ΠΑΡΑΚΜΗ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΜΕ ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ???

Τετάρτη 25/6/2008 κατατίθεται έγγραφο στην Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης ενημερώνοντας ότι "την ερχόμενη Παρασκευή 27/6/2008 σχεδιάζεται να πραγματοποιηθεί στη Θεσ/νίκη ΓΥΜΝΗ ποδηλατοδρομία". Αναφέρονται οι διοργανωτές της και καλείται η αστυνομία να παρέμβει και να συλάβει όσους τελέσουν το ΑΥΤΟΦΟΡΟ αδίκημα της ΠΡΟΣΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΑΙΔΟΥΣ. Η αστυνομία απαντάει ότι η ΓΥΜΝΗ ποδηλατοπορεία είναι σε γνώση της και "έχει λάβει μέτρα τάξης".

Πέμπτη 26/6/2008. Εκπρόσωποι φορέων της Θεσσαλονίκης παρίστανται στην Εισαγγελεία Θεσσαλονίκης ενημερώνουν για την προαναφερθείσα ΓΥΜΝΗ ποδηλατοδρομία και ζητάνε την άμεση επέμβαση της Εισαγγελείας-Αστυνομίας σε περίπτωση που τελεστεί το πραναφερθέν αυτόφορο αδίκημα.

Παρασκευή 27/6/2008. Μεσημέρι. Το δημοτικό ραδιόφωνο fm 100 ανακοινώνει ότι η αστυνομία έχει εντολή από την εισαγγελεία να συλλάβει όποιον πραγματοποιήσει ΓΥΜΝΟΣ την ποδηλατοδρομία.

Παραθέτουμε τις παρακάτω φωτογραφίες (που τραβήξανε φίλοι μας).










Στην 1η φωτογραφία, ο "κύριος" με το κόκκινο μαντίλι και τα γυαλιά και το σύνθημα στην πλάτη φαίνεται
από το πλάι.













Στην 2η φωτογραφία ο ίδιος "κύριος" φαίνεται από πίσω, σηκώνοντας το ποδήλατό του.

Η αστυνομία παρά την πολυάριθμη παρουσία της ΔΕΝ ΕΠΕΜΒΑΙΝΕΙ.





















Στην 3η φοτογραφία ο ίδιος "κύριος",νωρίτερα ενώ ποδηλατεί. (Η φοτο από το διαδίκτυο).

Φαίνεται πως το κορδονάκι στη μέση αποτελεί για την αστυνομία "ένδυση" και συνεπώς ο συγκεκριμένος "κύριος" ΔΕΝ είναι γυμνός...












Στην 4η φωτογραφία δύο από τους "επικεφαλείς" της ποδηλατοδρομίας (ο δεξιά έχει δημοσιεύσει ο ίδιος επανελημένα το όνομά του με συνεντεύξεις σε εφημερίδες και κανάλια: Κώστας Τερζόπουλος.

Τον αναφέρουμε ως υπεύθυνο σύμφωνα με το νόμο για την διοργάνωση της πορείας)










Στην 5η φωτογραφία έτερος εκ των "επικεφαλείς" της πορείας συνομιλεί με υψηλόβαθμο στέλεχος της Αστυνομίας.

Παρά τις συστάσεις του αξιωματικού οι "προκλητικά γδυμένοι" ποδηλάτες παρέμειναν για μία ώρα περίπου στη συμβολή Αριστοτέλους Τσιμισκή- προκαλώντας πέρα από την κυκλοφοριακή συμφόριση κατάφωρη παραβίαση του πολιστικού , ηθικού, κοινωνικού και δημοκρατικού επιπέδου της Συμπρωτεύουσας.





Ερωτήματα :
1) Με ποια λογική μπορεί μια ομάδα 50 ατόμων να περιφέρεται για πάνω από 2 ώρες (8:30-10:30) στο κέντρο της πόλης κλείνοντας δρόμους και διαλύοντας την κυκλοφορία στην πόλη? Ποιο ρόλο έχουν στην περίπτωση αυτή οι πλέον των 7 περίπου κλούβες αστυνομικών και τα δεκάδες περιπολικά, τροχονόμοι, ασφαλίτες κ μοτοσυκλετιστές της αστυνομίας? Γιατί δεν επενέβησαν??


2) Γιατί παρά την προκλητική τους εμφάνιση προσβλητική για την πλειοψηφία των πολιτων της Θεσσαλονίκης δεν διώχθηκε τελικά κανένας ποδηλάτης ούτε και υπήρξε κάποια επίπτωση στους διοργανωτές?


3) Όπως αναφέρεται στα ΜΜΕ, "ένας ξένος που επιχείρησε να παρελάσει τελείως γυμνός συνελήφθη (100-200m μετά την έναρξη της πορείας), δεν παρέλασε, αλλά τελικά αφέθηκε ελεύθερος".
Γιατί ενώ διαπράχθηκε το αυτόφορο αδίκημα δεν ασκήθηκε η προβλεπόμενη ποινική δίωξη ως οφειλόταν?


Μπορεί οι ποδηλάτες να μην παρέλασαν τελείως γυμνοί αλλά αυτές οι εικόνες προσβάλουν και προκαλούν τους Θεσσαλονικείς.

Φίλοι της Αντιπαρακμής ήταν εκεί και αποδοκίμασαν όπως και δεκάδες άλλοι Θεσσαλονικείς την εξευτελιστική αυτή πράξη.
Μήπως όμως για μια ακόμη φορά η Πολιτεία "προκάλεσε με την ατολμία της να επέμβει" ???

ΑΝΤΙΠΑΡΑΚΜΗ:
ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΑΣ

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ κ λίγη ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ !!

Επιτέλους εκδόθηκε και η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού. Άλλοι την χαρακτηρίζουν χαστούκι στην Τουρκία, άλλη καταπέλτη κατά της Τουρκίας και ο ¨πρόεδρος¨μας τη χαρακτηρίζει ένα ¨ευτυχές γεγονός¨. Μάλιστα! Σε αυτό το σημείο καταντήσαμε να χαρακτηρίζουμε την απόδοση διακαιοσύνης, για τις εν ψυχρώ δολοφονίες από τους μανιασμένους Γκρίζους Λύκους των δύο παλληκαριών μας, ένα απλό γεγονός, και μάλιστα ευτυχές.

Παρατίθεται ολόκληρο το άρθρο για την απόφαση:

¨Το ΕΔΑΔ έκρινε την Τουρκία ένοχη για παραβίαση του άρθρου 2 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα που αφορά το δικαίωμα στη ζωή καθώς και για παραβίαση του άρθρου 2 σε ό,τι αφορά τη μη διεξαγωγή αποτελεσματικής έρευνας για τις συνθήκες θανάτου των Ισαάκ και Σολωμού.

Το Δικαστήριο επεδίκασε 80.000 ευρώ ως αποζημίωση στη χήρα του Ισαάκ, άλλες 35.000 ευρώ στη χήρα του Ισαάκ, τους γονείς του Ισαάκ και στον πατέρα του Σολωμού, ενώ η Αγκυρα θα πρέπει να καταβάλει επίσης το ποσό των 15.000 ευρώ σε κάθε ένα από τα αδέλφια των Ισαάκ και του Σολωμού. Επιπλέον η Τουρκία θα πληρώσει 12.000 ευρώ δικαστικά έξοδα.
Οι προσφυγές κατατέθηκαν από τις οικογένειες των δολοφονηθέντων Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού εναντίον Τουρκίας.
Το ΕΔΑΔ, με προηγούμενη απόφασή του, έκανε αποδεκτή την προσφυγή που καταχωρήθηκε από την οικογένεια του Τάσου Ισαάκ το 1998. Ο Ισαάκ δολοφονήθηκε το 1996 στη νεκρή ζώνη στην περιοχή της Δερύνειας κατά τη διάρκεια αντικατοχικής εκδήλωσης μοτοσικλετιστών.
Το 1999, το ΕΔΑΔ, αποδέχτηκε την προσφυγή της οικογένειας του Σολωμού Σολωμού, ο οποίος δολοφονήθηκε μετά την κηδεία του Τάσου Ισαάκ, όταν άοπλος, προσπάθησε να σκαρφαλώσει στον ιστό της τουρκικής σημαίας στο φυλάκιο των στρατευμάτων κατοχής της Δερύνειας για να την κατεβάσει.
Η προσφυγή των δύο οικογενειών στηρίχθηκε στα άρθρα 2 (δικαίωμα στη ζωή), 8 (δικαίωμα στο σεβασμό της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής) και 14 (απαγόρευση στη διάκριση), της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Οι οικογένειες καταγγέλλουν την παράνομη δολοφονία των συγγενών τους από πράκτορες της τουρκικής Κυβέρνησης και την αδυναμία των τουρκικών Αρχών να διεξάγουν έρευνα για τις δολοφονίες.
Η υπόθεση του Σολωμού στηρίχθηκε επίσης στο άρθρο 1 (υποχρέωση στο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων) και 3 (απαγόρευση απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης).¨ (Πηγή: ΚΥΠΕ)

από το blog http://aytonoma-elefthera.blogspot.com

Φωτογραφίες από τα μνήματα των 2 ηρώων (και εξαδέρφων) : ΑΝΤΙΠΑΡΑΚΜΗ

Από πού κι ως που ???

Ακούμε ολοένα και πιο συχνά τον τελευταίο καιρό ορισμένους ελαφρόμυαλους, να αποκαλούν την αναμέτρηση μεταξύ της Ανόρθωσης Αμμοχώστου με την ομάδα της ΑΕΚ Λάρνακος, ως "τοπικό ντέρμπι". Κι αυτό διότι η Ανόρθωση, διατηρεί την προσωρινή της έδρα στη Λάρνακα, μέχρι την ώρα της επιστροφής της στην Αμμόχωστο.

Το αναφέρω, εξ΄αφορμής της κλήρωσης του πρωταθλήματος της επόμενης σεζόν που διεξήχθει σήμερα, και που ανέδειξε ως ντέρμπι της 1ης αγωνιστικής, αυτό μεταξύ της Ανόρθωσης Αμμοχώστου με την ΑΕΚ Λάρνακος. Και δυστυχώς, ορισμένοι πανέξυπνοι μας αθλητικογράφοι, έσπευσαν να το χαρακτηρίσουν ως "τοπικό ντέρμπι" !!!

Αλήθεια, από που κι ως πού κύριοι ??? Και με ελαφρά την καρδία ??? Η Ανόρθωσις, μετά την βάρβαρη εισβολή του 1974 και την εθνοκάθαρση των κατεχομένων, δυστυχώς διατηρεί οπαδούς σε ολόκληρη την ελεύθερη Κύπρο. Από την άλλη, η ΑΕΚ, είναι μια τοπική ομάδα της Λάρνακας, που προήλθε από παραδοσιακά σωματεία της Λάρνακας (Πεζοπορικός και ΕΠΑ).

Είναι πικρό, αλλά ο πιο επικίνδυνος μας εχθρός πλέον εντός των πυλών. Η πέμπτη φάλαγγα εργάζεται συστηματικά και αλλοτριώνει συνειδήσεις και πεποιθήσεις...

Αντισταθείτε στην βλακεία που κουβαλούν και που τους δέρνει...

"Το νησί" . Μια ποιητική ταινία προβάλει την Ορθόδοξη ασκητική

«Το Νησί»: ένα Ορθόδοξο αριστούργημα στα αζήτητα

του Γιώργου Πισσαλίδη *

«Το Νησί»: Μια ταινία έμπλεη Ορθόδοξης πνευματικότητας.

Ο πρώην ροκ σταρ Πιοτρ Μαμόνωφ υποδύεται έναν μοναχό που το παρελθόν του τον στοιχειώνει.

Ο πατήρ Ιώβ που ζηλεύει την αγιότητα του πατρός Ανατόλυ.

Ο πατήρ Ανατόλυ και η προσωπική του Κόλαση.

Ο πατήρ Ανατόλυ και η διαμονισμένη κόρη του Τιχόνωφ.

Ο πατήρ Ανατόλυ θα δώσει ένα πνευματικό μάθημα ζωής στον ηγούμενο Φιλάρετο.

Συνδέσεις

«Το Νησί»

Μιαρώσικη ταινία κυκλοφορεί τον τελευταίο χρόνο από χέρι σε χέρι στουςεκκλησιαστικούς κύκλους και προβάλλεται σε πολλές ενορίες. Πρόκειταιγια το πολυβραβευμένο «Το Νησί» (Ostrov) του Πάβελ Λουνγκίν, τηνμοναδική ταινία που καταγράφει στο σελιλόϊντ την Ορθόδοξηπνευματικότητα, άλλα που οι Έλληνες διανομείς απαξίωσαν να τοδιανείμουν. Και αυτό παρόλο που προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκηςτου 2006.

Γραμμένο από τον Ντμίτρι Σομπόλεβ, ένανθρησκευόμενο μαθητή σχολής κινηματογράφου, «Το Νησί» είναι μια παραβολήγια την αμαρτία, την Πίστη και την λύτρωση στην ζωή ενός μοναχού πουζει στην Λευκή Θάλασσα. Η ταινία ξεκινά στην διάρκεια του ΔευτέρουΠαγκοσμίου Πολέμου, όταν οι Ναζί συλλαμβάνουν τον Ανατόλι, ναύτη ενόςρυμουλκού μέσα σε μια μαούνα που μεταφέρει κάρβουνο. Υπό την απειλή τουόπλου ο δειλός Ανατόλι θα αναγκαστεί πρώτα να προδώσει την κρυψώνα τουκαπετάνιου του και μετά να τον σκοτώσει με αντάλλαγμα την ζωή του. Τότεοι Γερμανοί θα ανατινάξουν το πλοίο και ο Ανατόλι θα λιποθυμήσει απότον φόβο του. Την άλλη μέρα θα τον βρουν μοναχοί από ένα κοντινόμοναστήρι και θα γίνει ο θερμαστής του μοναστηριού.

Μετά η δράση μεταφέρεται στο 1976. Τώρα οΑνατόλι είναι μοναχός, η καλύτερα ένας στάρετς. Οι απλοί άνθρωποι τονθεωρούν άγιο (ιδιότητα που ο ίδιος αρνείται) και έρχονται να τουζητήσουν την συμβουλή του για πνευματικά θέματα. Μια νεαρή ανύπαντρηκοπέλα (Γιάνα Εσίποβιτς) έρχεται να του ζητήσει συμβουλή για μίαέκτρωση. Εκείνος πριν καν του πει τίποτα της φωνάζει και της λέει ναμην σκεφτεί καν να διαπράξει τέτοιο φόνο. Μια χήρα ( Νίνα Ουσάτοβα)έρχεται να τον ρωτήσει για τον άνδρα της που χάθηκε πριν τριάντα χρόνιαστον πόλεμο. Πιο σημαντική είναι η σκηνή του θαύματος όπου μια μητέραφέρνει τον παράλυτο γιο της και εκείνος με την προσευχή και την ΘείαΧάρι τον θεραπεύει. Ενώ θα μαλώσει την μητέρα όταν θα προτιμήσει ναγυρίσει τρομοκρατημένη στην δουλειά, αντί να κάτσει στο μοναστήρι γιανα γίνει τελείως καλά ο γιός της.

Παρ' όλη την αγιότητα του, ο Ανατόλι νοιώθεισυντετριμμένος από την αμαρτία του φόνου που διέπραξε στην διάρκεια τουπολέμου. Γι' αυτό και σε όλη την διάρκεια του έργου ψέλνει την ΝοεράΠροσευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον εμέ, τον αμαρτωλό». Ενώ δηλώνειστον Πατέρα Φιλάρετο (Βίκτορ Σουκορούκωφ), ηγούμενο της μονής: «Οιαρετές μου; Οι αρετές μου βρωμάνε».

Σε αυτήν την προσωπική συντριβή ο λέβητας πουο Ανατόλι εφοδιάζει με κάρβουνο γίνεται σύμβολο της θρησκευτικής καιτης προσωπικής Κόλασης. Οι τύψεις του έχουν τρελάνει τον Ανατόλι καισυμπεριφέρεται περίεργα. Τραγουδά δυνατά στο καμπαναριό, δεν κάνειμπάνιο, κάνει πλάκες στους μοναχούς. Ενώ προσεύχεται προς την αντίθετηκατεύθυνση από τους υπόλοιπους μοναχούς. Αυτή η συμπεριφορά τουπροβληματίζει τους υπόλοιπους μοναχούς, που αναρωτιούνται αν ο Ανατόλιείναι τρελός, αντί για άγιος. Ενώ υπάρχει και ο πάτερ Ιώβ (ΝτμίτριΝτιούζεφ), δεξί χέρι του ηγούμενου, που ζηλεύει το μεγαλείο τουΑνατόλι.

Όμως ο Ανατόλι δεν είναι τρελός. Είναι μιακλασσική περίπτωση ενός «εν Χριστώ σαλού», από αυτούς που υπάρχουν κατάκόρον στην Ορθόδοξη Παράδοση. «Εν Χριστός σαλός» είναι κάποιος πουφέρεται εκκεντρικά, αλλά που μέσω αυτής της συμπεριφοράς μεταδίδει τηνΔιδασκαλία του Χριστού. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας τέτοιαςσυμπεριφοράς στην ταινία, είναι όταν καίγεται το κελί του ΠατέραΦιλάρετου και έρχεται να ζήσει μαζί με τον Ανατόλι. Εκείνος θα τονκλειδώσει στο καλύβι που είναι αποπνικτικό εξαιτίας του λέβητα. Ενώ θαπετάξει στην φωτιά τις αγαπημένες του μπότες και στην θάλασσα τηναγαπημένη κουβέρτα του ηγούμενου. Όμως εξαιτίας αυτού του συμβάντος οπατήρ Φιλάρετος θα καταλάβει πόσο λίγη πίστη έχει ο ίδιος και θαευχαριστήσει τον Ανατόλι που τον αποδέσμευσε από τα υλικά αγαθά. H όλησυμπεριφορά του Ανατόλι φέρνει στον νου τον Πατέρα Ζωσιμά από τους«Αδελφούς Καραμαζώφ» του Ντοστογιέφσκι. Και εδώ βρίσκεται και ένα απότα θεολογικά μηνύματα του έργου: ότι η Πίστη πάει πέρα από συμβάσειςκαι τυπολατρία.

Μια μέρα ένας ναύαρχος τον επισκέπτεται με τηνδαιμονισμένη κόρη του και εκείνος την απολυτρώνει. Ο ναύαρχοςαποδεικνύεται ότι είναι ο Τιχόνωφ, που είχε μόνο τραυματιστεί και τουλέει ότι τον έχει συγχωρήσει προ πολλού. Τώρα ο Ανατόλι μπορεί ναπεθάνει επιτέλους ήρεμος. Πριν όμως γίνει αυτό, θα κάνει ειρήνη με τονΠατέρα Ιώβ με ένα συγκλονιστικό τρόπο.

Πρέπει να πούμε ότι ο Πάβλεφ Λουντίν δενθεωρεί τον ήρωα του έξυπνο ή πνευματικό αλλά «ευλογημένο με την έννοιαότι είναι ένα γυμνό νεύρο που συνδέεται με τον πόνο του κόσμου. Ηαπόλυτη δύναμη του είναι η αντίδραση του στον πόνο των ανθρώπων που τονεπισκέπτονται. Όταν όμως το θαύμα συμβαίνει, οι λαϊκοί άνθρωποι πουαποζητούν το θαύμα δεν είναι ικανοποιημένοι, γιατί ο κόσμος δενανέχεται την ύπαρξη καθημερινών θαυμάτων» Ο Ντμίτρι Σομπόλεβ εξηγεί «ότανοι άνθρωποι ζητούν κάτι από τον Θεό κάνουν λάθος γιατί ο Θεός ξέρεικαλύτερα τι έχει ανάγκη ο άνθρωπος την συγκεκριμένη στιγμή».

Ενώ το νόημα όμως όλου του έργου υπάρχει σε μιασύντομη σκηνή, όπου ο μειλίχιος ηγούμενος καθαρίζει με την βοήθεια τουκρόκου του αυγού την καπνιά που καλύπτει την Άγια Εικόνα του Ιησού.Συνδεδεμένο με την Κόλαση, το κάρβουνο συμβολίζει τις αμαρτίες πουπρέπει να ξεπεράσει ο άνθρωπος για να επιτύχει την Θέωση, την ένωση μετον Χριστό.

Πρόκειται για μια ταινία όπου η απλότητα και ηταπεινότητα του ήρωα, η απόμακρη θέση του μοναστηριού και η ύπαρξηθαυμάτων δημιουργούν μια διαχρονική εικόνα της Ορθοδοξίας. Ενώ οιμονόχρωμοι τόνοι του άσπρου του χιονιού και του γαλακτερού μπλε φέρνουνστον νου την μυστικιστική ατμόσφαιρα του «Αντρέϊ Ρουμπλιώφ» τουΤαρκόφσκι ή της «Επιστροφής» του Αλεξάντρε Ζεβίντσγιεφ.

Προσωπικά πιστεύουμε ότι «Το Νησί» είναι τοΟρθόδοξο αντίστοιχο του «Άνοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο Χειμώνας ... καιΆνοιξη» του Κιμ Κι Ντουκ. Όπως και εδώ, έτσι και εκεί υπήρχε ένααπομονωμένο νησί, που συμβόλιζε την πνευματικότητα και πουαντιπαρατίθετο στον έξω κόσμο της αμαρτίας και των παθών. Στηνσυγκεκριμένη περίπτωση, ο έξω κόσμος ταυτίζεται με την αθεϊα και τονυλισμό του Κομμουνισμού, με τον οποίο έρχεται σε σύγκρουση η Ορθόδοξηπνευματικότητα.

«Το Νησί» κέρδισε το 2006 έξι Χρυσούς Αετούς(τα αντίστοιχα Ρώσικα Όσκαρ) ανάμεσα τους ,αυτά της καλύτερηςσκηνοθεσίας, σκηνογραφίας ( Αλεξάντερ Ζεγκάνωφ) και Πρώτου ΑνδρικούΡόλου. Εδώ πρέπει να πούμε ότι ο Πιοτρ Μαμόνωφ, που υποδύεται τονπατέρα Ανατόλι, υπήρξε ένας ροκ σταρ, ο οποίος όταν ανακάλυψε τηνΟρθοδοξία εγκατέλειψε την μουσική και απομονώθηκε σε ένα χωριό έξω απότην Μόσχα. Όπως είπε και ο βαθιά θρησκευόμενος Λουγκίν, ο Μαμόνωφέπαιξε τον εαυτό του.

Η ταινία προβλήθηκε επίσης στα Φεστιβάλ τηςΒενετίας και του Σάντανς, δημιουργώντας φοβερή αίσθηση. Μάλιστα οΠατριάρχης Αλέξεϊ ο Β' εξύμνησε το «Νησί» για την απεικόνιση της Πίστηςκαι της μοναστικής ζωής και το αποκάλεσε «ένα ζωντανό παράδειγμα πουπροσπαθεί να φέρει μια Χριστιανική προσέγγιση στην Τέχνη».

Αυτή λοιπόν την ταινία, που απεικονίζει με τονκαλύτερο τρόπο την Ρώσικη Ψυχή, έτσι όπως αναδύεται καθάρια μετά από 70χρόνια τυραννίας, οι Έλληνες διανομείς και τα ελληνικά κανάλια τηναγνοήσανε επιδεικτικά. Ίσως τους φάνηκε «σκοταδιστική». Ίσως υπακούνστην ιδεολογική τρομοκρατία των αριστερών κριτικών που πολεμούν τηνΟρθοδοξία. Υπ' όψιν ότι την ίδια τύχη είχε και το συγκλονιστικό IntoThe Great Silence του Πήτερ Γκέρινγκ για την ζωή σε ένα καθολικόμοναστήρι, που είχε κερδίσει το βραβείο καλύτερου ΕυρωπαϊκούΝτοκυμανταίρ για το 2006 . Ας ελπίσουμε ότι δεν είναι αργά για κάποιουςνα αλλάξουν άποψη για τέτοιες πνευματικές ταινίες.

* ο Γιώργος Πισσαλίδης είναι κριτικόςκινηματογράφου και αυτήν την περίοδο συγγράφει το βιβλίο «Ο ΣύγχρονοςΚινηματογράφος της Δεξιάς».

---

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 7ης Ιουνίου 2008 της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος.

ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΒΟΙΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ

ΚΑΙ ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΟΥΛΗ

Με την υπ’ αριθμ. 244/24-9-04 απόφαση του Πρωτοδικείου της Αυλώνας, στην Αλβανία και με την επικυρούσα αυτήν υπ’ αριθμ. 302/26-12-06 του Εφετείου Αυλώνας, καταδικάστηκαν ερήμην σε ποινές 3 ετούς φυλάκισης Έλληνες ομογενείς με τις κατηγορίες της... “Έκκλησης για εθνικό μίσος” και “Προσβολής της Αλβανικής Δημοκρατίας και των συμβόλων της” για δήθεν επεισόδια που προκάλεσαν κατά τις τοπικές δημοτικές εκλογές στις 12 Οκτωβρίου 2003. Οι καταδικασθέντες Βορειοηπειρώτες είναι οι Βαγγέλης Κολλιλάς, Κώτσος Λάζαρης, Αλφρέντη Μπελέρης, Σοφίκα Ράπο και Άγγελος Κοκαβέσης.

Μάλιστα η Σοφίκα καταδικάστηκε ως “αρκετά δραστήρια στην οργάνωση της διαδήλωσης...”, αφού υπήρξε “... απο τους πρώτους που αναπέταξαν την ελληνική σημαία, με την οποία αργότερα έντυσε το κορμί της, ψάλλοντας ελληνικά τραγούδια...”.

Για το θέμα κατέθεσε ερώτηση προς την Υπουργό Εξωτερικών ο Μάκης Βορίδης ρωτώντας την Ντόρα Μπακογιάννη: Σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί η Ελληνική Κυβέρνηση ώστε να αποτρέψει τις δυσμενείς συνέπειες των ως άνω καταδικαστικών αποφάσεων για την ελεύθερη πολιτική δράση της Ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία και Με ποιον τρόπο σκοπεύει να εξαφανίσει τις συνέπειες των ανωτέρω αποφάσεων για τους καταδικασθέντες. Υπενθυμίζουμε ότι το μόνο "αδίκημα" των ομογενών μας ήταν ότι εξέφρασαν ανοιχτά την Ελληνικότητά τους!

πηγη: http://www.stoxos.gr/2008/06/blog-post_5688.html

ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΦΙΜΩΣΗΣ ΙΣΤΟΧΩΡΟΥ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Η παρακάτω καταγγελία προέρχεται από τον ιστοχώρο του:

http://cyprus.novopress.info/
Συγκεκριμένα: http://cyprus.novopress.info/?p=99

Το παρακράτος Χριστόφια αποφάσισε να φιμώσει την ΜΟΝΗ πατριωτική διαδυκτιακή σελίδα που λέει τα πράγματα με το όνομα της και δεν φοβάται να μιλησει για εθνικισμό. Τα πιόνια του ψευτοπροοδευτικού Χριστόφια, κυπίτες και λοιποί ασφαλίτες, αποφάσισαν να αναστείλουν την σταθερή τηλεφωνία της οικίας μου χωρίς λόγο. Για 25 μέρες ήταν νεκρη η γραμμή του τηλεφώνου. Μετά απο έρευνα συναγωνιστών διαπιστώθηκε οτι η γραμμή μεταφέρθηκε σε άλλη οικία ή καλύτερα σε γραφείο της Γενικής Ασφάλειας. Άραγε γιατί;

Αν αληθεύουν τα όσα καταγγέλονται παραπάνω (απ όσο γνωρίζουμε δυστυχώς αληθεύουν) αποτελούν σίγουρα σημαντική έκπτωση της ελευθερίας του λόγου και της δημοκρατίας στην Κύπρο.

ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΝΕΟΛΑΙΕΣ= ΕΚΜΑΥΛΙΣΤΗΡΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ

Όλοι πια σ’ αυτή τη χώρα μιλούν για τη βαθιά σήψη και τη διαφθορά, που επικρατεί στη Δημόσια Διοίκηση και στη πολιτική. (...). Από το ένα σκάνδαλο πάμε να συνέλθουμε και παρευθύς σε νέο κατρακυλάμε. Ένα τσουνάμι σκανδάλων κατέκλυσε την Ελλάδα. Ε, ρε και να κάνανε μπαμ και άλλα κράτη όπως έγινε στη Γερμανία με τη Siemens. Σκέψου για μια στιγμή μαύρε Έλληνα, να μίλαγε ο εισαγγελέας των ΗΠΑ για τη Λόκχηντ ή τη Ρίθεον, σκέψου τι θα μαθαίναμε από το Λονδίνο για τη Βίκερς, τη Γαλλία με την Αεροσπεσιάλ, τη Ρωσία για τη Ρουσβουρουζένιε, ή τα Λέοπαρτ, τα ιπτάμενα Ραντάρ, Ολυμπιακοί αγώνες, χρημασιστήρια και που να στα λέω, τελειωμό δεν έχουν. Κάθε μέρα διαβάζω και κάτι καινούργιο και η αλήθεια είναι ότι αρχίσαμε να τα συνηθίζουμε πιά και αυτό είναι το χειρότερο. Και είναι το χειρότερο γιατί έτσι αποδεικνύεται η πλήρης αδράνεια των ανακλαστικών των νεοελλήνων για μια κάποια αντίδραση σ’ αυτό το κατήφορο καταστροφής.

Εκεί λοιπόν που συλλογιζόμουνα ότι τίποτε πια δεν με εκπλήσσει και τίποτε δεν με εντυπωσιάζει όσο μαύρο και αρνητικό αν είναι, εκεί λοιπόν διάβασα στο ΠΑΡΟΝ μια συγκλονιστική είδηση. «Σιχάθηκα τον εαυτό μου- Ντρέπομαι για όσα έκανα». Επιτέλους βρέθηκε ένας νέος για να βγεί και να μιλήσει με θάρρος και ειλικρίνεια για τα άδυτα των κομματικών νεολαιών. Για τα εργαστήρια αποκτήνωσης. Τα εμαυλιστήρια συνειδήσεων. Για να μάθει ο κόσμος τι συμβαίνει μέσα στα κόμματα που από το βαλάντιο του τα τροφοδοτεί με δισεκατομμύρια. Εδώ που τα λέμε τα παίρνουν κανονικά, χωρίς να τον ρωτάνε και χωρίς να τον υπολογίζουνε. Όποιος διαβάσει τι λέει αυτός ο νεολαίος, αμέσως θα καταλάβει γιατί η Ελλάδα είναι πρώτη στη διαφθορά και γιατί δεν υπάρχει παρόν και προπαντός μέλλον. Μέλλον είναι η νέα γενιά, η νεολαία μας, που μπαίνοντας στα εκμαυλιστήρια γίνεται κάθε μέρα και χειρότερη, κάθε μέρα και πιο στυγνή. «Πήγα βλαχάκι και με κάνανε εξουσία»- «δεν πλήρωνα σε κανένα μαγαζί»-«Για να περνάνε οι δικοί μας πάσαρα από πριν τη λίστα στους καθηγητές». Θα μπορούσανε αυτές οι τρείς φρασούλες να αποτελέσουν το βιογραφικό του κάθε Έλληνα υπουργού, γενικού διευθυντή και γενικά του κάθε πρωτοκλασάτου που διορίζεται σε μια θέση δημοσίου συμφέροντος. Κατεβαίνουν βλάχοι από τα χωριά τους (μεταφορικά) και ενσκήπτουν ως τυφώνες δια της εξουσίας ρημάζοντας το τόπο. Δεν πληρώνουν ποτέ και πουθενά. Συστηματικοί τζαμπατζήδες. Κάποια γραμματεύς καθαρίζει από πίσω τους τεράστιους λογαριασμούς τους, διασπαθίζοντας το δημόσιο χρήμα. Γεμίζουν τίτλους και καταλαμβάνουν καθηγητικά έδρανα, στερούμενοι γνώσης αφού τα μαθήματα τα περνάνε στο ντούκου, με κομματικές λίστες. Έγινε το Ελληνικό δημόσιο η αγελάδα με το συνεχές άρμεγμα. Τρείς μικρές φράσεις τρείς τεράστιες περιπτώσεις εξαθλίωσης σε ένα περιτύλιγμα. Η χειρότερη υποκρισία είναι να με ρωτήσετε ποιας νεολαίας ήταν αυτός ο νέος.

Όλες οι κομματικές νεολαίες ίδιες είναι και θα έλεγα ούτε το όνομά του δεν μας χρειάζεται γιατί όλοι σε μια πρέσα κτυπιούνται. Όσα αίσχη βλέπουμε σήμερα στα Ελληνικά Πανεπιστήμια είναι απλά η πρακτική εξάσκηση στην ιδεολογία που εκπροσωπούν. Σπάστε, ξηλώστε, καταστρέψτε, τρομοκρατείστε τους πάντες, πέστε μόνο ψέματα, ότι όσα έγιναν ήταν προβοκάτσια, κλειδώστε και δείρετε καθηγητές και πρυτάνεις. Έχουν απομακρυνθεί απ’ όλες τις Ελληνικές αξίες, λένε όχι στη πατρίδα και στη στράτευση, εμποδίζουν τη θητεία στα δεκαοκτώ, καταλαμβάνουν ετσιθελικά τις εστίες και συμβάλουν στη διασπάθιση των κονδυλίων της παιδείας. Απίστευτη κατάσταση, αβέβαιο το Ελληνικό μέλλον, δικτατορία της βίας. Τους νονούς αυτής της Ελληνικής τραγωδίας κατονόμασε λέγοντας «είχαμε καταντήσει πιόνια στα χέρια των μεγαλοκαρχαριών».

Πέρα δηλαδή από το προσωπικό ηθικό τους κατάντημα , που τους μετέτρεψε σε αγελαίο ζώο, είναι και ανεγκέφαλα όργανα των μεγαλοκαρχαριών. Όλοι μας γνωρίζουμε αυτούς τους κομματικούς μεγαλοκαρχαρίες και το μέγα ερώτημα είναι , ως πότε θα τους ανεχόμαστε. Χαρακτηριστικός είναι και ο τρόπος που μας αφηγείται πως σχηματίζονται οι ιεραρχίες στις κομματικές νεολαίες. «Ο φαύλος κύκλος των εσωτερικών συγκρούσεων μεγάλωνε, με αποτέλεσμα όποιος ήταν το μεγαλύτερο «λαμόγιο» να επιβιώσει. Βουλευτές, καθηγητές αλλά και κομματάρχες προσπαθούσαν να παίξουν ρόλο στις εξελίξεις των νεολαιών και από την άλλη οι προϋπολογισμοί του ΤΕΙ ήταν πολύ μεγάλοι για να μείνουν στα χέρια άλλων και όχι στα δικά τους». Καταλάβατε τώρα τι γίνετε στη μικρή Ελλάδα που απειλείται με αφανισμό από τους Τούρκους; Όποιος είναι το μεγαλύτερο λαμόγιο επικρατεί και αυτοί αύριο θα μας διοικήσουν. Όπως και αυτοί που μας διοικούν σήμερα είχαν αναδειχθεί τα μεγαλύτερα «λαμόγια» του χθές. Ασφαλώς και θυμάστε τον εν εκστάσει υπουργό με το ταμπούρλο.

Μη λοιπόν ξαφνιάζεστε και διερωτάσθε γιατί οι εκάστοτε διοικητές οργανισμών και επιχειρήσεων του δημοσίου κακοδιαχειρίζονται αυτό που τους ανέθεσε η πατρίδα. Τα λαμόγια είναι φτιαγμάνα ακριβώς γι’ αυτό. Μη ψάχνετε γιατί στο εξωτερικό όλοι γελάνε με μας. Τα λαμόγια τρυπώνουν παντού. «Λαμόγια», καταντήσαμε να μιλάμε τη γλώσσα τους και ανενδοιάστως να επισημοποιούμε την αργκό τους, που δολοφονεί την αρίστη των γλωσσών. Το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα που ανέδειξε ο νέος αυτός, που όλοι ξέραμε και δεν τολμούσαμε να περιγράψουμε στις αληθείς του διαστάσεις είναι αυτό των καθηγητών Πανεπιστημίων-ΤΕΙ κλπ. Εννοώ αυτούς που ανεδείχθησαν, όπως λέγει, με προκηρύξεις φωτογραφικές και εκλεκτορικά στημένες. Εννοώ αυτούς που περιγράφει τοσο παραστατικά στις κρίσεις μονίμων καθηγητών, «όπου όλες οι δημοσιεύσεις είναι πληρωμένες και έτσι κανείς δεν ξέρει εάν οι γνώσεις είναι του καθηγητή που τα δημοσίευσε, ή άλλων καθηγητών που τους έχουν πληρώσει για να βγάλουν τη δημοσίευση». Άκουσα τον διακεκριμένο καθηγητή κ. Δημήτρη Τσάτσο (υπάρχουν και ελάχιστες εξαιρέσεις) να περιγράφει σε μια δραματική του συνέντευξη τη κατάσταση που επικρατεί στο σώμα των καθηγητών των Ελληνικών Πανεπιστημίων. Είπε για τον τρόπο εκλογής τους, για τις γνώσεις τους, για το επίπεδό τους, πράγματα ανατριχιαστικά. Στο τέλος τα έκλεισε όλα σε μια φράση που ακόμα ηχεί στα αυτιά μου. «Ντρέπομαι να λέω ότι είμαι καθηγητής Πανοιστημίου».

Κύριε Τσάτσο και όσοι άλλοι σκέφτεστε το καλό της Ελληνικής Παιδείας, κάντε το γρηγορότερο την επανάστασή σας και εμείς μεν θα σας συνδράμουμε, το δε έθνος θα σας ευγνωμονεί δια βίου. Σώστε τα παιδιά μας από το βούρκο. Μη λοιπόν λυπάστε τους καθηγητές που δεν τους σέβονται οι Φοιτητές. Τους προπηλακίζουν, τους δέρνουν, τους στέλνουν στα νοσοκομεία, τους κρατούν ομήρους όμως αυτοί τα υπομένουν όλα, γιατί ξέρουν ότι το σύστημα που οι ίδιοι έφτιαξαν έχει μέσα του και αυτή την εκδοχή. Στο χώρο των πανεπιστημίων μας όλα γίνονται για προσωπικό χρηματικό όφελος. Δεν θα ανακαλέσω περιπτώσεις Παντείου, Ηρακλείου κλπ αφού είναι σε όλους μας γνωστά. Θέλω μόνο να πώ για τα ερευνητικά προγράμματα. Έλεος κύριοι. «..σε ένα μεγάλο μέρος των ερευνητικών προγραμμάτων δεν γίνεται έρευνα αλλά χάνονται τζάμπα κοινοτικά κονδύλια. Αλλά και κονδύλια του Ελληνικού κράτους χωρίς να έχουμε καινούργια επιστημονικά αποτελέσματα, ΌΛΑ τα ερευνητικά προγράμματα γίνονται ένας τρόπος ικανοποίησης των αυλικών των διοικήσεων για τις εξυπηρετήσεις». Συγκλονιστικό! Κατά τα άλλα το υπουργείο παιδείας ασχολείται με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Σκεφθείτε παρακαλώ αυτά, όταν δείτε την επιστημονική κοινότητα να φωνάζει για ακόμα περισσότερα κονδύλια στη παιδεία. Σκεφθείτε αυτά και κάνετε τους συνειρμούς σας, όταν βλέπετε τους σεισμολόγους καθηγητές να εξευτελίζονται στα τηλεοπτικά παράθυρα. Αυτή την έκρηξη συνείδησης του φοιτητή δεν έχω δικαίωμα να την πνίξω στο ποτάμι των άλλων κατασκευασμένων ειδήσεων. Σήμερα είναι δυστυχώς μόνο μια, ελπίζω αύριο να είναι πολλές. Άλλωστε οι νέοι γιαυτό είναι φτιαγμένοι και όχι για να λαμογιοποιούνται.

Δημήτριος Δήμου 12/06/2008