Εμάς άραγε υπάρχει στα βιβλία μας;

«Σπάει ταμεία» η ταινία για τα Σεπτεμβριανά του '55 στην Πόλη Σοκ και δέος στην Τουρκία από τον «Φθινοπωρινό πόνο»

Ο «Φθινοπωρινός πόνος» («Guz Sancisi»), η ταινία της Τομρίς Γκιριτλίογλου, που μετέφερε στον κινηματογράφο την ιστορία αγάπης ενός Τούρκου μεγαλοαστού και μιας Ρωμιάς ιερόδουλης, με φόντο τα Σεπτεμβριανά το 1955 στην Κωνσταντινούπολη, «σπάει ταμεία» στην Τουρκία και σοκάρει το τουρκικό κοινό με την αλήθεια της.

Μόνο στην πρώτη εβδομάδα της προβολής του, σε 92 κινηματογραφικές αίθουσες της γείτονος, ο «Φθινοπωρινός πόνος» έκοψε περισσότερα από 300.000 εισιτήρια, φέροντας στο φως ένα σκοτεινό κομμάτι της τουρικής ιστορίας, που με μαεστρία αφαιρέθηκε από τις σελίδες των τουρκικών σχολικών βιβλίων. Οι Τούρκοι θεατές διαπιστώνουν μια πραγματικότητα που αγνοούσαν, ενώ εκείνοι που εξέφραζαν φόβους ότι με την πρεμιέρα της ταινίας θα ξεσπούσε εθνικιστική έκρηξη, διαψεύστηκαν.

Το θέμα της ταινίας αντλήθηκε από το ομώνυμο βιβλίο του Γιλμάζ Καρακογιουνλού, συγγραφέα και βουλευτή του Κόμματος της Μητέρας Πατρίδας και από τους ειδικούς αξιολογήθηκε ως «ειλικρινής συγγνώμη» για όσα συνέβησαν τότε.

Τρεις μέρες μετά την πρεμιέρα του «Φθινοπωρινού Πόνου», ο διευθυντής της «Χουριέτ», Ερτουγρούλ Οζκιόκ, αρθρογραφεί: «Η ταινία αρχίζει με μια άκρως εντυπωσιακή σκηνή: Μια ομάδα αλητών, κρατώντας έναν κουβά με κόκκινη μπογιά, σημαδεύει με σταυρό πόρτες κάποιων σπιτιών, τα μεσάνυχτα. Το σημάδεμα των σπιτιών σε όλα τα μέρη του κόσμου είναι οιωνός κάποιας δικτατορίας ή γενοκτονίας που πλησιάζει. Έτσι έγινε και στη ναζιστική Γερμανία, έτσι έκανε και η Κου Κλουξ Κλαν στις ΗΠΑ. Έτσι σημαδεύτηκαν τα σπίτια στη Βοσνία και το Κόσοβο. Απ΄ ό,τι φάνηκε όμως, τα δικά μας αρχεία δεν είναι και τόσο καθαρά. Υπήρξε αυτό και σ΄ εμάς. Πριν από τα Σεπτεμβριανά, ορισμένοι αλήτες σημάδεψαν τα σπίτια στα οποία ζούσαν Ρωμιοί. Όταν έβγαινα από την ειδική προβολή της ταινίας, ένας φίλος ζήτησε τη γνώμη μου κι εγώ του είπα: Είθε μετά από 20-30 χρόνια, να μην αναγκαστούμε να κάνουμε μια παρόμοια ταινία. Ο θεός να φυλάει την Τουρκία απ΄ αυτό το ρεζιλίκι».

Το σοκ που προκάλεσε η συγκεκριμένη ταινία στην Τουρκία, πυροδότησε σειρά δημοσιευμάτων και σε ευρωπαϊκές εφημερίδες. Μόλις το περασμένο Σαββατοκύριακο, η ολλανδική «Trown» δημοσίευσε ανταπόκριση του Ερντάλ Μπαλτσί από την Κωνσταντινούπολη, με τίτλο «Η Κωνσταντινούπολη ντρέπεται για το 1955» και υπέρτιτλο «Ταινία για το διωγμό των Ελλήνων προβάλει ξεχασμένη ιστορία». Στο ρεπορτάζ τονίζεται ότι «πρόκειται για ταινία, που αναφέρεται στα φρικτά γεγονότα του 1955, τη χρονιά που η ελληνική μειονότητα δέχθηκε επίθεση και εκδιώχθηκε από το τουρκικό κράτος». «Οι Τούρκοι -συνεχίζει ο Μπαλτσί- έχουν εκπλαγεί με την ταινία. Φαίνεται πως πολλοί δεν γνωρίζουν το πογκρόμ».

Στο ίδιο δημοσίευμα φιλοξενείται, μεταξύ άλλων, δήλωση μίας Τουρκάλας: «Είμαι 63 χρονών και μέχρι σήμερα δεν γνώριζα τι είχε συμβεί τότε. Ντρέπομαι γι αυτό. Όμως, οι Τούρκοι ηγέτες ήξεραν καλά πώς να κρατήσουν αυτές τις πληροφορίες μυστικές». «Μαθαίνω ότι ποσοστό 10% του πληθυσμού στην Κωνσταντινούπολη ήταν Έλληνες. Απίστευτο. Αν δεν είχαν εκδιωχθεί, τώρα θα ζούσαν εδώ, το λιγότερο, ένα εκατομμύριο Έλληνες», δηλώνει από την πλευρά της η 19χρονη Γιεσίμ. Στο ίδιο δημοσίευμα φιλοξενούνται και οι δηλώσεις ενός Έλληνα, του 69χρονου Μιχάλη Βασιλειάδη, ο οποίος διατηρε ένα μικρό γραφείο στις στοές της Πόλης, εκδίδοντας καθημερινά μια εφημερίδα για τους 2.000 εναπομείναντες Έλληνες. Ήταν 15 χρόνων στα Σεπτεμβριανά και παρότι είδε την ταινία και διατυπώνει το θαυμασμό του για τη σκηνοθέτιδα, που άγγιξε ένα «τόσο ευαίσθητο θέμα», εκτιμά ότι και πάλι, δεν κατάφερε να αποδώσει τη φρίκη των δύο ημερών εκείνου του Σεπτέμβρη.. Στέλνει, όμως, ένα μήνυμα: «Οι ηγέτες πρέπει να πουν ένα "συγγνώμη" στον τουρκικό λαό, τον οποίο χρησιμοποίησαν ως μαριονέττα». Το βιβλίο του Καρακογιουνλού κυκλοφόρησε στην Ελλάδα πριν έντεκα χρόνια, από τις εκδόσεις «Τσουκάτου». Το μετέφρασε η Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας, ειδική μελετήτρια των ελληνοτουρκικών σχέσεων, Λιάνα Μυστακίδου, αποσπώντας μάλιστα, το 2000, τιμητική διάκριση από την Εταιρεία Μεταφραστών Λογοτεχνίας, για την αριστοτεχνική απόδοση στα ελληνικά.

Η μεταφράστρια λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ: «Ο Φθινοπωρινός Πόνος γράφτηκε από πολιτικό κι ως εκ τούτου, το πράγμα αποκτά άλλη βαρύτητα. Εκτιμώ ότι πρόκειται για συγγραφέα αληθινό και έντιμο, ο οποίος εξακολουθεί να εργάζεται πάνω στο θέμα των δύο χωρών. Για δε το συγκεκριμένο βιβλίο δεν έλαβε δραχμή από πνευματικά δικαιώματα».

Για να μην ξεχνιόμαστε…

Απόσπασμα Βρετανικής εφημερίδας από τις μέρες της τουρκικής εισβολής στη Κύπρο…

“My fiance and six men were shot dead. The Turkish soldiers laughed at me and then I was raped.”
GREEK CYPRIOT GIRL AGED 20

“The Turkish soldiers cut off my father's hands and legs. Then they shot him while I watched.”
GREEK CYPRIOT WOMAN AGED 32

“They shot the men. My friend's wife said 'Why should I live without my husband?' A soldier shot her in the head.”
GREEK CYPRIOT FARMER AGED 51

“But they laughed at me and threw the baby to the ground. I was then raped and I fainted soon after. When I came to my senses I saw 15 other soldiers standing round watching. The first soldier was taking off my watch and engagement ring. Others were going to rape me.”
GREEK CYPRIOT WOMAN AGED 28

Τουρκικά σχολικά βιβλία

Ενώ το βιβλίο Ιστορίας που διδάσκονται τα Ελληνόπουλα στη ΣΤ' Δημοτικού εξυμνεί τις «προοδευτικές» προσπάθειες των Οθωμανών να ενισχύσουν την εκπάιδευση των Ελλήνων κατά την Τουρκοκρατία και ξεχνάει το κρυφό σχολειό- το αντίστοιχο εγχειρίδιο της γείτονος διδάσκει στους Τούρκους μαθητές ότι:

-Σελίδα19: «Τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται σήμερα υπό ελληνική κατοχή».

-Σελίδα 21: «Η Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη να διατηρήσει στο Αιγαίο την ειρήνη». (!!!)

-Σελίδα 65: «Η ειρήνη στη Μέση Ανατολή και η ασφάλεια στην Ασία είναι δυνατόν να διατηρηθεί με την επιστροφή αυτών των νησιών στην Τουρκία».

-Σελίδα 110: «Η Τουρκία καθόρισε τα χωρικά της ύδατα στα 6 μίλια το 1930.Έτσι η Χίος,η Μυτιλήνη και η Σάμος βρίσκονται μέσα στα χωρικά ύδατα της Τουρκίας. Το δικαίωμα κυριαρχίας μιας χώρας στα δικά της χωρικά ύδατα της επιτρέπει να ασκεί τα ίδια δικαιώματα στα νησιά που βρίσκονται σε αυτά τα ύδατα».

Αυτά και άλλα πολλά αλιεύει κάποιος από την πρώτη κιόλας ανάγνωση του βιβλίου Ιστορίας (έκδοση 1996) το οποίο διδάσκεται σήμερα συστηματικά στις μεγαλύτερες τάξεις του τουρκικού σχολείου οκταετούς υποχρεωτικής φοίτησης.Το συγκεκριμένο σύγγραμμα που τιτλοφορείται τα «Τα δίκαια της Τουρκίας στο Αιγαίο» (Ege Denizinde Turk Haklari) και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη γείτονα το 1955 με την υπογραφή του
Τούρκου καθηγητή Ιστορίας Μεχμέτ Σακά.

Βάση των αυθαίρετων ιστορικών θεωριών τις οποίες σήμερα διδάσκονται στις ιστορικές ακαδημίες και στις στρατιωτικές σχολές της Τουρκίας,όλοι οι πολιτισμοί του Αιγαίου -μεταξύ αυτών και ο ελληνικός - ήταν τουρκικής προέλευσης![Athina] Φτάνουν στον παραλογισμό να θεωρούν Μινωίτες, Μυκηναίους, Ίωνες, Τρώες και Πελασγούς προτουρκικές φυλές που κατοικούσαν στο Αιγαίο.Σύμφωνα με αυτές τις απίστευτες θεωρίες,οι Έλληνες δεν ήταν παρά ένα μικρό παρακλάδι του «μεγάλου τουρκικού λαού»,του «μοναδικού που είχε τη δύναμη να δημιουργεί μεγάλα κράτη και πολιτισμούς»!

Ακόμη πιο προχωρήμενη είναι η εργασία του Σελαχατίν Σαλιζίκ (Turk Yunan iliskileri ve filiki eteria) όπου περιλαμβάνονται αλλόκοτοι ισχυρισμοί όπως ότι ο ελληνικός πολιτισμός ήρθε από την Ασία και δεν είχε κανένα πρωτότυπο στοιχείο,ότι οι Τούρκοι ήρθαν στο Αιγαίο το...2480 π.Χ. και ότι ο Δημόκριτος, Ηρόδοτος, Ιπποκράτης, Πυθαγόρας και Όμηρος ήταν όλοι τους τουρκικής καταγωγής. Η εργασία του εγκρίθηκε απ' το τουρκικό υπουργείο Παιδείας και διδάσκεται στα τουρκικά σχολεία. ..

Εφημερίδα ΤΟ ΘΕΜΑ - Νίκος Χειλαδάκης

Οργιάζουν οι Τούρκοι στην Ουάσιγκτον

(Topic: Ελλάδα, Από Μιχάλη Ιγνατίου)

Μόνο για την αντιμετώπιση των Αρμενίων, η Τουρκία ξοδεύει 12 εκατομμύρια δολάρια! Η αποκάλυψη της εφημερίδας New York Times, με βάση επίσημα έγγραφα του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης, άφησε άφωνους τους επαγγελματίες λομπίστες στην Ουάσιγκτον.
Συγχρόνως ανέδειξε την γύμνια της Αθήνας, η οποία προσπαθεί να αντιμετωπίσει τους κινδύνους για τα εθνικά ζητήματα με μερικές χιλιάδες δολάρια το χρόνο, αλλά και ταυτόχρονα να προωθήσει, με τα ασήμαντα ποσά που διοχετεύει στην αμερικανική πρωτεύουσα, τις θέσεις της.

Επίσημα, η Αγκυρα διαθέτει συνολικά, για να αντιμετωπίσει τους εχθρούς της στην Αμερική, 50 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο. Εκτός αυτών των ποσών, δέχεται σημαντική βοήθεια και υποστήριξη, από εταιρείες που έχουν οικονομικά συμφέροντα, ενώ διοχετεύει μέσω των τουρκοαμερικανικών οργανώσεων σημαντικά ποσά που χρησιμοποιούνται για την οικονομική ενίσχυση βουλευτών και γερουσιαστών. Με λίγα λόγια, οι Τούρκοι έχουν εκπαιδευθεί και παίζουν εξαιρετικά το πολιτικό παιγνίδι στην Ουάσιγκτον, μέσω πρώην πολιτικών και αξιωματούχων, οι οποίοι πληρώνονται αδρά και προσφέρουν με πάθος τις υπηρεσίες τους στην τουρκική κυβέρνηση.

Η εικόνα για την Ελλάδα –όχι τόσο για την Κύπρο- είναι καταθλιπτική. Εκτός της διπλωματικής υπηρεσίας, δεν υπάρχουν άλλοι σημαντικοί μηχανισμοί μέσα στο αμερικανικό σύστημα που να προωθούν τα ελληνικά συμφέροντα. Την κατάσταση σώζουν, μία ομάδα Κυπρίων βασικά επιχειρηματιών, οι οποίοι έστησαν το δικό τους λόμπι για να βοηθήσουν την πατρίδα τους, μόνο που το τελευταίο διάστημα προσφέρουν όλες τους τις δυνάμεις για την αντιμετώπιση των Σκοπιανών και την υποστήριξη των Αρμενίων. Οι επιχειρηματίες αυτοί, προσφέρουν ένα σημαντικό ποσό ο καθένας στο γενικό ταμείο του λόμπι, και δεν δέχονται χρήματα από την Αθήνα ή την Λευκωσία. Πρόκειται για ανθρώπους που τους κυριαρχεί ακόμα «ο ρομαντισμός για την πατρίδα», όπως το έθεσε ένας εξ αυτών. «Δεν υποστηρίζουμε κυβερνήσεις», λένε. «Υποστηρίζουμε την Ελλάδα και την Κύπρο, όποιος και αν είναι ο πρωθυπουργός ή ο πρόεδρος».

Η υπόθεση του Αρμενικού, έφερε στη δημοσιότητα την αντιπαλότητα των εθνικών ομάδων μέσω της χρησιμοποίησης του πολιτικού συστήματος. Ταυτόχρονα απέδειξε πως όσοι διαθέτουν χρήμα στην «αγορά» των πρώην πολιτικών και αξιωματούχων κερδίζουν όχι μόνο τις μάχες αλλά και τον πόλεμο. Η K Street, όπου βρίσκονται τα περισσότερα γραφεία προσφοράς πολιτικών υπηρεσιών, πήρε φωτιά την περασμένη εβδομάδα. Η Τουρκία, μέσω του Livingston Group, που ανήκει στον πρώην βουλευτή Ρόμπερτ Λίβινγκστον και του πρώην προεδρικού υποψηφίου και βουλευτή Ρίτσαρντ Γκέπχαρτ, «τα έπαιξε όλα για όλα», κατά την έκφραση επαγγελματία του είδους. Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι ο κ. Γκέπχαρτ, όταν υπηρετούσε στην Βουλή, ήταν ένας εκ των πλέον σκληρών και σταθερών υποστηρικτών της αναγνώρισης της γενοκτονίας. Μόλις έλαβε το κονδύλι του 1,2 εκ. δολαρίων μετετράπη σε πολέμιο των Αρμενίων και σε υπέρμαχο της Αγκυρας.

Αντίθετα από την ελληνική, η κυβέρνηση της Κύπρου επέλεξε να παίξει στο γήπεδο των «λόμπις». Διαθέτει αντιπροσώπευση στην Ουάσιγκτον, μέσω μίας μεγάλης εταιρείας πολιτικών και δημοσίων σχέσεων και βέβαια έχει τη τύχη να υποστηρίζεται από την ομάδα των Κυπρίων επιχειρματιών, οι οποίοι ανέπτυξαν στενές σχέσεις με ηγετικά στελέχη της Βουλής και της Γερουσίας. Η πρόσφατη υποστήριξη της συμφωνίας Γκαμπάρι και του κ. Τάσσου Παπαδόπουλου από την ολομέλεια της αμερικανικής Βουλής σχολιάστηκε ως «επίδειξη δύναμης» του Κυπριακού Λόμπι.
Πιστεύεται, πάντως, ότι ο μοναδικός λόγος για τον οποίο δεν προχώρησαν τα μέτρα τιμωρίας της κυβέρνησης Μπους εναντίον της Λευκωσίας, μετά το «όχι» στο δημοψήφισμα, ήταν οι σχέσεις των Κυπρίων ομογενών με το νομοθετικό κέντρο εξουσίας και οι αμερικανικές εταιρείες της K Street, που εργάστηκαν έναντι μεγάλης αμοιβής για τα συμφέροντα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Μήπως (λέω μήπως) έχουμε χάσει την ουσία;

Παρακαλάμε την Τουρκία να ανοίξει τα λιμάνια και τα αεροδρόμια στην Κυπριακή Δημοκρατία…

Αν δεν το κάνει θα τις μπλοκάρουμε κάποια κεφάλαια στη πορεία της προς την ΕΕ.

Αναλώνουμε όλες μας τις δυνάμεις, όλες μας τις προσπάθειες για να δεχτεί η Άγκυρα να κάνει το αυτονόητο! Να εφαρμόσει αυτό που υπέγραψε!

Και όταν το κάνει;
Θα πανηγυρίζουμε;
Θα έχουν λυθεί τα προβλήματα μας;

Τελικά το μεγάλο μας πρόβλημα είναι ότι δεν μπορούν τα κυπριακά καράβια να προσεγγίσουν τα τουρκικά λιμάνια, ή μήπως το πρόβλημα μας είναι η κατοχή;

Οι τούρκοι παίζουν το παιχνίδι τους για ακόμα μια φορά και μάλιστα το παίζουν καλά!
Διαπραγματεύονται ακόμα και αυτά που ξέρουν ότι αργά ή γρήγορα θα τα δώσουν για να πάρουν, ακόμα και από αυτά ανταλλάγματα…

Όσο για τα θέματα ουσίας (απόσυρση στρατού εισβολής, εποίκων, κλπ) ούτε τσιμουδιά…

Τα ανταλλάγματα που ζητούν για αυτά εμπεριέχονται όλα στο σχέδιο Ανάν…