''ο πραγματικός αγώνας κατά της Τουρκίας αρχίζει τώρα'', και από τη δήλωση Χριστόφια για απελευθέρωση του Πενταδακτύλου.

ΜΑΡΙΟΣ ΜΑΤΣΑΚΗΣ: υποψήφιος πρόεδρος Κυπριακής Δημοκρατίας

Ο Μάριος Ματσάκης ο Ευρωβουλευτής που εκλέχτηκε με το Δημοκρατικό Κόμμα και στην πορεία ανεξαρτητοπήθηκε (αφού πρώτα αποπέμφθηκε από το κόμμα του) δήλωσε ότι θα θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία της Κύπρου!

Οι θέσεις του Μάριου Ματσάκη στο κυπριακό έρχονται να ταράξουν τα λιμνάζοντα νερά και να πουν κάποιες αλήθειες που δεν τόλμησε να πει ποτέ κανένας πολιτικός δημόσια.
Ο Ματσάκης λοιπόν παρουσιάζεται ως φανατικός πολέμιος της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας και προτείνει:

1. Σαν πρώτη καλύτερη λύση το ενιαίο κράτος. Το ερώτημα που τίθεται είναι: αφού αυτή είναι η θέση του κ Ματσάκη τότε γιατί δεν ταυτίστηκε με τους Νέους Ορίζοντες, το μόνο κόμμα που υποστήριξε αυτή τη θέση και πολιτεύτηκε με το ΔΗΚΟ το οποίο ήταν από τα κόμματα που κατέκριναν έντονα τους ΝΕ.Ο. για αυτή τους την άποψη;

2. Αν αυτό (το ενιαίο κράτος) δεν γίνει δεκτό από τους τούρκους, ο Μάριος Ματσάκης προτείνει διχοτόμηση με αναπροσαρμογή των εδαφών (επιστροφή εδαφών στην Κυπριακή Δημοκρατία). Όταν έχεις αυτό τον στόχο όμως, δεν βγαίνεις να τον διατυμπανίζεις γιατί έτσι χάνεις το διαπραγματευτικό σου ατού! Γιατί η Τουρκία να έρθει και να σου επιστρέψει εδάφη όταν η διχοτόμηση είναι και δικός σου στόχος (δεν αποτελεί υποχώρηση για εσένα ώστε να πρέπει να πάρεις ανταλλάγματα)!

Ο Μάριος Ματσάκης, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις θα είναι ο τέταρτος στη σειρά μετά τους Παπαδόπουλο, Χριστόφια και Κασουλίδη με ένα ποσοστό κοντά στο 2%.

Η κακές γλώσσες λένε ότι ο Ματσάκης κατεβαίνει στις εκλογές με στόχο να εκδικηθεί τον Τάσσο Παπαδόπουλο και το κόμμα του (ΔΗΚΟ) για την αποβολή του από αυτό. Κάποιες άλλες κακές γλώσσες φέρουν την υποψηφιότητα Ματσάκη να χρησιμοποιείται από τον ίδιο σαν διαπραγματευτικό ατού για να κερδίσει πολιτικά ανταλλάγματα (Υπουργείο;).

Λεπτό και όχι Σεντ!

Από χθές τα μεσάνυχτα, επιτέλους ξεφορτωθήκαμε ένα από τα τελευταία κατάλοιπα της Αγγλοκρατίας: τη Λίρα !!!

Βέβαια κάποιοι φρόντισαν να μας αφήσουν και μια κουτσουλιά: το σέντ αντί του λεπτού.

Για την ιστορία, τα Σέντς μπήκαν στη ζωή μας, μόλις το 1983, αντικαθιστώντας τα Μίλς.

Τουναντίον, το Λεπτό, ως νομισματική μονάδα, πέραν του ότι ήταν η υποδιαίρεση της Δραχμής, ήταν η ελληνική ονομασία για το μικρότερο ιουδαϊκό χάλκινο νόμισμα, επί Ρωμαϊκής περιόδου. Αναφέρεται μάλιστα και στην Καινή Διαθήκη (Μάρκος 12:42, Λουκάς 12:59, 21:2). Εκτός από τη Ρωμαϊκή περίοδο, το Λεπτό συνέχισε να υπάρχει και να χρησιμοποιείται ως νόμισμα και κατά τη Βυζαντινή περίοδο.

Η ονομασία του Λεπτού, οφείλεται ακριβώς στο γεγονός ότι ήταν εξαιρετικά λεπτό και ελαφρύ, γι΄αυτό εξ΄ άλλου ήταν πάντοτε μικρής αξίας.

Συνεπώς, το Λεπτό, δεν έχει ιστορία σ' αυτό το τόπο, μόλις 25 ετών όπως το Σεντ. Υπήρξε και κυκλοφορούσε στον ευρύτερο ελληνικό χώρο (συμπεριλαμβανομένου φυσικά και της Κύπρου) για χιλιετίες !!! Αλλά και αυτό να μην συνέβαινε, από τη στιγμή που έτσι υιοθετήθηκε στην Ελλάδα, για εθνικούς και μόνον λόγους, θα έπρεπε να πράξουμε κι εμείς το ίδιο. Γιατί πάλι εμείς οι Κυπραίοι, σόνι και καλά να πρέπει διαφέρουμε από τους αδελφούς ελλαδίτες, και μάλιστα κατά τα τρόπο ¨μπασταρδεμένο¨ (από τη μιά Ευρώ αντί Euro, αλλά από την άλλη Σεντ αντί Λεπτό)?


Καλώς ήρθες λοιπόν Ευρώ. Αλλά και καλώς ήρθες Λεπτό...
Στο καλό Λίρα και πάρε μαζί σου και το Σεντ...

Καλή χρονιά σε όλους μας...

-Λεωνίδας ο Φιλόκυπρος-

Το λάθος στα κυπριακά νομίσματα του Ευρώ

Από την 1η Ιανουαρίου 2008 η Κύπρος μπαίνει στην ευρωζώνη ενώνοντας την οικονομία της με της χώρες του σκληρού πυρήνα της ΕΕ. Από την ημερομηνία αυτή η Κύπρος αφήνει πίσω της την κυπριακή λίρα και υιοθετεί το ευρώ.

Η επιλογή των σχεδίων που θα κοσμούν την «εθνική όψη» των κυπριακών κερμάτων ευρώ, είναι ομολογουμένως επιτυχημένη!

Τα κέρματα 1, 2 και 5 λεπτών έχουν στην «εθνική όψη» το αγρινό, χαρακτηριστικό ζώο της κυπριακής πανίδας το οποίο απεικονιζόταν κατά τη δεκαετία του 70 και στα νομίσματα των 100 μιλς.


Τα κέρματα 10, 20 και 50 λεπτών θα έχει το καράβι της Κερύνειας. Το συγκεκριμένο καράβι βρέθηκε βυθισμένο στη θάλασσα της Κερύνειας και πρόκειται για ναυάγιο ενός αρχαίου Ελληνικού καραβιού της εποχής του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Από τότε το καράβι, που έμεινε γνωστό ως το "Καράβι της Κερύνειας", έγινε σύμβολο της σύνδεσης και των στενών σχέσεων της Κύπρου με το μητροπολιτικό ελληνισμό. Το νόμισμα συμβολίζει την στενή σχέση του νησιού με τη θάλασσα και το εμπόριο.

Τα κέρματα των 1 και 2 ευρώ έχουν Το σταυρόσχημο ειδώλιο που βρέθηκε μετά από αρχαιολογικές ανασκαφές στον Πωμό της Πάφου. Πρόκειται για αγαλματίδιο της χαλκολιθικής εποχής (3000 π.Χ.) το οποίο σήμερα βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Λευκωσίας. Το σχέδιο αυτό συμβολίζει την μακραίωνη ιστορία του νησιού.

Παρόλη την εύστοχη επιλογή των σχεδίων, η αναγραφή της χώρας που υπάρχει στην «εθνική όψη» ΚΥΠΡΟΣ – KIBRIS είναι εντελώς άστοχη αφού:

1) Αναγράφεται το όνομα της χώρας μας εκτός από τα Ελληνικά, στα (και) Τούρκικα (!!!!) στη γλώσσα μιας χώρας η οποία εκτός από το γεγονός ότι εισέβαλε και κρατά παράνομα εδάφη της Κύπρου δεν αναγνωρίζει καν την Κυπριακή Δημοκρατία!!!

2) Νοουμένου ότι οι περισσότεροι ευρωπαίοι δεν ξέρουν να διαβάζουν το ελληνικό αλφάβητο, δεν θα μπορούν να διαβάζουν τη λέξη ΚΥΠΡΟΣ αλλά μόνο την λέξη η οποία πάνω στο κέρμα είναι γραμμένη με το λατινικό αλφάβητο! Θα διαβάζουν δηλαδή τη λέξη KIBRIS και θα μένουν με την εντύπωση ότι το συγκεκριμένο κέρμα προέρχεται από την χώρα KIBRIS!!!!

Κανονικά πάνω στα νομίσματα έπρεπε να αναγράφεται το όνομα της Κύπρου ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ αφού είναι οι ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΟΙ που έκαναν αγώνα και θυσίες για να ενταχθεί η χώρα στην ευρωζώνη!

Αν ήθελαν λόγω της κομπλεξικής νοοτροπίας κάποιων για καλοπιάσμα προς τους τουρκοκύπριους να έγραφαν όπωσδήποτε και τουρκικά, ας έγραφαν τουλάχιστον και την αγγλική λέξη CYPRUS για να γίνεται αντιληπτό από όλους τους μη ελληνόφωνους ευρωπαίους για πια χώρα μιλάμε!

Η άλλη λύση θα ήταν να μην γραφεί καθόλου η χώρα πάνω στο νόμισμα (κάτι που συμβαίνει με τα νομίσματα ευρώ των περισσότερων χωρών).

Κόμμα μας ο ΑΠΟΕΛ

Προδημοσιεύτηκε στη σελίδα http://www.apoel-phalanx.com και αναδημοσιεύτηκε από την ιστοσελίδα με αφορμή τις επερχόμενες προεδρικές εκλογές στην Κύπρο.http://www.apoelnews.com :

Όσο κοντεύουν οι προεδρικές εκλογές, όλο και περισσότερο θα μας πρήζουν τα συκώτια οι κύριοι υποψήφιοι για την θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας, τα επιτελεία τους και τα κόμματα που τους υποστηρίζουν. Θα ξαναζήσουμε μια διαδικασία την οποία περάσαμε αρκετές φορές, αναλόγως της ηλικίας που έχει ο καθένας μας και του πόσες εκλογικές αναμετρήσεις έχει ζήσει. Ένα θέατρο του παραλόγου στο οποίο θα προσπαθούν με κάθε τρόπο να μας πείσουν οι κομματάρχες και οι επιτελάρχες για το ότι ο υποψήφιός τους είναι ο μόνος ο οποίος μπορεί να αναλάβει τις τύχες του τόπου μας!

Είπαμε, αυτά τα ζούμε κάθε πέντε χρόνια, αλλά στις ερχόμενες εκλογές θα είναι μεγαλύτερη η κοροϊδία που θα υποστούμε λόγω του ότι οι διαφορές μεταξύ των κομμάτων έχουν σμικρύνει τόσο πολύ που είναι δυσδιάκριτες. Οι άλλοτε δύο πόλοι του πολιτικού κομματικού χώρου της Κύπρου, το ΑΚΕΛ και ο ΔΗΣΥ, ήρθανε τόσο κοντά στο χώρο του κέντρου, που ταυτίζονται οι απόψεις τους σε όλα σχεδόν τα θέματα. Αυτή τους η μετατόπιση προς το κέντρο έχει σαν αποτέλεσμα η πολιτική τους να προσεγγίζει αυτή του ΔΗΚΟ που προϋπήρχε στο χώρο αυτό των δύο άλλων κομμάτων, δηλαδή την πολιτική του «όπου φυσάει ο άνεμος πάω». Πλην του Εθνικού θέματος (που και σε αυτό δεν βλέπουμε κάποια αξιόλογη πολιτική από κανένα κόμμα), στα υπόλοιπα δεν έχει κάτι διαφορετικό να μας δώσει οποιοδήποτε από τα κόμματα. Βλέπουμε ίδια εσωτερική, κοινωνική, εξωτερική και πάσης φύσεως πολιτική. Το μόνο που αλλάζει είναι η επικοινωνιακή τακτική και ο τρόπος που πλασάρονται οι γραμμές του κάθε κόμματος στους επίδοξους και στους εν δυνάμει ψηφοφόρους τους, με αποτέλεσμα αυτοί, μη μπορώντας να δουν δεξιά και αριστερά αφού τους εμποδίζουν οι παρωπίδες που τους φόρεσαν εδώ και χρόνια, να επιλέγουν το «καλύτερο» για κόμμα εξουσίας.

Όσον αφορά το Εθνικό μας ζήτημα, όπως είπαμε και πιο πάνω, δεν επισημαίνεται οποιαδήποτε αξιόλογη πολιτική από κανένα κόμμα. Εννοείται πως υπάρχουν κακές και χείριστες πολιτικές πάνω στο θέμα. Υπάρχουν απόψεις που προσεγγίζουν τα όρια της προδοσίας και άλλες που απλά αγκαλιάζουν την απραξία. Υπάρχουν αυτοί που λένε ΟΧΙ για να ξαναεκλεγούν πρόεδροι, αυτοί που λένε ΝΑΙ για να γραφτούν στην ιστορία ως οι μεγαλύτεροι αντιφάσκοντες και αυτοί που ήθελαν να που ΝΑΙ αλλά είπαν ΟΧΙ για να τσιμεντώσουν το ΝΑΙ και να λένε στους ψηφοφόρους ότι είναι και του ΝΑΙ και του ΟΧΙ!!!

Το πιο κουφό το φυλάγαμε για το τέλος. Πολλοί από εμάς είχαν την τύχη ή την ατυχία κάποτε να είναι συναγερμικοί (τύχη γιατί κάποτε έδειχνε πως ήταν ένα υγιές εθνικόφρων κόμμα και ατυχία γιατί απλά έδειχνε ως τέτοιο και δεν ήταν). Τότε που λετε, στα χρόνια της αμαρτίας, ακούγαμε καθημερινά και το μάθαμε σαν ποιηματάκι, το ότι δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κομμουνιστής. Μέχρι και στις τελευταίες προεδρικές εκλογές το ανεπίσημο επιχείρημα για να πειστεί ένας νεαρός πρώην συναγερμικός να μην εγκαταλείψει το Κόμμα, ήταν πως με αυτόν τον τρόπο θα βγει πρώτο κόμμα το ΑΚΕΛ και θα ελέγχει με τους υπουργούς του την Κυβέρνηση και θα μας κάνει τέττε! Σήμερα, στο βωμό του να ανακοπεί η δυναμική του Τάσσου (ο οποίος Τάσσος ξεκίνησε ως απλά αντικομουνιστής, μετά ήταν εκ των ιδρυτικών μελών του ΔΗΣΎ, αργότερα συνεργάτης του Κυπριανού, στη συνέχεια αντιπολιτευτής του Κυπριανού, αργότερα συνεχιστής του έργου του Κυπριανού και μαινόμενος αντισυναγερμικός, προσφάτως φίλος των κομμουνιστών και πολιτικός αναγεννητής τους και τέλος εναντίον όλων!) , γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες μίας όλο και πιο φανερής αλληλοστήριξης και συνεργασίας του ΔΗΣΥ με το ΑΚΕΛ (άντε με το καλό και συγκυβέρνηση) στο βαθμό που ακούγεται κατά κόρων από τους ψηφοφόρους των δύο κομμάτων πως σε ενδεχόμενη απουσία του υποψηφίου τους από το 2ο γύρο των προεδρικών εκλογών, θα ψηφίσουν τον υποψήφιο του πάλαι ποτέ αντιπάλου τους κόμματος (ρε τι σου είναι η πλύση εγκεφάλου που τους κάνουνε!)

Όπως και έχει. Αυτά τα λίγα απλά για να θυμηθούμε το πόσο κορόιδα μας περνάνε οι «εξυπνότεροι από εμάς», κύριοι των μαντριών.

p.s. Με την ΕΔΕΚ, το ΕΥΡΩΚΟ, τους ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ και τους άλλους σχηματισμούς των οποίων η εκλογική δύναμη δεν ξεπερνά τον αριθμό των μελών της οικογενείας τους δεν ασχοληθήκαμε απλά επειδή δεν υπάρχουνε.

Η Αθήνα και η Κύπρος (449 π.Χ. - 2007 μ.Χ.)

(EΙΡΗΣΘΩ, TOY ΛΑΖΑΡΟΥ ΜΑΥΡΟΥ)

Η Αθήνα της βασιλικής κυβέρνησης Αλ. Ζαΐμη το 1915, μετά που εξηναγκάσθη σε παραίτηση ο πρωθυπουργός Ελ. Βενιζέλος, απέρριψε πρόταση της Βρετανίας να ενταχθεί στην ΑΝΤΑΝΤ εναντίον Γερμανίας, Αυστροουγγαρίας και Τουρκίας, με αντάλλαγμα την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Όταν βγήκε στον πόλεμο το 1917, με τον Βενιζέλο, δεν ζήτησε την Κύπρο.

Η Αθήνα του Βενιζέλου το 1931 εναντιώθηκε στην εξέγερση των Κυπρίων για Ένωση, συστήνοντάς τους να είναι καλοί υπήκοοι της βρετανικής αποικιοκρατίας.

Η Αθήνα του δικτάτορα Ιω. Μεταξά δεν ζήτησε την Κύπρο, προκειμένου να συμπορευτεί με τη Βρετανία εναντίον του Άξονα το 1940. Ούτε ως προσωρινή έδρα τής εν εξορία κυβέρνησης κατά τη γερμανική κατοχή 1941-44. Ούτε ως αντίδωρο για τη νίκη κατά του Ναζισμού.

Η Αθήνα της δεξιάς κυβέρνησης Αλ. Παπάγου, το 1955, δεν έστειλε μυστικά ούτε εκπαιδευμένους λοκατζήδες «ούτε μισό» εν ενεργεία αξιωματικό του Ε.Σ. για τη στελέχωση της ΕΟΚΑ του αντιαποικιακού αγώνα. Ενώ το Γραφείο Ειδικού Πολέμου της Τουρκίας έστειλε μυστικά πλειάδα Τούρκων αξιωματικών υπό τον συνταγματάρχη Βουρουσκάν για τη συγκρότηση της ΤΜΤ.

Η Αθήνα της δεξιάς κυβέρνησης Καραμανλή, το 1959 συμφώνησε με τον Μεντερές της Τουρκίας και το Λονδίνο, την επιβολή της ζυριχικής «ανεξαρτησίας», με την επαναφορά στην Κύπρο και τουρκικού στρατού (ΤΟΥΡΔΥΚ).

Η Αθήνα της κεντρώας κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου το 1964 έστειλε μυστικά στην Κύπρο μεραρχία 8.478 ανδρών, για την απόκρουση τουρκικής εισβολής και την επαναδιεκδίκηση της Αυτοδιάθεσης - Ένωσης.

Η Αθήνα της χουντικής δικτατορίας απέσυρε τη μεραρχία το 1967, οραματίστηκε «ομοσπονδία Ελλάδος - Τουρκίας», διενήργησε το πραξικόπημα του 1974 και άφησε να εισβάλουν ανενόχλητες οι τουρκικές μεραρχίες του Αττίλα στην Κύπρο.

Η Αθήνα της μεταπολίτευσης, των δεξιών κυβερνήσεων Κ. Καραμανλή, αποφάσισε ότι «η Κύπρος είναι μακριά» και μόνο επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ Α. Γ. Παπανδρέου και μόνο το 1994-96 αποφάσισε το «δόγμα» του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου.

Η Αθήνα της πασοκικής κυβέρνησης Κ. Σημίτη οδήγησε, διά του Σχεδίου Ανάν, στα πρόθυρα μετατροπής της Κύπρου σε τουρκικό προτεκτοράτο και η Αθήνα της δεξιάς κυβέρνησης Κ. Καραμανλή (Β΄) αποφασίζει και τη συγκρότηση κοινών διακλαδικών μονάδων των ενόπλων δυνάμεων Ελλάδας - Τουρκίας για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ και τις… φυσικές καταστροφές.

Η Αθήνα, μετά το θάνατο του στρατηγού της, του Κίμωνα, στην Κύπρο, με την ειρήνη του Καλλία το 449 π.Χρ. παρέδωσε την Κύπρο στους Πέρσες.

Ο λαός μας στην Ελλάδα έχει τον λόγο…

Ήταν η εξέγερση του Πολυτεχνείου που έριξε την Χούντα των Συνταγματαρχών;

Στο ευρύ κοινό επικρατεί η άποψη ότι η εξέγερση των φοιτητών (και όχι μόνο) με αποκορύφωμα τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, ήταν αυτά που έριξαν την Χούντα των Συνταγματαρχών.

Η πραγματικότητα όμως δεν είναι ακριβώς αυτή.
Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου έγιναν το Νοέμβριο του 1973 (τα τανκς μπήκαν στο Πολυτεχνείο στις 17 Νοεμβρίου 1973).

Μετά από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, η Χούντα συνέχιζε να κυβερνά την Ελλάδα για ακόμα 9 μήνες, μέχρι τις 24 Ιούλιου του 1974!

Στις 20 Ιουλίου του 1974 έγινε η Τουρκική εισβολή στη Κύπρο! Τρείς μέρες μετά έπεσε η Χούντα λόγω της εισβολής. Η Χούντα έπεσε όταν, λόγω ηλιθιότητας* του Ιωαννίδη χάθηκε ένας πόλεμος μαζί με τη μισή Κύπρο! Μη αντέχοντας το βάρος αυτής της εθνικής τραγωδίας οι χουντικοί παραιτήθηκαν.

*Όταν έδειχναν στον Ιωαννίδη τα πάνοπλα τουρκικά καράβια που έπλεαν προς την Κερύνεια, αυτός απαντούσε ότι πρόκειται για στρατιωτική άσκηση επειδή έτσι τον διαβεβαίωναν οι Αμερικανοί φίλοι του και παρέμενε απαθής… Όταν οι Τούρκοι κατέβηκαν ανενόχλητοι και έκαναν περίπατο στην Κερύνεια αποφάσισε να παραιτηθεί!

Ο Τάσσος Παπαδόπουλος, η ΕΟΚΑΒ και η διαβολική συνεργασία του με το ΑΚΕΛ

Πάμε πίσω στο 2005...
Τότε που ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσος Παπαδόπουλος είχε αγαστή συνεργασία με το ΑΚΕΛ και τον Δημήτρη Χριστόφια.

Το ΑΚΕΛ το διάστημα εκείνο, για δικούς του λόγους άρχισε να (ξανά) βγάζει στην επιφάνεια το θέμα των εκτελέσεων από την ΕΟΚΑ κατά τη διάρκεια του αγώνα. Το ΑΚΕΛ χωρίς να παρουσιάζει αποδεικτικά στοιχεία προσπάθησε να προσεταιριστεί όλους τους εκτελεσθέντες και να τους παρουσιάσει σαν αγωνιστές της αριστεράς που δολοφονήθηκαν για τα πολιτικά τους φρονήματα (άσχετα αν κάποιοι από αυτούς ήταν αποδεδειγμένα προδότες και συνεργάτες των άγγλων).

Ο Τάσσος , παλιό μέλος της ΕΟΚΑ, αλλά συνεργάτης πλέον του ΑΚΕΛ (με τη βοήθεια του οποίου ανέβηκε στην εξουσία και με το οποίο συγκυβερνούσε) αποφάσισε να βοηθήσει στην διαλεύκανση κάποιων από αυτές τις υποθέσεις (μισό αιώνα μετά). Συγκάλεσε σύσκεψη όλων των παλιών συναγωνιστών του τομεαρχών της ΕΟΚΑ που βρίσκονται στη ζωή. Μάλιστα, σύμφωνα και με παραδοχή των ίδιων των τομεαρχών έγινε πρώτα σύσκεψη μεταξύ τους (των τομεαρχών) στο οίκημα των αγωνιστών για να προετοιμάσουν την συνάντηση τους με τον πρόεδρο.

Η συνάντηση όμως μεταξύ τομεαρχών και Τάσσου δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ!
Σύμφωνα με δικές του δηλώσεις, 2 χρόνια μετά ο Τάσσος Παπαδόπουλος, δεν προχώρησε στη συνάντηση διότι μέσα στη λίστα με τους παλιούς συναγωνιστές του - τομεάρχες της ΕΟΚΑ, υπήρχαν και στελέχη της μετέπειτα ΕΟΚΑΒ.

Παρόλα αυτά το εκλογικό επιτελείο του ΑΚΕΛ σήμερα, κατηγορεί τον Τάσσο Παπαδόπουλο για αυτές του τις επαφές με την μέλη της ΕΟΚΑΒ (οι οποίες τελικά δεν έγιναν)!!!! Ο ίδιος ο Δημήτρης Χριστόφιας όταν ρωτήθηκε, δήλωσε ότι δεν θέλει να σχολιάσει ο ίδιος προσωπικά το θέμα αφήνοντας τις κατηγορίες του επιτελείου του να αιωρούνται. “Το επιτελείο μου να απαντήσει που έκαμε τις καταγγελίες" είναι η εκπληκτική απάντηση του Χριστόφια! . Αλλά ούτε και το εκλογικό επιτελείο του ΑΚΕΛ δίνει ξεκάθαρες απαντήσεις παραπέμποντας τους δημοσιογράφους να ψάξουν στο 2005!

Κάποιες γνωστές ανιτι-Τασσικές εφημερίδες, δημοσίευσαν μάλιστα και ονόματα προσώπων της ΕΟΚΑΒ τους οποίους συνάντησε ο Τάσσος. Αναφέρονται στον Σταύρο Σταύρου Σύρο, και στον Φώτη Παπαφώτη. Ο Σύρος πάντως σε δηλώσεις του σε ραδιοφωνική εκπομπή, επιβεβαίωσε την πρόσκληση των τομεαρχών της ΕΟΚΑ και την ακύρωση της συνάντησης με τον Τάσσο Παπαδόπουλο. Δήλωσε πάντως ότι δεν συνάντησε ποτέ στη ζωή του τον Τάσσο Παπαδόπουλο ούτε πριν ούτε μετά την εκλογή του στην προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το ΑΚΕΛ κατάφερε να μείνει για ακόμα μια φορά εκτεθειμένο αποδεικνύοντας για ακόμα μια φορά το ήθος του αφού κατηγορεί κάποιον για μια ενέργεια που (θα) έκανε απλά και μόνο για να το βοηθήσει!

Ας υποθέσουμε ότι είναι αλήθεια αυτές οι κατηγορίες και ο Τάσσος Παπαδόπουλος διαβουλευόταν (για δικούς του λόγους) με άτομα της ΕΟΚΑΒ το 2005, γιατί το ΑΚΕΛ δεν το κατήγγειλε τότε;;; Μήπως για να μην συγκρουστεί μαζί του και χάσει τα υπουργεία;;; Γιατί το θυμήθηκε 2 χρόνια μετά, που διεκδικεί και αυτό την προεδρία;;;; Τότε που έγιναν οι επαφές, αυτές δεν ήταν μεμπτές επειδή το ΑΚΕΛ μοιραζόταν την εξουσία με τον Τάσσο και σήμερα επειδή είναι συν-διεκδικητές για την προεδρία είναι καταδικαστέες;;;

Μάλλον υπάρχει πρόβλημα συσπείρωσης στο μεγάλο κόκκινο κόμμα! Για’ αυτό έκαναν το παλιό καλό κόλπο: ανέσυραν από το μανίκι τoν Μπαμπούλα της ΕΟΚΑΒ!

Όσο για τον Τάσσο, τι να πούμε; Όταν κάποιος συμμαχεί με τον διάβολο για να εκλεγεί πρέπει όλα να τα περιμένει…
Ας πρόσεχε!

Πράκτορες τουρκικής ΜΙΤ

ΕΙΚΟΣΙΤΡΙΑ εκατομμύρια λίρες Κύπρου υπολογίζεται το ποσό που εισπράττουν
κατ' έτος τα καζίνα του Αττίλα από τους Ελληνοκύπριους ένθερμους και
τακτικούς της νυκτερινής επαναπροσέγγισης. Σημαντικό μέρος αυτού του ποσού
εισπράττεται ευθέως από επιτόπου υπηρεσιακά κλιμάκια των τουρκικών μυστικών
υπηρεσιών ΜΙΤ, που ασκούν έλεγχο στους χώρους «μαγνητισμού» των καζινόβιων επαναπροσεγγιστών. Αυτό, όμως, δεν είναι το χειρότερο.

ΑΠΟ τον εσμό των παθιασμένων επαναπροσεγγιστών του καζίνο, οι τουρκικές
μυστικές υπηρεσίες παγιδεύουν, εκβιάζουν, επιστρατεύουν και αγγαρεύουν,
συνεργάτες, πράκτορες και κατασκόπους. Στους οποίους αναθέτουν συγκεκριμένες
αποστολές εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας. Έγκυρες πληροφορίες αναφέρουν
ότι, χαμένοι και καταχρεωμένοι της τουρκικής ρουλέτας, στα καζίνα του
Αττίλα, Έλληνες Κύπριοι, εκβιάζονται χρηματικώς αρχικά, από στελέχη της
τουρκικής ΜΙΤ, να προσφέρουν συγκεκριμένες υπηρεσίες στις τουρκικές μυστικές
υπηρεσίες, για να εξοφλήσουν τα μεγάλα τους χρέη στο καζίνο. Σε δεύτερο
στάδιο, «όμηροι» πλέον της πρώτης εξυπηρέτησης, εξαναγκάζονται να
προχωρήσουν και σε άλλες αποστολές. Με τον εκβιασμό ότι θα αποκαλυφθεί η
πρώτη εκδούλευση που προσέφεραν.

ΑΥΤΟ είναι το δεύτερο παράλληλο «κομμάτι» διείσδυσης των τουρκικών μυστικών
υπηρεσιών στις ελεύθερες περιοχές με όργανα Ελληνοκυπρίους. Το πρώτο είναι ο
υπόκοσμος, που δραστηριοποιείται κατά κύριο λόγο στη διακίνηση και το
λαθρεμπόριο ναρκωτικών. Η ηρωίνη, που διακινείται στις ελεύθερες περιοχές,
προέρχεται αποκλειστικά από τα κατεχόμενα, από τον εκεί υπόκοσμο, ο οποίος
ελέγχεται πλήρως από την τουρκική ΜΙΤ και τη μονάδα «Ειδικού Πολέμου» του
11 Σώματος Στρατού της Τουρκίας στην κατεχόμενη περιοχή της Κύπρου. Από αυτό
το κύκλωμα προέρχεται και οπλισμός, διοχετευόμενος από τα κατεχόμενα στον
υπόκοσμο των ελεύθερων περιοχών, μέρος του οποίου ανακαλύφθηκε πριν από
καιρό, από την Αστυνομία, μετά από τον τυχαίο τροχαίο θάνατο οπλισμένου
μοτοσικλετιστή, «πληρωμένου εκτελεστή» στη Λεμεσό.

ΕΚΤΙΜΑΤΑΙ ότι οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, με την αξιοποίηση αμφοτέρων
των κυκλωμάτων, αφενός υποσκάπτουν συστηματικά την κυπριακή κοινωνία,
αφετέρου ασκούν ευρύτερη κατασκοπία και παράλληλα συντηρούν «εν υπνώσει»
δίκτυο Ελληνοκυπρίων πρακτόρων στις ελεύθερες περιοχές για όταν χρειαστεί
να του αναθέσουν ειδικές αποστολές.

(Απο εφημερίδα Σημερινή, EΙΡΗΣΘΩ: ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ)

Τελικά, η Κύπρος δεν είναι μακριά...

Με αυτό τον έξυπνο τίτλο στο άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Πολίτης» στις 6 Σεπτ. 2007, ο Γιώργος Πήττας απαντά διαχρονικά σε όλους τους Ελλαδίτες πολιτικούς και στρατιωτικούς οι οποίοι προφασιζόμενοι την γεωγραφική απόσταση της ηπειρωτικής Ελλάδος με την Κύπρο, άφησαν την τελευταία αβοήθητη στο έρμαιο των βαρβάρων…

Το άρθρο:

"Η Κύπρος είναι μακριά". Μια φράση, που ακούστηκε χρόνια πολλά πριν, μα ωστόσο ακόμα αντιλαλεί σαν να ξεστομίστηκε μόλις χθες.
Η Κύπρος, με τη συμμετοχή της και τα ανακλαστικά της στην πολύ πρόσφατη ελληνική τραγωδία απέδειξε πόσο μα πόσο κοντά είναι.
Το εξώφυλλο του "Πολίτη" τις προάλλες με τους πρωτοσέλιδους στίχους του Γκάτσου, ήταν κάτι παραπάνω από μία νοερή συμμετοχή στην τραγωδία.

Ήταν ένας αποφασιστικός, σφιχτός χαιρετισμός των Κυπρίων εκείνων που αντλούν καταγωγή και ταυτότητα από το Λόγο του Ομήρου, του Ευριπίδη, του Αισχύλου, του Βάρναλη, του Ρίτσου, του Σεφέρη.

Η γραμμή που θα ενώνει νυν και αεί την Αρτέμιδα της Πελοποννήσου με την καρδιά και το νου της Μεγαλονήσου, είναι πιο ζωηρή, πιο αληθινή, πιο αυθεντική από όλες τις πολιτικές ρητορείες που έχουν ακουστεί και θα ακουστούν.
Γιατί, δεν είναι μία απλή γραμμή αλλά ένα καρδιογράφημα σε στιγμή μέγιστης κρίσης.
Οι ημέρες του κακού, με βρήκαν στον εξαίσιο και γαλήνιο Πωμό.
Σχεδίαζα με την επιστροφή, να γράψω ένα άρθρο με τον τίτλο "Υπέρ Πωμών και Εστιών" έχοντας κατά νου τον κρίσιμο κίνδυνο που βλέπω με την κακώς νοούμενη ανάπτυξη, με κτίσματα άθλιας αισθητικής που λειτουργούν ως ξενοδοχεία.
Εκεί, στην ανάσα της θάλασσας καθώς μετρούσα το ρυθμό των κυμάτων του Παχύαμμου, σκεφτόμουν πως τούτος ο τόπος έχει όλες τις δυνατότητες να αναδειχθεί ως πρότυπος προορισμός αν αξιοποιηθεί σωστά με πολύ αυστηρές προδιαγραφές που αφορούν και στην Αισθητική.

Οι σκέψεις κάηκαν κυριολεκτικά στο ανελέητο πυρ από τη μία και στις "ασύμμετρες ανοησίες" από την άλλη.
Οι πάσης φύσεως άρρωστοι με τις θεωρίες συνωμοσίας άρχισαν να "βλέπουν" πίσω από τις φωτιές, τον UCK, τους Τούρκους, τη Σιών , τους Αμερικανούς και τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς τους.
Και όσοι - υπάρχουν και τέτοιοι- έβλεπαν το πυρ σαν χρονικό ενός προαναγγελθέντος φονικού, έμεναν τριπλά άναυδοι. Από το μέγεθος της συμφοράς, από το βάθος της ανοργανωσιάς , από το απύθμενο της αμετροέπειας.
Δροσιά και φρέσκος άνεμος στάθηκε η Κύπρος.
Τόσο με τους άριστα εκπαιδευμένους ανθρώπους που έστειλε οι οποίοι αναδείχθηκαν και δικαίως σε ήρωες στην Ελλάδα, όσο και με την εξαιρετική τόσο συμβολικά όσο και πραγματικά πρωτοβουλία της υιοθεσίας της Αρτέμιδος. Και βέβαια με το σύνολο της συμμετοχής όλων των απλών ανθρώπων.
Εν αποστρατεία Έλληνας ανώτατος Στρατιωτικός, δήλωσε πως το τοπίο της Πελοποννήσου, είναι πια, όπως θα ήταν μετά από συνεχή πενθήμερο βομβαρδισμό με ναπάλμ.

Όμως η Κύπρος , ήταν εκεί. Σε χρόνο μηδέν, στον φλεγόμενο χώρο.
Αν το πυρ που ανέκοψαν αμέσως οι Κύπριοι, εκεί στο Αλιβέρι είχε αφεθεί να συνεχίζει το έργο του, οι νεκροί θα ισοδυναμούσαν με κανονικού πολέμου.
Τελικά, η Κύπρος 33 χρόνια μετά, απέδειξε πως δεν είναι μακριά


ΥΓ. Οφείλω τον τίτλο του άρθρου στον φίλο Λάμπρο Λαμπρινό.

Η αρκαδική καταγωγή των Κύπριων

Ιστορικές ενδείξεις δηλώνουν σύνδεση Κύπρου με την πληγείσα περιοχή

ΤΟΥ ΦΡΙΞΟΥ ΔΑΛΙΤΗ (εφημερίδα Φιλελεύθερος)

Οι δεσμοί Κύπρου- Ελλάδας γνωστοί από αρχαιοτάτων χρόνων. Αυτό το οποίο δεν είναι γνωστό και το οποίο συζητείται αυτές τις μέρες είναι οι σχέσεις του Ελληνισμού της Κύπρου, ή τουλάχιστον κάποιων περιοχών του νησιού με την ευρύτερη περιοχή της Αρκαδίας και η οποία έχει να κάνει αρκαδική καταγωγή των Κυπρίων.

Ο πρόεδρος του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου, αναπληρωτής καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας, Θεόδωρος Μαυρογιάννης μας εξηγεί τις ενδείξεις που υπάρχουν που φαίνεται να δείχνουν τη σύνδεση της Κύπρου με την περιοχή της Αρκαδίας και ειδικότερα την περιοχή που βλέπει προς τον κόλπο της Κυπαρισσία. Οι οποίες βέβαια χρειάζονται ακόμα περισσότερη επιστημονική μελέτη και τεκμηρίωση. Ωστόσο, είναι αρκετές για να δώσουν μια πρώτη εικόνα. «Υπάρχει μία μνεία στον Παυσανία τον περιηγητή, ο οποίος έζησε γύρω στο 170 μ.Χ, ότι ο Αγαπήνωρ από την Τεγέα, δηλαδή από την Αρκαδία, ίδρυσε την Παλαίπαφο. Αυτό είναι ένα στοιχείο της παράδοσης το οποίο μπορεί και να αμφισβητηθεί.

Υπάρχει όμως και ένα άλλο δεδομένο. Ότι η ελληνική διάλεκτος την οποία μιλούσαν οι Έλληνες της Κύπρου από τον 11ο αιωνα π.Χ. ορίζεται από του γλωσσολόγους ως Αρκαδοκυπριακή», αναφέρει ο κ. Μαυρογιάννης. Υπάρχουν όμως και σοβαρά άλλα στοιχεία για τα οποία μπορεί να υπάρξει μία πρώτη σύνδεση. «Μια σοβαρή ένδειξη και ένα σοβαρότατο πρόβλημα είναι το ίδιο το όνομα του νησιού "Κύπρος". Χρειάζεται βέβαια περισσότερη έρευνα γι' αυτό. Είναι γνωστό ότι σε ανατολικές πηγές, το νησί ονομάζεται στην ύστερη εποχή του χαλκού Αλάσσια. Κάποια στιγμή εμφανίζεται το Κύπρος. Μνημονεύεται για πρώτη φορά το όνομα αυτό στον Όμηρο. (ΙΛΙΑΔΑ Λ' Ραψωδία στ.21-22). Υπάρχει δε μία μαρτυρία την οποία δεν έλαβε ποτέ κανείς σοβαρά υπόψη. Σε μία πινακίδα σε Γραμμική Β΄από το Μυκηναϊκό Ανάκτορο της Πύλου, το οποίο βρίσκεται στη Μεσσηνία, εμφανίζεται το όνομα: "Ku-pa-ri-si-jo", εδώ χρειάζεται η συμβολή των γλωσσολόγων, διότι όσον αφορά τοjo, πρόκειται για την ένδειξη του επιθέτου ή για την ένδειξη ενός πληθυντικού. Άρα μένει ένα τοπωνύμιο με την ένδειξη: "ku-pa-ri-si". Αυτή η ένδειξη η οποία πιστεύω ότι αποτελεί το μυκηναϊκό γλωσσικό υπόστρωμα του ονόματος Κύπρος. Οι πινακίδες που χρονολογούνται γύρω στο 1200-1150 π.Χ.

Οι Έλληνες άρχισαν να εγκαθίστανται στην Κύπρο από τα τέλη του 12ου αι., άρα χρονολογικά φαίνεται να συμπίπτει. Φαίνεται να υποδηλώνει μία γεωγραφική περιοχή της Αρκαδίας που θα μπορούσε να μετεγγραφεί πλέον σε αλφαβητική γραφή ως "Κύπρος", μολονότι πιστεύω ότι λύση του προβλήματος της προέλευσης των Μυκηναίων που εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο, πρέπει να βρίσκεται στον αρχαιολογικό χώρο της Περιστερίας, κοντά στη σημερινή Κυπαρισσία, στη Μεσηνία, λίγο νοτιότερα», εξηγεί. Τρία ακόμα στοιχεία, συνθέτουν ιστορικά στο σκηνικό σύνδεσης. «Γεωγραφικά βρισκόμαστε ανάμεσα στα όρια του Βασιλείου του Νέστωρος όπως περιγράφεται στον Όμηρο. Το βασίλειο εκτεινόταν από τις εκβολές του Αλφειού ποταμού μέχρι και την Μεσσηνία. Στον Όμηρο, εμφανίζεται ένα επίθετο. Ο Πύλος του Νέστωρος, εμφανίζεται με το επίθετο Ημαθόεις. Όσοι γνωρίζουν την γεωγραφία της αρχαίας Κύπρου, αντιλαμβάνονται ότι το όνομα αυτό σε αρκαδοκυπριακή διάλεκτο απαντάνται στο τοπωνύμιο Αμαθούς. Όταν ο Όμηρος αναφέρεται στον Αμαθόειταν Πύλο εννοεί ολόκληρο τον Κόλπο της Κυπαρισσίας. Ημαθόεις- Αμαθούς σημαίνει η μεγάλη αμμουδιά. Λίγο- πολύ μεταφέρεται αυτό το γεωγραφικό πλαίσιο στην περιοχή αυτή προς την Αμαθούντα που είναι ανατολικά του ακρωτηρίου».

Παράλληλα ο Στράβων αναφέρει ότι υπάρχουν τρεις πόλεις με το όνομα Πύλος. Μία στις εκβολές του Αλφειού, μία άλλη που ονομάζει τριφυλλιακό ή Αρκαδικό Πύλο και μια Τρίτη τη Μεσσηνιακή Πύλο. Ο Στράβων περιγράφοντας τη περιοχή νότια της Ζαχάρως αναφέρει ένα ποτάμι με το όνομα Άμαθος». Επίσης, δυτικά υπάρχει ως γνωστό το Κούρειο όπου βρίσκεται και το Ιερό του Απόλλωνος Υλάτη. Στον Ηρόδοτο, το Κούρειο, ονομάζεται, Αργείον Κτίσμα, όμως εμείς ξέρουμε από τον Στράβωνα ότι και η Τεγέα μεγάλη πόλη της Αρκαδία, είναι κτίσμα Αργίων, άρα ο Ηρόδοτος πρέπει να εννοεί Αρκάδων κτίσμα. Επιπλέον, ανάμεσα στα βουνά της Ζαχάρως και της Κυπαρισσίας, έχουμε ένα πολύ μεγάλο Ιερό, το Ναό του Επικούρειου Απόλλωνα. Η επίκληση Επικούρειος είναι των κλασσικών χρόνων, υποψιάζομαι ότι η επίκληση των αρχαϊκών χρόνων, ήταν Κούρειος και ότι έχει σχέση με το Κούρειο της Κύπρου. Στον ναό του Απόλλωνα Υλάτη (υλάτης σημαίνει προστάτης των δασών), οι αρχαιολόγοι τεκμηριώνουν δεντρολατρεία. Ο ναός του Επικούρειου Απόλλωνα, είναι ο μοναδικός σε ολόκληρο τον κλασικό κόσμο που δεν έχει λατρευτικό άγαλμα, αλλά, υπάρχει ένας κορινθιακός κύων που υποκαθιστά τη δεντρολατρεία. Λίγο δυτικότερα στην περιοχή βρίσκεται το Λύκειο Όρος, η ιερή κοιτίδα των Αρκάδων. Στην κορυφή υπήρχε ένα περίφημο Ιερό του Διός Λυκέου και πιστεύω ότι το τοπωνύμιο του Ολύμπου στο Τρόοδος συνδέεται με την κορφή του Λυκέου όρους, η οποία επίσης ονομαζόταν Όλυμπος. Συνεπώς η κοιτίδα των Αρκάδων της Κύπρου, πρέπει να είναι όλη η ορεινή περιοχή, ανάμεσα στη Μίνθη, το Λύκειο και το Τετράζιον».

Σημ: Στην περιοχή αυτή, έδωσαν μάχη, οι Κύπριοι Δασοπυροσβέστες στο χωριό Θεισόα από την Τρίτη το βράδυ μέχρι το μεσημέρι της Τετάρτης 29/08/2007.