Ο Αστυνόμος Μπέκας του Γιάννη Μαρή.

Μέσα από τις πολλές επαναλήψεις των τηλεοπτικών καναλιών, έτυχε να παρακολουθήσω μερικά επεισόδια από την πετυχημένη αστυνομική σειρά «Ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα» η οποία είναι βασισμένη στα αστυνομικά μυθιστορήματα του Γιάννη Μαρή (1916-1979).

Η τηλεόραση σε αυτή την περίπτωση λειτούργησε υπέρ του πολιτισμού αφού μου έδωσε το ερέθισμα να ψάξω και να βρω στη Βιβλιοθήκη μου τα αστυνομικά μυθιστορήματα που έγραψε ο Γιάννης Μαρής στις δεκαετίες του 40 και του 50. :)

Παρόλο που μερικές εικόνες που περιγράφει ο συγγραφές μπορεί να σας θυμίσουν «Άρλεκιν», έχουν πολύ καλή πλοκή και αστυνομικό «σασπένς».
Με λίγα λόγια είναι ότι πρέπει για την παραλία.

Κάτι άλλο που βρήκα πολύ ενδιαφέρον στα συγκεκριμένα βιβλία, είναι η μεταφορά του αναγνώστη στις μακρινές και τόσο διαφορετικές δεκαετίες του 40 και του 50. Εκεί όπου οι άνθρωποι στην Ελλάδα ζούσαν και σκεφτόντουσαν τόσο διαφορετικά, που είχαν διαφορετικά ήθη και συνήθειες… (Αντίθετα η τηλεοπτική μεταφορά των ιστοριών τις μεταφέρει και τις προσαρμόζει στις μέρες μας).


Εισηγήσεις τίτλων βιβλίων του Γιάννη Μαρή:

1. Περιπέτεια στο Άγιο Όρος
2. Το χαμόγελο της Πυθίας
3. Ταξίδι χωρίς γυρισμό
4. Ιδιωτική υπόθεση
5. Έγκλημα στο Κολωνακι

* Στα θετικά της τηλεοπτικής σειράς του Alpha είναι το πολύ καλό soundtrack έφτιαξε ο Κώστας Λειβαδάς (από το εξώφυλλο του οποίου δανείστηκα και την φωτογραφία). Μικρό σε διάρκεια ώστε να μην πλατειάζει χωρίς λόγο, με τρία τραγούδια και δεκατέσσερις οργανικές συνθέσεις, άλλες διάρκειας ούτε ενός λεπτού, και άλλες κανονικές.

Η κομματικοποίηση του Κυπριακού Ποδοσφαίρου ή (Επειδή λίγη ιστορία δεν έβλαψε ποτέ κανένα!)

Το έτος 1948 βρίσκει την Ελλάδα σε εμφύλιο πόλεμο. Από την μια οι κομμουνιστές αντάρτες να προσπαθούν να καταλάβουν την εξουσία με την βία για να επιβάλουν κομμουνιστικό καθεστώς και από την άλλη οι υποστηρικτές της νομιμότητας και του κράτους, μάχονται μεταξύ τους.

Την χρονιά αυτή ο ΣΕΓΑΣ διοργάνωνε τους ετήσιους Πανελλήνιους αγώνες στίβου και το Σωματείο του ΑΠΟΕΛ έστειλε τηλεγράφημα απευθύνοντας «εγκάρδιο αδελφικό χαιρετισμό σε ολόκληρη την ελληνική αθλούμενη νεολαία» κι ευχόταν, «όπως τερματισθεί η εθνοκτόνος ανταρσία».

Η φράση «εθνοκτόνος ανταρσία» ήταν η αφορμή στην οποία στηρίχτηκαν πέντε ποδοσφαιριστές του ΑΠΟΕΛ για να εγκαταλείψουν την ομάδα και να δημιουργήσουν νέο αθλητικό σωματείο με την ονομασία «Ομόνοια» Λευκωσίας.

Γιατί όμως ενόχλησε τόσο πολύ κάποιους η φράση «εθνοκτόνος ανταρσία»; Καταρχήν ας εξετάσουμε, ο εμφύλιος στην Ελλάδα ήταν αποτέλεσμα ανταρσίας; Φυσικά! Οι ίδιοι οι κομμουνιστές αποκαλούσαν τους εαυτούς τους αντάρτες. Ακόμα και σήμερα κάποιοι υπερηφανεύονται ότι συμμετείχαν στο «αντάρτικο» εννοώντας ότι πολεμούσαν με τον ΕΑΜ-ΕΛΑΣ στα βουνά εναντίων της νόμιμης Ελληνικής Κυβέρνησης.

Ήταν ή δεν ήταν η ανταρσία «εθνοκτόνος»; Σε αυτόν τον εμφύλιο υπολογίζεται ότι σκοτώθηκαν γύρω στις 154.000 άνθρωποι! Επιπλέον οι καταστροφές που έγιναν ήταν τεράστιες και άφησαν ανεξίτηλη την μνήμη και ανοιχτές πληγές για πάρα πολλά χρόνια. Για να μην μιλήσουμε για το παιδομάζωμα που γινόταν και τις αποστολές παιδιών σε φίλιες Κομουνιστικές χώρες…

Τόσο άστοχος ήταν λοιπόν ο όρος «εθνοκτόνος ανταρσία» που να επέβαλε στους διαφωνούντες αθλητές του ΑΠΟΕΛ να φύγουν και να φτιάξουν νέο σωματείο; Ή μήπως το εν λόγω τηλεγράφημα ήταν απλά η αφορμή;

Την απάντηση για τους πραγματικούς λόγους που οδήγησαν στη δημιουργία αθλητικών σωματείων δορυφόρων του ΑΚΕΛ, μπορεί κάποιος να την βγάλει αβίαστα από μόνος του αν αναλογιστεί τα πιο κάτω ιστορικά στοιχεία που παραθέτουμε:

1. Την χρονιά που διαδραματίστηκαν τα γεγονότα αυτά στον ΑΠΟΕΛ ( το 1948) εκτός από την Ομόνοια ιδρύθηκαν ακόμα (χωρίς να έχουν ως πρόσχημα κανένα τηλεγράφημα) η Νέα Σαλαμίνα στην Αμμόχωστο, η Αλκή στην Λάρνακα και ο Ορφέας στην Λευκωσία. Όλες αυτές οι ομάδες δηλώνουν ευθαρσώς, μέχρι σήμερα ότι είναι «αριστερές» και έχουν άμεση σχέση με το Κομμουνιστικό Κόμμα Κύπρου, το ΑΚΕΛ. Στην Λεμεσό έγιναν ανεπιτυχείς προσπάθειες να δέσουν στο άρμα του ΑΚΕΛ την ΑΕΛ (τα κατάφεραν μόνο κατά καιρούς να ελέγξουν κάποια απο τα ΔΣ της) ενώ στην Πάφο έγινε προσπάθεια να "ελεγχθεί" από το κόμμα ο Κινύρας και το πέτυχαν σε μεγάλο βαθμό εκείνη την εποχή τουλάχιστον.

2. Ο εκάστοτε πρόεδρος της Ομόνοιας είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ ενώ οι διαδικασίες για να γίνει κάποιος μέλος της Ομόνοιας δεν είναι καθόλου απλές όπως είναι στις περισσότερες ποδοσφαιρικές ομάδες του κόσμου. Για να γίνει κάποιος μέλος της Ομόνοιας πρέπει να προταθεί από κάποιους «συντρόφους» και θα πρέπει να έχει αποδεδειγμένη ενεργή ανάμιξη στο κόμμα.

3. Η εταιρία ΛΟΕΛ και ο ραδιοφωνικός σταθμός Άστρα που ανήκουν στο ΑΚΕΛ είναι μόνιμοι χορηγοί και υποστηρικτές της Ομόνοιας

Είναι φανερό ότι το Κ.Κ.Κ. ΑΚΕΛ σχεδίασε και κατάφερε να ελέγξει κάποια αθλητικά σωματεία για να τα χρησιμοποιεί διαχρονικά προς όφελος του...

Επικήδειος στον αυτόχειρα Π.Μ.

Ήρθε σε αυτό τον κόσμο χωρίς να το επιδιώξει…

Έζησε τη ζωή του χωρίς να καταφέρει ποτέ να προσαρμοστεί…

Έφυγε από αυτήν πρόωρα, επειδή αυτός το θέλησε…

Μαγκιά και παλικαριά ή δειλία και τρέλα;

Όπως και να έχει, ένα πράγμα μόνο μπορώ να ευχηθώ: Να έκανε το σωστό… Εκεί που βρίσκεται τώρα, να είναι καλύτερα για εκείνον!

ΤΑΣΣΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: υποψήφιος πρόεδρος Κυπριακής Δημοκρατίας

Ο Τάσσος Παπαδόπουλος (ο μοναδικός Τάσσος με 2 «σ» στο όνομα του σε όλο τον κόσμο) έχει φανατικούς φίλους αλλά και φανατικούς εχθρούς!
Για τη στάση του στο δημοψήφισμα για το Σχέδιο Ανάν, επαινέθηκε από πολλούς (σταθερός στις θέσεις και τις αρχές του, δεν υποκύπτει στα σχέδια και στις πιέσεις των ξένων, βάζει πάνω από όλα το συμφέρων του λαού του, κλπ) αλλά κατηγορήθηκε από άλλους (για τον επιτηδευμένο – όπως αυτοί λένε - τρόπο με τον οποίο κάλεσε τον λαό να καταψηφίσει το σχέδιο Ανάν, αλλά και για την μετέπειτα διαχείριση του ΟΧΙ, και το κακό κλίμα που επικράτησε αμέσως μετά το δημοψήφισμα εναντίων της Κύπρου).

Είναι ο πιο προβλεπτός υποψήφιος (αν εξαιρέσουμε τον Κ. Θεμιστοκλέους) και ξέρουμε τι πραγματικά πιστεύει και τι θέλει!
Θεωρεί τις λύσεις τύπου Σχεδίου Ανάν απαράδεκτες, δεν πρόκειται να ενδώσει ποτέ σε τέτοιου είδους λύσεις και αν το δίλλημα μας είναι μια λύση όπως αυτή που μας έφερε ο Κόφι Ανάν ή η σημερινή κατάσταση, ο Τάσσος, επιλέγει το δεύτερο!
Αν συμφωνείτε, ψηφήστε τον!

Ένας καλός λόγος για να μην ψηφήσει κάποιος Τάσσο Παπαδόπουλο: Ήταν υπουργός στην πρώτη κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960 επί Μακαρίου! Έλεος…

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑΣ: υποψήφιος πρόεδρος Κυπριακής Δημοκρατίας

Ο «σύντροφος» Δημήτρης τόλμησε να κάνει το μεγάλο βήμα!
Για πρώτη φορά στην ιστορία του τόπου, Γενικός Γραμματέας του Κ.Κ.Κ. ΑΚΕΛ, κατεβαίνει σαν υποψήφιος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας!

Παιδί του λαού, αγαπητός από την μάζα του ΑΚΕΛ, ο Δημήτρης Χριστόφιας αναμένεται να συσπειρώσει σε απίστευτο βαθμό το κόμμα του, και η προσπάθεια του θα είναι να αφήσει εκτός δεύτερου γύρου τον (μέχρι πρότινος συνεργάτη του) Τάσσο Παπαδόπουλο, αφού έτσι θα έχει αυξημένες πιθανότητες εκλογής.

Ούτε αυτόν τον συμφέρει να συζητά για το «κυπριακό» αφού παρουσιάζεται προς τους οπαδούς του ΝΑΙ σαν ο μεσσίας που θα τους απαλλάξει από τον «κακό» και αδιάλλακτο Τάσσο που πέταξε στον κάλαθο τον αχρήστων την ευκαιρία λύσης του κυπριακού (βλέπε Σχέδιο Ανάν) και από τη άλλη δεν θέλει να χάσει τους σκληροπυρηνικούς ΑΚΕΛικούς που υποστήριξαν σθεναρά το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα…
Έτσι, εστιάζει τη συζήτηση στην εσωτερική διακυβέρνηση που σαν κομμουνιστής που είναι πιστεύει ότι έχει περισσότερα να πει από τους άλλους όσον αφορά την οικονομία, τις κοινωνικές προσφορές, κλπ…

Ατάκες του που έμειναν στην ιστορία:
1. «Άλλαξεν ο άνθρωπος σιόρ!» (αναφερόμενος στον Τάσσο Παπαδόπουλο, απευθυνόμενος στους οπαδούς του κόμματος του, προσπαθώντας να τους πείσει να τον ψηφήσουν για πρόεδρο της Δημοκρατίας στις προηγούμενες προεδρικές εκλογές).
2. «Ψηφίσαμε ΟΧΙ για να τσιμεντόσουμε το ΝΑΙ» (δικαιολογώντας γιατί το κόμμα του υποστήριξε ΟΧΙ στο Σχέδιο Ανάν!!!!)

Σνομπάρει τον ΔΗ.ΣΥ και δηλώνει κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί ΠΟΤΕ μαζί με δεξιό κόμμα, ούτε και πρόκειται να υποστηρίξει ΠΟΤΕ δεξιό υποψήφιο. Παρόλα αυτά, υποστήριξε, εξέλεξε, και συγκυβέρνησε μαζί με ένα ακροδεξιό (τον Τάσσο Παπαδόπουλο)!!!
Ηγείται ενός κόμματος το οποίο με καμάρι βάζει το «Κ.Κ.Κ» (Κουμουνιστικό Κόμμα Κύπρου) μπροστά από το όνομα του.
Θα κλείσω εδώ αυτή τη συζήτηση αφού: α) δεν θέλω να γίνω περισσότερο κακός και β) όπως έγραψε και ένα φίλος μου στο blog του http://parbriz.blogspot.com :

«Εν έτει 2007, το δεύτερο πιο αναχρονιστικό πράγμα είναι να είσαι κομουνιστής. Το πλέον αναχρονιστικό πράγμα είναι να είσαι αντικομουνιστής…»

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΣΟΥΛΙΔΗΣ: υποψήφιος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας

Ο Ιωάννης Κασουλίδης, αφού προσέλαβε επικοινωνιολόγους, και άλλαξε το όνομα του από Γιαννάκης σε Ιωάννης (με το Γιαννάκης κατάλαβε, επιτέλους μετά από 60 χρόνια ότι δεν μπορεί να φτάσει ψηλότερα) προσπαθεί να παρουσιαστεί σαν ο εκσυγχρονιστής της πολιτικής ζωής του τόπου.

Στα θετικά του: το γεγονός ότι περιστοιχίζεται από νέους (ανένταχτους κατά κύριο λόγο) ανθρώπους.
Άν και προσπαθεί να παρουσιάσει την υποψηφιότητα του ως ανεξάρτητη, όλοι γνωρίζουν πως πίσω έχει ο ΔΗ.ΣΥ την ουρά….

Στα αρνητικά του: η «αδυναμία» του να συζητήσει το κυπριακό! Αποφεύγει όπως ο διάβολος το λιβάνι αυτό το θέμα και ειδικά τη συζήτηση για το σχέδιο Ανάν αφού το «παίζει» σε διπλό ταμπλό προσπαθώντας να ψαρέψει ψηφοφόρους και από τους υποστηριχτές αλλά και από τους πολέμιους του Σχεδίου!

Ο Ιωάννης Κασουλίδης θα πρέπει να ανάψει μια λαμπάδα ίσα με το μπόι του Δημήτρη Χριστόφια αφού αυτή η υποψηφιότητα τον έβαλε στο παιχνίδι και του έδωσε ελπίδες για εκλογή!

Δήλωση του Ιωάννη Κασουλίδη που θα μείνει στην ιστορία: αυτή με την οποία, σαν νέος Νοστράδαμος, μας προειδοποιούσε ότι αν δεν υπερψηφίσουμε το Σχέδιο Ανάν θα επέλθει μια νέα Μικρασιατική καταστροφή στην Κύπρο!

Φυσικά το Σχέδιο Ανάν ΔΕΝ πέρασε και Μικρασιατική καταστροφή ΔΕΝ βιώσαμε. Αυτός όμως επιμένει να ζητά την ψήφο μας…

ΚΩΣΤΑΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ: υποψήφιος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας

Δεν άντεξα τελικά στον πειρασμό και αποφάσισα να ασχοληθώ και εγώ με τις επερχόμενες Προεδρικές Εκλογές της Κυπριακής Δημοκρατίας, αρχίζοντας με σύντομες αφιερώματα σε όλους τους υποφήφιους.
Επειδή, προσωπικά είμαι ενάντιων των αποκλεισμών και των φιμώσεων, αρχίζω με τον Κώστα Θεμιστοκλέους ο οποίος ήταν και ο πρώτος που έθεσε την υποψηφιότητα του ενώπιων του λαού (θα ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι, πάλι με τη σειρά υποβολής της υποψηφιότητας τους).


Ο Κώστας Θεμιστοκλέους λοιπόν, παρουσιάζεται σε αυτές της εκλογές σαν ένας μοναχικός καβαλάρης. Σαν ένας Δον Κιχώτης (για την ακρίβεια, πιο μοναχικός και από τον Δον Κιχώτη αφού αυτός δεν έχει ούτε καν τον Σάντσο Πάντσα) έτοιμος να κτυπήσει με το κοντάρι του τους ανεμόμυλους της πολιτικής και του Τάσσου!

Στα ΣΥΝ του: το γεγονός ότι έχει καθαρές (κρυστάλλινες απόψεις) στο Κυπριακό. ΝΑΙ, ήταν υπέρ του ΝΑΙ στο Σχέδιο Ανάν. ΝΑΙ, θα ευνοούσε ακόμα και επαναφορά του σχεδίου ως έχει! ΝΑΙ, είναι υπέρ της επαναπροσέγγισης (Σε βαθμό παρεξηγήσεως! Είναι ο μόνος πολιτικός ας πούμε που δεν του γυρίζει η γλώσσα να χρησιμοποιήσει το συνθετικό «ψευδό» όταν αναφέρεται στο ψευδοκράτος, τον ψευδοπρωθυπουργό των τουρκοκυπρίων, κλπ).

Στα ΠΛΗΝ του: το γεγονός ότι δεν φαίνεται να τον εμπιστεύεται ούτε το κόμμα από το οποίο προέρχεται (Ε.ΔΗ) αλλά ούτε και οι μέχρι πρότινος στενοί του συνεργάτες! Αν δε, πιστέψουμε στις δημοσκοπήσεις, δεν θα τον ψηφίσει ούτε η μάνα του…